Lucas 7

بلۆچی Balochi (BCC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wahdé Issáyá gón mardomán wati habar halás kortant, Kaparnáhumá shot.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ódá, yakk pawji apsaréá hezmatkáré hastat ke apsará áiay báz kadra kort. Á hezmatkár nádráh at o markig at.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Wahdé apsar Issáay bárawá sahig but, áiá Yahudiáni lahtén kamásh Issáay kerrá ráh dát tánke cha áiá dazbandi bekanant ke byayt o áiay hezmatkárá dráh bekant.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Kamásh Issáay kerrá átkant, sakk báz mennatesh kort o gwashtesh: “É pawji apsara karzit ke taw pa áiá é kárá bekanay.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Chéá ke may kawmá dósta dárit o may kanisah hameshiá bastag.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Issá áyáni hamráh but o shot. Wahdé lógay nazzikká rasetant, pawji apsará wati lahtén dóst kásed kort o pa Issáyá kolawi rawán dát: “Oo Hodáwand! Watá zahmatwár makan. Mana nakarzán ke taw mani lógá byáay o
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 mani delá man é láhek ham naán ke tai kerrá byáyán. Taw tahná hokm bekan, mani hezmatkár dráha bit.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Chéá ke man ham wati masteráni ehtiáray chérá án o mani dastay chérá ham sepáhig hast. Agan kaséá hokm begwashán ‘beraw,’ á rawt o agan kaséá begwashán ‘byá,’ á kayt. Agan wati hezmatkárá begwashán ‘pelán kárá bekan,’ á kanti.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Wahdé Issáyá é habar eshkot, hayrán but, démi gón hamá mocchiá kort ke áiay randá gón at o gwashti: “Shomárá gwashán, man choshén mohrén imán Esráiliáni tahá ham nadistag.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Wahdé pawji apsaray kásed per tarret o lógá átkant, distesh ke hezmatkár wassh o dráh ent.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Dér nagwast ke Issá gón wati morid o dega bázén mardománi hamráhiá, Náin námén shahréá shot.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Wahdé shahray darwázagay nazzikká raset, disti ke mardom yakk mordagé cha shahrá dhann baragá ant ke wati janózámén mátay yakkén chokk at. Shahray bázén mardomé janózámay hamráh.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Wahdé Hodáwandén Issáyá á janózám dist, áiay sará sakk bazzagi but o gwashti: “Magréw.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Nazzik átk o janázahi dast per kort, mordagay kópag dayók óshtátant. Issáyá mordag gwánk jat: “Oo warná! Man tará gwashán, pád á.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Mordag pád átk o nesht o habará lagget. Issáyá á warná mátárá dát.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Sajjahénáni delá torsé nesht o Hodáyá sepat o saná kanáná gwashtesh: “May kerrá yakk mazanén nabié átkag” o “Hodá wati kawmay komakk kanagá átkag.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Issáay hál sajjahén Yahudiah o kerr o gwaray damagán sheng but.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Pákshódi dayókén Yahyáay moridán Yahyá cha Issáay é sajjahén kárán sahig kort. Gorhá Yahyáyá cha wati moridán do kas lótháént o
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 pa jost kanagá Hodáwandén Issáay kerrá dém dátant ke bárén taw hamá ay ke áyagi at, yá má degaréay ométá benendén?
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Á doén Issáay kerrá átkant o gwashtesh: “Márá pákshódi dayókén Yahyáyá pa é habaray jostá ráh dátag ke bárén taw hamá ay ke áyagi at, yá pa degaréá rahchár bebén?”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Hamá wahdá Issá bázén nájórh o nádráhé dráh kanagá at, jenniáni jennán kasshagá at o bázén kóréay chammán rozhná kanagá at.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Issáyá passaw dátant: “Harché ke shomá distag o eshkotag, berawét Yahyáyá sahig kanét ke kór gendagá ant, lang tarragá ant, garray nádráh dráh bayagá ant, karr eshkonagá ant, mordag zendag bayagá ant o garibán wasshén mestág sar bayagá ent.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Bahtáwar hamá ent ke mani sawabá thagal mawárt.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Wahdé Yahyáay kásed dar kapt o shotant, Issá gón mardomán Yahyáay bárawá gapp o trán kanagá lagget: “Shomá chónén chizzéay cháragá gyábáná shotét? Kalam o káshéay cháragá ke gón gwátay kasshagá é dém o á déma bit?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Agan na, gorhá chónén chizzéay cháragá shotét? Anchén mardéay cháragá shotét ke narm o názorkén pósháki gwará at? Á mardom ke brahdárén póshák gwará kanant o hastómandáni dhawlá zenda gwázénant, kalátán neshtagant.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Gorhá ódá shomá chónén chizzéay cháragá shotét? Paygambaréay cháragá? Haw, shomárá gwashán anchénéay cháragá ke cha paygambarán ham master ent.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Á hamá ent ke áiay bárawá nebeshtah kanag butag: Bechár, man wati kásedá cha taw pésar ráha dayán ke tai ráhá tachk o hamwára kant.
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Man shomárá gwashán ke hecch mátá choshén chokk nayáwortag ke cha pákshódi dayókén Yahyáyá master bebit. Bale Hodáay bádsháhiá, hamá ke cha sajjahénán kaster ent, á cha Yahyáyá ham master ent.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Wahdé Yahyáyá Hodáay paygám áwort, bázén mardoméá ke áyáni tahá songi o máliátgir ham gón atant Yahyáay dastá pákshódi kort o é paymá mannet ke Hodá barhakk ent.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Bale Parisi o Sharyatay kázián Yahyáay dastá pákshódi nagept o Hodáay erádahesh pa wat nazort.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 “Pa é zamánagay mardomán kai meslálá bedayán? Á kai paymá ant?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Á, hamá chokkáni paymá ant ke bázárá neshtagant o yakdomiá gwashagá ant:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Pákshódi dayókén Yahyá átkág, na náni wárt o na sharábi nóshet o shomá gwashét: ‘Jenné per enti,’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 bale Ensánay Chokk átkag, wárt o nóshit o shomá gwashét: ‘Lápi o sharábié, máliátgir o gonahkáráni sangat ent.’
34 O
35 Bale dánáiay rástiá hamá záhera kanant ke áiay randgir o mannóger ant.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Cha Parisián yakkéá gón Issáyá gwasht ke taw náná gón man ay. Issá áiay lógá shot o pa waragá parzónagay sará nesht.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Á shahrá gonahkárén janéné hastat. Wahdé á sahig but ke Issá é Parisiay mehmán ent, albástaray atrdánéay atri zortant o átk.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Issáay poshtá, áiay pádáni nazzikká gréwáná óshtát. Gón wati arsán Issáay pádi tarr kortant, gón wati mudán hoshki kortant o chokketant o atri per moshtant.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Wahdé á Parisiá ke Issá mehmán kortagat é dist, wati delá gwashti: “Agan é mard paygambaré butén, allamá zántagati é janén ke áiá dast per kanagá ent, kay ent o chónén gonahkáré.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Issáyá gwasht: “Oo Shamun! Maná gón taw yakk habaré hast.” Áiá gwasht: “Ji ostád, begwash!”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Issáyá gwasht: “Mardéá do wámdár hastat, yakké panch sad dinár o domi panjáh dinárá wámdár at,
41 Jesus disse:
42 bale á doénán pa wámáni dayagá hecch néstat, paméshká wám dayóká áyáni wám bakshetant. Nun cha á doénán kojámiá wám dayók géshter dósta bit?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Shamuná passaw dát: “Mani hayálá, hamá ke áiay wám géshter atant.” Issáyá passaw dát: “Taw sharr gwasht.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Gorhá Issáyá janénay némagá chakk tarrént o gón Shamuná gwashti: “É janéná genday? Man tai lógá átkán, taw maná pádáni shódagá trampé áp nadát, bale é janéná mani pád gón wati arsán tarr kort o gón mudán hoshk kortant.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Taw maná nachokket, bale é janén cha mani rasagá tán é wahdi yappaymá mani pádán chokkagá ent.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Taw mani sará rógen per namosht, bale áiá mani pádán atr per mosht.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Paméshká tará gwashán ke é janénay bázén dóstiay sawab esh ent ke eshiay bázén gonáhé bakshag but, bale á ke dóstii kamter ent, hamá ent ke bakshetagén gonáhi kamter ant.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Gorhá gón janéná gwashti: “Tai gonáh bakshag butant.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Bale é dega mehmán gón yakdegará gwashagá laggetant: “É kay ent ke mardománi gonáhán ham bakshit?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Nun Issáyá gón á janéná gwasht: “Tai imáná tará rakként, pa wasshi o salámati beraw.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.