Gênesis 32
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs VC
1 Ya꞉kob e hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉na꞉sena, Godeya꞉ ma꞉mula꞉ kalu iyo꞉ ya꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ a꞉na galili.
1 Jacó prossegui o seu caminho e encontrou uns anjos de Deus.
2 Ya꞉kob eyo꞉ ma꞉mula꞉ kalu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Hena꞉ usamilo꞉ Godelo꞉ dowa꞉sen heno꞉ wilo꞉ka꞉.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ hen a꞉no꞉ Mahanaim wikilo꞉.
2 Ao vê-los, exclamou: "É aqui o acampamento de Deus!" Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Ho꞉len a꞉namio꞉ Iso꞉ e Seil hen, Idom hen us a꞉na sen ko꞉lo꞉, Ya꞉kob eyo꞉ tolo꞉ sa꞉ma꞉no꞉ kalu nolo꞉ ene ao Iso꞉lo꞉wa iliga꞉fo꞉.
3 Despachou diante de si mensageiros a seu irmão Esaú, na terra de Seir, nos campos de Edom.
4 — ausente —
4 E deu-lhes esta ordem: "Eis o que direis ao meu senhor Esaú: Assim fala o teu servo Jacó: Habitei em casa de Labão onde estive até o dia de hoje.
5 — ausente —
5 Possuo bois, jumentos, ovelhas, servos e servas, e mando agora anunciá-lo ao meu senhor para encontrar graça diante dele."
6 To a꞉no꞉ sama꞉kiyo꞉ iyo꞉ iliga꞉fo꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ gi gao Iso꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ni ane ko꞉lo꞉, e gelo꞉ ba꞉ba꞉ni yaki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ e o꞉lia꞉yo꞉ kaluwo꞉ 400 a꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉lo꞉ yab.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: "Fomos ter com Esaú: ele vem ao teu encontro com quatrocentos homens."
7 Ya꞉kobo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, e mada kele asulaki, tagio꞉ alan dowo꞉ ko꞉lo꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉lo꞉, sibiyo꞉lo꞉, kaowo꞉lo꞉, ka꞉molo꞉lo꞉ tambo usa aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉la꞉ya ta꞉fo꞉.
7 Jacó foi tomado de pavor e de angústia. Dividiu em dois grupos a gente que estava com ele, assim como as ovelhas, os bois e os camelos.
8 Mo꞉wo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉, “Iso꞉ e ya꞉ga꞉yo꞉, alobanalia꞉ difa꞉ so꞉lo꞉ no o꞉lia꞉ bubalega, nowo꞉ dalale hamana꞉ki” a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉ alobo꞉no꞉.
8 "Se Esaú, disse ele consigo, atacar um dos grupos e o destruir, ao menos o outro se salvará."
9 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉, “Yawe, ni ma꞉mu Ablaham o꞉lia꞉ ni do Aisa꞉g o꞉lia꞉ma꞉ Godeyo꞉ ge ko꞉lo꞉, tamin amio꞉ giyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘O꞉go꞉ ge go꞉la꞉ hendeya ha꞉na꞉ga꞉, go꞉no꞉n so꞉lo꞉lo꞉ sab a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉bi. A꞉la꞉gakiyo꞉ niyo꞉ ge nafale mesea꞉ki ta꞉fa꞉no꞉.’
9 Depois Jacó disse: "Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaac, Senhor que me dissesses: Volta para a tua terra, para o meio de tua parentela, e eu te beneficiarei,
10 Ne nafa kaluma, ko꞉sega giyo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉lan man o꞉lia꞉ man nafale a꞉no꞉lia꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ dimida꞉sen. Ne no꞉no꞉n heno꞉ ta꞉fo꞉ ha꞉naki, ho꞉n Yodan a꞉no꞉ ta꞉notakiyo꞉, i dom ko꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ ane ko꞉sega, giyo꞉ ne asufa꞉ ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ ne a꞉ma꞉la꞉ yakiyo꞉, kelego꞉wo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ a꞉la꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉ mio꞉.
10 eu sou indigno de todos os favores e de toda a fidelidade que tendes testemunhado ao vosso servo. Só tinha o meu bastão quando atravessei este Jordão, e eis que possuo agora dois acampamentos.
11 — ausente —
11 Salvai-me, eu vos peço, das mãos de meu irmão Esaú, pois temo que ele me venha atacar, sem poupar nem mãe nem filhos.
12 — ausente —
12 Entretanto, vós me dissestes: Eu te beneficiarei e tornarei tua posteridade inumerável como os grãos de areia do mar."
13 Ya꞉kob eyo꞉ Godemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉naka ali. Kea꞉fo dowabiki, ao Iso꞉mo꞉ boba dimia꞉no꞉ a꞉la꞉liki, no꞉ fofo꞉ elo꞉ tililia꞉ mio꞉ a꞉no꞉ alobo꞉no꞉.
13 Jacó passou a noite naquele lugar. Escolheu entre os bens que possuía um presente para o seu irmão Esaú:
14 — ausente —
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 — ausente —
15 trinta camelas com suas crias, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 — ausente —
16 Entregou-os aos servos, cada rebanho à parte, e disse-lhes: "Ide adiante de mim, e haja uma distância entre cada rebanho."
17 — ausente —
17 E deu esta ordem ao primeiro: "Quando meu irmão Esaú te encontrar e te perguntar quem és, aonde vais, e a quem pertence o rebanho que conduzes,
18 — ausente —
18 responderás: Pertence ao teu servo Jacó; é um presente que ele manda ao meu senhor Esaú; ele mesmo vem atrás de nós."
19 Ya꞉kob eyo꞉ tamin amilo꞉ no꞉lo꞉ tililia꞉ ha꞉nab kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, kalu a꞉ma꞉ fa꞉s amilo꞉ ha꞉na꞉li, ha꞉na꞉li a꞉la꞉lab i o꞉mo꞉wo꞉lo꞉, “Iso꞉wo꞉ galiliakiyo꞉, to imilise weno꞉ko꞉ sa꞉la꞉i ha꞉na꞉bi.
19 Deu a mesma ordem ao segundo, ao terceiro e a todos os que conduziam os rebanhos: "Quando encontrardes Esaú, disse ele, vós lhe direis a mesma coisa.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ to a꞉la꞉do꞉ sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ giliyo꞉ ga꞉lila꞉so꞉bo, ‘Gi nanog dian kalu, Ya꞉kob e ni fa꞉sa yab’ a꞉la꞉ salita꞉ga꞉ ha꞉na꞉bi,” a꞉la꞉sio꞉. Mo꞉wo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉, “Boba kelego꞉ we e ko꞉le ba꞉dakiyo꞉, kulufa꞉yo꞉wo꞉ ga꞉lilaki sagalema꞉ib ko꞉lo꞉, na꞉no꞉ galiliakiyo꞉ sifo꞉fo꞉go꞉ kolalaki sagalema꞉iba꞉le?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉asulaki dimidalia꞉ga꞉ iliga꞉fo꞉.
20 E direis que seu servo Jacó vos segue." "Eu o aplacarei, pensou ele, com este presente que me precede; e depois o verei pessoalmente; talvez me fará ele bom acolhimento."
21 A꞉la꞉dimidalia꞉ga꞉, boba kelego꞉ Iso꞉mo꞉lo꞉ dimia꞉no꞉ a꞉no꞉ tamina iliga꞉ta꞉ga꞉yo꞉, e o꞉g a꞉namio꞉ a꞉naka ali.
21 Foi, pois, o presente adiante dele, e ele ficou aquela noite no acampamento.
22 — ausente —
22 Naquela mesma noite ele se levantou com suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e passou o vau do Jaboc.
23 — ausente —
23 Tomou-os, e os fez passar a torrente com tudo o que lhe pertencia.
24 — ausente —
24 Jacó ficou só; e alguém lutava com ele até o romper da aurora.
25 — ausente —
25 Vendo que não podia vencê-lo, tocou-lhe aquele homem na articulação da coxa e esta deslocou-se, enquanto Jacó lutava com ele.
26 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉yo꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉le bidab ko꞉lo꞉, giyo꞉ ne fagega꞉foma.” Ko꞉sega Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ ge o꞉semo꞉ fagega꞉fa꞉no꞉. Giyo꞉ ne nafale mesea꞉ki dinali sa꞉lalikiyo꞉, niyo꞉ ge a꞉na fagega꞉fa꞉no꞉.”
26 E disse-lhe: "Deixa-me partir, porque a aurora se levanta." "Não te deixarei partir respondeu Jacó, antes que me tenhas abençoado."
27 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ge wiyo꞉ o꞉ba꞉le?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Ya꞉kob.”
27 Ele perguntou-lhe: "Qual é o teu nome?" "Jacó."
28 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Gode o꞉lia꞉ kalu i o꞉lia꞉lo꞉ ani tandea꞉leno꞉ gi tinio꞉ ko꞉lo꞉, ge wiyo꞉ Ya꞉kob a꞉la꞉bo꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉sa꞉ma꞉ib. O꞉go꞉ gi wiyo꞉ Isolael wikili alito꞉l.”
28 "Teu nome não será mais Jacó, tornou ele, mas Israel, porque lutaste com Deus e com os homens, e venceste." Jacó perguntou-lhe:
29 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, gi wiyo꞉ sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ o꞉liyo꞉?” A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Wi nilo꞉wo꞉ waima꞉ni dabu ba꞉daya?” A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉kobo꞉ e nafale mesea꞉kiyo꞉, a꞉na dulugu sio꞉.
29 "Peço-te que me digas qual é o teu nome." "Por que me perguntas o meu nome?", respondeu ele. E abençoou-o no mesmo lugar.
30 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Godeyo꞉ migi kudu ba꞉ba꞉, ko꞉sega ne mo꞉sowo꞉.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ eyo꞉ hen a꞉no꞉ Beniel wikilo꞉.
30 Jacó chamou àquele lugar Fanuel: "porque, disse ele, eu vi a Deus face a face, e conservei a vida".
31 Ofo꞉ fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Ya꞉kob e Beniel hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, e kowo꞉ giliga꞉i ane.
31 O sol levantava-se no horizonte, quando ele passou Fanuel. E coxeava de uma perna.
32 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Isolael kaluka꞉isale iliyo꞉, o꞉g nulu a꞉namilo꞉ kalu a꞉ma꞉lo꞉ Ya꞉koba꞉ kola꞉ki amilo꞉ moma kudu alifelo꞉ amilo꞉ golo꞉ a꞉no꞉ asulakiyo꞉, iliyo꞉ no꞉ kola꞉ki amilo꞉ moma kudu alifelo꞉ a꞉no꞉ mo꞉na꞉sen ko꞉lo꞉, o꞉go꞉lo꞉ iliyo꞉ man a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki mo꞉na꞉lab.
32 É por isso que os israelitas, ainda hoje, não comem o nervo da articulação da coxa, porque aquele homem tinha tocado nesse nervo da articulação da coxa de Jacó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.