Lucas 23
Balóchi Balochi (BCCL) vs BKJ
1 Randá, diwánay sajjahén mardom pád átkant o Issáesh Pilátusay démá bort.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Áiay sará tohmat o bohtám janáná gwashtesh: “Má distag ke é mard, kawmá gomráha kant, Rumay Kaysaray song o máliát dayagá manah o makana kant o gwashit: ‘Man Masih o bádsháh án.’”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Pilátusá jost kort: “Taw Yahudiáni bádsháh ay?” Issáyá passaw dát: “Taw wat gwashagá ay.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Pilátusá gón mazanén dini péshwá o á dega mardomán gwasht: “Man pa é mardá hech mayáré nagendán.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Bale mardom wati habaray sará óshtátant o gwashtesh: “É mard, gón wati tálimán, Yahudiahay sajjahén damagay mardomána shórénit. Cha Jalilá bongéji kortag o annun edá rasetag.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Pilátusá mardománi é habar ke eshkotant, lótheti bezánt, bárén, á cha Jalilay mardomán ent?
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Wahdé sahig but Issá Jalilié, gorhá Hirudisay némagá ráhi dát, chiá ke Jalilay hákem, Hirudis á wahdá Urshalimá at.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Hirudisá Issá ke dist, báz wassh but, chiá ke dérén wahdé at ke áiay gendagá wáhagdár at. Cha Issáay kortagén káráni eshkonagá rand, nun ométwár at ke yak mójezah o ajabbatén neshánié begendit.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Gorhá, cha Issáyá bázén jost o porsé korti, bale Issáyá hech passawé nadát.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Mazanén dini péshwá o Sharyatay zánóger ke hamódá óshtátagatant, Issáay sará bázén tohmat o bohtám janagá atant.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Hirudisá ham gón wati sepáhigán hórigá, Issá béezzat kort o kalág gept. Randá, dhawldárén kabáhé gwará dát o padá Pilátusay kerrá rawán kort.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Cha hamá róchá, Hirudis o Pilátus, bél o sangat butant. Pésará, á watmánwat dozhmen atant.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Pilátusá, mazanén dini péshwá, Yahudiáni kamásh o mahluk lóthetant o
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 gwashti: “Shomá, é mard mani gwará áwortag o tohmat o bohtám jatag ke mardomán gomráh o yágia kant. Bale cha á jostán ke man shomay démá kortagant, áiay sará shomay jatagén bohtámán hech rástié nadiston.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Hirudisá ham mayáré nadistag, paméshká padá may gwará ráhi dátag. É mardá choshén hech gonáh o mayáré nakortag ke sezái mark bebit.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Gorhá, man áiá adaba dayán o yalaha kanán.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 — ausente —
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Bale sajjahén mardomán kukkár kort o gwasht: “Issáyá bekosh! Bárábásá yalah beday!”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Bárábás, Urshalimay shahrá, áshóp o hón kanagay mayáray sará, bandig kanag butagat.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Pilátus, Issáay yalah dayagá delmánag at, Paméshká dega yak randé áiay bárawá gón mardomán habari kort.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Bale mardom sakk kukkár kanagá atant o gwashtesh: “Salibi kassh! Salibi kassh!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pilátusá, saymi randá cha áyán jost kort: “Chiá bárén? É mardá che badén káré kortag? Man pa eshiá hech choshén mayáré nagendán ke kóshay hokmá bedayán, paméshká adabia dayán o yalahia kanán.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Bale mardom gón kukkár wati habaray sará óshtátant o gwashtesh: “Salibi kassh!” Néth, áyáni wáhag o kukkár pa sar raset.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Pilátusá áyáni wáhagay sará hokm dát.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 É dhawlá, áiá hamá mard ke pa áshóp pád kanag o hónay bohtámá bandig at o mardomán áiay yalah dayaga lóthet, ázát kort o áyáni wáhagay sará, pa Issáay kóshá hokm dát.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Wahdé Issáyá baragá atant, Shamun námén mardé distesh ke Keriniay shahray mardomé at o dém pa shahrá pédák at. Sepáhigán á mard gept, salib áiay baddhá dát o hojjesh kort ke Issáay randá berawt.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Issáay randá, bázén mardomé rawagá at o gón áyán rombé janén ham gón at ke pa Issáaygi gréwán o mótk kanán atant.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Issáyá chakk tarrént, áyáni némagá cháret o gwashti: “Oo Urshalimay jenekán! Pa man magréwét, pa wat o wati chokkán begréwét.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Yak anchén wahdé kayt ke gwashant: ‘Bahtáwar ant á janén ke santh o bérand ant, hamá janén ke chokkesh nabutag o cha wati sénagán chokkesh naméchéntag.’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Hamá wahdá, mardom kóhán tawára kanant: ‘Byáét may sará bekapét’ o jompána gwashant: ‘Márá panáh dayét.’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Wahdé á gón sabzagén drachká chosha kanant, gorhá gón hoshkéná ché nakanant?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Áyán, do radkárén mardom áwort ke gón Issáyá hór, koshagi atant.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Wahdé hamá “Kámpól” námén jágahá rasetant, áyán Issá salibay sará dratk. Áiay rástén némagá yak radkáré salib kasshet o chappén némagá domi radkár.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Issáyá gwasht: “Oo Pet! Áyán pahell kan, chiá ke nazánant ché kanagá ant.” Gorhá sepáhigán Issáay pocch o póshák kasshetant o pa áyáni bahr kanagá pál jatesh ke bárén kayá rasant.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Mardom pa sayl o nedáragá óshtátagatant o sarókáni diwánay básk rishkand kanáná, gwashagá atant ke “eshiá, á dega rakkéntant, bale agan Masih ent o Hodáay hamá gechén kortagén, nun gorhá watá berakkénit.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Sepáhig ham áiay nazziká shotant o kalágesh gept, tropshén sharábesh cháshént o gwashtesh:
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 “Agan taw Yahudiáni bádsháh ay, gorhá watá berakkén.”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Issáay saray borzádiá é dhawlén mayárnámagé ham lónj kortagat ke: “É Yahudiáni bádsháh ent.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Cha doén radkárán ke salibá dratkagatant, yakkéá dozhmán dayáná gwasht: “Taw Masih naay? Gorhá, byá watá o márá berakkén!”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Bale domi radkárá á hakkal kort o gwashti: “Záná, tará cha Hodáyá natorsit? Tará ham hamé sezá rasagá ent.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 May sezá barhakk ent, chiá ke may kortagén káráni ásar ent. Bale é mardá hech mayáré nakortag.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Gorhá gwashti: “Oo Issá! Wahdé taw wati bádsháhiá sar butay, mani hayálá ham bekap.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Issáyá passaw dát: “Tará rásténa gwashán ke taw maróchi mani hamráhiá, beheshtá raway.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Némróchay wahd at. Anágat sajjahén molk tahár but o é taháróki tán bégáhá mant.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Chiá ke róchay drapshag band butagat o mazanén parasteshgáhay pardah cha nyámá dert o do ném but.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Issáyá borzén tawáréá chihál kasshet o gwasht: “Oo Pet! Man wati ruh o sáhá tai dastá dayán.” Gón hamé habará, sáhi dát.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Pawjiáni yak apsaréá é nedárag dist, Hodái satá kort o gwashti: “Béshakk ke é nékén mardé at.”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Á dega sajjahén mardom ke pa saylá átkagatant, gón é nedáragay gendagá sar o sénag janán o mótk kanáná wati lógán per tarretant.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Hamá mardom ke Issáay pajjárók atant o hamá janén ke cha Jalilá áiay hamráhiá átkagatant, dur o gestá óshtátagatant o é sajjahén sargwastesh distant.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Hamódá, Issop námén mardé ham gón at ke tachk o pahrézkárén mardé at. Belli ke sarókáni diwánay báské at,
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 bale pa Issáay mayárig kanagá gón áyáni shawr o habarán hamdel naat. Á, Yahudiáni shahr Arimátiáay mardomé at o Hodáay bádsháhiay rahchár o wadárig at.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Pilátusay kerrá shot o cha áiá Issáay jónay baragay ejázati lóthet.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Issáay jóni cha salibay sará ér gétk, lilomén godéay tahá kapon kort o taláray tráshtagén kabréá ér kort ke pésará ódá hechkas kall kanag nabutagat.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Á róch, tayáriay róch at o Shabbat bongéj bayagi at.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Hamá janén ke cha Jalilá, Issáay hamráhiá átkagatant, Issopay randá rawán butant o hamá kabresh dist. Áyán é ham dist ke Issáay jón che paymá kabrá ér dayag but.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Randá, wati lógán átkant o washbóén atr o rógenesh tayár kort. Shabbatay róchá, Sharyatay rahbanday sará, áyán árám kort.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.