Gênesis 31
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs VC
1 Labana꞉ inso꞉wa꞉yo꞉ egele nenelai a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉ dowa꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ tambo Ya꞉koba꞉ afale dia꞉sa꞉ga꞉, e wilo꞉ kalu dowab” a꞉la꞉do꞉ nenelo꞉ a꞉no꞉ Ya꞉kobo꞉ dabu.
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉ elena, Ya꞉kob eyo꞉ Labana꞉lo꞉ tamin amilo꞉ emo꞉lo꞉ sagala꞉sen aumbo꞉ mo꞉dimidaki, o꞉go꞉ emo꞉wo꞉ mo꞉beabi ba꞉ba꞉.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Yawe eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ ge go꞉la꞉ hendeya ha꞉na꞉ga꞉, go꞉no꞉n so꞉lo꞉lo꞉ sabdo꞉ a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉bi. Ne ge o꞉lia꞉ doma꞉no꞉.”
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 O꞉g a꞉namio꞉ Ya꞉kob e no꞉ fo꞉fo꞉ enedo꞉ a꞉no꞉ ilaboda꞉ siliki bo꞉fo꞉len ko꞉lo꞉, inga a꞉la꞉ Lesol o꞉lia꞉ Lea o꞉lia꞉yo꞉ elo꞉wa mena꞉ki saga꞉fo꞉.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 A꞉la꞉yo꞉ elo꞉ elen a꞉na fa꞉la꞉dowabiki, inga a꞉la꞉mo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Go꞉la꞉yo꞉ tamin amilo꞉ nemo꞉lo꞉ sagala꞉sen aumbo꞉ mo꞉dimidaki, o꞉go꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉beabo꞉lo꞉b a꞉la꞉asulo꞉. Ko꞉sega dowa꞉ Godeyo꞉ ne o꞉lia꞉ dowa꞉i ya꞉sen ko꞉lo꞉lab.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Niyo꞉ go꞉la꞉ nanog diakiyo꞉, halaido꞉ dia꞉len a꞉la꞉bo꞉ ga꞉go꞉lo꞉ asulo꞉ ko꞉lo꞉lab.
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 Ko꞉sega go꞉la꞉yo꞉ ne dikidakiyo꞉, nilo꞉ nanog di amilo꞉ kililian a꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lile a꞉la꞉nodola꞉i aneyo꞉, wa꞉ka wa꞉ka dimidaki do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowab. Ko꞉sega elo꞉ ne mogagima꞉kilo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ Gode eyo꞉ kalifa꞉.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Tamin amio꞉ go꞉la꞉yo꞉ nemo꞉ dinali sa꞉lakiyo꞉, ‘Gilo꞉ nanog di amilo꞉ kililia꞉no꞉wo꞉ we. Goudi bobeyo꞉ momadela꞉le segeselab a꞉no꞉ tambo gi dia꞉bi,’ A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ goudi inso꞉wo꞉ tambo bobeyo꞉ momadela꞉le a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ segesela꞉i ya꞉lab. Go꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉do꞉ fa꞉la꞉dowab a꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, enedo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ a꞉nodolakiyo꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘O꞉go꞉ gilo꞉ nanog di amilo꞉ kililia꞉no꞉wo꞉ we. Goudi sidi alifelakilo꞉ momadela꞉le segeselab a꞉no꞉ tambo gi dia꞉bi.’ A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ goudi inso꞉wo꞉ tambo sidi alifelakilo꞉ momadela꞉le a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ segesela꞉i ya꞉lab.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 A꞉la꞉do꞉ go꞉ a꞉na ilikiyo꞉, Gode eneno꞉ no꞉ fofo꞉ go꞉la꞉lo꞉ a꞉no꞉ dila꞉sa꞉ga꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉na dimi.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 “A꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉ ga꞉labdo꞉ ho꞉len a꞉namio꞉, ne ofowo꞉ a꞉la꞉ba꞉ba꞉. Goudi de momadela꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ malayo꞉ ga꞉la꞉lena ba꞉ba꞉.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Ne ofolakiyo꞉, Godeya꞉ ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉, ‘Ya꞉kob.’ A꞉la꞉ho꞉idabiki niyo꞉, ‘O꞉ba, ne weko꞉,’ a꞉la꞉sio꞉.
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge bo꞉ba! Goudi de ga꞉la꞉labdo꞉ a꞉no꞉ tambo momadela꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ ko꞉lo꞉lab. Laban elo꞉ gemo꞉lo꞉ dimidab a꞉no꞉ ne ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉ niyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉melea꞉ki ta꞉fo꞉.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Gode gilo꞉ Betel hen a꞉namilo꞉ galili a꞉no꞉ ne. Hen a꞉namio꞉ giyo꞉ u nowo꞉ gele alitakiyo꞉, wa ho꞉no꞉ a꞉na tulu alifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giyo꞉ towo꞉ nemo꞉wo꞉ dinali saefa꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ge hen we ta꞉ta꞉ga꞉, go꞉no꞉n hendeya a꞉ma꞉la꞉ hamana.’ Ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ ga꞉gbo꞉wo꞉ a꞉na malolo meo꞉l.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Lesol o꞉lia꞉ Lea o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Dowa꞉ dabun kelego꞉wo꞉ naindo꞉ mo꞉dia꞉no꞉ dowo꞉.
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 Dowa꞉yo꞉ na꞉no꞉ kelego꞉wo꞉ o꞉ngo꞉ asula꞉sa꞉ga꞉, mole dia꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, na꞉no꞉lo꞉ a꞉la꞉kililia꞉saga꞉yo꞉, mole elo꞉ di a꞉no꞉ tambo e mo꞉no꞉. A꞉la꞉do꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉yo꞉ dowa꞉yo꞉ na꞉no꞉ ene ida꞉malo꞉ngo꞉ gola ba꞉daki ta꞉tab.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Kelego꞉ dowa꞉lo꞉ ko꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dimi a꞉no꞉, na꞉no꞉lo꞉, nain so꞉wayo꞉lo꞉ nilino꞉ dowab. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ sio꞉ au dimidama.” A꞉la꞉ma꞉yo꞉ inbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 — ausente —
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Iyo꞉ ha꞉na꞉nikiyo꞉, Labano꞉ sibi fo꞉no꞉ gedea꞉liki ko꞉na꞉ sabiki, Lesol eyo꞉ iyaya꞉ madali gode mama momado꞉ i a꞉no꞉ afale dia꞉sa꞉ga꞉ ane.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob e ha꞉na꞉nikiyo꞉, e ha꞉na꞉nigo꞉lka꞉ a꞉la꞉bo꞉ ena꞉so Labanbo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉laki, e dikida꞉sa꞉ga꞉ wo꞉no꞉le ane.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ kelego꞉ enedo꞉wo꞉ tambo dia꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉na mesa꞉no꞉wo꞉ mo꞉bea꞉sa꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, Labana꞉ heno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Yufuletis ho꞉no꞉ ta꞉nota꞉ga꞉, Gilead misio꞉lo꞉ doba꞉da꞉ ha꞉na꞉ni ane. Ya꞉kobo꞉ ene so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ ka꞉mol wa꞉la kandata꞉ga꞉ ane.|alt="Riding camels" src="01_Ge_31_01_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="31.17"
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Ho꞉len otaleno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉yo꞉, Laban e Ya꞉kobo꞉ hen wena mesa꞉no꞉ mo꞉beaki aneka꞉ a꞉la꞉bo꞉ a꞉na dabu.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Eyo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene eso꞉lo꞉ nolo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ Ya꞉kobo꞉ kudu ane. Kudu ha꞉na꞉la꞉ga꞉, ho꞉len dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ Gilead misio꞉ hen a꞉na ha꞉na꞉lena galili.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Laban e Ya꞉kobo꞉ o꞉galima꞉ni kudu ha꞉nakiyo꞉, nulu ali amio꞉, Alam kalu Laban e ofolakiyo꞉, Godeyo꞉ elo꞉wa fa꞉la꞉dowaki a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ ha꞉nolo꞉ to o꞉lia꞉ tagima꞉no꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo.”
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Ya꞉kob e Gilead misio꞉ a꞉namio꞉ helebeso꞉g ayo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ sen ami, Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉na galilia꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉koba꞉lo꞉ alo꞉ di anib a꞉na Laban ene eso꞉lo꞉ mio꞉ a꞉ma꞉yo꞉lo꞉ helebeso꞉g ayo꞉ a꞉na di.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi mio꞉ we, wangabi go꞉wo꞉? Giyo꞉ ne dikida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, gis kaluwa꞉lo꞉ amisa꞉no꞉ bidila꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ka꞉isaleyo꞉ tililia꞉ ha꞉nan aumbo꞉, giyo꞉ na꞉la꞉ a꞉la꞉ welo꞉ tililia꞉ mio꞉.
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Giyo꞉ ne dikidakilo꞉, ne ho꞉no꞉lka꞉ a꞉la꞉bo꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉lakilo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ wangabi go꞉wo꞉? Gio꞉ ha꞉na꞉nikiyo꞉ nemo꞉wo꞉ sio꞉ kibo꞉bowo꞉, niyo꞉ ma꞉no꞉ alan dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉, sagalaki a꞉namio꞉ gita o꞉lia꞉ sologa o꞉lia꞉yo꞉ dia꞉ga꞉, gisalo꞉wo꞉ sa꞉la꞉b a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ gio꞉ ebea꞉sa꞉ga꞉ hamana꞉ki iliga꞉fo꞉lo.
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ na꞉la꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ni ma꞉mui a꞉no꞉lo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉ iliga꞉foma꞉kiyo꞉, mo꞉sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉? Ge mada hala dimido꞉.
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 Niyo꞉ ge o꞉li mogagila꞉ma꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉sega, ali nuluwo꞉ Gode go꞉la꞉lo꞉wo꞉ nelo꞉wa fa꞉la꞉dowa꞉sa꞉ga꞉, towo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Giyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ ha꞉nolo꞉ to o꞉lia꞉ tagima꞉no꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo,’ Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ge go꞉no꞉n hendeya ha꞉na꞉no꞉wo꞉ mada alan asulabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ ni asulab, ko꞉sega no꞉no꞉n godeya꞉ mama momado꞉ i a꞉no꞉, giyo꞉ waga afale dia꞉mio꞉wo꞉?”
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ ga꞉la꞉ a꞉la꞉yo꞉ go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ asulia꞉ib a꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉ ne tagi dowo꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ mo꞉sio꞉.
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Ko꞉sega go꞉no꞉n godeya꞉ mama ko꞉lo꞉ momado꞉ i a꞉no꞉ ni us wenamio꞉ imilig noma꞉yo꞉ ta꞉liseno꞉lalega, e mada sana soma꞉no꞉. Giyo꞉ ni us wenamio꞉ kelego꞉ gilo꞉ nolo꞉ a꞉laba꞉le a꞉lalikiyo꞉, ninin so꞉lo꞉ wema꞉ siwa꞉l amio꞉ keda꞉i hamana. Gi kelego꞉wo꞉ ba꞉dalega, go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ dia꞉bi.” Ya꞉kob elo꞉ a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉no꞉, Lesol elo꞉ iyaya꞉ gode momado꞉ ko꞉lo꞉ afalelo꞉ dia꞉mio꞉ a꞉no꞉ mo꞉asulaki sio꞉.
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ tamin amio꞉ Laban eyo꞉ Ya꞉koba꞉ helebeso꞉g aya tina꞉sa꞉ga꞉ kedo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ Leaya꞉ ayamio꞉lo꞉ a꞉na kedo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nanog ka꞉isale a꞉la꞉ma꞉ ayamio꞉ tina꞉sa꞉ga꞉ kedo꞉. Edakiyo꞉, Lesola꞉ a usa tiane.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 — ausente —
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 — ausente —
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Kelego꞉ a꞉no꞉ mo꞉ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ Labanbo꞉wo꞉ alan kulufa꞉ya꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ gadiaki a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ ne ko꞉lo꞉ kudulia꞉ mio꞉ we, niyo꞉ mogago꞉wo꞉ o꞉b ko꞉lo꞉ dimido꞉lo꞉bi ba꞉daya?
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Kelego꞉ nililo꞉wo꞉ tambo giyo꞉ keleli ko꞉lo꞉, kelego꞉ gilo꞉wo꞉ o꞉bo꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉yo꞉? Kelego꞉ gilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉, gi so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ ni so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ma꞉ si wa꞉l amio꞉ kalaba dia꞉foma. Dia꞉taliki ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ na꞉n us a꞉namio꞉ alobana sa꞉ma꞉ib.
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 Ne donayo꞉ do꞉la꞉fo꞉ a꞉la꞉yo꞉ gi nanog dia꞉likilo꞉ elen a꞉namio꞉, no꞉ mala gilo꞉wo꞉ mo꞉safalaki inso꞉wo꞉ segesela꞉len, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ sibi de gilo꞉ a꞉no꞉ ni sanalia꞉ga꞉yo꞉ mo꞉mo꞉no꞉.
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 No꞉ fofo꞉ gilo꞉ a꞉no꞉ saila gasaya꞉ sa꞉ndab amio꞉, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉laki, no꞉ fofo꞉ nilo꞉wo꞉ gino꞉ a꞉ta꞉ta꞉li a꞉la꞉dimida꞉sen. Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ towo꞉ halaido꞉ sa꞉lakiyo꞉, ‘Nuluwo꞉lo꞉ ho꞉lenowo꞉lo꞉ no꞉ fofo꞉ sulu ha꞉nab a꞉no꞉ tambo a꞉ma꞉la꞉ dugu mea꞉bi’ a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Ne gi nanog dia꞉likiyo꞉, disiyo꞉ ne ofa꞉yo꞉ so꞉da꞉sen a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nuluwo꞉ hido꞉wo꞉ alan dowaki, niyo꞉ mo꞉alila꞉sen.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Ne dona do꞉la꞉fo꞉ a꞉la꞉ us a꞉namio꞉ gi nanogo꞉ dia꞉i ya꞉len. Niyo꞉ ga꞉la꞉ a꞉la꞉ma꞉ fudo꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kililian augakiyo꞉, dona babola꞉fo꞉ a꞉namio꞉ nanog gilo꞉wo꞉ madali dimida꞉len. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ dona do꞉go꞉fela꞉fo꞉ no amio꞉ ne no꞉ dia꞉no꞉ a꞉laki, gi no꞉wo꞉ a꞉na bo꞉fo꞉len. A꞉la꞉go꞉ ko꞉sega giyo꞉ modo꞉ dikidakiyo꞉, nilo꞉ nanog di amilo꞉ kililian a꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lile a꞉la꞉nodola꞉i aneyo꞉, wa꞉ka wa꞉ka dimidaki do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowab.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Ni ma꞉mu Ablahama꞉ Gode, do Aisa꞉ga꞉lo꞉ wabuda꞉sen a꞉ma꞉yo꞉ ne mo꞉asufa꞉ kibo꞉bowo꞉, giyo꞉ ne no꞉no꞉n hen amio꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ madali iliga꞉fabe. Ko꞉sega nilo꞉ nanog halaido꞉ dia꞉len o꞉lia꞉ hida꞉yo꞉ gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dimia꞉len a꞉no꞉lia꞉yo꞉ Gode e ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, e ali nuluwo꞉ gelo꞉ amio꞉ ofowo꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, gemo꞉wo꞉ hagugo꞉ to sio꞉.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga we ni na꞉la꞉, inso꞉ we ne ma꞉mui, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉ fofo꞉ welo꞉ na꞉no꞉. Gi siya꞉lo꞉ o꞉gdo꞉ ba꞉dab a꞉no꞉ tambo na꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega niyo꞉ na꞉la꞉la꞉ o꞉lia꞉ so꞉wa ililo꞉ sa꞉la꞉la꞉ i o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉ta꞉limesa꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab.
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ne o꞉lia꞉ ge o꞉lia꞉yo꞉ o꞉g wena a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ha꞉sa mesa꞉niki, o꞉go꞉ na꞉no꞉ towo꞉ dinali saefa꞉no꞉. To saefa꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ naino꞉ asula꞉ melea꞉kiyo꞉, uwo꞉ wena dibalima꞉niki.”
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ to saefa꞉no꞉ a꞉no꞉ tif amio꞉ asula꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ u sambo nowo꞉ a꞉na gele alifa꞉.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Gele alita꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉ uwo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉ a꞉na dibalima꞉ki sio꞉. Uwo꞉ dibida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ulo꞉ dibido꞉ aniba siliki, iyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ a꞉na mo꞉no꞉.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 U dibido꞉ a꞉no꞉ wikilakiyo꞉, Laban eyo꞉ ene to sa꞉laki, Yega-Sahaduda a꞉la꞉wikilabiki, Ya꞉kob eyo꞉lo꞉ ene to sa꞉laki, Galed a꞉la꞉wikilo꞉.
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉gdo꞉ naindo꞉ to saefa꞉nikilo꞉ u dibido꞉l we, tif amio꞉ asula꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dibido꞉l.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ hen a꞉no꞉ Galed wikilo꞉.
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ to nowo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉no꞉ dagela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ dowab a꞉namio꞉, Yawe e usa iliki, na꞉no꞉ ba꞉da꞉mela꞉ib.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ hen wi nowo꞉ Misba a꞉la꞉wikilo꞉.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Laban eyo꞉ towo꞉ kudu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Tif amio꞉ giyo꞉ na꞉la꞉mo꞉wo꞉ mogago꞉ dimida꞉b o꞉ ga nowo꞉ dia꞉b a꞉lalega, noma꞉yo꞉ mo꞉ba꞉dalikiyo꞉, Gode eyo꞉ na꞉no꞉ ba꞉da꞉mela꞉ib.”
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 — ausente —
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Ablahamo꞉, ene ao Nahol o꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉la꞉ma꞉ iya Telayo꞉lo꞉, ili Gode a꞉ma꞉yo꞉ na꞉nbo꞉wo꞉ alobana wida꞉mela꞉ib.” Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kob eyo꞉ to a꞉no꞉ hendele kudu ha꞉na꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, iya Aisa꞉g a꞉ma꞉lo꞉ wabulu sa꞉la꞉sen Gode a꞉ma꞉ wiya iliki, towo꞉ a꞉na dinali saefa꞉.
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 A꞉la꞉saeta꞉ga꞉yo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ misio꞉lo꞉ a꞉lab a꞉na siliki, Godemo꞉ bobayo꞉ so꞉mea꞉sa꞉ga꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉ kegeaki, ma꞉no꞉wo꞉ dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉ a꞉na mo꞉no꞉. Ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, misio꞉ a꞉na ali.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Kea꞉fo nuluwo꞉, Laban e dasila꞉sa꞉ga꞉, ida꞉ a꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ e ma꞉muiyo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉, sagalo꞉ towo꞉ imo꞉wo꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, e a꞉ma꞉la꞉ ene hena ane.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.