João 6
Balóchi Balochi (BCCL) vs NTLH
1 Randá, Issá Jalilay mazangwarmay á dastá shot, ke Teberiahay gwarm ham gwashaga bit.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Mardománi mazanén rombé áiay randá gón kapt, chiá ke áyán cha Issáyá nádráháni drahbakshiay ajabbatén nesháni distagatant.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Gorhá Issá kóhéay sará shot o gón wati moridán hamódá nesht.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Yahudiáni Sargwazay aid nazzik at.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Wahdé Issáyá wati chapp o chágerd cháret, disti ke mardománi mocchié dém pa áiá pédák ent. Gón Piliposá gwashti: “Nán cha kojá bezurén ke é mardom warák bwarant?”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Issáyá é habar pa áiay emtehán o chakkásagá gwasht, wat zánti ché bekant.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Piliposá gwasht: “Dosad dináray nán ham bassa nabit, toré harkas kammok ham bwárt.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Cha áiay moridán yakkéá ke námi Andriás at o Shamun Petrosay brát at, gwasht:
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Yak bachaké hamedá ent ke panch jawén nagan o do máhigi gón, bale pa rombé mardomá ché bant?”
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Issáyá gwasht: “Mardomán benendárénét.” Ódá bázén káh o sabzagé rostagat, mardom neshtant. Cha áyán kamm o gésh panch hazár mardén atant.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Issáyá nagan zortant, Hodáay shogri gept o neshtagén mardománi sará bahri kortant. Máhig ham anchosh, harkasá haminchok ke lóthet dáti.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Wahdé sajjahén sér butant, gón moridán gwashti: “Náni thokkorán o mantagén máhigán mocch o yakjáh kanét ke zawál mabant.”
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Gorhá nánesh mocch o yakjáh kortant, ke cha á panchén jawén naganáni thokkorán, dwázdah sapt porr but.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Mardomán ke Issáay é mójezah o ajabbatén nesháni dist, gwashtesh: “Pa del é hamá wádah dátagén nabi ent ke báyad ent yak róché jaháná byayt.”
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Bale wahdé Issáyá zánt mardoma lóthant pa zór áiá bebarant o bádsháh bekanant, gorhá cha mardomán dur but o tahná kóhá shot.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Róchay érnendá, morid dém pa gwarmá shotant.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Bójigá neshtant o gwarmay á dastá, dém pa Kaparnáhumá ráh geptant. Tahár butagat o Issá angat áyáni kerrá nayátkagat.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Trondén gwáté ham kasshagá at o chawl o mawj chest butant.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Wahdé kesás panch tán shash kilumitar démá shotant, distesh ke Issá ápay sará gám janán, dém pa bójigá pédák ent. Áyán torset.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Bale Issáyá gwasht: “Matorsét, é man án.”
20 Mas Jesus disse:
21 Lóthetesh áiá bójigá byárant o anchosh ke á swár but bójig menzelá raset.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 É dega róchá, hamá mardom ke gwarmay á démá mantagatant, zántesh cha hamá bójigá abéd ke morid swár butagatant, dega bójigé ódá néstat. Issá áiay tahá naat o morid bé áiá shotagatant.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Randá, dega lahtén bójig cha Teberiahá, hamá jágahá átk o raset ke ódá Hodáwandén Issáyá Hodáay shogr geptagat o mardomán nán wártagat.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Wahdé mardomán dist ke na Issá ódá ent o na áiay morid, Issáay shóházá, bójigán swár butant o dém pa Kaparnáhumá shotant.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Wahdé Issáesh gwarmay á dastá dist, gwashtesh: “Ostád! Taw kadi edá átkagay?”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Báwar kanét, shomá pa eshiá mani randá nakaptagét ke mójezah o ajabbatén nesháni distagant, paméshká átkagét ke nánó wárt o sérláp butét.
26 Jesus respondeu:
27 Bale pa é zawál bayókén waráká johd makanét, pa hamá dáemi waráká johd bekanét ke namiránén zenda bakshit, hamá waráká ke Ensánay Chokk shomárá dant. Chiá ke Hodáén Petá áiay sará wati mannagay mohr jatag.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Gorhá jostesh kort: “May kár o zemmahwári chi ent? Hamá kárán ke Hodá cha má lóthit, áyán chón purah o sarjam bekanén?”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Issáyá passaw dát: “Á kárá ke Hodá cha shomá lóthit, esh ent: Hamá kasay sará imán byárét ke Hodáyá ráh dátag.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Áyán gwasht: “Chónén ajabbatén nesháni pésha dáray ke begendén o tai sará imán byárén? Ché kanay?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 May pet o pirokán gyábáná mann wárt, anchosh ke Pákén Ketába gwashit: ‘Áiá cha ásmáná, nán rawán dát ke bwarant’.”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Gorhá Issáyá gón áyán gwasht: “Báwar kanét, á nán ke cha ásmáná ér átkagat Mussáyá shomárá nadátagat, é mani Pet ent, ke cha ásmáná asligén náná shomárá bakshit.
32 Jesus disse:
33 Chiá ke Hodáay nán hamá ent ke cha ásmáná ér átkag o jaháná zendmána dant.”
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Nun gón áiá gwashtesh: “Oo wájah! É náná harwahd márá beday.”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Issáyá gwasht: “Hasti o zenday nán, man án. Harkas mani kerrá kayt hechbar shodiga nabit. Harkas mani sará báwar bekant hechbar tonniga nabit.
35 Jesus respondeu:
36 Bale hamá dhawlá ke gwashton, shomá maná distag o angat imána nayárét.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Á sajjahénán ke Pet maná bakshit dém pa mana káyant, harkas ke mani kerrá kayt, man áiá cha wat dura nakanán.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Man cha ásmáná wati wáhagáni sarjam kanagá ér nayátkagán, átkagán tán wati rah dayókay wáhagán sarjam bekanán.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Mani rah dayókay wáhag esh ent, hamá ke maná dátaganti, yakké ham cha mani dastá marawt o áherzamáná áyán padá zendag bekanán.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Chiá ke mani Petay wáhag hamesh ent, harkas ke Chokká gendit o áiay sará imána kárit, namiránén zenday wáhond bebit o man áherzamáná áiá zendaga kanán.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Gorhá Yahudi pa gelag o norondhag dar átkant, chiá ke áiá gwashtagat: “Man hamá nán án ke cha ásmáná ér átkag.”
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Áyán gwasht: “É mard, hamé Issopay chokk Issá naent ke má áiay pet o mátá zánén? Gorhá chóna gwashit ke ‘man cha ásmáná ér átkagán’?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Inchok manorondhét o shekáyat makanét.
43 Jesus respondeu:
44 Kass mani kerrá átka nakant tán hamá Pet ke maná ráhi dátag, áiá mani némagá machekkit o mayárit. Gorhá, man áiá áherzamáná zendaga kanán.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Nabiáni Ketábán nebisag butag: ‘Sajjahén cha Hodáyá dars o sabaka gerant.’ Harkas ke Petay habarán beshkont o cha áiá sabak begipt, mani kerrá kayt.
45 Nos
46 Chosh ent ke kassá Pet nadistag. Tahná hamáiá Pet distag ke cha Hodáay némagá átkag.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Báwar kanét, á ke imána kárit, namiránén zenday wáhonda bit.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Hasti o zenday nán, man án.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Shomay pet o pirénán gyábáná mann wárt o mortant.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Bale man hamá nánay bárawá habar kanagá án ke cha ásmáná ér átkag. Agan yakké áiá bwárt, hechbara namerit.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Man hamá zend bakshókén nagan án ke cha ásmáná ér átkag, harkas ke é náná bwárt, tán abad zendaga mánit. É náná ke mana dayán, mani jenday jesm o ján ent ke áiá pa jahánay mardománi zendá nadra kanán.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Nun, Yahudián pa jérhah o dapják watmánwatá gwasht: “É mard chón wati jesm o jáná dant, ke mái bwarén?”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Issáyá gwasht: “Shomárá rásténa gwashán, agan Ensánay Chokkay jesm o jáná, bezán mani jesm o jáná mawarét o mani hóná manóshét, shomá pa namiránén zendá narasét.
53 Então Jesus disse:
54 Harkas mani jesm o jáná bwárt o mani hóná benóshit, namiránén zenday wáhonda bit o áherzamáná man áiá zendaga kanán.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Chiá ke mani jesm o ján, asligén warák o mani hón, asligén zendáp ent.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Harkas mani jesm o jáná bwárt o mani hóná benóshit, á mani arwáh o jabiná mánit o man áiaygá.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Hamé paymá ke namiránén Petá maná rawán dát o man cha áiay némagá zendag án, harkas mani jesm o jáná bwárt, cha mani némagá zendaga mánit.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 É nán ke cha ásmáná ér átkag, á nán naent ke shomay pet o pirénán wárt o mortant, chiá ke harkas é náná bwárt, tán abad zendaga mánit.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Issáyá é chizz hamá wahdá dars o sabak dátant, ke Kaparnáhumay kanisahá at.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Bázén moridéá é habaráni eshkonagá rand, gwasht: “É sabak sakk grán ant, kay eshán manneta kant?”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Wahdé Issáyá máret ke áiay morid, cha é habará nálant o shekáyata kanant, gwashti: “Shomárá é habara tawrénit?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Agan Ensánay Chokká begendét ke pa wati awali jágahá borzáda rawt, gorhá ché kanét?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 É Ruh ent ke zendmána dant, jesmá sutt o páedagé nést. É habar ke man gón shomá gwashtant, Ruh o zend ant.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Bale cha shomá lahténá báwar nést.” Chiá ke Issáyá á mardom ke báwaresh néstat cha béhá pajjáha áwortant o zánti kay ent hamá ke randá áiá dróhit o dozhmenáni dastá dant.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Gorhá gwashti: “Paméshká man gwasht ke kass mani kerrá átka nakant, tán wahdé ke mani Pet imánay sawgátá áiá mabakshit.”
65 Jesus continuou:
66 Randá, bázén moridéá Issá yalah dát o áiay hamráhi nakort.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Gorhá Issáyá cha wati dwázdahén moridán jost kort: “Bárén, shomá ham maná yalaha kanét?”
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Shamun Petrosá passaw dát: “Oo Hodáwand! Kai kerrá berawén? Namiránén zenday gál o habar tai kerrá ant o
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 márá báwar ent o zánén ke taw Hodáay hamá Pákén ay.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Issáyá gwasht: “Man, shomá dwázdahén gechén nakortant? Anchosh ham zánán ke cha shomá yakké, eblisé.”
70 Jesus disse:
71 Áiay maksad Shamunay chokk, Yahudá Eskaryuti at. Chiá ke á cha dwázdahén moridán yakké at o Issái dróhagi o dozhmenáni dastá dayagi at.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.