Gênesis 29

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ya꞉kobo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, kaluka꞉isale ofdo꞉ yan doba꞉da꞉lo꞉ sa꞉sen ili hen a꞉namida꞉ fa꞉la꞉dowo꞉.
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 E ha꞉na꞉ga꞉ ha꞉naki sigili ba꞉ba꞉ amio꞉, ho꞉n daido꞉ nowo꞉ a꞉na ba꞉ba꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉n daido꞉ anib a꞉namio꞉ sibi gulubido꞉ otalen a꞉no꞉ a꞉na a꞉labiki ba꞉ba꞉. Sibi a꞉no꞉ ho꞉n ma꞉no꞉la꞉liki, fufulufo꞉liki yasisen. Ho꞉n daido꞉ me a꞉no꞉ u alana꞉ go꞉lu alifa꞉.
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 Sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu ililo꞉ dimida꞉seno꞉ we. Sibiyo꞉ tambo tililia꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowab amio꞉, sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan iliyo꞉ u a꞉no꞉ ua fo꞉fo꞉goloa꞉taki, ho꞉no꞉ sibimo꞉wo꞉ a꞉na mean. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉no꞉ mea꞉sa꞉ga꞉yo꞉, u alan a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ go꞉lu alita꞉sen. Iliyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉sen ko꞉lo꞉, o꞉g a꞉namio꞉ nolo꞉ o꞉mena꞉ki yasisab.
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 Ya꞉kob e a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, imo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ni nao, gio꞉ o꞉bamida꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mio꞉wo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ Halan sa꞉sen ko꞉lo꞉ mio꞉.”
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Nahol e ma꞉mu Laban a꞉no꞉, gio꞉ asulo꞉wo꞉?” “A꞉, nio꞉ asulo꞉ka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kobo꞉ wa꞉ka dabu ba꞉daki, “E o꞉li saba꞉le?” “A꞉, e nafale sab. Bo꞉ba, ene ida꞉ Lesolo꞉, sibiyo꞉ ho꞉no꞉ mea꞉ni tililia꞉ yab.”
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ho꞉len disi o꞉a꞉lab wenamio꞉, sibiyo꞉ ilif amilo꞉ to꞉loma꞉no꞉wo꞉ o꞉semo꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉lab. Giliyo꞉ sibi we ho꞉no꞉ mea꞉sa꞉ga꞉ fuguso꞉ maiya꞉kiyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ mo꞉tililia꞉ ha꞉nab ko wangabi gaya?”
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwa꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Nili mano꞉ we. Sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan o꞉lia꞉ sibiyo꞉ tambo wena kegeneliab amio꞉, uwo꞉ ua fo꞉fo꞉gola꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ a꞉na mea꞉sen ko꞉lo꞉, niliyo꞉ nolo꞉ kegenema꞉ki yasiso꞉l.”
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Lesolo꞉ iyaya꞉ sibiyo꞉ e bo꞉fo꞉lowa꞉sen ko꞉lo꞉, iyo꞉ a꞉na tola꞉lena eyo꞉ sibiyo꞉ tililia꞉ga꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Ya꞉kob eyo꞉ e babo Labana꞉ ida꞉ Lesol o꞉lia꞉ ene sibi o꞉lia꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, eyo꞉ sibiyo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉kiyo꞉, ho꞉n daido꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, u ko꞉lo꞉ ifa꞉ a꞉no꞉ fo꞉fo꞉gola꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ e babo Labana꞉ sibi o꞉mo꞉ me.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 — ausente —
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 — ausente —
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 — ausente —
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 — ausente —
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 Ele imiligo꞉ dufula꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge ni so꞉lo꞉le ko꞉sega, niyo꞉ ge nanogo꞉ madali dima꞉kiyo꞉ mo꞉asulo꞉ ko꞉lo꞉, gilo꞉ nanog diab konamio꞉, ge o꞉biba꞉sa꞉ kililia꞉niyo꞉?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Laban e ida꞉yo꞉ a꞉la꞉, wa꞉la꞉bo꞉ Lea, a꞉ma꞉ fa꞉so꞉ Lesol ko꞉lo꞉ elen.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Leaya꞉ ene siyo꞉ nafa dowo꞉ ko꞉sega Lesol e mada nafa gesego꞉le dowo꞉.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 Ya꞉kob eyo꞉ Lesolo꞉ alan asulo꞉ ko꞉lo꞉, Labanbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉la꞉ tif Lesolo꞉ ni dia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, dona dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ ne gi nanog dia꞉mela꞉no꞉.”
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 A꞉la꞉sa꞉labiki Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, gilo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ o꞉li. Niyo꞉ na꞉la꞉ we kalu nolbo꞉ mea꞉no꞉wo꞉ mo꞉beaki, gemo꞉ mea꞉no꞉wo꞉ sagalab. Ge ni o꞉lia꞉ wena mesa꞉no꞉.” Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob e Lesola꞉ fudo꞉ o꞉ngo꞉ kililiakiyo꞉, dona dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ nanogo꞉ a꞉na dia꞉li elen. Ko꞉sega Ya꞉kob eyo꞉ Lesolo꞉ e dia꞉no꞉wo꞉ mada alan asulo꞉ ko꞉lo꞉, dona dom a꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ o꞉ngo꞉mal sa꞉lab a꞉la꞉asulo꞉. Ya꞉kob elo꞉ ga dia꞉no꞉wo꞉ Laban o꞉lia꞉ nenelo꞉.|alt="Laban had two daughters" src="01_Ge_29_04a_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="29.18"
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 Dona a꞉no꞉ kedeta꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉kob eyo꞉ Labanbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ dona dinali sio꞉wo꞉ kedetab ko꞉lo꞉, ne e o꞉lia꞉ alima꞉niki, o꞉go꞉ ni gayo꞉ tililia꞉ mena.”
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 A꞉la꞉sa꞉labiki Laban eyo꞉ kaluka꞉isale hen a꞉namilo꞉ seno꞉ tambo ho꞉le kegea꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ alan dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉ mo꞉no꞉.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 Ko꞉sega nulu dowabikiyo꞉, Laban eyo꞉ Leayo꞉ tililia꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ e ga a꞉no꞉lia꞉ ali.
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ ene nanog ka꞉isale Silbayo꞉, Leaya꞉ nanog dia꞉melea꞉ki emo꞉ dimi.
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 Kea꞉fo dasila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉kob e ga a꞉no꞉ Lealo꞉biki ba꞉ba꞉. E ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Labando꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ we waga asulaki dimido꞉wo꞉? Ne Lesol dia꞉no꞉ a꞉la꞉liki, dona dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ nanogo꞉ a꞉na di ko꞉lo꞉, giyo꞉ ne wangabi dikido꞉wo꞉?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉ gadi sio꞉.
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 A꞉la꞉sa꞉labiki Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nili man amio꞉ tif so꞉wayo꞉ wa꞉la꞉bo꞉ mo꞉tinian ko꞉lo꞉ a꞉na go꞉ka꞉.
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 So꞉agelo꞉ imilig wenamio꞉, ga tili alitakilo꞉ sagalo꞉ a꞉no꞉ ge ga we o꞉lia꞉ kedetalikiyo꞉, ga nowo꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉na sili alifa꞉no꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga fudo꞉ mean aumbo꞉, ge dona dom a꞉la꞉fo꞉ nowo꞉ ni nanogo꞉ wa꞉ka a꞉dia꞉bi.”
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉ dowo꞉. Lealo꞉ sili alifa꞉ sagalo꞉ ho꞉len a꞉no꞉ kedeta꞉ga꞉yo꞉, Laban eyo꞉ ene ida꞉ Lesolo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉na sili alifa꞉.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 Lesol sili alitakiyo꞉, Laban eyo꞉ ene nanog ka꞉isale Bilha, Lesola꞉ nanog dia꞉melea꞉ki emo꞉ dimi.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob e Lesol o꞉lia꞉yo꞉lo꞉ ali. Eyo꞉ Lesolo꞉ mada alan asulo꞉ ko꞉sega Leayo꞉ mo꞉dinafa asulo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob e dona dom a꞉la꞉fo꞉ nowo꞉ Labana꞉ nanog dia꞉len.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Ya꞉kob eyo꞉ Leamo꞉lo꞉ mo꞉beab a꞉no꞉ Yawe ba꞉da꞉ga꞉, Lea e so꞉wayo꞉ sa꞉la꞉lima꞉ki ta꞉fo꞉ ko꞉sega, Lesol e fain dowo꞉.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 A꞉la꞉gabiki Leayo꞉ alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa sa꞉la꞉li. Lea eyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ sa꞉la꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne kele asulakilo꞉ hida꞉yab a꞉no꞉ Yawe eyo꞉ ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ne kaluwa꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉ma꞉ib.” Lea eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Luben wikilo꞉.
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 Lea e wa꞉ka alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ sa꞉la꞉liakiyo꞉, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu nilo꞉ma꞉yo꞉ ne ko꞉lo꞉ mo꞉beo꞉ a꞉no꞉ Yawe eyo꞉ dabu ko꞉lo꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ wa꞉ka a꞉dimiab.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Simeon wikilo꞉.
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Leayo꞉ wa꞉ka alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ sa꞉la꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ kalu so꞉wa otalen we Ya꞉kobo꞉ sa꞉la꞉me ko꞉lo꞉, o꞉g wenamio꞉ eyo꞉ ne alan asulaliki, ne o꞉lia꞉yo꞉ mada oga꞉dima꞉ib.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Libai wikilo꞉.
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Leayo꞉ wa꞉ka alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ a꞉sa꞉la꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ niyo꞉ Yawe ene wiyo꞉ wabudaki dulugu sa꞉ma꞉nigo꞉l” a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Yuda wikilo꞉. Yuda sa꞉la꞉lia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Lea eyo꞉ so꞉wayo꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉sa꞉la꞉li.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.