Marcos 11
بلۆچی Balochi (BCC) vs NTLH
1 Wahdé Urshalimay nazzikká, Zaytunay Kóhá Bayt-Páji o Bayt-Anyáay métagán rasetant, gorhá Issáyá do morid rawán dát o
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 gwashti: “Démi métagá berawét. Anchó ke ódá rasét, hari korragé gendét ke bastag. Á korragá angat hechkas swár nabutag. Áiá bójét o edá byárét.
2 com a seguinte ordem:
3 Agan kaséá jost kort ke shomá ché kanagá ét, begwashét ke wájahá é korrag pakár ent o damáná peria tarrénit.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Gorhá doén morid shotant o distesh ke korragé dhanná, damká darwázagay dapá bastag. Bótkesh.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Cha ódá óshtátagén mardomán lahténá jost kort: “Shomá ché kanagá ét? Chéá é korragá bójét?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Anchosh ke Issáyá sój dátagatant, áyán hamá paymá gwasht. Gorhá baragá eshtesh.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Moridán korrag Issáay kerrá áwort o wati shál o kabáhesh haray poshtá ér kortant o Issá swár but.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Bázénéá Issáay ráhay sará wati shál o kabáh chérgéján kortant. Dega bázénéá cha dhagárán maccháni pissh o tak borret o ráhay sará ér kort.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Rombá, Issáay démay o poshtay mardom, kukkár kanáná gwashagá atant:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Mobárak bát may bonpirok Dáuday padá áyókén bádsháhi.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Gorhá Issá Urshalimá átk o mazanén parasteshgáhá shot. Ódá, áiá kash o gwaray har chizz cháret. Bale béwahd at, paméshká gón wati dwázdahén kásedán Bayt-Anyáyá shot.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Domi róchá, wahdé Issá o áiay morid cha Bayt-Anyáyá dar kaptant, ráhá Issá gozhnag but.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Cha durá enjiray drachké disti ke táki per at. Drachkay nazzikká shot ke begendit bárén bar ent yá na. Bale wahdé raset, abéd cha táká dega hecchi nadist, chéá ke enjiray baray mósom naat.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Gorhá gón drachká gwashti: “Cha ed o rand, hechkas cha taw baré mawarát.” É habar moridán eshkot.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Anchó ke Urshalimá sar butant, Issá mazanén parasteshgáhá shot o cha ódá sawdáger o geráki gallént o dar kortant. Sarrápáni thébal o kapót bahá kanókáni korsii chappi kortant.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Mazanén parasteshgáhá, tájeri málay barag o áragá ham naeshtant.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Mardomi tálim dátant o gwashti: “Hodáay Ketábá nebeshtah ent: Mani lóg sajjahén kawmáni dwá kanagay jágah gwashaga bit, bale shomá dhongáni panáhgáhé kortag.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Wahdé Sharyatay zánóger o mazanén dini péshwáyán é habar eshkot, pa áiay koshagá ráhéay dar géjagá laggetant. Bale torsetesh, chéá ke sajjahén mardom cha Issáay tálimán hayrán o habakkah atant.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Bégáh ke but, Issá o áiay morid cha shahrá dar kaptant.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Domi sohbá, ráhá hamá enjiray drachkesh dist ke nun cha boná hoshk butagat.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petros, Issáay habaray yátá kapt o gwashti: “Oo ostád! Bechár, é drachk ke taw baddwá kort, gimmortag.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Issáyá gwasht: “Hodáay sará báwar kanét.
22 Jesus respondeu:
23 Shomárá rásténa gwashán, agan kaséá imán bebit o gón é kóhá begwashit ke watá cha edá chest kan o daryáyá dawr day o wati gwashtagén habaray sará delá shakk mabit o báwar bekant, anchosha bit.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Paméshká shomárá gwashán, harché ke wati dwáyáni tahá lóthét, báwar kanét ke shomárá rasetag o shomárá dayaga bit.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Har wahdá ke pa dwáyá óshtét, agan shomárá gón yakkéá gelagé hast, wati dwáay tahá áiá bebakshét, tánke shomay ásmáni Pet ham shomay radkárián bebakshit.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Bale agan shomá mabakshét, shomay ásmáni Pet ham shomay radkáriána nabakshit.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Issá o áiay morid, padá Urshalimá átkant. Wahdé Issá mazanén parasteshgáhá gám janagá at, mazanén dini péshwá, Sharyatay zánóger o kawmay kamásh áiay kerrá átkant.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Jostesh kort: “Taw gón kojám hakk o ehtiárá é kárána kanay? Kayá tará é káráni kanagay ehtiár dátag?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Issáyá gwasht: “Maná ham cha shomá josté hast. Mani passawá bedayét gorhá man shomárá gwashán ke gón kojám hakk o ehtiárá é kárána kanán.
29 Jesus respondeu:
30 Yahyáyá pákshódi dayagay ehtiár cha ásmáná rasetagat yá cha ensánay némagá? Passaw bedayét!”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Áyán watmánwatá shawr o saláh kort o gwashtesh: “Agan begwashén cha ásmáná, gorhá gwashit: ‘Shomá chéá áiay sará imán nayáwort?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Agan begwashén cha ensánay némagá...” Padá wati habaresh band kort chéá ke áyán cha mardomána torset parchá ke mardománi delá Yahyá pa rásti nabié at.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Paméshká passawesh dát: “Má nazánén.” Issáyá gwasht: “Gorhá man ham shomárá nagwashán ke gón kojám hakk o ehtiárá é kárána kanán.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.