Marcos 7

Deo Ele Posanga (BCH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Idio ta gid Parisi ga gid madidnga edengada apu ad titnan Ierusalem ta tila tiluplup pan Iesus.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Gid tigera ele aluagau edengada tianean be tisigiri baged mao, ta tiselele Iesus.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 (Ngansa gid Parisi ga gid Iuda toa ngada oa tinasnasi tibutibud led nasinga, ta oangga tisigiri baged mao, irangrang ngan tian mao.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Ga oangga tila ngan tibur oalo aea ta tiluagid led lumaeai, be tisigiri tinid aea muk mao, eine irangrang ngan tian mao pade. Tinasi led nasinga busa bedaoa ta tisigiri ad loba ga eaupat ga ulo ga mulid.)Gid Parisi led nasinga ngan sigiringa imata ede ga ede.|alt="Pharisee ceremonial washing" src="LB00280B.TIF" size="col" copy="Louise Bass © 1994 The British and Foreign Bible Society" ref="7.3-4"
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Tota gid Parisi ga madidnga apu ad tibeta ei bedane, “Ikamado ga lem aluagau tinasi tibutibuda led nasinga ngan bageda aea sigiringa mao, be tianean sapaean?”
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Ta ei ikeo pagid bedane, “Mugaeai Aisaia ibada Deo iaoa tutui ngan gimi panua pakakanga ami ta ibode bedane,
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Gid tisoa edag sapaean.
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Gimi atnan Deo ele apu, be akisi matua gid eababa led nasinga.”
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Ta ikeo pade bedane, “Gimi anasi kemi nasinga togid tibutibumi, be apaki tangami ngan Deo ele apu.
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Nakeo pagimi bedane ngansa mugaeai Moses ikeo, ‘Eao manta lolon ngan tamam ga tnam ta nasi linged,’ ga ‘Oangga sai iposa paeamao ngan itama, mao ngan itna, ei ga imate.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Be gimi akeo ga oangga sai ikim, kemi ngan ikeo pan itama ga itna bedane, ‘Leg pat toa mugaeai ienono ngan luanga gimirua, gau nasio ga iuot korban.’ (Posanga idil toaine ipu bedane: Deo ele tenainga.)
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Ta panua tinasi lemi kadonga toa ne ta tirangrang ngan tilua tamad ga tnad mao.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Tota ngan lemi nasinga, gimi akado ga Deo ele posanga iman danga buligaliga. Gimi abada nasinga toa ne pagid tibutibumi ta apaoatai lemi gergeu ngan pade. Be lemi kadonga toa bedaoa imata ede ga ede.”
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Idio ta Iesus ibaba gid ipom ta tinam pan pade ta ikeo pagid, “Gimi toa ngada ne alongo kemi leg posanga ga abada oatainga ngan.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 — ausente —
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 — ausente —
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Idio ta itnan gid ipom toa oa ga tidio ta idudunga lumaeai. Be ele aluagau tibeta ei ngan oanenga itna toa ne ipu.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Ta ikeo pagid, “Ikamado? Gimi pade laborami ibada maitne? Manta gimi aoatai bedane: Saoa danga ienono gaot ngan eaba ga idudunga iaoai, eine irangrang ngan ikado ei ga iuot paeamao Deo imatai mao.
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 Eine ngansa idudunga tautaunga eaba iloleai mao, be idudunga iapai ta inasi edap sakir aea.” (Ngan posanga toa ne, Iesus ikeo ga annga toa ngada ne kemi ngan eaneannga.)
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Ta ikeo pade bedane, “Be gid danga ienono eaba iloleai ga iuot, tota ikado ei ga iuot paeamao Deo imatai.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Ngansa gid danga inam eaba iloleai ga iuot, eine gid danga ga bedane: matad nanan danga papaeamao, ga kadonga iriau aea, ga lublubnga, ga raunga panua ga timate,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 ga kadonga arala, ga mogal buda, ga lolod papaeamao, ga pakakanga, ga nasinga kadonga mambe kaua, ga mata galgal, ga dabanga sat, ga kadonga parimnga, ga kadonga mangamanga.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Gid danga papaeamao toa ngada ne ienono panua lolodeai ga iuot, ta ikado gid ga tiuot paeamao Deo imatai.”
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Idio ta Iesus idae ta itnan tuanga toa oa ta ila ngan tibur togid panua Tair ad. Ei idudunga ngan luma ede, be itin ngan panua tiuatai ngan ei mao. Be ei irangrang ngan imumul mao.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Mole mao taine ede ilongo posanga ngan ei ta ila ikor iae boloma pan. Ele gergeu taine, iriau paeamao ienono ngan ei.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Be taine toa oa Iuda aea mao. Ei tibur Ponisia aea ngan tibur kapei Siria. Be ila ta ibeta matua ei ngan serenga iriau paeamao ngan inat taine.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Be Iesus ikeo pan bedane, “Kemi ngan gid gergeu tian ga apad isum bua. Ngansa oangga nabada ad annga ta natado ga ila pagid kaua, eine kemi mao.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Be taine toa oa ikoli ele posanga bedane, “Be Maron, gid kaua pade toa popou ibuloloeai tian annga isakirkir togid gergeu.”
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Ta Iesus ikeo pan, “Eao keo bedane kemi. Tota luago ga la. Iriau paeamao itnan lem gergeu na.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Idio ta taine toa oa iluai mulian ele lumaeai ta igera ele gergeu ienono imuliai, be iriau paeamao itnan ei ga ila o.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Idio ta Iesus idae pade ta itnan tibur togid Tair ga Saidon ta ila boloma ngan liu kapei Galili ngan tibur togid Dekapolis.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Ila ta panua edengada tital eaba ede toa itanga kua ga imae kulupu, ta ila pan Iesus. Gid tibeta ei matua ngan idol ibage ga idae ngan eaba toa oa.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Idio ta Iesus ibada ei ga ila ta titnan gid ipom, be gisirua kekelegid tidio. Ta idol ibage igonga ga idae ngan eaba itanga toa rua oa. Ta ipla imau ta ibage idae ngan eaba toa oa imae.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Ga kus ta Iesus imata idae ga ila buburiai ta isolil. Ta ikeo pan eaba toa oa bedane, “Epata!” (Posanga toa ne ipu bedane, “Manta pak!”)
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Be mole mao, eaba toa itanga pak ga imae imapolai ta iposaposa kemi.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Idio ta Iesus iaoa ikarara gid ngan tiposa alele ngan danga toa oa. Ei iposa matua pagid, be mao. Gid tipaoasasa alele pagid panua busa.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Be gid panua tilongo ngan posanga toa oa ta timatala kapei ta tikeo, “Ele kadonga toa ngada ne kemi. Ei ikado gid panua tangad kua ta tilongolongo, ga ikado panua aoad gum ta tiposaposa pade.”
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.