Gênesis 31

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Labana꞉ inso꞉wa꞉yo꞉ egele nenelai a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉ dowa꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ tambo Ya꞉koba꞉ afale dia꞉sa꞉ga꞉, e wilo꞉ kalu dowab” a꞉la꞉do꞉ nenelo꞉ a꞉no꞉ Ya꞉kobo꞉ dabu.
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉ elena, Ya꞉kob eyo꞉ Labana꞉lo꞉ tamin amilo꞉ emo꞉lo꞉ sagala꞉sen aumbo꞉ mo꞉dimidaki, o꞉go꞉ emo꞉wo꞉ mo꞉beabi ba꞉ba꞉.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Yawe eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ ge go꞉la꞉ hendeya ha꞉na꞉ga꞉, go꞉no꞉n so꞉lo꞉lo꞉ sabdo꞉ a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉bi. Ne ge o꞉lia꞉ doma꞉no꞉.”
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 O꞉g a꞉namio꞉ Ya꞉kob e no꞉ fo꞉fo꞉ enedo꞉ a꞉no꞉ ilaboda꞉ siliki bo꞉fo꞉len ko꞉lo꞉, inga a꞉la꞉ Lesol o꞉lia꞉ Lea o꞉lia꞉yo꞉ elo꞉wa mena꞉ki saga꞉fo꞉.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 A꞉la꞉yo꞉ elo꞉ elen a꞉na fa꞉la꞉dowabiki, inga a꞉la꞉mo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Go꞉la꞉yo꞉ tamin amilo꞉ nemo꞉lo꞉ sagala꞉sen aumbo꞉ mo꞉dimidaki, o꞉go꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉beabo꞉lo꞉b a꞉la꞉asulo꞉. Ko꞉sega dowa꞉ Godeyo꞉ ne o꞉lia꞉ dowa꞉i ya꞉sen ko꞉lo꞉lab.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Niyo꞉ go꞉la꞉ nanog diakiyo꞉, halaido꞉ dia꞉len a꞉la꞉bo꞉ ga꞉go꞉lo꞉ asulo꞉ ko꞉lo꞉lab.
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Ko꞉sega go꞉la꞉yo꞉ ne dikidakiyo꞉, nilo꞉ nanog di amilo꞉ kililian a꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lile a꞉la꞉nodola꞉i aneyo꞉, wa꞉ka wa꞉ka dimidaki do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowab. Ko꞉sega elo꞉ ne mogagima꞉kilo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ Gode eyo꞉ kalifa꞉.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Tamin amio꞉ go꞉la꞉yo꞉ nemo꞉ dinali sa꞉lakiyo꞉, ‘Gilo꞉ nanog di amilo꞉ kililia꞉no꞉wo꞉ we. Goudi bobeyo꞉ momadela꞉le segeselab a꞉no꞉ tambo gi dia꞉bi,’ A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ goudi inso꞉wo꞉ tambo bobeyo꞉ momadela꞉le a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ segesela꞉i ya꞉lab. Go꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉do꞉ fa꞉la꞉dowab a꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, enedo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ a꞉nodolakiyo꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘O꞉go꞉ gilo꞉ nanog di amilo꞉ kililia꞉no꞉wo꞉ we. Goudi sidi alifelakilo꞉ momadela꞉le segeselab a꞉no꞉ tambo gi dia꞉bi.’ A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ goudi inso꞉wo꞉ tambo sidi alifelakilo꞉ momadela꞉le a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ segesela꞉i ya꞉lab.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 A꞉la꞉do꞉ go꞉ a꞉na ilikiyo꞉, Gode eneno꞉ no꞉ fofo꞉ go꞉la꞉lo꞉ a꞉no꞉ dila꞉sa꞉ga꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉na dimi.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 “A꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉ ga꞉labdo꞉ ho꞉len a꞉namio꞉, ne ofowo꞉ a꞉la꞉ba꞉ba꞉. Goudi de momadela꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ malayo꞉ ga꞉la꞉lena ba꞉ba꞉.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Ne ofolakiyo꞉, Godeya꞉ ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉, ‘Ya꞉kob.’ A꞉la꞉ho꞉idabiki niyo꞉, ‘O꞉ba, ne weko꞉,’ a꞉la꞉sio꞉.
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge bo꞉ba! Goudi de ga꞉la꞉labdo꞉ a꞉no꞉ tambo momadela꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ ko꞉lo꞉lab. Laban elo꞉ gemo꞉lo꞉ dimidab a꞉no꞉ ne ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉ niyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉melea꞉ki ta꞉fo꞉.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Gode gilo꞉ Betel hen a꞉namilo꞉ galili a꞉no꞉ ne. Hen a꞉namio꞉ giyo꞉ u nowo꞉ gele alitakiyo꞉, wa ho꞉no꞉ a꞉na tulu alifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giyo꞉ towo꞉ nemo꞉wo꞉ dinali saefa꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ge hen we ta꞉ta꞉ga꞉, go꞉no꞉n hendeya a꞉ma꞉la꞉ hamana.’ Ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ ga꞉gbo꞉wo꞉ a꞉na malolo meo꞉l.”
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Lesol o꞉lia꞉ Lea o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Dowa꞉ dabun kelego꞉wo꞉ naindo꞉ mo꞉dia꞉no꞉ dowo꞉.
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Dowa꞉yo꞉ na꞉no꞉ kelego꞉wo꞉ o꞉ngo꞉ asula꞉sa꞉ga꞉, mole dia꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, na꞉no꞉lo꞉ a꞉la꞉kililia꞉saga꞉yo꞉, mole elo꞉ di a꞉no꞉ tambo e mo꞉no꞉. A꞉la꞉do꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉yo꞉ dowa꞉yo꞉ na꞉no꞉ ene ida꞉malo꞉ngo꞉ gola ba꞉daki ta꞉tab.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Kelego꞉ dowa꞉lo꞉ ko꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dimi a꞉no꞉, na꞉no꞉lo꞉, nain so꞉wayo꞉lo꞉ nilino꞉ dowab. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ sio꞉ au dimidama.” A꞉la꞉ma꞉yo꞉ inbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
19 Iyo꞉ ha꞉na꞉nikiyo꞉, Labano꞉ sibi fo꞉no꞉ gedea꞉liki ko꞉na꞉ sabiki, Lesol eyo꞉ iyaya꞉ madali gode mama momado꞉ i a꞉no꞉ afale dia꞉sa꞉ga꞉ ane.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob e ha꞉na꞉nikiyo꞉, e ha꞉na꞉nigo꞉lka꞉ a꞉la꞉bo꞉ ena꞉so Labanbo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉laki, e dikida꞉sa꞉ga꞉ wo꞉no꞉le ane.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ kelego꞉ enedo꞉wo꞉ tambo dia꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉na mesa꞉no꞉wo꞉ mo꞉bea꞉sa꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, Labana꞉ heno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Yufuletis ho꞉no꞉ ta꞉nota꞉ga꞉, Gilead misio꞉lo꞉ doba꞉da꞉ ha꞉na꞉ni ane. Ya꞉kobo꞉ ene so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ ka꞉mol wa꞉la kandata꞉ga꞉ ane.|alt="Riding camels" src="01_Ge_31_01_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="31.17"
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Ho꞉len otaleno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉yo꞉, Laban e Ya꞉kobo꞉ hen wena mesa꞉no꞉ mo꞉beaki aneka꞉ a꞉la꞉bo꞉ a꞉na dabu.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Eyo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene eso꞉lo꞉ nolo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ Ya꞉kobo꞉ kudu ane. Kudu ha꞉na꞉la꞉ga꞉, ho꞉len dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ Gilead misio꞉ hen a꞉na ha꞉na꞉lena galili.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Laban e Ya꞉kobo꞉ o꞉galima꞉ni kudu ha꞉nakiyo꞉, nulu ali amio꞉, Alam kalu Laban e ofolakiyo꞉, Godeyo꞉ elo꞉wa fa꞉la꞉dowaki a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ ha꞉nolo꞉ to o꞉lia꞉ tagima꞉no꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo.”
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Ya꞉kob e Gilead misio꞉ a꞉namio꞉ helebeso꞉g ayo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ sen ami, Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉na galilia꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉koba꞉lo꞉ alo꞉ di anib a꞉na Laban ene eso꞉lo꞉ mio꞉ a꞉ma꞉yo꞉lo꞉ helebeso꞉g ayo꞉ a꞉na di.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi mio꞉ we, wangabi go꞉wo꞉? Giyo꞉ ne dikida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, gis kaluwa꞉lo꞉ amisa꞉no꞉ bidila꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ka꞉isaleyo꞉ tililia꞉ ha꞉nan aumbo꞉, giyo꞉ na꞉la꞉ a꞉la꞉ welo꞉ tililia꞉ mio꞉.
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Giyo꞉ ne dikidakilo꞉, ne ho꞉no꞉lka꞉ a꞉la꞉bo꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉lakilo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ wangabi go꞉wo꞉? Gio꞉ ha꞉na꞉nikiyo꞉ nemo꞉wo꞉ sio꞉ kibo꞉bowo꞉, niyo꞉ ma꞉no꞉ alan dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉, sagalaki a꞉namio꞉ gita o꞉lia꞉ sologa o꞉lia꞉yo꞉ dia꞉ga꞉, gisalo꞉wo꞉ sa꞉la꞉b a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ gio꞉ ebea꞉sa꞉ga꞉ hamana꞉ki iliga꞉fo꞉lo.
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ na꞉la꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ni ma꞉mui a꞉no꞉lo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉ iliga꞉foma꞉kiyo꞉, mo꞉sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉? Ge mada hala dimido꞉.
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Niyo꞉ ge o꞉li mogagila꞉ma꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉sega, ali nuluwo꞉ Gode go꞉la꞉lo꞉wo꞉ nelo꞉wa fa꞉la꞉dowa꞉sa꞉ga꞉, towo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Giyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ ha꞉nolo꞉ to o꞉lia꞉ tagima꞉no꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo,’ Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ge go꞉no꞉n hendeya ha꞉na꞉no꞉wo꞉ mada alan asulabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ ni asulab, ko꞉sega no꞉no꞉n godeya꞉ mama momado꞉ i a꞉no꞉, giyo꞉ waga afale dia꞉mio꞉wo꞉?”
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ ga꞉la꞉ a꞉la꞉yo꞉ go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ asulia꞉ib a꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉ ne tagi dowo꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ mo꞉sio꞉.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Ko꞉sega go꞉no꞉n godeya꞉ mama ko꞉lo꞉ momado꞉ i a꞉no꞉ ni us wenamio꞉ imilig noma꞉yo꞉ ta꞉liseno꞉lalega, e mada sana soma꞉no꞉. Giyo꞉ ni us wenamio꞉ kelego꞉ gilo꞉ nolo꞉ a꞉laba꞉le a꞉lalikiyo꞉, ninin so꞉lo꞉ wema꞉ siwa꞉l amio꞉ keda꞉i hamana. Gi kelego꞉wo꞉ ba꞉dalega, go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ dia꞉bi.” Ya꞉kob elo꞉ a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉no꞉, Lesol elo꞉ iyaya꞉ gode momado꞉ ko꞉lo꞉ afalelo꞉ dia꞉mio꞉ a꞉no꞉ mo꞉asulaki sio꞉.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ tamin amio꞉ Laban eyo꞉ Ya꞉koba꞉ helebeso꞉g aya tina꞉sa꞉ga꞉ kedo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ Leaya꞉ ayamio꞉lo꞉ a꞉na kedo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nanog ka꞉isale a꞉la꞉ma꞉ ayamio꞉ tina꞉sa꞉ga꞉ kedo꞉. Edakiyo꞉, Lesola꞉ a usa tiane.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 — ausente —
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 — ausente —
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Kelego꞉ a꞉no꞉ mo꞉ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ Labanbo꞉wo꞉ alan kulufa꞉ya꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ gadiaki a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ ne ko꞉lo꞉ kudulia꞉ mio꞉ we, niyo꞉ mogago꞉wo꞉ o꞉b ko꞉lo꞉ dimido꞉lo꞉bi ba꞉daya?
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Kelego꞉ nililo꞉wo꞉ tambo giyo꞉ keleli ko꞉lo꞉, kelego꞉ gilo꞉wo꞉ o꞉bo꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉yo꞉? Kelego꞉ gilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉, gi so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ ni so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ma꞉ si wa꞉l amio꞉ kalaba dia꞉foma. Dia꞉taliki ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ na꞉n us a꞉namio꞉ alobana sa꞉ma꞉ib.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 Ne donayo꞉ do꞉la꞉fo꞉ a꞉la꞉yo꞉ gi nanog dia꞉likilo꞉ elen a꞉namio꞉, no꞉ mala gilo꞉wo꞉ mo꞉safalaki inso꞉wo꞉ segesela꞉len, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ sibi de gilo꞉ a꞉no꞉ ni sanalia꞉ga꞉yo꞉ mo꞉mo꞉no꞉.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 No꞉ fofo꞉ gilo꞉ a꞉no꞉ saila gasaya꞉ sa꞉ndab amio꞉, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉laki, no꞉ fofo꞉ nilo꞉wo꞉ gino꞉ a꞉ta꞉ta꞉li a꞉la꞉dimida꞉sen. Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ towo꞉ halaido꞉ sa꞉lakiyo꞉, ‘Nuluwo꞉lo꞉ ho꞉lenowo꞉lo꞉ no꞉ fofo꞉ sulu ha꞉nab a꞉no꞉ tambo a꞉ma꞉la꞉ dugu mea꞉bi’ a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Ne gi nanog dia꞉likiyo꞉, disiyo꞉ ne ofa꞉yo꞉ so꞉da꞉sen a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nuluwo꞉ hido꞉wo꞉ alan dowaki, niyo꞉ mo꞉alila꞉sen.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Ne dona do꞉la꞉fo꞉ a꞉la꞉ us a꞉namio꞉ gi nanogo꞉ dia꞉i ya꞉len. Niyo꞉ ga꞉la꞉ a꞉la꞉ma꞉ fudo꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kililian augakiyo꞉, dona babola꞉fo꞉ a꞉namio꞉ nanog gilo꞉wo꞉ madali dimida꞉len. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ dona do꞉go꞉fela꞉fo꞉ no amio꞉ ne no꞉ dia꞉no꞉ a꞉laki, gi no꞉wo꞉ a꞉na bo꞉fo꞉len. A꞉la꞉go꞉ ko꞉sega giyo꞉ modo꞉ dikidakiyo꞉, nilo꞉ nanog di amilo꞉ kililian a꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lile a꞉la꞉nodola꞉i aneyo꞉, wa꞉ka wa꞉ka dimidaki do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowab.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Ni ma꞉mu Ablahama꞉ Gode, do Aisa꞉ga꞉lo꞉ wabuda꞉sen a꞉ma꞉yo꞉ ne mo꞉asufa꞉ kibo꞉bowo꞉, giyo꞉ ne no꞉no꞉n hen amio꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ madali iliga꞉fabe. Ko꞉sega nilo꞉ nanog halaido꞉ dia꞉len o꞉lia꞉ hida꞉yo꞉ gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dimia꞉len a꞉no꞉lia꞉yo꞉ Gode e ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, e ali nuluwo꞉ gelo꞉ amio꞉ ofowo꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, gemo꞉wo꞉ hagugo꞉ to sio꞉.”
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga we ni na꞉la꞉, inso꞉ we ne ma꞉mui, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉ fofo꞉ welo꞉ na꞉no꞉. Gi siya꞉lo꞉ o꞉gdo꞉ ba꞉dab a꞉no꞉ tambo na꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega niyo꞉ na꞉la꞉la꞉ o꞉lia꞉ so꞉wa ililo꞉ sa꞉la꞉la꞉ i o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉ta꞉limesa꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab.
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ne o꞉lia꞉ ge o꞉lia꞉yo꞉ o꞉g wena a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ha꞉sa mesa꞉niki, o꞉go꞉ na꞉no꞉ towo꞉ dinali saefa꞉no꞉. To saefa꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ naino꞉ asula꞉ melea꞉kiyo꞉, uwo꞉ wena dibalima꞉niki.”
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ to saefa꞉no꞉ a꞉no꞉ tif amio꞉ asula꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ u sambo nowo꞉ a꞉na gele alifa꞉.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Gele alita꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉ uwo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉ a꞉na dibalima꞉ki sio꞉. Uwo꞉ dibida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ulo꞉ dibido꞉ aniba siliki, iyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ a꞉na mo꞉no꞉.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 U dibido꞉ a꞉no꞉ wikilakiyo꞉, Laban eyo꞉ ene to sa꞉laki, Yega-Sahaduda a꞉la꞉wikilabiki, Ya꞉kob eyo꞉lo꞉ ene to sa꞉laki, Galed a꞉la꞉wikilo꞉.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉gdo꞉ naindo꞉ to saefa꞉nikilo꞉ u dibido꞉l we, tif amio꞉ asula꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dibido꞉l.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ hen a꞉no꞉ Galed wikilo꞉.
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ to nowo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉no꞉ dagela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ dowab a꞉namio꞉, Yawe e usa iliki, na꞉no꞉ ba꞉da꞉mela꞉ib.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ hen wi nowo꞉ Misba a꞉la꞉wikilo꞉.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Laban eyo꞉ towo꞉ kudu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Tif amio꞉ giyo꞉ na꞉la꞉mo꞉wo꞉ mogago꞉ dimida꞉b o꞉ ga nowo꞉ dia꞉b a꞉lalega, noma꞉yo꞉ mo꞉ba꞉dalikiyo꞉, Gode eyo꞉ na꞉no꞉ ba꞉da꞉mela꞉ib.”
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 — ausente —
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 — ausente —
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Ablahamo꞉, ene ao Nahol o꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉la꞉ma꞉ iya Telayo꞉lo꞉, ili Gode a꞉ma꞉yo꞉ na꞉nbo꞉wo꞉ alobana wida꞉mela꞉ib.” Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kob eyo꞉ to a꞉no꞉ hendele kudu ha꞉na꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, iya Aisa꞉g a꞉ma꞉lo꞉ wabulu sa꞉la꞉sen Gode a꞉ma꞉ wiya iliki, towo꞉ a꞉na dinali saefa꞉.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 A꞉la꞉saeta꞉ga꞉yo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ misio꞉lo꞉ a꞉lab a꞉na siliki, Godemo꞉ bobayo꞉ so꞉mea꞉sa꞉ga꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉ kegeaki, ma꞉no꞉wo꞉ dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉ a꞉na mo꞉no꞉. Ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, misio꞉ a꞉na ali.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Kea꞉fo nuluwo꞉, Laban e dasila꞉sa꞉ga꞉, ida꞉ a꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ e ma꞉muiyo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉, sagalo꞉ towo꞉ imo꞉wo꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, e a꞉ma꞉la꞉ ene hena ane.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.