Gênesis 24

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ho꞉len a꞉namio꞉ Ablaham e mada anaso꞉ ulula꞉li. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kelego꞉ tambo elo꞉ dimida꞉i mio꞉ a꞉no꞉, Yawe eyo꞉ emo꞉wo꞉ sagale alitaki, nafale fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉ta꞉sen.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 — ausente —
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Ko꞉sega giyo꞉ no꞉no꞉n amisa꞉ndeya ha꞉na꞉ga꞉, no꞉no꞉n so꞉lo꞉le us a꞉namio꞉, ni so꞉wa Aisa꞉ga꞉ ene gayo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉ sametakiyo꞉, ga a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ tililia꞉ mia꞉no꞉, a꞉la꞉dinali sama.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 A꞉la꞉sa꞉labiki nanog kaluwa꞉ emo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dabu ba꞉daki, “Ga nilo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ same a꞉no꞉ ne o꞉lia꞉yo꞉ hen wilo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bealega, niyo꞉ gi so꞉wayo꞉ go꞉no꞉n hen gilo꞉ ta꞉fo꞉ mio꞉ a꞉na a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉niyo꞉?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Ablahama꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “A, so꞉wa nilo꞉wo꞉ no꞉no꞉n hen a꞉namio꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉so꞉boka꞉!
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Yawe, Hebenelo꞉ a꞉lab Gode a꞉ma꞉yo꞉ ne dia꞉sa꞉ga꞉, ni dowa꞉ a o꞉lia꞉ so꞉lo꞉wa꞉ hen o꞉lia꞉ a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ne wena tililia꞉ yakiyo꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉, ‘Niyo꞉ hen we so꞉wa gilo꞉ sa꞉la꞉la꞉i ha꞉na꞉lab o꞉mo꞉ dimia꞉no꞉’ a꞉la꞉dinali sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode imilise a꞉ma꞉yo꞉ ene ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ ge asuwa꞉foma꞉kiyo꞉ tamina iliga꞉fa꞉ib ko꞉lo꞉, giyo꞉ ni so꞉waya꞉ ga a꞉no꞉ o꞉li tililia꞉ mia꞉ib.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Ko꞉sega ga a꞉no꞉ ge o꞉lia꞉lo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bealega, gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dinali sio꞉ a꞉ma꞉yo꞉, ge mo꞉ta꞉liaki ga꞉li doma꞉ib. Ko꞉sega giyo꞉ ni so꞉wayo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ no꞉no꞉n hen amio꞉ mada tililia꞉ ha꞉na꞉so꞉boka꞉!” Ablaham eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 A꞉la꞉gabiki nanog kaluwa꞉ dagiyo꞉ ene misa꞉ kalu, Ablahama꞉ fe ha꞉ga golofo꞉liki, elo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ tambo o꞉li dimidama꞉no꞉ a꞉la꞉li dinali sio꞉.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Nanog kalu eyo꞉ dinali sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ablahama꞉ ene ka꞉mol do꞉la꞉fo꞉ nolo꞉ dia꞉b a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga fudo꞉ mea꞉no꞉ kelego꞉ nafale ko꞉li ko꞉lilo꞉ Ablaham elo꞉ dimidaefa꞉ a꞉no꞉ tambo dia꞉sa꞉ga꞉, nanog dian kalu e Mesobotemia hen ami Naholdo꞉ sen amisa꞉n a꞉na ane.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 E a꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ga꞉lo amio꞉ ka꞉isalelo꞉ ho꞉ndo꞉ wa꞉fa꞉ yan ho꞉len a꞉no꞉ dowabiki, e amisa꞉n ha꞉la꞉ya ho꞉n daido꞉lo꞉ a꞉lab a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, eyo꞉ ka꞉molo꞉ a꞉na fufulufo꞉melea꞉ki ta꞉ta꞉ga꞉ sen.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 A꞉na silikiyo꞉, eyo꞉ Godemo꞉ dulugu sa꞉laki, “Wiso꞉ Yawe, ni misa꞉ Ablahama꞉ Godeyo꞉ ge ko꞉lo꞉, giyo꞉ ni misa꞉ Ablaham emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lakiyo꞉, nilo꞉ o꞉gdo꞉ nanog dimidama꞉nigo꞉l we nafa fa꞉la꞉doma꞉ki, ne asuwa꞉ta꞉bi.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Ne o꞉go꞉ ho꞉n daido꞉ anib wena kagafo꞉lo꞉l ko꞉lo꞉, amisa꞉n ka꞉isale iyo꞉ ho꞉n wa꞉fa꞉ mea꞉nigab.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ niyo꞉ ga bolo꞉ imilig o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉ma꞉no꞉, ‘Go꞉fo꞉ gilo꞉ amilo꞉ ho꞉n wasu a꞉no꞉ nelo꞉ ma꞉ni dimena,’ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ga abeya꞉le a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, ‘A꞉ ho꞉n we gelo꞉ maiya,’ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ‘Gi ka꞉mol o꞉mo꞉wo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉ki mea꞉nigo꞉l’ ga abeya꞉le a꞉la꞉sa꞉lalega, ga a꞉no꞉ Gode gilo꞉ Aisa꞉g e dia꞉ib a꞉la꞉do꞉ da꞉feyo꞉wo꞉ elo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉. Giyo꞉ a꞉la꞉dimidalega, giyo꞉ ni misa꞉ kalu Ablaham emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉labo꞉lo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉.” Nanog kalu eyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉.
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 E a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dulugu sa꞉la꞉len amio꞉, La꞉ba꞉ga e ho꞉ndo꞉ wa꞉fa꞉no꞉ go꞉fo꞉wo꞉ kelena dia꞉ga꞉ mio꞉. Ga bolo꞉ a꞉no꞉ Betuela꞉ ida꞉. Betuel a꞉no꞉ Milkaya꞉ so꞉wa. Milka e Nahola꞉ inga. Nahola꞉ ene aowo꞉ Ablaham.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Ga bolo꞉ a꞉no꞉ mada gesego꞉ ko꞉lo꞉, e kaluwo꞉ semo꞉ ane. Gayo꞉ ho꞉n daido꞉wa tina꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ go꞉fo꞉wa wasulia꞉ga꞉, kelena dia꞉mio꞉.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Dia꞉ fa꞉la꞉ndabikiyo꞉, nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ nai ha꞉na꞉ga꞉ galilia꞉ga꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi go꞉fo꞉ amilo꞉ ho꞉n wasu ko, ha꞉lu nelo꞉ ma꞉ni dimina.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 A꞉la꞉dabu ba꞉dabikiyo꞉, ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, kalu alan gelo꞉ maiya.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ e ho꞉n wasu a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge dia꞉ga꞉, elo꞉ maiya꞉ki ta꞉fo꞉.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Ga a꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ ho꞉no꞉ dimita꞉ga꞉yo꞉, a꞉la꞉sio꞉, “Gi ka꞉mol iyo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ o꞉li maiya꞉kiyo꞉, ni wa꞉fa꞉ sala꞉mela꞉nigo꞉l.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ e bo꞉bo꞉ge ho꞉n wasu a꞉no꞉ isolo꞉wa koloda꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n wa꞉fa꞉ni a꞉ma꞉la꞉ nai tiane. E ho꞉no꞉ wa꞉fa꞉ sala꞉leno꞉, ka꞉molo꞉ tambo na꞉li o꞉li dowabiki, a꞉na ta꞉fo꞉.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉dimida꞉labikiyo꞉, nanog kalu e towo꞉ mo꞉sa꞉laka mobo꞉fo꞉liki, nanog elo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉fo꞉ a꞉no꞉ Yawe eyo꞉ a꞉no꞉ nafale ta꞉taba꞉le a꞉la꞉li asula꞉len.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Ka꞉mol iyo꞉ ho꞉no꞉ na꞉la꞉ga꞉ kedetabikiyo꞉, kalu a꞉ma꞉yo꞉ boba kelego꞉ gamo꞉ dimi. Boba dimi a꞉no꞉ mekalen imilig o꞉lia꞉ tamina a꞉la꞉ dagi amilo꞉ ka꞉ma꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimi. Boba kelego꞉ dimi a꞉no꞉ go꞉la dimido꞉ ko꞉lo꞉ moleyo꞉ alana꞉ di.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nanogdo꞉ dian kalu eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge go꞉lo꞉ o꞉ba? Go꞉la꞉ a amio꞉, ni welo꞉ alima꞉no꞉ fogo꞉ da꞉laba?”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, ga a꞉ma꞉ sa꞉laki, “Ni dowo꞉ Betuel, e Nahol o꞉lia꞉ Milka o꞉lia꞉ma꞉ inso꞉.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Nili ayamio꞉ kalulo꞉ alima꞉no꞉ galala꞉yo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉lo꞉ alima꞉no꞉ o꞉lia꞉ ma꞉no꞉ mea꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ da꞉lab.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉no꞉ hena gulalu siliki, Yawe emo꞉wo꞉ sagalakiyo꞉ wabulu sio꞉.
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 Eyo꞉ dulugu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu Ablaham ene Gode Yawe emo꞉wo꞉ ne mada sagalo꞉. Mo꞉wo꞉ eyo꞉ ni misa꞉ kalumo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉la꞉sen a꞉la꞉ta꞉ga꞉ elo꞉ dinali sa꞉lab a꞉no꞉ hendele dimida꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yawe eyo꞉ nelo꞉ asuwa꞉takiyo꞉, ni misa꞉ kaluwa꞉ eso꞉lo꞉wa꞉ a wena dinafa tililia꞉ga꞉ ta꞉fa꞉ni mio꞉ ko꞉lo꞉, ne mada sagalab.” Eyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉.
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ga bolo꞉ a꞉no꞉ nai ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, e so꞉lo꞉lo꞉ sena malolo꞉ me.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
31 “Yawe eyo꞉ ge nafale mesea꞉ki ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ ge mena. Gelo꞉ alima꞉no꞉ o꞉lia꞉ ka꞉moldo꞉ mesa꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ niyo꞉ dimidaefa꞉ ko꞉lo꞉, ge wenamio꞉ kagafo꞉lowa꞉so꞉bo. Ge mena.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉no꞉ aya ane. Aya fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Laban eyo꞉ kelego꞉ ka꞉mol wa꞉l amilo꞉ difa꞉ a꞉no꞉ hena dila꞉sa꞉ga꞉, ka꞉moldo꞉ alima꞉no꞉ o꞉lia꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na wido꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ ho꞉no꞉ wasulia꞉ ya꞉ga꞉, Ablahama꞉ ene nanog kalu o꞉lia꞉ e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ kalu i o꞉lia꞉ma꞉ gido꞉fo꞉wo꞉ to꞉go꞉dema꞉ki dimi.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉no꞉ so꞉fa꞉yo꞉ dia꞉ya꞉sa꞉ga꞉, imo꞉ maiya꞉ki dimi ko꞉sega, nanog kalu eyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ semo꞉nakiyo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉gdo꞉ na꞉ mio꞉ we gimo꞉ ko꞉le fanda sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ we a꞉na ma꞉no꞉.” Laban eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉li, giyo꞉ sama.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Ablahama꞉ ene nanog kaluwo꞉ ne.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 Yawe eyo꞉ ni misa꞉ kaluwo꞉ nafale mesea꞉ki ta꞉takiyo꞉, e wilo꞉ wabulun kalu fa꞉la꞉dowo꞉. Yawe eyo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ kaowo꞉lo꞉, sibiyo꞉lo꞉, moleyo꞉lo꞉, ka꞉molo꞉lo꞉, donkiyo꞉lo꞉, nanog kaluka꞉isaleyo꞉lo꞉, emo꞉wo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ dimi.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablahama꞉ ene inga Selayo꞉ anaso꞉ dowakiyo꞉, kalu so꞉wa imiligo꞉ sa꞉la꞉li ko꞉lo꞉, Ablaham eyo꞉ kelego꞉wo꞉ tambo ene so꞉wa o꞉mo꞉ dimi.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Ni misa꞉ kalu Ablaham e Ka꞉ina꞉n hena sen ko꞉sega, niyo꞉ ene inso꞉wa꞉yo꞉ Ka꞉ina꞉n gayo꞉ mo꞉dia꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, niyo꞉ dinali sama꞉kiyo꞉ nemo꞉wo꞉ halale sio꞉. Ho꞉len a꞉namio꞉ eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Nilo꞉ so꞉l Ka꞉ina꞉n hen wilo꞉ ka꞉isale so꞉wa sab we, na꞉ so꞉wa Aisa꞉gbo꞉wo꞉ samea꞉so꞉bo.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Ne so꞉lo꞉leyo꞉ ko꞉na꞉ sab, ko꞉sega ge a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ni so꞉waya꞉lo꞉ ga dia꞉no꞉wo꞉ a꞉na nenela꞉sa꞉ga꞉ samea꞉bi.’
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 A꞉la꞉sa꞉labiki niyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dabu ba꞉dakiyo꞉, ‘Ga nilo꞉ nenela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ same a꞉no꞉ ne o꞉lia꞉yo꞉ hen wilo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bealega, wama꞉no꞉wa꞉le?’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 A꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉ amio꞉, eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ne Yawe towo꞉ kudu ha꞉na꞉sen ko꞉lo꞉, ge ha꞉nalikiyo꞉ ene ma꞉mul kaluwo꞉ ge o꞉lia꞉ iliga꞉fa꞉ib ko꞉lo꞉, eyo꞉ nilo꞉ nanog gemo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉to꞉l a꞉no꞉ nafale fa꞉la꞉do alifa꞉ib. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giyo꞉ ni so꞉waya꞉ gayo꞉, no꞉no꞉n mo꞉mio꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉no꞉n so꞉lo꞉ a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ o꞉li ka tililia꞉ mia꞉ib.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Ko꞉sega ge no꞉no꞉n mo꞉mio꞉lo꞉wa ha꞉na꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, iliyo꞉ Aisa꞉gbo꞉wo꞉ gayo꞉ mo꞉mia꞉no꞉ dowalega, gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dinali sio꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ge mo꞉ta꞉lia꞉b.’ Ablaham eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 “A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ne ho꞉n daido꞉lo꞉wa fa꞉la꞉dowa꞉sa꞉ga꞉ silikiyo꞉, niyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉, ‘Ni misa꞉ Ablahama꞉ Godeyo꞉ ge ko꞉lo꞉, Yawe giyo꞉ nanog ni misa꞉ kalu elo꞉ nemo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉fo꞉ we nafa fa꞉la꞉doma꞉ki, ne asuwa꞉ta꞉bi.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Ne o꞉go꞉ ho꞉n daido꞉ anib wena so꞉l ko꞉lo꞉, amisa꞉n ga bolo꞉ nowo꞉ ho꞉n wa꞉fa꞉ni yalikiyo꞉, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉no꞉, “Go꞉fo꞉ gilo꞉ amilo꞉ ho꞉n wasu a꞉no꞉ nelo꞉ ma꞉ni dimena.”
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga abeya꞉le a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “A꞉ ho꞉n we gelo꞉ maiya, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ gi ka꞉mol o꞉mo꞉wo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉ki mea꞉nigo꞉l” a꞉la꞉sa꞉lalega, ga a꞉no꞉ Yawe gilo꞉ Aisa꞉g e dia꞉ib a꞉la꞉do꞉ da꞉feyo꞉wo꞉ elo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉.’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Ne no꞉no꞉ asulo꞉ usamio꞉ Godemo꞉ a꞉la꞉dulugu sa꞉la꞉li elena, La꞉ba꞉ga e go꞉fo꞉wo꞉ kelena wa꞉la dia꞉ya꞉lena ba꞉ba꞉. E ho꞉n daido꞉lo꞉wa ti ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ go꞉fo꞉wa wasulia꞉ fa꞉la꞉ndabiki, niyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ho꞉n gilo꞉ wasu ko, nelo꞉ ma꞉ni mena.’
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, ga a꞉ma꞉yo꞉ ho꞉n wasu kelen amilo꞉ dia꞉mio꞉ a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge dia꞉ta꞉ga꞉, nemo꞉ maiya꞉ki dimiakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘A꞉, gelo꞉ maiya. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gi ka꞉mol iyo꞉lo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉ki wasu mea꞉nigo꞉l.’ A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ne ho꞉no꞉ na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ ka꞉mol imo꞉wo꞉lo꞉ maiya꞉ki dimi.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 A꞉la꞉gabiki niyo꞉ emo꞉wo꞉ ‘Ge abe ida꞉yo꞉?’ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉ amio꞉, eyo꞉ nemo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉lakiyo꞉, ‘Ni dowo꞉ Betuel, e Nahol o꞉lia꞉ Milka o꞉lia꞉ma꞉ inso꞉.’ Eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, niyo꞉ mekaleno꞉ ene migiya kalitaki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ taminayo꞉ dagi elo꞉wa kalifa꞉.
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 “A꞉la꞉ alitakiyo꞉ ne hena gulalu siliki, Yawemo꞉wo꞉ ne sagala꞉liki wabulu sio꞉. Ni misa꞉ kaluwa꞉ so꞉waya꞉ gayo꞉ dima꞉kiyo꞉, Yawe eyo꞉ toga digalo꞉leya tililia꞉ga꞉, ni misa꞉ kaluwa꞉ ene so꞉lo꞉lo꞉wa fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ni misa꞉ kalu Ablahama꞉ ene Gode Yawe, emo꞉wo꞉ ne mada sagalo꞉.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ni misa꞉ kalu emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lan man o꞉lia꞉ man nafale o꞉lia꞉yo꞉ dimidaki gayo꞉ samena꞉ki asulalega, giliyo꞉ nemo꞉wo꞉ sama. Ko꞉sega gio꞉ nilo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉bealega, a꞉no꞉lo꞉ nemo꞉wo꞉ sama. Gililo꞉ sa꞉labo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, niyo꞉ waga dimidama꞉no꞉wa꞉le fanda asuluma꞉no꞉.” Ablaham ene nanog kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Laban o꞉lia꞉ Betuel o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉ o꞉gdo꞉ fa꞉la꞉dowab we Yawe enedo꞉ asulab au dimidabo꞉lo꞉biki, niliyo꞉ to nowo꞉ mo꞉sa꞉ma꞉no꞉.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Yawe elo꞉ wido꞉ aumbo꞉, La꞉ba꞉gayo꞉ we ko꞉lo꞉ gi misa꞉ kaluwa꞉ inso꞉ Aisa꞉ga꞉ ene inga doma꞉ki, tililia꞉ ha꞉na꞉bi.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Ablahama꞉ ene nanog kalu a꞉ma꞉yo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Yawe e wabuluma꞉ki hena gulalu asi.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablahama꞉ ene nanog kalu a꞉ma꞉yo꞉ helebeso꞉g o꞉lia꞉ momadan kelego꞉ nafaleyo꞉, go꞉l o꞉lia꞉ silba o꞉lia꞉ dimido꞉ a꞉no꞉, La꞉ba꞉gamo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, boba kelego꞉ nafale nolo꞉ ene ao o꞉lia꞉ ano o꞉lia꞉mo꞉ dimi.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Bobayo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ablahama꞉ ene nanog kalu o꞉lia꞉ kalu e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ i a꞉no꞉lo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, a꞉na ali. Kea꞉fowo꞉ iyo꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ misa꞉ kalulo꞉wa a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, giliyo꞉ ne hamana꞉ki ta꞉foma,” a꞉la꞉sio꞉.
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Ko꞉sega La꞉ba꞉gaya꞉ ao o꞉lia꞉ ano o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉len do꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ ninin o꞉lia꞉ o꞉dowa꞉sa꞉ga꞉yo꞉, La꞉ba꞉ga e a꞉na hamana꞉ki asulo꞉.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 A꞉la꞉sa꞉labiki eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yawe eyo꞉ nelo꞉ nanog ni misa꞉ kalu elo꞉ nemo꞉ dimidama꞉kilo꞉ iliga꞉fo꞉ a꞉no꞉ nafale fa꞉la꞉do alifa꞉ ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ni ha꞉na꞉no꞉wo꞉ ka꞉la꞉so꞉bo. Ne misa꞉lo꞉ amio꞉ hamana a꞉la꞉sama.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 A꞉la꞉sa꞉labiki, iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gaya꞉ ene towo꞉ da꞉ba꞉niki, ho꞉lema.”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Iliyo꞉ La꞉ba꞉ga ho꞉lelia꞉sa꞉ga꞉, enebo꞉ dabu ba꞉ba꞉, “Ge kalu we o꞉lia꞉yo꞉ ha꞉na꞉nigaya?” “A꞉, ne ha꞉na꞉no꞉ka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ La꞉ba꞉gayo꞉, elo꞉ ha꞉lu amilo꞉ fofo꞉ ka꞉isale a꞉no꞉lia꞉ dimidalia꞉sa꞉ga꞉, Ablahama꞉ nanog kalu o꞉lia꞉ e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ ha꞉na꞉ni dowabikiyo꞉, La꞉ba꞉gaya꞉ so꞉lo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ “ha꞉na꞉biyo꞉” a꞉la꞉liki towo꞉ sio꞉.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Iliyo꞉ e sagala꞉li hamana꞉ki a꞉la꞉sio꞉,
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 La꞉ba꞉ga o꞉lia꞉ ene nanog ka꞉isale so꞉wa i o꞉lia꞉yo꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉, ka꞉mol wa꞉la kandaya꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ablahama꞉ ene nanog kaluwo꞉ kudu ha꞉na꞉ni ane. A꞉la꞉dimidaki nanog kalu eyo꞉ La꞉ba꞉gayo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉gane.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Iyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉ yabikiyo꞉, Aisa꞉g e Bil Lahai Loi amisa꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Negeb hen a꞉na sen.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 A꞉na silikiyo꞉, ho꞉len nowo꞉ ga꞉lo dowabiki, e egelo꞉wa sia꞉liki, osolo ba꞉ba꞉ amio꞉ ka꞉mol nolo꞉ yabi ba꞉ba꞉.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 La꞉ba꞉ga eyo꞉lo꞉ sigiliga꞉takiyo꞉, Aisa꞉go꞉ ba꞉ba꞉ amio꞉ ka꞉mol wa꞉l amilo꞉ seno꞉ hena ho꞉luta꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 “Kalu nilo꞉ galima꞉ findab a꞉no꞉ o꞉ba?” a꞉la꞉liki Ablahama꞉ nanog kalumo꞉ dabu ba꞉ba꞉. Nanog kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu a꞉no꞉ ni misa꞉ kaluwo꞉ o꞉m” a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ e migiyo꞉ ba꞉dabena꞉ki, La꞉ba꞉gaya꞉ ene migiyo꞉ helebeso꞉ga꞉ go꞉lo꞉.
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Iyo꞉ gida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, nanogdo꞉ dian kaluwa꞉yo꞉ elo꞉ dimida꞉i aneyo꞉ tambo Aisa꞉gbo꞉ malolome.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Aisa꞉g eyo꞉ La꞉ba꞉gayo꞉ anowa꞉ so꞉g aya tililia꞉gane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ La꞉ba꞉gayo꞉ a꞉na di. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Aisa꞉g eyo꞉ ingayo꞉ alan asula꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Aisa꞉ga꞉ anowo꞉ sota꞉ga꞉lo꞉ elen amilo꞉ kele asulo꞉ a꞉no꞉, La꞉ba꞉ga eyo꞉ Aisa꞉go꞉ ege alifa꞉.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.