2 Coríntios 12
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs VC
1 Man wema꞉yo꞉ hendele mo꞉asuwa꞉fa꞉ib ko꞉sega, niyo꞉ no꞉no꞉n wiyo꞉ a꞉wabuluma꞉nigo꞉l. Alana꞉ to ko꞉lo꞉ wo꞉no꞉lelo꞉ delen a꞉no꞉ kalaba wido꞉ o꞉lia꞉, ofolo꞉ ba꞉dan man a꞉no꞉lia꞉yo꞉ niyo꞉ sa꞉ma꞉nigo꞉l.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ne asulo꞉, donayo꞉ do꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉da꞉ino꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ mio꞉ a꞉namio꞉, Keliso kalu nowo꞉ Gode eyo꞉ kalu a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, Hebene hen asol, Godelo꞉ a꞉lab a꞉na dia꞉gane. E do꞉mo꞉ o꞉lia꞉ anelalikiyo꞉lo꞉, o꞉ e do꞉mo꞉wo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ anelalikiyo꞉lo꞉, ne mo꞉asulab, ko꞉sega Gode e asulo꞉ ko꞉lo꞉lab.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Niyo꞉ kalu we o꞉ngo꞉ma꞉ wiyo꞉ o꞉li wabuluma꞉no꞉, ko꞉sega no꞉no꞉n wiyo꞉ mo꞉wabudaki, ne amilo꞉ halaido꞉lo꞉ma dowab a꞉no꞉leko꞉ wabuluma꞉no꞉.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Hendele no꞉no꞉n wiyo꞉ wabuluma꞉no꞉ dowo꞉ kibo꞉bowo꞉, to a꞉no꞉ halabo꞉ mo꞉so꞉mo꞉lo. Mo꞉wo꞉ ha꞉, niyo꞉ to hendeleyo꞉ ko꞉lo꞉ so꞉mo꞉lo. Ko꞉sega kalu noma꞉yo꞉ wi alano꞉ nemo꞉ dimiabena꞉kiyo꞉, niyo꞉ no꞉no꞉n wiyo꞉ mo꞉wabuluma꞉no꞉. Iliyo꞉ man nilo꞉ dimidabo꞉ ba꞉daki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ to man nilo꞉ widabo꞉ da꞉dakiyo꞉, man a꞉no꞉ aloba꞉daki ne a꞉nami asuluma꞉ib.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Gode eyo꞉ kelego꞉ nemo꞉lo꞉ kalab amilo꞉ wido꞉ a꞉no꞉, nafale dowaki, kelego꞉ nowo꞉ a꞉ma꞉ tininila꞉ ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega no꞉no꞉no꞉ ne nafale a꞉la꞉asulaki, nolo꞉ ni tinio꞉ a꞉la꞉ asulabena꞉kiyo꞉, Gode eyo꞉ kelego꞉ nowo꞉, ni do꞉mo꞉ amilo꞉ do꞉mo gulu alifa꞉ o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉, ne amio꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fo꞉. Kelego꞉ a꞉no꞉, Sa꞉da꞉na꞉ya꞉ iliga꞉felo꞉ kalu o꞉ngo꞉ dowaki, ne mogagila꞉ma꞉ki mio꞉.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Niyo꞉ ho꞉len otalen a꞉namio꞉, kelego꞉ a꞉no꞉ dila꞉ma꞉kiyo꞉, Alanbo꞉wo꞉ halaido꞉ dulugu sio꞉.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ko꞉sega eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Halaido꞉ nilo꞉ma꞉yo꞉ kaluka꞉isale halaido꞉lo꞉ma dowab a꞉no꞉ mada ilili alita꞉sen. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nili ha꞉fo꞉ disa꞉lan man a꞉no꞉ gi ami ege alima꞉ib. Kaluka꞉isaleyo꞉ halaido꞉lo꞉ma dowab amio꞉, halaido꞉ nilo꞉wo꞉ mada alan dowaki, ha꞉fo꞉ disa꞉lan man nilo꞉ma꞉yo꞉ gio꞉ o꞉li ilili alifa꞉no꞉.” Alan eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Kelisowa꞉ ene halaido꞉wo꞉ ne amio꞉ doma꞉kiyo꞉, ne halaido꞉lo꞉ma dowab a꞉no꞉ sagalaki kalaba sa꞉ma꞉no꞉.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Kelisowa꞉ ene wiyo꞉ duluguma꞉kiyo꞉, ne halaido꞉lo꞉ma dowab amio꞉lo꞉, kalu noma꞉yo꞉ ne wa꞉la꞉ sa꞉ndab amio꞉lo꞉, hida꞉yo꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉no꞉ nelo꞉wa fa꞉la꞉dowab amio꞉lo꞉, kalu noma꞉yo꞉ ne mogagilab amio꞉lo꞉, ne sagala꞉sen. Mo꞉wo꞉ no꞉no꞉n ne halaido꞉lo꞉ma dowab amio꞉, ho꞉len a꞉namio꞉ ne hendele halaido꞉wo꞉ a꞉na dowa꞉sen.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 To nilo꞉ so꞉lo꞉l we, ne no꞉nolo꞉ kalu o꞉ngo꞉ dofo꞉liki so꞉lo꞉l. Giliyo꞉ nemo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉ ilikiyo꞉ niyo꞉ a꞉na so꞉lo꞉l. Giliyo꞉ man nafa nilo꞉wo꞉ o꞉li sahadaloma꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉sega, giliyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimidaliki, to a꞉no꞉ no꞉no꞉n sahadalowo꞉. Giliyo꞉ kalu nolo꞉, iliga꞉felo꞉ kalu alandeyo꞉ o꞉m a꞉la꞉asulab. Hendele ne wilo꞉ma kalu, ko꞉sega nanog ililo꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉yo꞉ nilo꞉ dimida꞉sen a꞉no꞉ mo꞉tinio꞉ ko꞉lo꞉lab.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Ne gi o꞉lia꞉ elen amio꞉, hida꞉yo꞉wo꞉ diaki halaido꞉ kagatakiyo꞉, ele ba꞉ba꞉no꞉ kelego꞉wo꞉lo꞉, nanog halaido꞉wo꞉lo꞉, molo ha꞉na꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉no꞉lo꞉ gimo꞉wo꞉ wida꞉len. Gio꞉ ne iliga꞉felo꞉ kalu hendelo꞉b a꞉la꞉bo꞉ba꞉kiyo꞉, niyo꞉ man a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ wida꞉len.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Giliyo꞉, “Fo꞉l eyo꞉ sa꞉s nolbo꞉wo꞉ mada nafale asuwa꞉tab ko꞉sega nimo꞉wo꞉ hebda꞉su asuwa꞉tab,” a꞉la꞉asulab. Hendele nilo꞉ sa꞉s nol amilo꞉ dimida꞉sen a꞉no꞉, niyo꞉ gimo꞉wo꞉lo꞉ man imilig a꞉no꞉ko꞉ dimido꞉. Ko꞉sega kelego꞉ imilise nowo꞉ gilo꞉ amio꞉ niyo꞉ mo꞉dimido꞉. Niyo꞉ ma꞉no꞉lo꞉ doba꞉da꞉lo꞉ ne ko꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉wo꞉ gimo꞉wo꞉ moleyo꞉ mo꞉ha꞉iyo꞉. A꞉no꞉ ne hala go꞉wa꞉le? A꞉la꞉go꞉lalega giliyo꞉ nilo꞉ hala dimido꞉ a꞉no꞉ ga꞉lila꞉bi.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 O꞉go꞉ ne gilo꞉ amio꞉ asol mia꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, ho꞉len a꞉namio꞉lo꞉ niyo꞉ gimo꞉wo꞉ moleyo꞉ mo꞉ha꞉nima꞉no꞉. Mo꞉wo꞉ niyo꞉ gili kelego꞉ dia꞉no꞉wo꞉ mo꞉asulo꞉. Ne gi asuwa꞉fa꞉no꞉ asulab. Gio꞉ asulab, so꞉wa iliyo꞉ iya ano o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉tilidoma꞉ib ko꞉sega, iya ano o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ so꞉wayo꞉ ko꞉lo꞉ tilidowa꞉sen.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Hendele, no꞉no꞉n kelego꞉ da꞉lab a꞉no꞉ tambo a꞉la꞉ta꞉ga꞉, no꞉no꞉n mela꞉no꞉wo꞉lo꞉, gio꞉ ko꞉lo꞉ asuwa꞉takiyo꞉, ne sagala꞉liki wala꞉ma꞉no꞉. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉, niyo꞉ gimo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ mada alan disa꞉lo꞉l. Ko꞉sega giliyo꞉ nemo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ mo꞉hagale disa꞉ma꞉iba꞉le?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ne ko꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉wo꞉ kelego꞉ gililo꞉wo꞉ mo꞉dia꞉sen. Giliyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ asulo꞉. Ko꞉sega kalu nolba꞉yo꞉ man nilo꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sa꞉ma꞉ib, “Eyo꞉ enena꞉ma꞉la꞉ asuwa꞉foma꞉kiyo꞉, nimo꞉wo꞉ do꞉lo꞉le sa꞉laki, dehege sa꞉lab.”
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉sega, niyo꞉ kalu nolo꞉ gilo꞉wa iliga꞉fo꞉ a꞉namio꞉, kalu i a꞉ma꞉yo꞉ ni wiya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, gio꞉ mogagila꞉yo꞉?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Taituso꞉ gilo꞉wa mena꞉kiyo꞉, niyo꞉ emo꞉wo꞉ halaido꞉ sio꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ niyo꞉ nao nowo꞉ e o꞉lia꞉ iliga꞉fo꞉. Ko꞉sega Taitus eyo꞉ gio꞉ dikida꞉sa꞉ga꞉yo꞉ kelego꞉ gililo꞉wo꞉ dilo꞉bowo꞉? A꞉la꞉baka꞉! Na꞉no꞉ asulo꞉ imilise dowa꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ na꞉no꞉ man imilise o꞉leo꞉ngo꞉ ka kudu ha꞉na꞉sen.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Giliyo꞉ a꞉la꞉asulab, “Fo꞉l eyo꞉ nili siwa꞉l amio꞉ digalo꞉ doma꞉nikiyo꞉, emo꞉lo꞉ diga꞉di sa꞉lab a꞉na ilikiyo꞉, eyo꞉ towo꞉ a꞉ma꞉la꞉ nodo sa꞉la꞉lab.” Gio꞉ a꞉la꞉bo꞉ asula꞉so꞉bo. Nio꞉ Kelisowa꞉ ene nanog dian kalu dowo꞉ ko꞉lo꞉, nanog nililo꞉ dimida꞉sen a꞉no꞉ Gode eyo꞉ ba꞉da꞉sen. Ni mili, nililo꞉ dimida꞉sen a꞉no꞉ tambo, gio꞉ ko꞉lo꞉ halale alifoma꞉ki dimida꞉sen.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Nelo꞉ kele asulabo꞉ we. Ne gilo꞉ kona ya꞉ga꞉yo꞉, gio꞉ kalu nilo꞉ asulab o꞉leo꞉ngo꞉wo꞉ mada mo꞉elena ba꞉ba꞉no꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giliyo꞉ ne ba꞉dakiyo꞉, kalu gililo꞉ ba꞉ba꞉no꞉ asulo꞉ o꞉leo꞉ngo꞉wo꞉ mo꞉ba꞉ba꞉ib. Ne ya꞉sa꞉ga꞉yo꞉ man we o꞉ngo꞉wo꞉ gi usamio꞉ dowo꞉ elena ba꞉ba꞉nigo꞉ba꞉le? Towa꞉lo꞉ kegan mano꞉lo꞉, etean mano꞉lo꞉, gadian mano꞉lo꞉, kalu nowo꞉mbo꞉lo꞉ mo꞉bean mano꞉lo꞉, madali yo꞉ido꞉ to sa꞉lan mano꞉lo꞉, sada꞉dan mano꞉lo꞉, kailan mano꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ yo꞉le dowan man a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ tambo ba꞉ba꞉nigo꞉ba꞉le?
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Nelo꞉ tagilabo꞉ we. Ne wa꞉ka gilo꞉wa ya꞉ga꞉yo꞉, kaluka꞉isale modo꞉ tamin amilo꞉ man mogago꞉ dimida꞉len a꞉no꞉, iyo꞉ asulo꞉ mo꞉nodolaki, o꞉dimida꞉lena ba꞉ba꞉no꞉. Iliyo꞉ heyo꞉ man ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉no꞉lo꞉, uwo꞉ dian man a꞉no꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ digalilan man a꞉no꞉lo꞉ o꞉dimida꞉lab ko꞉lo꞉, Gode eyo꞉ mogago꞉ gililo꞉ dimida꞉lab a꞉no꞉ nemo꞉ widalikiyo꞉, ne sendeloma꞉no꞉.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.