Gênesis 29

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ya꞉kobo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, kaluka꞉isale ofdo꞉ yan doba꞉da꞉lo꞉ sa꞉sen ili hen a꞉namida꞉ fa꞉la꞉dowo꞉.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 E ha꞉na꞉ga꞉ ha꞉naki sigili ba꞉ba꞉ amio꞉, ho꞉n daido꞉ nowo꞉ a꞉na ba꞉ba꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉n daido꞉ anib a꞉namio꞉ sibi gulubido꞉ otalen a꞉no꞉ a꞉na a꞉labiki ba꞉ba꞉. Sibi a꞉no꞉ ho꞉n ma꞉no꞉la꞉liki, fufulufo꞉liki yasisen. Ho꞉n daido꞉ me a꞉no꞉ u alana꞉ go꞉lu alifa꞉.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu ililo꞉ dimida꞉seno꞉ we. Sibiyo꞉ tambo tililia꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowab amio꞉, sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan iliyo꞉ u a꞉no꞉ ua fo꞉fo꞉goloa꞉taki, ho꞉no꞉ sibimo꞉wo꞉ a꞉na mean. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉no꞉ mea꞉sa꞉ga꞉yo꞉, u alan a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ go꞉lu alita꞉sen. Iliyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉sen ko꞉lo꞉, o꞉g a꞉namio꞉ nolo꞉ o꞉mena꞉ki yasisab.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Ya꞉kob e a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, imo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ni nao, gio꞉ o꞉bamida꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mio꞉wo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ Halan sa꞉sen ko꞉lo꞉ mio꞉.”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Nahol e ma꞉mu Laban a꞉no꞉, gio꞉ asulo꞉wo꞉?” “A꞉, nio꞉ asulo꞉ka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kobo꞉ wa꞉ka dabu ba꞉daki, “E o꞉li saba꞉le?” “A꞉, e nafale sab. Bo꞉ba, ene ida꞉ Lesolo꞉, sibiyo꞉ ho꞉no꞉ mea꞉ni tililia꞉ yab.”
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ho꞉len disi o꞉a꞉lab wenamio꞉, sibiyo꞉ ilif amilo꞉ to꞉loma꞉no꞉wo꞉ o꞉semo꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉lab. Giliyo꞉ sibi we ho꞉no꞉ mea꞉sa꞉ga꞉ fuguso꞉ maiya꞉kiyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ mo꞉tililia꞉ ha꞉nab ko wangabi gaya?”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwa꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Nili mano꞉ we. Sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan o꞉lia꞉ sibiyo꞉ tambo wena kegeneliab amio꞉, uwo꞉ ua fo꞉fo꞉gola꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ a꞉na mea꞉sen ko꞉lo꞉, niliyo꞉ nolo꞉ kegenema꞉ki yasiso꞉l.”
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Lesolo꞉ iyaya꞉ sibiyo꞉ e bo꞉fo꞉lowa꞉sen ko꞉lo꞉, iyo꞉ a꞉na tola꞉lena eyo꞉ sibiyo꞉ tililia꞉ga꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Ya꞉kob eyo꞉ e babo Labana꞉ ida꞉ Lesol o꞉lia꞉ ene sibi o꞉lia꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, eyo꞉ sibiyo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉kiyo꞉, ho꞉n daido꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, u ko꞉lo꞉ ifa꞉ a꞉no꞉ fo꞉fo꞉gola꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ e babo Labana꞉ sibi o꞉mo꞉ me.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 — ausente —
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 — ausente —
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 — ausente —
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 — ausente —
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Ele imiligo꞉ dufula꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge ni so꞉lo꞉le ko꞉sega, niyo꞉ ge nanogo꞉ madali dima꞉kiyo꞉ mo꞉asulo꞉ ko꞉lo꞉, gilo꞉ nanog diab konamio꞉, ge o꞉biba꞉sa꞉ kililia꞉niyo꞉?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Laban e ida꞉yo꞉ a꞉la꞉, wa꞉la꞉bo꞉ Lea, a꞉ma꞉ fa꞉so꞉ Lesol ko꞉lo꞉ elen.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Leaya꞉ ene siyo꞉ nafa dowo꞉ ko꞉sega Lesol e mada nafa gesego꞉le dowo꞉.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Ya꞉kob eyo꞉ Lesolo꞉ alan asulo꞉ ko꞉lo꞉, Labanbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉la꞉ tif Lesolo꞉ ni dia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, dona dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ ne gi nanog dia꞉mela꞉no꞉.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 A꞉la꞉sa꞉labiki Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, gilo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ o꞉li. Niyo꞉ na꞉la꞉ we kalu nolbo꞉ mea꞉no꞉wo꞉ mo꞉beaki, gemo꞉ mea꞉no꞉wo꞉ sagalab. Ge ni o꞉lia꞉ wena mesa꞉no꞉.” Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob e Lesola꞉ fudo꞉ o꞉ngo꞉ kililiakiyo꞉, dona dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ nanogo꞉ a꞉na dia꞉li elen. Ko꞉sega Ya꞉kob eyo꞉ Lesolo꞉ e dia꞉no꞉wo꞉ mada alan asulo꞉ ko꞉lo꞉, dona dom a꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ o꞉ngo꞉mal sa꞉lab a꞉la꞉asulo꞉. Ya꞉kob elo꞉ ga dia꞉no꞉wo꞉ Laban o꞉lia꞉ nenelo꞉.|alt="Laban had two daughters" src="01_Ge_29_04a_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="29.18"
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Dona a꞉no꞉ kedeta꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉kob eyo꞉ Labanbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ dona dinali sio꞉wo꞉ kedetab ko꞉lo꞉, ne e o꞉lia꞉ alima꞉niki, o꞉go꞉ ni gayo꞉ tililia꞉ mena.”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 A꞉la꞉sa꞉labiki Laban eyo꞉ kaluka꞉isale hen a꞉namilo꞉ seno꞉ tambo ho꞉le kegea꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ alan dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉ mo꞉no꞉.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Ko꞉sega nulu dowabikiyo꞉, Laban eyo꞉ Leayo꞉ tililia꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ e ga a꞉no꞉lia꞉ ali.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ ene nanog ka꞉isale Silbayo꞉, Leaya꞉ nanog dia꞉melea꞉ki emo꞉ dimi.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Kea꞉fo dasila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉kob e ga a꞉no꞉ Lealo꞉biki ba꞉ba꞉. E ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Labando꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ we waga asulaki dimido꞉wo꞉? Ne Lesol dia꞉no꞉ a꞉la꞉liki, dona dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ nanogo꞉ a꞉na di ko꞉lo꞉, giyo꞉ ne wangabi dikido꞉wo꞉?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉ gadi sio꞉.
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 A꞉la꞉sa꞉labiki Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nili man amio꞉ tif so꞉wayo꞉ wa꞉la꞉bo꞉ mo꞉tinian ko꞉lo꞉ a꞉na go꞉ka꞉.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 So꞉agelo꞉ imilig wenamio꞉, ga tili alitakilo꞉ sagalo꞉ a꞉no꞉ ge ga we o꞉lia꞉ kedetalikiyo꞉, ga nowo꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉na sili alifa꞉no꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga fudo꞉ mean aumbo꞉, ge dona dom a꞉la꞉fo꞉ nowo꞉ ni nanogo꞉ wa꞉ka a꞉dia꞉bi.”
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉ dowo꞉. Lealo꞉ sili alifa꞉ sagalo꞉ ho꞉len a꞉no꞉ kedeta꞉ga꞉yo꞉, Laban eyo꞉ ene ida꞉ Lesolo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉na sili alifa꞉.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Lesol sili alitakiyo꞉, Laban eyo꞉ ene nanog ka꞉isale Bilha, Lesola꞉ nanog dia꞉melea꞉ki emo꞉ dimi.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob e Lesol o꞉lia꞉yo꞉lo꞉ ali. Eyo꞉ Lesolo꞉ mada alan asulo꞉ ko꞉sega Leayo꞉ mo꞉dinafa asulo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob e dona dom a꞉la꞉fo꞉ nowo꞉ Labana꞉ nanog dia꞉len.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Ya꞉kob eyo꞉ Leamo꞉lo꞉ mo꞉beab a꞉no꞉ Yawe ba꞉da꞉ga꞉, Lea e so꞉wayo꞉ sa꞉la꞉lima꞉ki ta꞉fo꞉ ko꞉sega, Lesol e fain dowo꞉.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 A꞉la꞉gabiki Leayo꞉ alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa sa꞉la꞉li. Lea eyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ sa꞉la꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne kele asulakilo꞉ hida꞉yab a꞉no꞉ Yawe eyo꞉ ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ne kaluwa꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉ma꞉ib.” Lea eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Luben wikilo꞉.
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Lea e wa꞉ka alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ sa꞉la꞉liakiyo꞉, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu nilo꞉ma꞉yo꞉ ne ko꞉lo꞉ mo꞉beo꞉ a꞉no꞉ Yawe eyo꞉ dabu ko꞉lo꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ wa꞉ka a꞉dimiab.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Simeon wikilo꞉.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Leayo꞉ wa꞉ka alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ sa꞉la꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ kalu so꞉wa otalen we Ya꞉kobo꞉ sa꞉la꞉me ko꞉lo꞉, o꞉g wenamio꞉ eyo꞉ ne alan asulaliki, ne o꞉lia꞉yo꞉ mada oga꞉dima꞉ib.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Libai wikilo꞉.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Leayo꞉ wa꞉ka alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ a꞉sa꞉la꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ niyo꞉ Yawe ene wiyo꞉ wabudaki dulugu sa꞉ma꞉nigo꞉l” a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Yuda wikilo꞉. Yuda sa꞉la꞉lia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Lea eyo꞉ so꞉wayo꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉sa꞉la꞉li.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.