Marcos 5

Balóchi Balochi (BCCL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Issá o áiay morid, Jalilay mazangwarmay domi pahnátá Gerásiáni sardhagárá rasetant.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Wahdé Issá cha bójigá ér átk, hamá damáná yak mardé ke jenné per ati, cha kabrestáná dar átk o gón áiá dochár kapt.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Á, kabrestáná jahmenend at o haminchok zóri mán at ke hechkasá áiay dast o pád gón zamzilá ham kayd korta nakortant.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Pésará báz randá mardomán kayd kortagat, bale áiá zamzil próshtagatant o hechkasá áiay ger o dáray wák o twán néstat.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Á, shap o róch kabrestán o kóhán neshtagat, kukkár o chihália jat o watá gón dhók o sengá thappigia kort.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Anchosh ke Issái cha durá dist, tacháná áiay némagá átk o Issáay pádán kapt.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Gón kukkár o chiháléá gwashti: “Issá, oo mazanshánén Hodáay Chokk! Tará gón man che kár ent? Tará Hodáay sawgend ent, maná azáb maday.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Chiá ke Issáyá gwashtagat: “Oo palitén ruh! É mardá yalah day.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Issáyá cha áiá jost kort: “Tai nám kay ent?” Áiá passaw dát: “Mani nám ‘Lashkar’ ent, chiá ke má báz én.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Padá áiá gón Issáyá báz randá mennat o zári kort ke “márá cha é sardhagárá dar makan.”
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Hamódá jompéay sará, hukkáni mazanén ramagé charagá at.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Jennán dazbandi kort o gwasht: “Márá ráh beday tánke hamé hukkáni jesmá poterén.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Issáyá ejázat dátant. Gorhá, jenn dar átkant o hukkáni jesmá potertant. Hukkáni ramag ke do hazáray kesásá at, cha jompá jahlagá ér kapáná gwarmá bokket.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Gorhá, hukkáni shwánag shahr o métagán tatkant o mardomesh é bárawá hál dátant. Wahdé mardomán é habar eshkot, átkant tán gón wati jenday chammán é sargwastá begendant.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Issáay gwará ke átkant distesh, hamá mard ke pésará jennán ganók kortagat, hamedá neshtag, pocch o pósháki gwará o pa hósh o sár ent. Nun torsesh delá nesht.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Á ke wat chamdistén sháhed atant, kessahesh kort ke jenni ganók chónaká hósh o sár butag o hukk che paymá gwarmá bokketagant.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Gorhá mardomán gón Issáyá dazbandi kort ke áyáni sardhagárá yalah bedant o berawt.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Wahdé Issá bójigá swár bayagá at, á mardá ke jenná yalah dátagat, dazbandi kort: “Maná wati hamráh kan.”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Bale Issáyá ejázat nadát o gwashti: “Lógá beraw o wati mardomán hál beday ke Hodáwandá pa taw chónén káré kortag o tai sará chón bazzagi butag.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Gorhá, á mard shot o har káré ke Issáyá pa áiá kortagat, Dekápulisay sardhagáray mardomi hál dátant. Sajjahén mahluk, habakkah o hayrán but.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Wahdé Issá padá bójigá swár but o gwarmay á dastá shot, tayábay kerrá, mardománi mazanén rombé áiay chapp o chágerdá mocch but.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Yáyrus námén mardé ke kanisahay master at, hamódá átk o gón Issáay gendagá, áiay pádán kapt.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Gón áiá dazbandii kort ke “mani jenek markig ent. Byá o wati dastá áiay sará ér mosh, tánke dráh bebit o zendag bemánit.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Issá áiay hamráh but o shot. Dega bázén rombé mardom ham, angerr kanán gón áiá rawán but.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mardománi rombá janéné gón at ke dwázdah sál at áiay hón band nabutagat o
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 cha bázén dáktarán pa wati elájá mazanén ranjé kasshetagati o sajjahén zarr o máli ham báhéntagatant, bale dráh bayagay badalá nájórhter butagat.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Áiá pésará Issáay bárawá eshkotagat o nun cha mardománi nyámá Issáay poshtá átk o áiay kabáhi dast jat.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Chiá ke áiay setk o báwar esh at ke “agan Issáay pocchán ham dast per bekanán, dráha bán.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Anchoshi kort, hamá damáná hón band but o cha wati jesmay hálatá sarpad but ke dráh ent.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Issáyá zutt zánt ke yak wák o kodraté cha áiá dar átkag. Gorhá áiá mardománi némagá chakk tarrént o josti kort: “Kayá mani pocch dast jatant?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Moridán gwasht: “Oo wájah! Wat gendagá ay ke mardomán tará chón angerr kortag, angat ham josta kanay: ‘Kayá mani pocch dast jatant?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Issá angat chárén némagán cháragá at ke kayá é kár kortag.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Bale hamá janéná ke é kár kortagat, zánti ke áiá chón butag o pa tors o larz átk, Issáay pádán kapt o é káray rástén habar o háli dátant.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Issáyá gón áiá gwasht: “Oo mani jenek! Tai setk o báwará tará rakkéntag, pa wasshi o salámati beraw o cha wati nájórhiá dráh bebay.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Issá angat habará at ke cha kanisahay masteray lógá, mardomé átk o Yáyrusi hál dát ke “tai jenek mortag, nun pa ché ostádá géshter delsyáha kanay?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Issáyá áyáni habaráni némagá delgósh nakort o gón kanisahay masterá gwashti: “Mators, báwar kan.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Cha Petros, Ákub o áiay brát Yuhannáyá abéd, dega hechkasá hamráhiay ejázati nadát.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Wahdé kanisahay masteray lógá átkant, distesh ke baláhén shór o walwalahé, mardom gréwag o mótk áragá ant.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Lógá potert o gwashti: “Chiá shóra kanét o gréwét? Chokk namortag, bass wáb ent.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Mardomán gón é habaráni eshkonagá rishkandé jat, bale Issáyá cha hamá báná ke jenek ódá at, sajjahén mardom dar kortant o gón jenekay pet o mát o wati sayén moridán hamódá shot.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Issáyá jenekay dast gept o gwashti: “Talitá kom!” Bezán: Oo jenekok! Pád á.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Jenek hamá damáná pád átk o tarragá lagget. Omri dwázdah sál at. Á mardom ke gón atant sakk hayrán butant.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Issáyá pa trondi hokm kortant: “É habará gón hechkasá magwashét” o gwashti: “Jeneká warák bedayét.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.