Lucas 7
Balóchi Balochi (BCCL) vs NAA
1 Wahdé Issáyá gón mardomán wati habar halás kortant, Kaparnáhumá shot.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ódá, yak Rumi pawji apsaréá, hezmatkáré hastat ke áiá báz dóst at. Á hezmatkár, sakk nádráh o markig at.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Wahdé á pawji apsar Issáay bárawá sahig but, áiá Yahudiáni lahtén kamáshén mardom Issáay kerrá ráh dát tán áiay mennatgiriá bekanant o begwashanti ke byayt o áiay hezmatkárá dráh bekant.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Á Yahudi kamásh Issáay kerrá átkant, áiay mennatesh gept o gwashtesh: “É pawji apsara karzit ke taw pa áiá é kárá bekanay.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Chiá ke may kawmay dózwáh ent. May kanisah ham hamáiá addh kanáéntag.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Issá áyáni hamráh but o shot. Wahdé lógay nazziká rasetant, pawji apsará wati lahtén dóst kásed kort o pa Issáyá, kolawi rawán dát: “Oo Hodáwand! Watá zahmatwár makan. Mana nakarzán ke taw mani lógá byáay o
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 man pa wat é láhekiá ham nagendán ke tai kerrá byáyán. Taw tahná hokm bekan, mani hezmatkár dráha bit.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Chiá ke man ham wati masteráni hokmay chérá án o mani dastay chérá ham sepáhig hast. Agan kaséá hokm bekanán ‘beraw,’ á rawt o agan kaséá begwashán ‘byá,’ á kayt. Agan wati hezmatkárá begwashán ‘é kárá bekan,’ á kant.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Wahdé Issáyá é habar eshkot, hayrán but o démi gón wati hamráhén mardomán kort o gwashti: “Shomárá gwashán, man choshén mohrén setk o báwar Esráiliáni nyámá ham nadistag.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Wahdé pawji apsaray kásed per tarret o lógá átkant, distesh ke hezmatkár wassh o dráh ent.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Dér nagwast, Issá gón wati morid o dega bázén mardománi hamráhiá, Náin námén shahréá shot.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Wahdé shahray darwázagay nazziká raset, disti mardom yak mordagé cha shahrá dhann baragá ant ke á wati janózámén mátay yakkén chokk at. Shahray bázén mardom ham, gón á janózámá gón atant.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Wahdé Hodáwandén Issáyá á janózám dist, áiay sará sakk bazzagi but o gwashti: “Magréw.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Nazzik átk o mordagay tahti dast per kort, mordagay kópag dayók óshtátant. Issáyá mordag gwánk jat: “Oo warná! Man tará gwashán, pád á.”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Mordag pád átk o nesht o habará lagget. Issáyá á warná mátay dastá dát.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Sajjahénáni delá torsé nesht o Hodáyá sepat o saná kanán, gwashtesh: “May kerrá mazanén nabié wadi butag” o “Hodá wati kawmay komak kanagá átkag.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Issáay hál o habar, sajjahén Yahudiah o kerr o gwaray sardhagárán tálán but.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Pákshódókén Yahyáay moridán, Yahyá cha Issáay é ajabén kárán sahig kort, paméshká Yahyáyá cha wati moridán do kas lóthet o
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 pa jost kanagá Hodáwandén Issáay kerrá dém dát ke “bárén, taw hamá ay ke áyagi at, yá pa degaréá rahchár bebén?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Á doén Issáay kerrá átkant o gwashtesh: “Márá pákshódókén Yahyáyá pa é habaray jostá ráh dátag: ‘Bárén, taw hamá ay ke áyagi at, yá pa degaréá rahchár bebén?’”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Hamá wahdá, Issá bázén nájórh o nádráhán dráh kanagá at, cha jennián, palitén ruhán kasshagá at o bázén kóráni chammán, rozhnái bakshagá at.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Issáyá passaw dátant: “Harché ke shomá distag o eshkotag, berawét Yahyáyá sahig kanét ke kór gendag o maym kanagá ant, lang tarrag o ráh rawagá ant, garri pák o palgár bayagá ant, karr eshkonagá ant, mordag zendag bayagá ant o bazzag o nézgárán wasshén mestág sar bayagá ent.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Bahtáwar hamá ent, ke mani káráni gendagá thagal mawárt o malakoshit.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Wahdé Yahyáay kásed dar kapt o shotant, Issá gón mardomán Yahyáay bárawá gapp o trán kanagá lagget: “Chónén chizzéay cháragá gyábáná shotagét? Kalam o káshay dhilléay cháragá ke gón gwátay kasshagá é dém o á dém shikka wárt?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Agan na, gorhá chónén chizzéay cháragá shotagét? Anchén mardéay cháragá shotagét ke narm o názorkén pósháki gwará at? Á mardom ke brahdárén póshák gwará kanant o hastómandáni dhawlá zenda gwázénant, kalát o márhián nendók ant.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Gorhá ódá shomá chónén chizzéay cháragá shotagét? Paygambaréay cháragá? Haw, shomárá gwashán ke Yahyá cha paygambaréá ham master ent.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Á hamá ent ke áiay bárawá nebisag butag: Bechár, man wati kásedá cha taw pésar ráha dayán ke á, tai ráhá tachk o tayára kant.
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Man shomárá gwashán ke hech mátá pákshódókén Yahyáay warhén bématthén chokké nayáwortag. Bale Hodáay bádsháhiá, hamá ke cha sajjahénán kaster ent, á cha Yahyáyá ham master ent.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 “Wahdé Yahyáyá Hodáay paygám áwort, bázén mardomán, songi o máliátgirán ham mannet ke Hodáay kolaw o paygám rást ent, chiá ke á Yahyáay dastá pákshódi dayag butagatant.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Bale Parisi o Sharyatay kázián cha Yahyáay dastá pákshódi nagept o Hodáay lóth o wáhagesh pa wat namannet.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 “É zamánagay mardomán kai hamdarwar bekanán ke á, kai dhawlá ant?
31 E Jesus continuou:
32 Á, hamá chokkáni paymá ant ke bázárá neshtagant o yakdomiá gwashagá ant: ‘Má pa shomá nal o kalam sáz kort, bale shomá nách o sohbat nagept, má pa shomá mótk áwort, bale shomá arsé narétk.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Pákshódókén Yahyá átkág, na náni wárt o na sharábi nóshet o shomá gwashét: ‘Jenni per ent,’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 bale Ensánay Chokk átkag, wárt o nóshit o shomá gwashét: ‘Lápi o sharábié, máliátgir o gonahkáráni sangat ent.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Bale hekmat o zántá hamá záhera kanant ke áiay randgir o mannóger ant.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Cha Parisián yakkéá Issá wati lógá mehmán kort. Á shot o pa waragá parzónagay sará nesht.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Á shahrá, yak badkárén janéné hastat. Wahdé sahig but ke Issá é Parisiay mehmán ent, sengmarmarén atrdánéay tahá, atri zort o hamódá shot.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Issáay poshtá, áiay pádáni nazziká gréwán óshtát, gón wati arsán Issáay pádi tarr kort o gón wati mud o malgórán hoshk kortant o pádi chokket o atr per moshtant.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Wahdé á Parisiá ke Issá mehmán kortagat é dist, wati delá gwashti: “Agan é mard paygambaré butén, allamá zántagati é janén ke áiá dast per kanag o moshagá ent, kay ent o chónén gonahkáré.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Issáyá gwasht: “Oo Shamun! Maná gón taw yak habaré gwashagi ent.” Áiá gwasht: “Ji ostád, begwash!”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Issáyá gwasht: “Mardéá do wámdár hastat, yakké panchsad dinár o domi panjáh dináray wámdár at,
41 Jesus continuou:
42 bale á doénán pa wámáni dayagá hecch néstat, paméshká wám dayóká áyáni wám bakshetant. Nun cha á doénán kojámiá wám dayók géshter dósta bit?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Shamuná passaw dát o gwashti: “Mani hayálá, hamá ke áiay wám géshter atant.” Issáyá passaw dát: “Taw sharr gwasht.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Gorhá Issáyá janénay némagá chakk tarrént o gón Shamuná gwashti: “É janéná genday? Man tai lógá átkán, taw maná pádáni shódagá trampé áp nadát, bale é janéná mani pád gón wati arsán tarr kort o gón malgórán hoshk kortant.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Taw maná nachokket, bale é janén cha mani rasagá tán é wahdi, yakpaymá mani pádán chokkagá ent.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Taw mani sará rógen per namosht, bale áiá mani pádáni sará atr per mosht.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Paméshká tará gwashán: É janénay bázén dóstiay sawab esh ent, ke eshiay bázén gonáh bakshag butant, bale á ke áiay dósti kamter ent, hamá ent ke áiay bakshetagén gonáh kamter ant.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Gorhá démi gón á janéná tarrént o gwashti: “Tai gonáh bakshag butant.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Bale é dega mehmán gón yakdegará gwashagá laggetant: “É kay ent ke mardománi gonáhán ham pahella kant?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nun Issáyá gón á janéná gwasht: “Tai setk o báwará tará rakként, pa wasshi o salámati beraw.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.