João 6
Balóchi Balochi (BCCL) vs VC
1 Randá, Issá Jalilay mazangwarmay á dastá shot, ke Teberiahay gwarm ham gwashaga bit.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Mardománi mazanén rombé áiay randá gón kapt, chiá ke áyán cha Issáyá nádráháni drahbakshiay ajabbatén nesháni distagatant.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Gorhá Issá kóhéay sará shot o gón wati moridán hamódá nesht.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Yahudiáni Sargwazay aid nazzik at.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Wahdé Issáyá wati chapp o chágerd cháret, disti ke mardománi mocchié dém pa áiá pédák ent. Gón Piliposá gwashti: “Nán cha kojá bezurén ke é mardom warák bwarant?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Issáyá é habar pa áiay emtehán o chakkásagá gwasht, wat zánti ché bekant.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Piliposá gwasht: “Dosad dináray nán ham bassa nabit, toré harkas kammok ham bwárt.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Cha áiay moridán yakkéá ke námi Andriás at o Shamun Petrosay brát at, gwasht:
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Yak bachaké hamedá ent ke panch jawén nagan o do máhigi gón, bale pa rombé mardomá ché bant?”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Issáyá gwasht: “Mardomán benendárénét.” Ódá bázén káh o sabzagé rostagat, mardom neshtant. Cha áyán kamm o gésh panch hazár mardén atant.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Issáyá nagan zortant, Hodáay shogri gept o neshtagén mardománi sará bahri kortant. Máhig ham anchosh, harkasá haminchok ke lóthet dáti.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Wahdé sajjahén sér butant, gón moridán gwashti: “Náni thokkorán o mantagén máhigán mocch o yakjáh kanét ke zawál mabant.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Gorhá nánesh mocch o yakjáh kortant, ke cha á panchén jawén naganáni thokkorán, dwázdah sapt porr but.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Mardomán ke Issáay é mójezah o ajabbatén nesháni dist, gwashtesh: “Pa del é hamá wádah dátagén nabi ent ke báyad ent yak róché jaháná byayt.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Bale wahdé Issáyá zánt mardoma lóthant pa zór áiá bebarant o bádsháh bekanant, gorhá cha mardomán dur but o tahná kóhá shot.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Róchay érnendá, morid dém pa gwarmá shotant.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Bójigá neshtant o gwarmay á dastá, dém pa Kaparnáhumá ráh geptant. Tahár butagat o Issá angat áyáni kerrá nayátkagat.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Trondén gwáté ham kasshagá at o chawl o mawj chest butant.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Wahdé kesás panch tán shash kilumitar démá shotant, distesh ke Issá ápay sará gám janán, dém pa bójigá pédák ent. Áyán torset.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Bale Issáyá gwasht: “Matorsét, é man án.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Lóthetesh áiá bójigá byárant o anchosh ke á swár but bójig menzelá raset.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 É dega róchá, hamá mardom ke gwarmay á démá mantagatant, zántesh cha hamá bójigá abéd ke morid swár butagatant, dega bójigé ódá néstat. Issá áiay tahá naat o morid bé áiá shotagatant.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Randá, dega lahtén bójig cha Teberiahá, hamá jágahá átk o raset ke ódá Hodáwandén Issáyá Hodáay shogr geptagat o mardomán nán wártagat.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Wahdé mardomán dist ke na Issá ódá ent o na áiay morid, Issáay shóházá, bójigán swár butant o dém pa Kaparnáhumá shotant.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Wahdé Issáesh gwarmay á dastá dist, gwashtesh: “Ostád! Taw kadi edá átkagay?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Báwar kanét, shomá pa eshiá mani randá nakaptagét ke mójezah o ajabbatén nesháni distagant, paméshká átkagét ke nánó wárt o sérláp butét.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Bale pa é zawál bayókén waráká johd makanét, pa hamá dáemi waráká johd bekanét ke namiránén zenda bakshit, hamá waráká ke Ensánay Chokk shomárá dant. Chiá ke Hodáén Petá áiay sará wati mannagay mohr jatag.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Gorhá jostesh kort: “May kár o zemmahwári chi ent? Hamá kárán ke Hodá cha má lóthit, áyán chón purah o sarjam bekanén?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Issáyá passaw dát: “Á kárá ke Hodá cha shomá lóthit, esh ent: Hamá kasay sará imán byárét ke Hodáyá ráh dátag.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Áyán gwasht: “Chónén ajabbatén nesháni pésha dáray ke begendén o tai sará imán byárén? Ché kanay?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 May pet o pirokán gyábáná mann wárt, anchosh ke Pákén Ketába gwashit: ‘Áiá cha ásmáná, nán rawán dát ke bwarant’.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Gorhá Issáyá gón áyán gwasht: “Báwar kanét, á nán ke cha ásmáná ér átkagat Mussáyá shomárá nadátagat, é mani Pet ent, ke cha ásmáná asligén náná shomárá bakshit.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Chiá ke Hodáay nán hamá ent ke cha ásmáná ér átkag o jaháná zendmána dant.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Nun gón áiá gwashtesh: “Oo wájah! É náná harwahd márá beday.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Issáyá gwasht: “Hasti o zenday nán, man án. Harkas mani kerrá kayt hechbar shodiga nabit. Harkas mani sará báwar bekant hechbar tonniga nabit.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Bale hamá dhawlá ke gwashton, shomá maná distag o angat imána nayárét.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Á sajjahénán ke Pet maná bakshit dém pa mana káyant, harkas ke mani kerrá kayt, man áiá cha wat dura nakanán.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Man cha ásmáná wati wáhagáni sarjam kanagá ér nayátkagán, átkagán tán wati rah dayókay wáhagán sarjam bekanán.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Mani rah dayókay wáhag esh ent, hamá ke maná dátaganti, yakké ham cha mani dastá marawt o áherzamáná áyán padá zendag bekanán.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Chiá ke mani Petay wáhag hamesh ent, harkas ke Chokká gendit o áiay sará imána kárit, namiránén zenday wáhond bebit o man áherzamáná áiá zendaga kanán.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Gorhá Yahudi pa gelag o norondhag dar átkant, chiá ke áiá gwashtagat: “Man hamá nán án ke cha ásmáná ér átkag.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Áyán gwasht: “É mard, hamé Issopay chokk Issá naent ke má áiay pet o mátá zánén? Gorhá chóna gwashit ke ‘man cha ásmáná ér átkagán’?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Inchok manorondhét o shekáyat makanét.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Kass mani kerrá átka nakant tán hamá Pet ke maná ráhi dátag, áiá mani némagá machekkit o mayárit. Gorhá, man áiá áherzamáná zendaga kanán.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Nabiáni Ketábán nebisag butag: ‘Sajjahén cha Hodáyá dars o sabaka gerant.’ Harkas ke Petay habarán beshkont o cha áiá sabak begipt, mani kerrá kayt.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Chosh ent ke kassá Pet nadistag. Tahná hamáiá Pet distag ke cha Hodáay némagá átkag.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Báwar kanét, á ke imána kárit, namiránén zenday wáhonda bit.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Hasti o zenday nán, man án.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Shomay pet o pirénán gyábáná mann wárt o mortant.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Bale man hamá nánay bárawá habar kanagá án ke cha ásmáná ér átkag. Agan yakké áiá bwárt, hechbara namerit.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Man hamá zend bakshókén nagan án ke cha ásmáná ér átkag, harkas ke é náná bwárt, tán abad zendaga mánit. É náná ke mana dayán, mani jenday jesm o ján ent ke áiá pa jahánay mardománi zendá nadra kanán.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Nun, Yahudián pa jérhah o dapják watmánwatá gwasht: “É mard chón wati jesm o jáná dant, ke mái bwarén?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Issáyá gwasht: “Shomárá rásténa gwashán, agan Ensánay Chokkay jesm o jáná, bezán mani jesm o jáná mawarét o mani hóná manóshét, shomá pa namiránén zendá narasét.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Harkas mani jesm o jáná bwárt o mani hóná benóshit, namiránén zenday wáhonda bit o áherzamáná man áiá zendaga kanán.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Chiá ke mani jesm o ján, asligén warák o mani hón, asligén zendáp ent.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Harkas mani jesm o jáná bwárt o mani hóná benóshit, á mani arwáh o jabiná mánit o man áiaygá.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Hamé paymá ke namiránén Petá maná rawán dát o man cha áiay némagá zendag án, harkas mani jesm o jáná bwárt, cha mani némagá zendaga mánit.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 É nán ke cha ásmáná ér átkag, á nán naent ke shomay pet o pirénán wárt o mortant, chiá ke harkas é náná bwárt, tán abad zendaga mánit.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Issáyá é chizz hamá wahdá dars o sabak dátant, ke Kaparnáhumay kanisahá at.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Bázén moridéá é habaráni eshkonagá rand, gwasht: “É sabak sakk grán ant, kay eshán manneta kant?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Wahdé Issáyá máret ke áiay morid, cha é habará nálant o shekáyata kanant, gwashti: “Shomárá é habara tawrénit?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Agan Ensánay Chokká begendét ke pa wati awali jágahá borzáda rawt, gorhá ché kanét?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 É Ruh ent ke zendmána dant, jesmá sutt o páedagé nést. É habar ke man gón shomá gwashtant, Ruh o zend ant.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Bale cha shomá lahténá báwar nést.” Chiá ke Issáyá á mardom ke báwaresh néstat cha béhá pajjáha áwortant o zánti kay ent hamá ke randá áiá dróhit o dozhmenáni dastá dant.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Gorhá gwashti: “Paméshká man gwasht ke kass mani kerrá átka nakant, tán wahdé ke mani Pet imánay sawgátá áiá mabakshit.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Randá, bázén moridéá Issá yalah dát o áiay hamráhi nakort.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Gorhá Issáyá cha wati dwázdahén moridán jost kort: “Bárén, shomá ham maná yalaha kanét?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Shamun Petrosá passaw dát: “Oo Hodáwand! Kai kerrá berawén? Namiránén zenday gál o habar tai kerrá ant o
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 márá báwar ent o zánén ke taw Hodáay hamá Pákén ay.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Issáyá gwasht: “Man, shomá dwázdahén gechén nakortant? Anchosh ham zánán ke cha shomá yakké, eblisé.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Áiay maksad Shamunay chokk, Yahudá Eskaryuti at. Chiá ke á cha dwázdahén moridán yakké at o Issái dróhagi o dozhmenáni dastá dayagi at.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.