Marcos 5

Balóchi Balochi (BCCL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Issá o áiay morid, Jalilay mazangwarmay domi pahnátá Gerásiáni sardhagárá rasetant.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Wahdé Issá cha bójigá ér átk, hamá damáná yak mardé ke jenné per ati, cha kabrestáná dar átk o gón áiá dochár kapt.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Á, kabrestáná jahmenend at o haminchok zóri mán at ke hechkasá áiay dast o pád gón zamzilá ham kayd korta nakortant.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Pésará báz randá mardomán kayd kortagat, bale áiá zamzil próshtagatant o hechkasá áiay ger o dáray wák o twán néstat.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Á, shap o róch kabrestán o kóhán neshtagat, kukkár o chihália jat o watá gón dhók o sengá thappigia kort.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Anchosh ke Issái cha durá dist, tacháná áiay némagá átk o Issáay pádán kapt.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Gón kukkár o chiháléá gwashti: “Issá, oo mazanshánén Hodáay Chokk! Tará gón man che kár ent? Tará Hodáay sawgend ent, maná azáb maday.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Chiá ke Issáyá gwashtagat: “Oo palitén ruh! É mardá yalah day.”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Issáyá cha áiá jost kort: “Tai nám kay ent?” Áiá passaw dát: “Mani nám ‘Lashkar’ ent, chiá ke má báz én.”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Padá áiá gón Issáyá báz randá mennat o zári kort ke “márá cha é sardhagárá dar makan.”
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Hamódá jompéay sará, hukkáni mazanén ramagé charagá at.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Jennán dazbandi kort o gwasht: “Márá ráh beday tánke hamé hukkáni jesmá poterén.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Issáyá ejázat dátant. Gorhá, jenn dar átkant o hukkáni jesmá potertant. Hukkáni ramag ke do hazáray kesásá at, cha jompá jahlagá ér kapáná gwarmá bokket.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Gorhá, hukkáni shwánag shahr o métagán tatkant o mardomesh é bárawá hál dátant. Wahdé mardomán é habar eshkot, átkant tán gón wati jenday chammán é sargwastá begendant.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Issáay gwará ke átkant distesh, hamá mard ke pésará jennán ganók kortagat, hamedá neshtag, pocch o pósháki gwará o pa hósh o sár ent. Nun torsesh delá nesht.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Á ke wat chamdistén sháhed atant, kessahesh kort ke jenni ganók chónaká hósh o sár butag o hukk che paymá gwarmá bokketagant.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Gorhá mardomán gón Issáyá dazbandi kort ke áyáni sardhagárá yalah bedant o berawt.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Wahdé Issá bójigá swár bayagá at, á mardá ke jenná yalah dátagat, dazbandi kort: “Maná wati hamráh kan.”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Bale Issáyá ejázat nadát o gwashti: “Lógá beraw o wati mardomán hál beday ke Hodáwandá pa taw chónén káré kortag o tai sará chón bazzagi butag.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Gorhá, á mard shot o har káré ke Issáyá pa áiá kortagat, Dekápulisay sardhagáray mardomi hál dátant. Sajjahén mahluk, habakkah o hayrán but.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Wahdé Issá padá bójigá swár but o gwarmay á dastá shot, tayábay kerrá, mardománi mazanén rombé áiay chapp o chágerdá mocch but.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Yáyrus námén mardé ke kanisahay master at, hamódá átk o gón Issáay gendagá, áiay pádán kapt.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Gón áiá dazbandii kort ke “mani jenek markig ent. Byá o wati dastá áiay sará ér mosh, tánke dráh bebit o zendag bemánit.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Issá áiay hamráh but o shot. Dega bázén rombé mardom ham, angerr kanán gón áiá rawán but.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Mardománi rombá janéné gón at ke dwázdah sál at áiay hón band nabutagat o
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 cha bázén dáktarán pa wati elájá mazanén ranjé kasshetagati o sajjahén zarr o máli ham báhéntagatant, bale dráh bayagay badalá nájórhter butagat.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Áiá pésará Issáay bárawá eshkotagat o nun cha mardománi nyámá Issáay poshtá átk o áiay kabáhi dast jat.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Chiá ke áiay setk o báwar esh at ke “agan Issáay pocchán ham dast per bekanán, dráha bán.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Anchoshi kort, hamá damáná hón band but o cha wati jesmay hálatá sarpad but ke dráh ent.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Issáyá zutt zánt ke yak wák o kodraté cha áiá dar átkag. Gorhá áiá mardománi némagá chakk tarrént o josti kort: “Kayá mani pocch dast jatant?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Moridán gwasht: “Oo wájah! Wat gendagá ay ke mardomán tará chón angerr kortag, angat ham josta kanay: ‘Kayá mani pocch dast jatant?’”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Issá angat chárén némagán cháragá at ke kayá é kár kortag.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Bale hamá janéná ke é kár kortagat, zánti ke áiá chón butag o pa tors o larz átk, Issáay pádán kapt o é káray rástén habar o háli dátant.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Issáyá gón áiá gwasht: “Oo mani jenek! Tai setk o báwará tará rakkéntag, pa wasshi o salámati beraw o cha wati nájórhiá dráh bebay.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Issá angat habará at ke cha kanisahay masteray lógá, mardomé átk o Yáyrusi hál dát ke “tai jenek mortag, nun pa ché ostádá géshter delsyáha kanay?”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Issáyá áyáni habaráni némagá delgósh nakort o gón kanisahay masterá gwashti: “Mators, báwar kan.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Cha Petros, Ákub o áiay brát Yuhannáyá abéd, dega hechkasá hamráhiay ejázati nadát.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Wahdé kanisahay masteray lógá átkant, distesh ke baláhén shór o walwalahé, mardom gréwag o mótk áragá ant.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Lógá potert o gwashti: “Chiá shóra kanét o gréwét? Chokk namortag, bass wáb ent.”
39 Ao entrar, disse:
40 Mardomán gón é habaráni eshkonagá rishkandé jat, bale Issáyá cha hamá báná ke jenek ódá at, sajjahén mardom dar kortant o gón jenekay pet o mát o wati sayén moridán hamódá shot.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Issáyá jenekay dast gept o gwashti: “Talitá kom!” Bezán: Oo jenekok! Pád á.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Jenek hamá damáná pád átk o tarragá lagget. Omri dwázdah sál at. Á mardom ke gón atant sakk hayrán butant.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Issáyá pa trondi hokm kortant: “É habará gón hechkasá magwashét” o gwashti: “Jeneká warák bedayét.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.