Lucas 11
Balóchi Balochi (BCCL) vs ARIB
1 Yak baré Issá jágahé dwá kanagá at, wahdé dwái hallént, cha áiay moridán yakkéá gwasht: “Oo Hodáwand! Anchosh ke Yahyáyá wati morid dwá kanag sój dátagant hamé paymá taw ham márá dwá kanag sój beday.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Issáyá gwasht: “Harwahd dwá kanét, é dhawlá begwashét:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 May har róchigén rezk o rózigá har róch márá beday.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 May gonáh o radián bebaksh, anchosh ke má wati sajjahén daynkárána bakshén. Márá ázmáesh o chakkásá dawr maday.’”
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Gorhá Issáyá gwasht: “Cha shomá yakké, agan shapnémá wati sangatay lógá berawt o begwashit: ‘Oo brát! Maná say nán pa badal beday,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 ke dósté cha sapará átkag o mani lógá pa waragá hecch nést,’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 buta kant á cha wati lógá jwáb bedant o begwashit: ‘Oo dóst! Maná delsyáh makan, lógay dap band ent o man gón chokkán waptagán. Annun pád átka nakanán tará chizzé bedayán.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Shomárá gwashán, é mard agan pa dóstiá pád mayayt o áiá chizzé madant, bale cha áiay bázén lézgi o lés o pellésá páda kayt o harché á lóthit danti.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 “Nun shomárá gwashán: Belóthét, shomárá dayaga bit. Shóház bekanét, dara géjét. Darwázagá bethokkét, pacha bit.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Chiá ke harkas belóthit, áiá rasit. Harkas shóház bekant, dara géjit. Harkas darwázagá bethokkit, pa áiá pacha bit.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Shomay nyámá choshén peté hast ke agan áiay chokk máhig belóthit máré bedanti?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Yá agan hayké belóthit, zummé bedanti?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Nun agan shomá ke radkár ét, angat ham wati chokkán sharrén chizzáni dayagá zánét, gorhá may ásmáni Pet chenkadar shartera zánt ke wati lóthókén chokkán Pákén Ruhá bedant.”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Yak baré, Issá cha yakkéá jenné dar kanagá at ke áiá é mard gong kortagat. Wahdé jenn dar átk, gongén mard habar kanagá lagget o sajjahén mardom hayrán butant.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Bale lahténá gwasht: “Issá cha jennáni sardár Belzabulay sarókiá, jennána kasshit.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Dega lahténá pa Issáay chakkásagá cha áiá ásmáni neshánié lóthet.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Bale Issáyá áyáni delay hál o habar zántant o gwashti: “Agan yak molkéá nátepáki bekapit, á molk gár o zawála bit, agan yak lógéay mardom gón wat jang o jérhah bekanant, á lóg haráb o barbáda bit.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Agan Shaytán gón wat jang bekant, gorhá áiay bádsháhi chón barjáha mánit? Shomá gwashét ke man cha jennáni sardár, Belzabulay komaká jennán dara kanán.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Nun agan man gón Belzabulay sarókiá jennán dara kanán, gorhá shomay jenday chokk o morid gón kai zór o wáká jennán dara kanant? É paymá, shomay morid wat shomárá mayáriga kanant.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Bale agan man gón Hodáay zór o wáká jennán dara kanán, bezánét ke Hodáay bádsháhi shomay nyámá rasetag.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Agan yak zóráwarén mardomé seláhband bebit o wati lógay negahpániá bekant, gorhá áiay mál o melkat barjáha mánant.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Bale agan zórmandterén mardomé áiay lógay sará hamlah o orosh bebárt o cha áiá sardast bebit, hamá seláhán ke á mard cha áyán deljam at, cha áiá pacha gipt o áiay mál o melkatá bahr o bánga kant.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Kasé ke mani hamráh o dózwáh naent á mani badwáh ent, kasé ke mocch o yakjáh kanagá gón man hór naent, á tak o park o sheng o shánga kant.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Wahdé jenné cha kaséá dara kayt, gorhá gyábánána rawt tán pa wati árámi o ásudagiá jáhé shóház bekant, bale choshén jágahé narasiti. Gorhá gwashit: ‘Cha ódá ke dar átkagán, padá hamódá rawán.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Wahdé pera tarrit o gendit ke á jágah roptag o sáp o sallah ent,
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 gorhá rawt o cha watá dega hapt selterén jenna kárit. Á sajjahén, hórigá ódá rawant o ord o bonaga kanant. É dhawlá, á mardomay ásar o ákebat cha pésarigéná angat badtera bit.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Hamé wahdá ke Issá é habarán kanagá at cha mardománi nyámá yak janénéá gwánk jat: “Bahtáwar hamá mát ent ke cha áiay lápá taw pédá butagay o tará shiri méchéntag.”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Issáyá áiay passawá darráént: “Bahtáwar hamá ant ke Hodáay habarán gósha dárant o áyáni sará kára kanant.”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Wahdé mardománi mocchi géshter bayán at, Issáyá gwasht: “É zamánagay mardom sherr o zenahkárén mardom ant. Ajabbatén neshánia lóthant, bale áyán Yunes nabiay neshániá abéd, dega hech neshánié dayaga nabit.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Anchosh ke pa Naynawáay mardomán Yunes yak neshánié at, hamé paymá Ensánay Chokk ham wat pa é zamánagay mardomán yak neshánié bit.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Jost o porsay róchá, Sabáay malakah gón é zamánagay mardomán hórigá páda kayt o áyán mayáriga kant, chiá ke Sabáay malakah cha donyáay á dastá átk tán Solaymánay hekmatá beshkont. Bale nun cha Solaymáná masteréné edá ent.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Jost o porsay róchá, Naynawáay mardom gón é zamánagay mardomán hórigá páda káyant o áyán mayáriga kanant, chiá ke á, Yunesay dháh o hozzhárbáshay sará cha wati gonáhán pashómán butant. Bale nun cha Yunesá masteréné edá ent.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Hechkas cherágá pa chér dayagá róka nakant o na áiá tagáray chérá éra kant. Áiá cherágdánay sará éra kant, tán harkas ke lógá kayt áiay rozhnáiá begendit.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Tai chamm, jesm o jánay cherág ent. Wahdé tai chamm wassh o dráh ent, tai sajjahén jesm o ján rozhnága bit, bale agan tai chamm nádráh bebit, gorhá tai jesm o ján ham tahára bit.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Hozzhár bay, é nur o rozhn ke tará hastent, tahár mabit.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Agan tai sajjahén jesm o ján rozhnág bebit o áiay hech bahré tahár mabit, gorhá sarjamiá drapshnáka bit, anchosh ke cherágay shahm tará rozhnága kant.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Wahdé Issáyá habar halás kort, yak Parisiéá á wati lógá mehmán kort, Issá áiay lógá shot o pa warákay waragá parzónagay sará nesht.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Bale wahdé Parisiá dist ke Issáyá cha waragá pésar dast nashoshtant hayrán mant.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Gorhá Hodáwandén Issáyá dém gón áiá kort o gwashti: “Shomá Parisi, pyálah o darpáni dhanni némagá sáp o sallaha kanét, bale shomay darun cha lálech o tamah o radén kárán porr ent.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Oo násarpadán! Áiá ke shomay dhanni némag, bezán jesm o ján addh kortag, shomay del o darun ham hamáiá najórhéntag?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Gorhá cha darunay chizzán hayrát bedayét tán sajjahén chizz pa shomá pák o sallah bebant.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Oo Parisián! Bazhn o apsóz pa shomá ke purchénk o sadáp o é dega káhokáni sará dahyakka dayét bale cha dádrasi o ensáp o Hodáay mehrá béhayál o bétránag ét. Drégatá, shomá é kár bekorténant o á ham yalah madáténant.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 Oo Parisián! Bazhn o apsóz pa shomá ke kanisaháni awali red o srapay nendag o bázárán mardománi wasshátk o drahbátán dósta dárét.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Bazhn ent, shomá hamá kabráni paymá ét ke áyáni sará seng o shakk nést o gendaga nabant o mardom pa názánti áyána lapáshant o gwazant.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 É habaráni sará Sharyatay káziéá gwasht: “Oo ostád! Taw gón wati é habarán, márá ham béezzat kanagá ay.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Issáyá gwasht: “Oo Sharyatay kázián! Pa shomá ham bazhn o apsóz ent. Shomá mardománi chakká gránén bára laddhét ke cha áyáni zórá gésh ent, bale wat pa komak kanagá, lankok o mórdánagé ham nasorénét.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 “Bazhn o apsóz pa shomá! Hamá nabiáni kabráni sará gombod o addiraha bandét ke shomay pet o pirokán koshtagant.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 É paymá, shomá wat áyáni é káray sháhed o mannóger ét. Shomay pet o pirokán paygambar koshtagant o shomá áyáni kabráni sará addiraha bandét.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Paméshká, Hodáyá cha wati hekmatá gwashtag: Man paygambar o kásed pa áyán ráha dayán, bale á lahténá koshant o lahténá ázára dayant.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Paméshká cha donyáay bongéjá hamá sajjahén paygambar ke mardomán koshtagant, áyáni hón é zamánagay mardománi gardená ent,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 bezán Hábilay hóná beger tán Zakaryáay hóná, ke korbánjáh o mazanén parasteshgáhay nyámá réchag but. Haw! Shomárá gwashán ke é zamánagay mardom, á sajjahén hónáni daynkár ant.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Oo Sharyatay kázián! Bazhn ent ke shomá zántkáriay hazánagay kelit zort o bort, na wat tahá átkagét o na á ke ráhá ant, tahá rawagá eshtagant.”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 — ausente —
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 — ausente —
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.