Gênesis 24

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ho꞉len a꞉namio꞉ Ablaham e mada anaso꞉ ulula꞉li. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kelego꞉ tambo elo꞉ dimida꞉i mio꞉ a꞉no꞉, Yawe eyo꞉ emo꞉wo꞉ sagale alitaki, nafale fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉ta꞉sen.
1 O velho Abraão estava avançado em idade, e o Senhor o tinha abençoado em todas as coisas.
2 — ausente —
2 Abraão disse ao servo mais antigo de sua casa, que administrava todos os seus bens: "Mete tua mão debaixo de minha coxa.
3 — ausente —
3 Quero que jures pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não escolherás para mulher de meu filho nenhuma das filhas dos cananeus, no meio dos quais habito;
4 Ko꞉sega giyo꞉ no꞉no꞉n amisa꞉ndeya ha꞉na꞉ga꞉, no꞉no꞉n so꞉lo꞉le us a꞉namio꞉, ni so꞉wa Aisa꞉ga꞉ ene gayo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉ sametakiyo꞉, ga a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ tililia꞉ mia꞉no꞉, a꞉la꞉dinali sama.”
4 mas irás à minha terra, à minha parentela, e lá escolherás uma mulher para o meu filho Isaac."
5 A꞉la꞉sa꞉labiki nanog kaluwa꞉ emo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dabu ba꞉daki, “Ga nilo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ same a꞉no꞉ ne o꞉lia꞉yo꞉ hen wilo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bealega, niyo꞉ gi so꞉wayo꞉ go꞉no꞉n hen gilo꞉ ta꞉fo꞉ mio꞉ a꞉na a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉niyo꞉?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
5 O servo respondeu: "Talvez essa mulher não me quererá seguir a esta terra; nesse caso, poderei reconduzir o teu filho à terra de onde saíste?"
6 Ablahama꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “A, so꞉wa nilo꞉wo꞉ no꞉no꞉n hen a꞉namio꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉so꞉boka꞉!
6 "Guarda-te bem, disse-lhe Abraão, de reconduzir para lá o meu filho!
7 Yawe, Hebenelo꞉ a꞉lab Gode a꞉ma꞉yo꞉ ne dia꞉sa꞉ga꞉, ni dowa꞉ a o꞉lia꞉ so꞉lo꞉wa꞉ hen o꞉lia꞉ a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ne wena tililia꞉ yakiyo꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉, ‘Niyo꞉ hen we so꞉wa gilo꞉ sa꞉la꞉la꞉i ha꞉na꞉lab o꞉mo꞉ dimia꞉no꞉’ a꞉la꞉dinali sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode imilise a꞉ma꞉yo꞉ ene ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ ge asuwa꞉foma꞉kiyo꞉ tamina iliga꞉fa꞉ib ko꞉lo꞉, giyo꞉ ni so꞉waya꞉ ga a꞉no꞉ o꞉li tililia꞉ mia꞉ib.
7 O Senhor Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha pátria, que me disse e me jurou dar esta terra à minha posteridade, este Senhor mandará o seu anjo diante de ti, e tu escolherás lá uma mulher para o meu filho.
8 Ko꞉sega ga a꞉no꞉ ge o꞉lia꞉lo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bealega, gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dinali sio꞉ a꞉ma꞉yo꞉, ge mo꞉ta꞉liaki ga꞉li doma꞉ib. Ko꞉sega giyo꞉ ni so꞉wayo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ no꞉no꞉n hen amio꞉ mada tililia꞉ ha꞉na꞉so꞉boka꞉!” Ablaham eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
8 Mas, se ela não te quiser seguir, estarás desobrigado do juramento que te impus. Somente não reconduzas {de forma alguma} para lá o meu filho."
9 A꞉la꞉gabiki nanog kaluwa꞉ dagiyo꞉ ene misa꞉ kalu, Ablahama꞉ fe ha꞉ga golofo꞉liki, elo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ tambo o꞉li dimidama꞉no꞉ a꞉la꞉li dinali sio꞉.
9 Pôs, então, o servo sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e fez-lhe o juramento que ele pedia.
10 Nanog kalu eyo꞉ dinali sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ablahama꞉ ene ka꞉mol do꞉la꞉fo꞉ nolo꞉ dia꞉b a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga fudo꞉ mea꞉no꞉ kelego꞉ nafale ko꞉li ko꞉lilo꞉ Ablaham elo꞉ dimidaefa꞉ a꞉no꞉ tambo dia꞉sa꞉ga꞉, nanog dian kalu e Mesobotemia hen ami Naholdo꞉ sen amisa꞉n a꞉na ane.
10 E, tendo tomado dez camelos do rebanho de seu senhor, partiu, levando as mãos cheias das riquezas de Abraão. E pôs-se a caminho, andando para a Mesopotâmia, para a cidade de Nacor.
11 E a꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ga꞉lo amio꞉ ka꞉isalelo꞉ ho꞉ndo꞉ wa꞉fa꞉ yan ho꞉len a꞉no꞉ dowabiki, e amisa꞉n ha꞉la꞉ya ho꞉n daido꞉lo꞉ a꞉lab a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, eyo꞉ ka꞉molo꞉ a꞉na fufulufo꞉melea꞉ki ta꞉ta꞉ga꞉ sen.
11 E fez descansar os camelos fora da cidade, perto de um poço. Era pela tarde, à hora em que saíam as mulheres para ir buscar água.
12 A꞉na silikiyo꞉, eyo꞉ Godemo꞉ dulugu sa꞉laki, “Wiso꞉ Yawe, ni misa꞉ Ablahama꞉ Godeyo꞉ ge ko꞉lo꞉, giyo꞉ ni misa꞉ Ablaham emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lakiyo꞉, nilo꞉ o꞉gdo꞉ nanog dimidama꞉nigo꞉l we nafa fa꞉la꞉doma꞉ki, ne asuwa꞉ta꞉bi.
12 "Senhor, disse ele, Deus de Abraão, meu senhor, fazei-me encontrar hoje o que desejo, e manifestar vossa bondade para com meu senhor Abraão.
13 Ne o꞉go꞉ ho꞉n daido꞉ anib wena kagafo꞉lo꞉l ko꞉lo꞉, amisa꞉n ka꞉isale iyo꞉ ho꞉n wa꞉fa꞉ mea꞉nigab.
13 Eis-me aqui, de pé, junto desta fonte onde as filhas dos habitantes da cidade virão buscar água.
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ niyo꞉ ga bolo꞉ imilig o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉ma꞉no꞉, ‘Go꞉fo꞉ gilo꞉ amilo꞉ ho꞉n wasu a꞉no꞉ nelo꞉ ma꞉ni dimena,’ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ga abeya꞉le a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, ‘A꞉ ho꞉n we gelo꞉ maiya,’ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ‘Gi ka꞉mol o꞉mo꞉wo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉ki mea꞉nigo꞉l’ ga abeya꞉le a꞉la꞉sa꞉lalega, ga a꞉no꞉ Gode gilo꞉ Aisa꞉g e dia꞉ib a꞉la꞉do꞉ da꞉feyo꞉wo꞉ elo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉. Giyo꞉ a꞉la꞉dimidalega, giyo꞉ ni misa꞉ kalu Ablaham emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉labo꞉lo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉.” Nanog kalu eyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉.
14 Portanto, a donzela a quem eu disser: Inclina o teu cântaro, por favor, para que eu beba -, e me responder: Bebe, e darei de beber também aos teus camelos -, essa seja a que destina ao vosso servo Isaac. Por isto conhecerei que manifestais vossa bondade para com meu senhor."
15 E a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dulugu sa꞉la꞉len amio꞉, La꞉ba꞉ga e ho꞉ndo꞉ wa꞉fa꞉no꞉ go꞉fo꞉wo꞉ kelena dia꞉ga꞉ mio꞉. Ga bolo꞉ a꞉no꞉ Betuela꞉ ida꞉. Betuel a꞉no꞉ Milkaya꞉ so꞉wa. Milka e Nahola꞉ inga. Nahola꞉ ene aowo꞉ Ablaham.
15 Ainda não tinha acabado de falar, quando sobreveio, com um cântaro aos ombros, Rebeca, filha de Batuel, filho de Melca, mulher de Nacor, irmão de Abraão.
16 Ga bolo꞉ a꞉no꞉ mada gesego꞉ ko꞉lo꞉, e kaluwo꞉ semo꞉ ane. Gayo꞉ ho꞉n daido꞉wa tina꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ go꞉fo꞉wa wasulia꞉ga꞉, kelena dia꞉mio꞉.
16 A jovem era extremamente bela, virgem, e homem algum a havia possuído. Ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e ia voltando.
17 Dia꞉ fa꞉la꞉ndabikiyo꞉, nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ nai ha꞉na꞉ga꞉ galilia꞉ga꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi go꞉fo꞉ amilo꞉ ho꞉n wasu ko, ha꞉lu nelo꞉ ma꞉ni dimina.”
17 O servo correu-lhe ao encontro e disse-lhe: "Queres dar-me de beber um pouco da água de teu cântaro?"
18 A꞉la꞉dabu ba꞉dabikiyo꞉, ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, kalu alan gelo꞉ maiya.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ e ho꞉n wasu a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge dia꞉ga꞉, elo꞉ maiya꞉ki ta꞉fo꞉.
18 "Bebe, meu senhor", respondeu ela. E prontamente inclinou o cântaro sobre o seu braço para lhe dar de beber.
19 Ga a꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ ho꞉no꞉ dimita꞉ga꞉yo꞉, a꞉la꞉sio꞉, “Gi ka꞉mol iyo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ o꞉li maiya꞉kiyo꞉, ni wa꞉fa꞉ sala꞉mela꞉nigo꞉l.”
19 Tendo ele bebido, ela disse: "Vou buscar água também para os teus camelos, para que todos bebam."
20 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ e bo꞉bo꞉ge ho꞉n wasu a꞉no꞉ isolo꞉wa koloda꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n wa꞉fa꞉ni a꞉ma꞉la꞉ nai tiane. E ho꞉no꞉ wa꞉fa꞉ sala꞉leno꞉, ka꞉molo꞉ tambo na꞉li o꞉li dowabiki, a꞉na ta꞉fo꞉.
20 E, despejando seu cântaro no bebedouro, correu a buscar água de novo na fonte para todos os camelos.
21 Ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉dimida꞉labikiyo꞉, nanog kalu e towo꞉ mo꞉sa꞉laka mobo꞉fo꞉liki, nanog elo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉fo꞉ a꞉no꞉ Yawe eyo꞉ a꞉no꞉ nafale ta꞉taba꞉le a꞉la꞉li asula꞉len.
21 O homem contemplava em silêncio, curioso por saber se o Senhor tinha ou não tornado feliz a sua viagem.
22 Ka꞉mol iyo꞉ ho꞉no꞉ na꞉la꞉ga꞉ kedetabikiyo꞉, kalu a꞉ma꞉yo꞉ boba kelego꞉ gamo꞉ dimi. Boba dimi a꞉no꞉ mekalen imilig o꞉lia꞉ tamina a꞉la꞉ dagi amilo꞉ ka꞉ma꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimi. Boba kelego꞉ dimi a꞉no꞉ go꞉la dimido꞉ ko꞉lo꞉ moleyo꞉ alana꞉ di.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem tirou um anel de ouro pesando meio siclo, e dois braceletes de ouro pesando dez siclos.
23 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nanogdo꞉ dian kalu eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge go꞉lo꞉ o꞉ba? Go꞉la꞉ a amio꞉, ni welo꞉ alima꞉no꞉ fogo꞉ da꞉laba?”
23 E disse à jovem: "Dize-me, por favor: De quem és filha? Haveria na casa de teu pai um lugar para passarmos a noite?"
24 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, ga a꞉ma꞉ sa꞉laki, “Ni dowo꞉ Betuel, e Nahol o꞉lia꞉ Milka o꞉lia꞉ma꞉ inso꞉.
24 "Eu sou filha de Batuel, respondeu ela, o filho de Melca, que ela deu à luz a Nacor."
25 Nili ayamio꞉ kalulo꞉ alima꞉no꞉ galala꞉yo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉lo꞉ alima꞉no꞉ o꞉lia꞉ ma꞉no꞉ mea꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ da꞉lab.”
25 E ajuntou: "Há em nossa casa palha e forragem em abundância, e também lugar para passar a noite."
26 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉no꞉ hena gulalu siliki, Yawe emo꞉wo꞉ sagalakiyo꞉ wabulu sio꞉.
26 Inclinou-se, então, o homem e prostrou-se diante do Senhor:
27 Eyo꞉ dulugu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu Ablaham ene Gode Yawe emo꞉wo꞉ ne mada sagalo꞉. Mo꞉wo꞉ eyo꞉ ni misa꞉ kalumo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉la꞉sen a꞉la꞉ta꞉ga꞉ elo꞉ dinali sa꞉lab a꞉no꞉ hendele dimida꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yawe eyo꞉ nelo꞉ asuwa꞉takiyo꞉, ni misa꞉ kaluwa꞉ eso꞉lo꞉wa꞉ a wena dinafa tililia꞉ga꞉ ta꞉fa꞉ni mio꞉ ko꞉lo꞉, ne mada sagalab.” Eyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉.
27 "Bendito seja, exclamou ele, o Senhor, o Deus de Abraão, meu senhor, que não faltou à sua bondade e à sua fidelidade para com ele. O Senhor conduziu-me diretamente à casa dos parentes de meu senhor."
28 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ga bolo꞉ a꞉no꞉ nai ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, e so꞉lo꞉lo꞉ sena malolo꞉ me.
28 A jovem foi correndo contar à sua mãe tudo o que se tinha passado.
29 — ausente —
29 Rebeca tinha rim irmão chamado Labão. Este apressou-se em ir ao encontro do homem que se encontrava junto da fonte.
30 — ausente —
30 Ele tinha visto o anel e os braceletes nas mãos de sua irmã, e ouvido a narração de sua irmã Rebeca: "Esse homem me disse isso e aquilo." Foi ele, pois, ao encontro do estrangeiro e o achou perto dos camelos, na fonte.
31 “Yawe eyo꞉ ge nafale mesea꞉ki ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ ge mena. Gelo꞉ alima꞉no꞉ o꞉lia꞉ ka꞉moldo꞉ mesa꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ niyo꞉ dimidaefa꞉ ko꞉lo꞉, ge wenamio꞉ kagafo꞉lowa꞉so꞉bo. Ge mena.”
31 "Vem, bendito do Senhor, disse ele, por que permaneces aí fora? Preparei a casa e um lugar para os camelos."
32 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉no꞉ aya ane. Aya fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Laban eyo꞉ kelego꞉ ka꞉mol wa꞉l amilo꞉ difa꞉ a꞉no꞉ hena dila꞉sa꞉ga꞉, ka꞉moldo꞉ alima꞉no꞉ o꞉lia꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na wido꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ ho꞉no꞉ wasulia꞉ ya꞉ga꞉, Ablahama꞉ ene nanog kalu o꞉lia꞉ e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ kalu i o꞉lia꞉ma꞉ gido꞉fo꞉wo꞉ to꞉go꞉dema꞉ki dimi.
32 E o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos, deram-lhes palha e forragem, enquanto traziam ao estrangeiro e aos seus companheiros água para lavar os pés.
33 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉no꞉ so꞉fa꞉yo꞉ dia꞉ya꞉sa꞉ga꞉, imo꞉ maiya꞉ki dimi ko꞉sega, nanog kalu eyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ semo꞉nakiyo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉gdo꞉ na꞉ mio꞉ we gimo꞉ ko꞉le fanda sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ we a꞉na ma꞉no꞉.” Laban eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉li, giyo꞉ sama.”
33 Serviu-se-lhe em seguida de comer; mas ele disse: "Não comerei nada enquanto não expuser o que tenho a dizer." "Fala", disse Labão.
34 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Ablahama꞉ ene nanog kaluwo꞉ ne.
34 "Eu sou, disse ele, escravo de Abraão.
35 Yawe eyo꞉ ni misa꞉ kaluwo꞉ nafale mesea꞉ki ta꞉takiyo꞉, e wilo꞉ wabulun kalu fa꞉la꞉dowo꞉. Yawe eyo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ kaowo꞉lo꞉, sibiyo꞉lo꞉, moleyo꞉lo꞉, ka꞉molo꞉lo꞉, donkiyo꞉lo꞉, nanog kaluka꞉isaleyo꞉lo꞉, emo꞉wo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ dimi.
35 O Senhor encheu de bênçãos o meu senhor, que se tornou poderoso; e deu-lhe ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablahama꞉ ene inga Selayo꞉ anaso꞉ dowakiyo꞉, kalu so꞉wa imiligo꞉ sa꞉la꞉li ko꞉lo꞉, Ablaham eyo꞉ kelego꞉wo꞉ tambo ene so꞉wa o꞉mo꞉ dimi.
36 Sara, mulher do meu senhor, apesar de sua velhice, deu-lhe à luz um filho, ao qual ele deu todos os seus bens.
37 Ni misa꞉ kalu Ablaham e Ka꞉ina꞉n hena sen ko꞉sega, niyo꞉ ene inso꞉wa꞉yo꞉ Ka꞉ina꞉n gayo꞉ mo꞉dia꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, niyo꞉ dinali sama꞉kiyo꞉ nemo꞉wo꞉ halale sio꞉. Ho꞉len a꞉namio꞉ eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Nilo꞉ so꞉l Ka꞉ina꞉n hen wilo꞉ ka꞉isale so꞉wa sab we, na꞉ so꞉wa Aisa꞉gbo꞉wo꞉ samea꞉so꞉bo.
37 Então o meu senhor fez-me jurar que eu não escolheria para o seu filho uma mulher entre as filhas dos cananeus, em cuja terra ele mora,
38 Ne so꞉lo꞉leyo꞉ ko꞉na꞉ sab, ko꞉sega ge a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ni so꞉waya꞉lo꞉ ga dia꞉no꞉wo꞉ a꞉na nenela꞉sa꞉ga꞉ samea꞉bi.’
38 mas que viria à casa de seu pai, à sua família, para aí escolher uma mulher para o seu filho.
39 A꞉la꞉sa꞉labiki niyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dabu ba꞉dakiyo꞉, ‘Ga nilo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ same a꞉no꞉ ne o꞉lia꞉yo꞉ hen wilo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bealega, wama꞉no꞉wa꞉le?’
39 E eu disse-lhe: Talvez a mulher não me quererá seguir.
40 A꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉ amio꞉, eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ne Yawe towo꞉ kudu ha꞉na꞉sen ko꞉lo꞉, ge ha꞉nalikiyo꞉ ene ma꞉mul kaluwo꞉ ge o꞉lia꞉ iliga꞉fa꞉ib ko꞉lo꞉, eyo꞉ nilo꞉ nanog gemo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉to꞉l a꞉no꞉ nafale fa꞉la꞉do alifa꞉ib. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giyo꞉ ni so꞉waya꞉ gayo꞉, no꞉no꞉n mo꞉mio꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉no꞉n so꞉lo꞉ a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ o꞉li ka tililia꞉ mia꞉ib.
40 'O Senhor, respondeu-me ele, em cujo caminho sempre andei, mandará o seu anjo contigo e fará bem-sucedida a tua viagem: escolherás para o meu filho uma mulher de minha família, na casa de meu pai.
41 Ko꞉sega ge no꞉no꞉n mo꞉mio꞉lo꞉wa ha꞉na꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, iliyo꞉ Aisa꞉gbo꞉wo꞉ gayo꞉ mo꞉mia꞉no꞉ dowalega, gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dinali sio꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ge mo꞉ta꞉lia꞉b.’ Ablaham eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
41 Mas serás desobrigado do juramento que me fazes, se, tendo visitado minha parentela, encontrares oposição e não fores recebido.'
42 “A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ne ho꞉n daido꞉lo꞉wa fa꞉la꞉dowa꞉sa꞉ga꞉ silikiyo꞉, niyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉, ‘Ni misa꞉ Ablahama꞉ Godeyo꞉ ge ko꞉lo꞉, Yawe giyo꞉ nanog ni misa꞉ kalu elo꞉ nemo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉fo꞉ we nafa fa꞉la꞉doma꞉ki, ne asuwa꞉ta꞉bi.
42 Ora, chegando hoje à fonte, eu disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se vos dignardes tornar bem-sucedida a viagem que empreendi {concedei-me isto:}
43 Ne o꞉go꞉ ho꞉n daido꞉ anib wena so꞉l ko꞉lo꞉, amisa꞉n ga bolo꞉ nowo꞉ ho꞉n wa꞉fa꞉ni yalikiyo꞉, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉no꞉, “Go꞉fo꞉ gilo꞉ amilo꞉ ho꞉n wasu a꞉no꞉ nelo꞉ ma꞉ni dimena.”
43 Ficarei perto da fonte; a jovem que vier buscar água, e a quem eu disser: Deixa-me, por favor, beber um pouco da água de teu cântaro,
44 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga abeya꞉le a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “A꞉ ho꞉n we gelo꞉ maiya, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ gi ka꞉mol o꞉mo꞉wo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉ki mea꞉nigo꞉l” a꞉la꞉sa꞉lalega, ga a꞉no꞉ Yawe gilo꞉ Aisa꞉g e dia꞉ib a꞉la꞉do꞉ da꞉feyo꞉wo꞉ elo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉.’
44 e que me responder:'Bebe, e buscarei também água para os teus camelos', essa será a mulher que o Senhor destina ao filho de meu senhor.
45 Ne no꞉no꞉ asulo꞉ usamio꞉ Godemo꞉ a꞉la꞉dulugu sa꞉la꞉li elena, La꞉ba꞉ga e go꞉fo꞉wo꞉ kelena wa꞉la dia꞉ya꞉lena ba꞉ba꞉. E ho꞉n daido꞉lo꞉wa ti ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ go꞉fo꞉wa wasulia꞉ fa꞉la꞉ndabiki, niyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ho꞉n gilo꞉ wasu ko, nelo꞉ ma꞉ni mena.’
45 Eu não tinha ainda acabado de falar comigo mesmo, quando veio Rebeca com o seu cântaro aos ombros, e desceu à fonte para buscar água. Eu disse-lhe: Dá-me de beber, por favor.
46 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, ga a꞉ma꞉yo꞉ ho꞉n wasu kelen amilo꞉ dia꞉mio꞉ a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge dia꞉ta꞉ga꞉, nemo꞉ maiya꞉ki dimiakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘A꞉, gelo꞉ maiya. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gi ka꞉mol iyo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉ki wasu mea꞉nigo꞉l.’ A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ne ho꞉no꞉ na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ ka꞉mol imo꞉wo꞉lo꞉ maiya꞉ki dimi.
46 E, descendo logo o cântaro dos seus ombros, ela me disse: 'Bebe, e darei também de beber aos camelos.'
47 A꞉la꞉gabiki niyo꞉ emo꞉wo꞉ ‘Ge abe ida꞉yo꞉?’ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉ amio꞉, eyo꞉ nemo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉lakiyo꞉, ‘Ni dowo꞉ Betuel, e Nahol o꞉lia꞉ Milka o꞉lia꞉ma꞉ inso꞉.’ Eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, niyo꞉ mekaleno꞉ ene migiya kalitaki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ taminayo꞉ dagi elo꞉wa kalifa꞉.
47 Perguntei-lhe então de quem era filha. Ela respondeu-me: 'Sou filha de Batuel, filho de Nacor, que Melca lhe deu à luz.' Eu, pois, coloquei o anel em suas narinas e os braceletes em seus punhos.
48 “A꞉la꞉ alitakiyo꞉ ne hena gulalu siliki, Yawemo꞉wo꞉ ne sagala꞉liki wabulu sio꞉. Ni misa꞉ kaluwa꞉ so꞉waya꞉ gayo꞉ dima꞉kiyo꞉, Yawe eyo꞉ toga digalo꞉leya tililia꞉ga꞉, ni misa꞉ kaluwa꞉ ene so꞉lo꞉lo꞉wa fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ni misa꞉ kalu Ablahama꞉ ene Gode Yawe, emo꞉wo꞉ ne mada sagalo꞉.
48 Inclinei-me, então, prostrando-me diante do Senhor, e bendisse o Senhor, o Deus de meu senhor Abraão, que me conduziu diretamente ao lugar onde eu podia tomar a filha do parente de meu senhor para o seu filho.
49 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ni misa꞉ kalu emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lan man o꞉lia꞉ man nafale o꞉lia꞉yo꞉ dimidaki gayo꞉ samena꞉ki asulalega, giliyo꞉ nemo꞉wo꞉ sama. Ko꞉sega gio꞉ nilo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉bealega, a꞉no꞉lo꞉ nemo꞉wo꞉ sama. Gililo꞉ sa꞉labo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, niyo꞉ waga dimidama꞉no꞉wa꞉le fanda asuluma꞉no꞉.” Ablaham ene nanog kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
49 Agora, se quiserdes testemunhar afeição e fidelidade ao meu senhor, dizei-mo; senão, dizei-mo também, para que eu tome outra direção."
50 Laban o꞉lia꞉ Betuel o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉ o꞉gdo꞉ fa꞉la꞉dowab we Yawe enedo꞉ asulab au dimidabo꞉lo꞉biki, niliyo꞉ to nowo꞉ mo꞉sa꞉ma꞉no꞉.
50 Labão e Batuel tomaram então a palavra: "Do Senhor veio tudo isso, disseram eles. Nada temos a dizer.
51 Yawe elo꞉ wido꞉ aumbo꞉, La꞉ba꞉gayo꞉ we ko꞉lo꞉ gi misa꞉ kaluwa꞉ inso꞉ Aisa꞉ga꞉ ene inga doma꞉ki, tililia꞉ ha꞉na꞉bi.”
51 Eis aí Rebeca: toma-a e parte. Que ela seja a mulher do filho de teu senhor, como o Senhor disse."
52 Ablahama꞉ ene nanog kalu a꞉ma꞉yo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Yawe e wabuluma꞉ki hena gulalu asi.
52 Ouvindo estas palavras, o servo de Abraão prostrou-se por terra diante do Senhor.
53 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablahama꞉ ene nanog kalu a꞉ma꞉yo꞉ helebeso꞉g o꞉lia꞉ momadan kelego꞉ nafaleyo꞉, go꞉l o꞉lia꞉ silba o꞉lia꞉ dimido꞉ a꞉no꞉, La꞉ba꞉gamo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, boba kelego꞉ nafale nolo꞉ ene ao o꞉lia꞉ ano o꞉lia꞉mo꞉ dimi.
53 Tomando em seguida objetos de prata, objetos de ouro e vestidos, ofereceu-os como presente a Rebeca. Ofereceu também ricos presentes ao seu irmão e à sua mãe.
54 Bobayo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ablahama꞉ ene nanog kalu o꞉lia꞉ kalu e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ i a꞉no꞉lo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, a꞉na ali. Kea꞉fowo꞉ iyo꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ misa꞉ kalulo꞉wa a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, giliyo꞉ ne hamana꞉ki ta꞉foma,” a꞉la꞉sio꞉.
54 Puseram-se então à mesa, ele e os seus companheiros, e passaram a noite. Levantando-se no dia seguinte, disse o servo: "Deixai-me partir para a casa do meu senhor."
55 Ko꞉sega La꞉ba꞉gaya꞉ ao o꞉lia꞉ ano o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉len do꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ ninin o꞉lia꞉ o꞉dowa꞉sa꞉ga꞉yo꞉, La꞉ba꞉ga e a꞉na hamana꞉ki asulo꞉.”
55 Ao que o irmão e a mãe de Rebeca responderam: "Fique a jovem ainda conosco alguns dias, ao menos dez dias; depois disto partirá."
56 A꞉la꞉sa꞉labiki eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yawe eyo꞉ nelo꞉ nanog ni misa꞉ kalu elo꞉ nemo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉fo꞉ a꞉no꞉ nafale fa꞉la꞉do alifa꞉ ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ni ha꞉na꞉no꞉wo꞉ ka꞉la꞉so꞉bo. Ne misa꞉lo꞉ amio꞉ hamana a꞉la꞉sama.”
56 "Não me retenhais, tornou ele: pois que o Senhor fez bem-sucedida a minha viagem, deixai-me partir e voltar para o meu senhor."
57 A꞉la꞉sa꞉labiki, iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gaya꞉ ene towo꞉ da꞉ba꞉niki, ho꞉lema.”
57 "Chamemos a jovem, disseram eles, e perguntemos-lhe o seu parecer."
58 Iliyo꞉ La꞉ba꞉ga ho꞉lelia꞉sa꞉ga꞉, enebo꞉ dabu ba꞉ba꞉, “Ge kalu we o꞉lia꞉yo꞉ ha꞉na꞉nigaya?” “A꞉, ne ha꞉na꞉no꞉ka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
58 Chamaram Rebeca e disseram-lhe: "Queres partir com este homem?" "Sim", respondeu ela.
59 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ La꞉ba꞉gayo꞉, elo꞉ ha꞉lu amilo꞉ fofo꞉ ka꞉isale a꞉no꞉lia꞉ dimidalia꞉sa꞉ga꞉, Ablahama꞉ nanog kalu o꞉lia꞉ e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ ha꞉na꞉ni dowabikiyo꞉, La꞉ba꞉gaya꞉ so꞉lo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ “ha꞉na꞉biyo꞉” a꞉la꞉liki towo꞉ sio꞉.
59 Deixaram-na, pois, partir juntamente com sua ama-de-leite, com o servo de Abraão e seus companheiros.
60 Iliyo꞉ e sagala꞉li hamana꞉ki a꞉la꞉sio꞉,
60 Eles abençoaram-na, dizendo: "Ó nossa irmã: possas tu tornar-te a mãe de milhares de miríades! E possua a tua posteridade a porta dos seus inimigos!"
61 La꞉ba꞉ga o꞉lia꞉ ene nanog ka꞉isale so꞉wa i o꞉lia꞉yo꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉, ka꞉mol wa꞉la kandaya꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ablahama꞉ ene nanog kaluwo꞉ kudu ha꞉na꞉ni ane. A꞉la꞉dimidaki nanog kalu eyo꞉ La꞉ba꞉gayo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉gane.
61 Rebeca e suas servas levantaram-se, montaram nos camelos e seguiram o homem. Este conduzindo Rebeca, pôs-se logo a caminho.
62 Iyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉ yabikiyo꞉, Aisa꞉g e Bil Lahai Loi amisa꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Negeb hen a꞉na sen.
62 Entretanto, Isaac tinha voltado do poço de Lacai-Roi, e habitava no Negeb.
63 A꞉na silikiyo꞉, ho꞉len nowo꞉ ga꞉lo dowabiki, e egelo꞉wa sia꞉liki, osolo ba꞉ba꞉ amio꞉ ka꞉mol nolo꞉ yabi ba꞉ba꞉.
63 Uma tarde em que saíra para meditar no campo, levantando os olhos, viu alguns camelos que se aproximavam.
64 La꞉ba꞉ga eyo꞉lo꞉ sigiliga꞉takiyo꞉, Aisa꞉go꞉ ba꞉ba꞉ amio꞉ ka꞉mol wa꞉l amilo꞉ seno꞉ hena ho꞉luta꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
64 Rebeca também, tendo levantado os olhos, viu Isaac, e desceu do camelo.
65 “Kalu nilo꞉ galima꞉ findab a꞉no꞉ o꞉ba?” a꞉la꞉liki Ablahama꞉ nanog kalumo꞉ dabu ba꞉ba꞉. Nanog kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu a꞉no꞉ ni misa꞉ kaluwo꞉ o꞉m” a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ e migiyo꞉ ba꞉dabena꞉ki, La꞉ba꞉gaya꞉ ene migiyo꞉ helebeso꞉ga꞉ go꞉lo꞉.
65 Ela disse ao servo de Abraão: "Quem é aquele homem que vem ao nosso encontro no campo?" "É o meu senhor", respondeu ele. E ela tomou depressa o véu e cobriu-se.
66 Iyo꞉ gida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, nanogdo꞉ dian kaluwa꞉yo꞉ elo꞉ dimida꞉i aneyo꞉ tambo Aisa꞉gbo꞉ malolome.
66 O servo contou a Isaac tudo o que tinha feito.
67 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Aisa꞉g eyo꞉ La꞉ba꞉gayo꞉ anowa꞉ so꞉g aya tililia꞉gane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ La꞉ba꞉gayo꞉ a꞉na di. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Aisa꞉g eyo꞉ ingayo꞉ alan asula꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Aisa꞉ga꞉ anowo꞉ sota꞉ga꞉lo꞉ elen amilo꞉ kele asulo꞉ a꞉no꞉, La꞉ba꞉ga eyo꞉ Aisa꞉go꞉ ege alifa꞉.
67 E Isaac introduziu Rebeca na tenda de Sara, sua mãe. Desposou-a, e ela tornou-se sua mulher muito amada. E desse modo Isaac consolou-se da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.