Marcos 7

Deo Ele Posanga (BCH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Idio ta gid Parisi ga gid madidnga edengada apu ad titnan Ierusalem ta tila tiluplup pan Iesus.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Gid tigera ele aluagau edengada tianean be tisigiri baged mao, ta tiselele Iesus.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Ngansa gid Parisi ga gid Iuda toa ngada oa tinasnasi tibutibud led nasinga, ta oangga tisigiri baged mao, irangrang ngan tian mao.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ga oangga tila ngan tibur oalo aea ta tiluagid led lumaeai, be tisigiri tinid aea muk mao, eine irangrang ngan tian mao pade. Tinasi led nasinga busa bedaoa ta tisigiri ad loba ga eaupat ga ulo ga mulid.)Gid Parisi led nasinga ngan sigiringa imata ede ga ede.|alt="Pharisee ceremonial washing" src="LB00280B.TIF" size="col" copy="Louise Bass © 1994 The British and Foreign Bible Society" ref="7.3-4"
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Tota gid Parisi ga madidnga apu ad tibeta ei bedane, “Ikamado ga lem aluagau tinasi tibutibuda led nasinga ngan bageda aea sigiringa mao, be tianean sapaean?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ta ei ikeo pagid bedane, “Mugaeai Aisaia ibada Deo iaoa tutui ngan gimi panua pakakanga ami ta ibode bedane,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Gid tisoa edag sapaean.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Gimi atnan Deo ele apu, be akisi matua gid eababa led nasinga.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ta ikeo pade bedane, “Gimi anasi kemi nasinga togid tibutibumi, be apaki tangami ngan Deo ele apu.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Nakeo pagimi bedane ngansa mugaeai Moses ikeo, ‘Eao manta lolon ngan tamam ga tnam ta nasi linged,’ ga ‘Oangga sai iposa paeamao ngan itama, mao ngan itna, ei ga imate.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Be gimi akeo ga oangga sai ikim, kemi ngan ikeo pan itama ga itna bedane, ‘Leg pat toa mugaeai ienono ngan luanga gimirua, gau nasio ga iuot korban.’ (Posanga idil toaine ipu bedane: Deo ele tenainga.)
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Ta panua tinasi lemi kadonga toa ne ta tirangrang ngan tilua tamad ga tnad mao.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Tota ngan lemi nasinga, gimi akado ga Deo ele posanga iman danga buligaliga. Gimi abada nasinga toa ne pagid tibutibumi ta apaoatai lemi gergeu ngan pade. Be lemi kadonga toa bedaoa imata ede ga ede.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Idio ta Iesus ibaba gid ipom ta tinam pan pade ta ikeo pagid, “Gimi toa ngada ne alongo kemi leg posanga ga abada oatainga ngan.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Idio ta itnan gid ipom toa oa ga tidio ta idudunga lumaeai. Be ele aluagau tibeta ei ngan oanenga itna toa ne ipu.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ta ikeo pagid, “Ikamado? Gimi pade laborami ibada maitne? Manta gimi aoatai bedane: Saoa danga ienono gaot ngan eaba ga idudunga iaoai, eine irangrang ngan ikado ei ga iuot paeamao Deo imatai mao.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Eine ngansa idudunga tautaunga eaba iloleai mao, be idudunga iapai ta inasi edap sakir aea.” (Ngan posanga toa ne, Iesus ikeo ga annga toa ngada ne kemi ngan eaneannga.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ta ikeo pade bedane, “Be gid danga ienono eaba iloleai ga iuot, tota ikado ei ga iuot paeamao Deo imatai.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Ngansa gid danga inam eaba iloleai ga iuot, eine gid danga ga bedane: matad nanan danga papaeamao, ga kadonga iriau aea, ga lublubnga, ga raunga panua ga timate,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ga kadonga arala, ga mogal buda, ga lolod papaeamao, ga pakakanga, ga nasinga kadonga mambe kaua, ga mata galgal, ga dabanga sat, ga kadonga parimnga, ga kadonga mangamanga.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Gid danga papaeamao toa ngada ne ienono panua lolodeai ga iuot, ta ikado gid ga tiuot paeamao Deo imatai.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Idio ta Iesus idae ta itnan tuanga toa oa ta ila ngan tibur togid panua Tair ad. Ei idudunga ngan luma ede, be itin ngan panua tiuatai ngan ei mao. Be ei irangrang ngan imumul mao.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Mole mao taine ede ilongo posanga ngan ei ta ila ikor iae boloma pan. Ele gergeu taine, iriau paeamao ienono ngan ei.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Be taine toa oa Iuda aea mao. Ei tibur Ponisia aea ngan tibur kapei Siria. Be ila ta ibeta matua ei ngan serenga iriau paeamao ngan inat taine.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Be Iesus ikeo pan bedane, “Kemi ngan gid gergeu tian ga apad isum bua. Ngansa oangga nabada ad annga ta natado ga ila pagid kaua, eine kemi mao.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Be taine toa oa ikoli ele posanga bedane, “Be Maron, gid kaua pade toa popou ibuloloeai tian annga isakirkir togid gergeu.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ta Iesus ikeo pan, “Eao keo bedane kemi. Tota luago ga la. Iriau paeamao itnan lem gergeu na.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Idio ta taine toa oa iluai mulian ele lumaeai ta igera ele gergeu ienono imuliai, be iriau paeamao itnan ei ga ila o.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Idio ta Iesus idae pade ta itnan tibur togid Tair ga Saidon ta ila boloma ngan liu kapei Galili ngan tibur togid Dekapolis.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ila ta panua edengada tital eaba ede toa itanga kua ga imae kulupu, ta ila pan Iesus. Gid tibeta ei matua ngan idol ibage ga idae ngan eaba toa oa.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Idio ta Iesus ibada ei ga ila ta titnan gid ipom, be gisirua kekelegid tidio. Ta idol ibage igonga ga idae ngan eaba itanga toa rua oa. Ta ipla imau ta ibage idae ngan eaba toa oa imae.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ga kus ta Iesus imata idae ga ila buburiai ta isolil. Ta ikeo pan eaba toa oa bedane, “Epata!” (Posanga toa ne ipu bedane, “Manta pak!”)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Be mole mao, eaba toa itanga pak ga imae imapolai ta iposaposa kemi.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Idio ta Iesus iaoa ikarara gid ngan tiposa alele ngan danga toa oa. Ei iposa matua pagid, be mao. Gid tipaoasasa alele pagid panua busa.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Be gid panua tilongo ngan posanga toa oa ta timatala kapei ta tikeo, “Ele kadonga toa ngada ne kemi. Ei ikado gid panua tangad kua ta tilongolongo, ga ikado panua aoad gum ta tiposaposa pade.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.