Lucas 7

Balóchi Balochi (BCCL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wahdé Issáyá gón mardomán wati habar halás kortant, Kaparnáhumá shot.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ódá, yak Rumi pawji apsaréá, hezmatkáré hastat ke áiá báz dóst at. Á hezmatkár, sakk nádráh o markig at.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Wahdé á pawji apsar Issáay bárawá sahig but, áiá Yahudiáni lahtén kamáshén mardom Issáay kerrá ráh dát tán áiay mennatgiriá bekanant o begwashanti ke byayt o áiay hezmatkárá dráh bekant.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Á Yahudi kamásh Issáay kerrá átkant, áiay mennatesh gept o gwashtesh: “É pawji apsara karzit ke taw pa áiá é kárá bekanay.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Chiá ke may kawmay dózwáh ent. May kanisah ham hamáiá addh kanáéntag.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Issá áyáni hamráh but o shot. Wahdé lógay nazziká rasetant, pawji apsará wati lahtén dóst kásed kort o pa Issáyá, kolawi rawán dát: “Oo Hodáwand! Watá zahmatwár makan. Mana nakarzán ke taw mani lógá byáay o
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 man pa wat é láhekiá ham nagendán ke tai kerrá byáyán. Taw tahná hokm bekan, mani hezmatkár dráha bit.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Chiá ke man ham wati masteráni hokmay chérá án o mani dastay chérá ham sepáhig hast. Agan kaséá hokm bekanán ‘beraw,’ á rawt o agan kaséá begwashán ‘byá,’ á kayt. Agan wati hezmatkárá begwashán ‘é kárá bekan,’ á kant.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Wahdé Issáyá é habar eshkot, hayrán but o démi gón wati hamráhén mardomán kort o gwashti: “Shomárá gwashán, man choshén mohrén setk o báwar Esráiliáni nyámá ham nadistag.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Wahdé pawji apsaray kásed per tarret o lógá átkant, distesh ke hezmatkár wassh o dráh ent.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Dér nagwast, Issá gón wati morid o dega bázén mardománi hamráhiá, Náin námén shahréá shot.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Wahdé shahray darwázagay nazziká raset, disti mardom yak mordagé cha shahrá dhann baragá ant ke á wati janózámén mátay yakkén chokk at. Shahray bázén mardom ham, gón á janózámá gón atant.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Wahdé Hodáwandén Issáyá á janózám dist, áiay sará sakk bazzagi but o gwashti: “Magréw.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Nazzik átk o mordagay tahti dast per kort, mordagay kópag dayók óshtátant. Issáyá mordag gwánk jat: “Oo warná! Man tará gwashán, pád á.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Mordag pád átk o nesht o habará lagget. Issáyá á warná mátay dastá dát.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Sajjahénáni delá torsé nesht o Hodáyá sepat o saná kanán, gwashtesh: “May kerrá mazanén nabié wadi butag” o “Hodá wati kawmay komak kanagá átkag.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Issáay hál o habar, sajjahén Yahudiah o kerr o gwaray sardhagárán tálán but.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Pákshódókén Yahyáay moridán, Yahyá cha Issáay é ajabén kárán sahig kort, paméshká Yahyáyá cha wati moridán do kas lóthet o
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 pa jost kanagá Hodáwandén Issáay kerrá dém dát ke “bárén, taw hamá ay ke áyagi at, yá pa degaréá rahchár bebén?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Á doén Issáay kerrá átkant o gwashtesh: “Márá pákshódókén Yahyáyá pa é habaray jostá ráh dátag: ‘Bárén, taw hamá ay ke áyagi at, yá pa degaréá rahchár bebén?’”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Hamá wahdá, Issá bázén nájórh o nádráhán dráh kanagá at, cha jennián, palitén ruhán kasshagá at o bázén kóráni chammán, rozhnái bakshagá at.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Issáyá passaw dátant: “Harché ke shomá distag o eshkotag, berawét Yahyáyá sahig kanét ke kór gendag o maym kanagá ant, lang tarrag o ráh rawagá ant, garri pák o palgár bayagá ant, karr eshkonagá ant, mordag zendag bayagá ant o bazzag o nézgárán wasshén mestág sar bayagá ent.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Bahtáwar hamá ent, ke mani káráni gendagá thagal mawárt o malakoshit.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Wahdé Yahyáay kásed dar kapt o shotant, Issá gón mardomán Yahyáay bárawá gapp o trán kanagá lagget: “Chónén chizzéay cháragá gyábáná shotagét? Kalam o káshay dhilléay cháragá ke gón gwátay kasshagá é dém o á dém shikka wárt?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Agan na, gorhá chónén chizzéay cháragá shotagét? Anchén mardéay cháragá shotagét ke narm o názorkén pósháki gwará at? Á mardom ke brahdárén póshák gwará kanant o hastómandáni dhawlá zenda gwázénant, kalát o márhián nendók ant.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Gorhá ódá shomá chónén chizzéay cháragá shotagét? Paygambaréay cháragá? Haw, shomárá gwashán ke Yahyá cha paygambaréá ham master ent.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Á hamá ent ke áiay bárawá nebisag butag: Bechár, man wati kásedá cha taw pésar ráha dayán ke á, tai ráhá tachk o tayára kant.
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Man shomárá gwashán ke hech mátá pákshódókén Yahyáay warhén bématthén chokké nayáwortag. Bale Hodáay bádsháhiá, hamá ke cha sajjahénán kaster ent, á cha Yahyáyá ham master ent.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 “Wahdé Yahyáyá Hodáay paygám áwort, bázén mardomán, songi o máliátgirán ham mannet ke Hodáay kolaw o paygám rást ent, chiá ke á Yahyáay dastá pákshódi dayag butagatant.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Bale Parisi o Sharyatay kázián cha Yahyáay dastá pákshódi nagept o Hodáay lóth o wáhagesh pa wat namannet.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 “É zamánagay mardomán kai hamdarwar bekanán ke á, kai dhawlá ant?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Á, hamá chokkáni paymá ant ke bázárá neshtagant o yakdomiá gwashagá ant: ‘Má pa shomá nal o kalam sáz kort, bale shomá nách o sohbat nagept, má pa shomá mótk áwort, bale shomá arsé narétk.’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Pákshódókén Yahyá átkág, na náni wárt o na sharábi nóshet o shomá gwashét: ‘Jenni per ent,’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 bale Ensánay Chokk átkag, wárt o nóshit o shomá gwashét: ‘Lápi o sharábié, máliátgir o gonahkáráni sangat ent.’
34 O
35 Bale hekmat o zántá hamá záhera kanant ke áiay randgir o mannóger ant.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Cha Parisián yakkéá Issá wati lógá mehmán kort. Á shot o pa waragá parzónagay sará nesht.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Á shahrá, yak badkárén janéné hastat. Wahdé sahig but ke Issá é Parisiay mehmán ent, sengmarmarén atrdánéay tahá, atri zort o hamódá shot.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Issáay poshtá, áiay pádáni nazziká gréwán óshtát, gón wati arsán Issáay pádi tarr kort o gón wati mud o malgórán hoshk kortant o pádi chokket o atr per moshtant.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Wahdé á Parisiá ke Issá mehmán kortagat é dist, wati delá gwashti: “Agan é mard paygambaré butén, allamá zántagati é janén ke áiá dast per kanag o moshagá ent, kay ent o chónén gonahkáré.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Issáyá gwasht: “Oo Shamun! Maná gón taw yak habaré gwashagi ent.” Áiá gwasht: “Ji ostád, begwash!”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Issáyá gwasht: “Mardéá do wámdár hastat, yakké panchsad dinár o domi panjáh dináray wámdár at,
41 Jesus disse:
42 bale á doénán pa wámáni dayagá hecch néstat, paméshká wám dayóká áyáni wám bakshetant. Nun cha á doénán kojámiá wám dayók géshter dósta bit?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Shamuná passaw dát o gwashti: “Mani hayálá, hamá ke áiay wám géshter atant.” Issáyá passaw dát: “Taw sharr gwasht.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Gorhá Issáyá janénay némagá chakk tarrént o gón Shamuná gwashti: “É janéná genday? Man tai lógá átkán, taw maná pádáni shódagá trampé áp nadát, bale é janéná mani pád gón wati arsán tarr kort o gón malgórán hoshk kortant.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Taw maná nachokket, bale é janén cha mani rasagá tán é wahdi, yakpaymá mani pádán chokkagá ent.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Taw mani sará rógen per namosht, bale áiá mani pádáni sará atr per mosht.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Paméshká tará gwashán: É janénay bázén dóstiay sawab esh ent, ke eshiay bázén gonáh bakshag butant, bale á ke áiay dósti kamter ent, hamá ent ke áiay bakshetagén gonáh kamter ant.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Gorhá démi gón á janéná tarrént o gwashti: “Tai gonáh bakshag butant.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Bale é dega mehmán gón yakdegará gwashagá laggetant: “É kay ent ke mardománi gonáhán ham pahella kant?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Nun Issáyá gón á janéná gwasht: “Tai setk o báwará tará rakként, pa wasshi o salámati beraw.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.