João 7

Balóchi Balochi (BCCL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Randá, Issáyá Jalilá tarr o tába kort. Yahudi áiay kóshay randá atant, paméshká nalótheti Yahudiahá bemánit.
1 Depois dessas coisas, Jesus andava pela Galileia; porque ele não queria andar pela Judeia, pois os judeus procuravam matá-lo.
2 Anchosh ke Yahudiáni kápáráni aid nazzik but,
2 Ora, estava próxima a festa dos tabernáculos dos judeus.
3 Issáay brátán gón áiá gwasht: “É jáhá bell o Yahudiahá beraw, tán hamá kárán ke taw kanay, tai morid begendant.
3 Portanto, os seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que tu fazes.
4 Kasé ke námdária lóthit, pa chérokái kára nakant. Taw ke é kárána kanay, bell ke sajjahén donyá tará begendit.”
4 Porque não há homem que faça coisa alguma em secreto, e que procure ser conhecido publicamente. Se tu fazes essas coisas, mostra-te ao mundo.
5 Chiá ke brátán ham pa áiá báwar néstat.
5 Porque nem seus irmãos acreditavam nele.
6 Issáyá gón áyán gwasht: “Angat á wahd pa man narasetag, bale pa shomá har wahd sharr ent.
6 Então, disse-lhes Jesus: Ainda não é chegado o meu tempo; mas o vosso tempo sempre está pronto.
7 Donyá cha shomá naprata nakant, bale cha man naprata kant, chiá ke man áiay bárawá gwáhia dayán ke áiay kár sell o gandah ant.
7 O mundo não vos pode odiar, mas a mim odeia, porquanto dele dou testemunho, que são más as suas obras.
8 Shomá pa é aidá berawét, man annun é aidá nayáyán, chiá ke mani wahd angat narasetag.”
8 Subi vós à festa; eu ainda não subirei à esta festa, porque o meu tempo ainda não está cumprido.
9 Issáyá é habar gón áyán gwasht o Jalilá mant.
9 E, tendo dito estas palavras, ele permaneceu na Galileia.
10 Issáay brát ke pa aidá Urshalimá shotant, randá áiay jend ham hamódá shot, bale mardománi chamdidá nashot, chérokái shot.
10 Mas, quando seus irmãos já tinham subido, ele também subiu para a festa, não em público, mas como que secretamente.
11 Aiday róchán, Yahudi áiay shóházá atant o jost o porsesha kort ke “á kojá ent?”
11 Então os Judeus o buscavam na festa e diziam: Onde está ele?
12 Áiay bárawá mardománi nyámá pa chérokái bázén gwash o góé hastat, lahtén gwashagá at: “Á sharrén mardé.” Dega lahtén gwashagá at: “Mardomána répénit o gomráha kant.”
12 E havia muita murmuração entre a multidão a respeito dele; porque alguns diziam: Ele é um bom homem; e outros diziam: Não, pois ele engana o povo.
13 Bale cha Yahudiáni torsá, kasséá sarzáherá hecch nagwasht.
13 Todavia, nenhum homem falava dele publicamente, por medo dos judeus.
14 Aiday nyámi róchán, Issá mazanén parasteshgáhá shot o dars o sabak dayagá goláésh but.
14 Ora, na metade da festa, Jesus subiu ao templo, e ensinava.
15 Yahudián gón hayraté gwasht: “É mardá nawántag, inchok zántkári cha kojá áwortagi?”
15 E os judeus se maravilhavam, dizendo: Como conhece este homem letras, não as tendo aprendido?
16 Issáyá áyáni passawá darráént: “É chizzán ke man sabaka dayán mani naant, cha mani rah dayókay némagá ant.
16 Jesus respondeu e disse-lhes: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Harkas ke belóthit Hodáay wáhagán sarjam bekant, zánt ke mani sabak Hodáayg ant yá man cha wat habara kanán.
17 Se algum homem quiser fazer a vontade dele, há de saber da doutrina, se ela é de Deus, ou se falo de mim mesmo.
18 Harkas ke watsar habara kant, pa wati mazaniay pésh dáragá habara kant. Bale á kas ke wati rah dayókay shán o shawkatay lóthóka bit, tachkén mardomé o áiá nárásti nést.
18 Quem fala de si mesmo busca a sua própria glória; mas o que busca a glória daquele que o enviou, esse é verdadeiro, e não há nele injustiça.
19 Záná, Mussáyá Sharyat shomárá nadát, hamá Sharyat ke cha shomá kass áiay sará kár nakanagá ent? Pa ché lóthét maná bekoshét?”
19 Não vos deu Moisés a lei? E, ainda assim, nenhum de vós cumpre a lei. Por que procurais matar-me?
20 Mardomán gwasht: “Tará jenn per ent, kay tará koshit?”
20 A multidão respondeu e disse: Tu tens um demônio, quem procura matar-te?
21 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Man tahná yak káré kortag o shomá sajjahén chó habakkah o hayrán mantagét.
21 Jesus respondeu e disse-lhes: Eu fiz uma obra, e todos vos maravilhais.
22 Mussáyá chokkáni sonnat kanag shomárá dát, harchont ke é kár cha Mussáyá bongéj nabutagat o cha kawmay pet o pirénán at o shomá Shabbatay róchá, wati mardénchokkán sonnata kanét.
22 Portanto, Moisés vos deu a circuncisão (não porque é de Moisés, mas dos pais); e no dia do shabat circuncidais um homem.
23 Nun agan pa Mussáay Sharyatay napróshagá shomá Shabbatay róchá mardénchokkán sonnata kanét, chiá mani sará zahr geptagét, ke Shabbatay róchá yak mardomé pa sarjami drahbakshion kortag?
23 Se o homem recebe a circuncisão no dia do shabat, para que a lei de Moisés não seja violada, como vos irritais comigo, porque no dia do shabat eu fiz um homem inteiramente são?
24 Záherá machárét o shawr maborrét, wati hokm o shawrán pa ensáp bekanét.”
24 Não julgueis segundo a aparência, mas julgai segundo o reto juízo.
25 Gorhá Urshalimay lahtén mardom gwashagá at: “É hamá naent ke áiay koshagay randá ant?
25 Então, alguns dos de Jerusalém diziam: Não é este que eles procuram matar?
26 Bechárét, tachkátachk o sarzáherá habar kanagá ent o áiá heccha nagwashant, bárén rájay sarók deljam butagant ke é hamá wádah dátagén Masih ent?
26 Mas eis que ele fala publicamente, e nada lhe dizem. Porventura, sabem os governantes que este é verdadeiramente o Cristo?
27 Má zánén ke é mard cha kojám hand o damagá ent, bale wahdé Masih jáha jant, hechkasa nazánt á cha kojá kayt.”
27 Entretanto, nós sabemos de onde este homem é; mas quando vier o Cristo, nenhum homem saberá de onde ele é.
28 Paméshká, wahdé Issáyá mazanén parasteshgáhay tahá sabaka dát, gón borzén tawáré gwashti: “Shomá maná pajjáha kárét o zánét ke cha kojá án, bale man watsar nayátkagán, mani rah dayók hamá rástén Hodá ent o shomá áiá nazánét.
28 Então, clamava Jesus no templo enquanto ensinava, dizendo: Vós me conheceis e sabeis de onde sou; e eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vós não conheceis.
29 Man áiá zánán, chiá ke cha áiay némagá átkagán o hamáiá maná ráh dátag.”
29 Mas eu conheço-o; porque dele eu sou, e ele me enviou.
30 Hamé wahdá, áyán lóthet Issáyá dazgir bekanant, bale hechkasá áiay némagá dast nashahárt, parchá ke angat áiay wahd narasetagat.
30 Então, eles buscavam prendê-lo; mas nenhum homem lançou mão dele, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Bale bázénéá áiay sará imán áwort o gwasht: “Wahdé Masih jáha jant, cha é mardá géshterén mójezah o ajabbatén neshánia kárit?”
31 E muitos da multidão creram nele e diziam: Quando o Cristo vier, ele fará ainda mais milagres do que os que este homem tem feito?
32 Á gapp o habar ke mardomán chérokái Issáay bárawá gwashtant, Parisián eshkotant. Gorhá mazanén dini péshwá o Parisián pa Issáay dazgir kanagá, parasteshgáhay sepáhig rawán dátant.
32 Os fariseus ouviram a multidão murmurar essas coisas a respeito dele; e os fariseus e os principais sacerdotes enviaram oficiais para o prenderem.
33 Á wahdi Issáyá gwasht: “Man pa yak kammokén wahdéá shomay nyámá án o randá wati rah dayókay kerrá rawán.
33 Então, disse-lhes Jesus: Ainda por um pouco de tempo eu estou convosco, e então eu vou para aquele que me enviou.
34 Shomá mani shóházá gardét, bale maná wadi korta nakanét o á jáhá ke mana rawán, shomá átka nakanét.”
34 Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir.
35 Gorhá Yahudián gón yakdegará gwasht: “Kojá rawaga lóthit ke má áiá dar gétka nakanén. Bárén, hamá Yahudiáni kerrá rawt, ke Yunániáni nyámá sheng o sháng ant o Yunánián ham sabaka dant?
35 Disseram, pois, os judeus uns para os outros: Para onde ele irá que não o acharemos? Ele irá para os dispersos entre os gentios, e ensinará os gentios?
36 É habar ke á gwashit: ‘Shomá mani shóházá gardét, bale maná wadi korta nakanét’ o ‘á jáhá ke mana rawán shomá átka nakanét,’ áiay é habaray maksad chi ent?”
36 Que tipo de palavra é esta que ele disse: Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir?
37 Aiday áheri o masterén róchá, Issá óshtát o pa borztawári gwashti: “Agan kasé tonnig ent, mani kerrá byayt o áp benóshit.
37 No último dia, o grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé e clamou, dizendo: Se algum homem tem sede, deixai-o vir a mim, e beber.
38 Hamá dhawlá ke Hodáay Pákén Ketába gwashit, harkas ke mani sará báwar bekant, shahjóáni rawánén zendáp cha áiay daruná rombit o tachána bit.”
38 Quem crê em mim, como diz a escritura, do seu ventre fluirão rios de água viva.
39 É habar áiá Hodáay Pákén Ruhay bárawá gwashtant ke báyad ent áiay báwarmandán dayag bebit. Bale Issá angat pa shán o shawkat narasetagat, paméshká taningah Pákén Ruh bakshag nabutagat.
39 (Mas isso ele falou do Espírito, que haviam de receber os que nele cressem; porque o Espírito Santo ainda não fora dado, pois Jesus ainda não tinha sido glorificado).
40 Gón é habaráni eshkonagá, lahtén mardom gwashagá at: “Pa del, é mard hamá wádah dátagén nabi ent.”
40 Então, muitos da multidão, ouvindo este dizer, diziam: Verdadeiramente, este é o Profeta.
41 Dega lahtén gwashagá at: “É Masih ent.” Bázénéá chosh ham gwasht: “Masih cha Jalilá jáha jant?
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas diziam outros: Virá o Cristo da Galileia?
42 Záná, Pákén Ketába nagwashit ke Masih báyad ent cha Dáuday nasl o padréchá bebit o cha áiay shahr, Bayt-Lahemá, byayt?”
42 Não diz a escritura que o Cristo vem da semente de Davi, e da cidade de Belém, de onde era Davi?
43 Hamé dábá mardománi nyámá nátepákié kapt.
43 Assim, houve uma divisão entre o povo por causa dele.
44 Lahténá á dazgir kanag lóthet, bale hechkasá áiay némagá dast nashahárt.
44 E alguns deles queriam prendê-lo, mas nenhum homem lhe pôs as mãos.
45 Randá, parasteshgáhay sepáhig per tarretant o mazanén dini péshwá o Parisiáni kerrá átkant. Áyán cha sepáhigán jost kort: “Shomá chiá Issá gón wat nayáwortag?”
45 Então, os oficiais foram até os principais sacerdotes e fariseus, e eles lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Sepáhigán gwasht: “Tán é wahdi hechkasá é marday dhawlá habar nakortag.”
46 Responderam os oficiais: Nunca homem algum falou assim como este homem.
47 Parisián gwasht: “Shomá ham gomráh butagét?
47 Então responderam-lhes os fariseus: Vós também fostes enganados?
48 Cha kawmay sarók o Parisián yakkéá áiay sará báwar kortag?
48 Alguém dos governantes ou dos fariseus acreditou nele?
49 Bale anchosh ent, mardománi á romb ke cha Sharyatá násarpad ent, nálat butagéné.”
49 Mas esta multidão, que não sabe a lei, é maldita.
50 Nikudimusá, ke wat cha Parisián yakké at o péshá Issáay kerrá átkagat, gwasht:
50 Nicodemos (o que de noite fora até Jesus, sendo um deles) disse-lhes:
51 “Bárén, Sharyat márá ejázata dant ke kaséay habaráni eshkonag o káráni zánagá pésar, áiá mayárig bekanén?”
51 Porventura, julga a nossa lei algum homem sem primeiro ouvi-lo e ter conhecimento do que ele fez?
52 Áiay passawá gwashtesh: “Taw ham cha Jalilay mardomán ay? Wat patth o pól kan o bechár, hechbar nabié cha Jalilá jáha najant.”
52 Eles responderam, e disseram-lhe: És tu também da Galileia? Examina e vê; porque da Galileia não se levanta profeta.
53 Randá, á sajjahén wati lógán shotant.
53 E cada homem foi para sua própria casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.