Gênesis 22
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NTLH
1 A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉ Gode eyo꞉ Ablahamo꞉ da꞉fe ba꞉daki, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ablaham!” A꞉la꞉ho꞉idabiki Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉ba, ne weko꞉”
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ so꞉wayo꞉ imilig, Aisa꞉g a꞉no꞉ ge mada alan asula꞉sen ko꞉lo꞉, giyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ Molaya hen a꞉na tililia꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, niyo꞉ misio꞉ nowo꞉ gemo꞉ walama꞉no꞉. Gemo꞉lo꞉ walama꞉no꞉ misio꞉ a꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, giyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ nemo꞉ boba so꞉meaki dimia꞉bi.” Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Ho꞉le bidabikiyo꞉, Ablaham e ha꞉na꞉no꞉wo꞉ donkiyo꞉ dimidalia꞉ga꞉, so꞉mea꞉no꞉ de hi a꞉no꞉ a꞉na basalela꞉. Eyo꞉ basalilia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene so꞉wa Aisa꞉g o꞉lia꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu a꞉la꞉ o꞉lia꞉yo꞉ tililia꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ hen Godeya꞉lo꞉ emo꞉lo꞉ sio꞉ a꞉na ha꞉na꞉ni ane.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Iyo꞉ ho꞉len a꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉la꞉ga꞉, ho꞉len asol dowabikiyo꞉, Ablaham eyo꞉ sigiliga꞉fo꞉ amio꞉, hen elo꞉ ha꞉na꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉na꞉ elena ba꞉ba꞉.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 A꞉la꞉gabiki Ablaham eyo꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu a꞉la꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉go꞉ donkiyo꞉ bo꞉fo꞉liki, wena yasi sa꞉bi. So꞉wa na꞉no꞉ halona ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Godemo꞉ wabudaki, ene wiyo꞉ dulugu sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, na꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ mia꞉no꞉.”
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ Ablaham eyo꞉ so꞉mea꞉no꞉ de hi a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ene inso꞉ Aisa꞉gbo꞉ dima꞉ki dimi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eneno꞉ helebesi o꞉lia꞉ de kudulia꞉gane o꞉lia꞉ a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ida꞉ni ha꞉na꞉ni ane.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 A꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, Aisa꞉g eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Dowa.” A꞉la꞉sa꞉labiki “O꞉ba, ne weko꞉” a꞉la꞉sio꞉. Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉daki, “De kudulia꞉ mio꞉ o꞉lia꞉ de hi o꞉lia꞉yo꞉ welo꞉ka꞉, ko꞉sega sibi kalofo bobalo꞉ so꞉mea꞉no꞉ a꞉no꞉ ha꞉?”
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Ni so꞉wa, Godemo꞉lo꞉ boba so꞉mea꞉no꞉ sibi kalofo a꞉no꞉ Godeya꞉ ene dimia꞉ib.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ane. Aisa꞉go꞉ bobalo꞉ so꞉kugulu mea꞉no꞉ de hiyo꞉ e dia꞉gane.|alt="Isaac carries wood for the sacrifice" src="01_Ge_22_04_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="22.6"
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 A꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Godeya꞉lo꞉ hen emo꞉lo꞉ sio꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, Ablaham eyo꞉ uwo꞉ dibida꞉i fa꞉la꞉nda꞉sa꞉ga꞉, imili alitakiyo꞉, de hiyo꞉ wa꞉la difa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ene inso꞉ Aisa꞉go꞉ meya꞉ mela꞉sa꞉ga꞉, ulo꞉ dibido꞉ a꞉na de hi wa꞉la difa꞉.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablaham eyo꞉ ene inso꞉wo꞉ sana soma꞉niki, dagiyo꞉ talagala꞉sa꞉ga꞉, helebesiyo꞉ a꞉na di.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Ko꞉sega Yawe ene ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ Hebene halona ho꞉idaki a꞉la꞉sio꞉, “Ablaham, Ablaham.” “O꞉ba, ne weko꞉” Ablaham eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉mul kaluwa꞉ sa꞉laki, “Giyo꞉ so꞉wako sana sowa꞉so꞉bo. Emo꞉wo꞉ mogago꞉ imilise nowo꞉ dimida꞉so꞉bo! Mo꞉wo꞉ giyo꞉ so꞉wa imilise a꞉no꞉ mo꞉kidiaki, nemo꞉wo꞉ o꞉li dimi ko꞉lo꞉, ge Godeyo꞉ tagilaki, mada hendele kudu ha꞉nabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ niyo꞉ o꞉go꞉ asulo꞉l” a꞉la꞉sio꞉.
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 A꞉la꞉sa꞉labiki Ablaham e sigili ba꞉ba꞉ amio꞉, yagilio꞉, sibi de imilise nowo꞉, biso꞉ i ha꞉lu nowa kowa꞉gila꞉fo꞉lena ba꞉ba꞉. A꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ sibi a꞉no꞉ dia꞉ga꞉, ene so꞉wayo꞉ mo꞉sana sowaki, eyo꞉ sibi de a꞉no꞉ Godemo꞉wo꞉ so꞉kugulu me.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ablaham eyo꞉ hen a꞉no꞉ “Yawe Yaile” a꞉la꞉wikilo꞉. To a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ we, “Yawe eyo꞉ dimia꞉ib.” A꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉g a꞉namio꞉ kaluka꞉isale iliyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sen, “Yawe ene misio꞉ a꞉namio꞉ dimia꞉ib.”
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 — ausente —
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 — ausente —
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 — ausente —
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Gilo꞉ so꞉wa sa꞉la꞉la꞉i ha꞉na꞉lab i a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, henfelo꞉ amilo꞉ so꞉lo꞉wo꞉ tambo nafale mesea꞉ki ta꞉fa꞉no꞉. Giyo꞉ ni towo꞉ kudu ane ko꞉lo꞉, niyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉.” Yawe eyo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉.
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ablaham e ene nanog kalu a꞉la꞉lo꞉wa a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉ga꞉, iyo꞉ egele Bilsiba a꞉na ha꞉na꞉ni ane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ e Bilsiba a꞉na sen.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 Tif amio꞉ kalu noma꞉yo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gao Nahol ene inga Milka eyo꞉ kalu so꞉wayo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉li.
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 — ausente —
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 — ausente —
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 — ausente —
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ tif amio꞉ Nahol eyo꞉ ene nanog dian ga nowo꞉ ene a꞉di. Ga a꞉ma꞉ wiyo꞉ Leuma. Eyo꞉ Nahol emo꞉wo꞉ kalu so꞉wayo꞉ fa꞉la꞉da꞉in ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉me. Wa꞉la꞉bo꞉ Teba, nowo꞉ Gaham, nowo꞉ Tahas, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ tifo꞉ Maka ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉li.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.