Lucas 7
بلۆچی Balochi (BCC) vs NAA
1 Wahdé Issáyá gón mardomán wati habar halás kortant, Kaparnáhumá shot.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ódá, yakk pawji apsaréá hezmatkáré hastat ke apsará áiay báz kadra kort. Á hezmatkár nádráh at o markig at.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Wahdé apsar Issáay bárawá sahig but, áiá Yahudiáni lahtén kamásh Issáay kerrá ráh dát tánke cha áiá dazbandi bekanant ke byayt o áiay hezmatkárá dráh bekant.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Kamásh Issáay kerrá átkant, sakk báz mennatesh kort o gwashtesh: “É pawji apsara karzit ke taw pa áiá é kárá bekanay.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Chéá ke may kawmá dósta dárit o may kanisah hameshiá bastag.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Issá áyáni hamráh but o shot. Wahdé lógay nazzikká rasetant, pawji apsará wati lahtén dóst kásed kort o pa Issáyá kolawi rawán dát: “Oo Hodáwand! Watá zahmatwár makan. Mana nakarzán ke taw mani lógá byáay o
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 mani delá man é láhek ham naán ke tai kerrá byáyán. Taw tahná hokm bekan, mani hezmatkár dráha bit.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Chéá ke man ham wati masteráni ehtiáray chérá án o mani dastay chérá ham sepáhig hast. Agan kaséá hokm begwashán ‘beraw,’ á rawt o agan kaséá begwashán ‘byá,’ á kayt. Agan wati hezmatkárá begwashán ‘pelán kárá bekan,’ á kanti.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Wahdé Issáyá é habar eshkot, hayrán but, démi gón hamá mocchiá kort ke áiay randá gón at o gwashti: “Shomárá gwashán, man choshén mohrén imán Esráiliáni tahá ham nadistag.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Wahdé pawji apsaray kásed per tarret o lógá átkant, distesh ke hezmatkár wassh o dráh ent.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Dér nagwast ke Issá gón wati morid o dega bázén mardománi hamráhiá, Náin námén shahréá shot.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Wahdé shahray darwázagay nazzikká raset, disti ke mardom yakk mordagé cha shahrá dhann baragá ant ke wati janózámén mátay yakkén chokk at. Shahray bázén mardomé janózámay hamráh.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Wahdé Hodáwandén Issáyá á janózám dist, áiay sará sakk bazzagi but o gwashti: “Magréw.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Nazzik átk o janázahi dast per kort, mordagay kópag dayók óshtátant. Issáyá mordag gwánk jat: “Oo warná! Man tará gwashán, pád á.”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Mordag pád átk o nesht o habará lagget. Issáyá á warná mátárá dát.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Sajjahénáni delá torsé nesht o Hodáyá sepat o saná kanáná gwashtesh: “May kerrá yakk mazanén nabié átkag” o “Hodá wati kawmay komakk kanagá átkag.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Issáay hál sajjahén Yahudiah o kerr o gwaray damagán sheng but.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Pákshódi dayókén Yahyáay moridán Yahyá cha Issáay é sajjahén kárán sahig kort. Gorhá Yahyáyá cha wati moridán do kas lótháént o
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 pa jost kanagá Hodáwandén Issáay kerrá dém dátant ke bárén taw hamá ay ke áyagi at, yá má degaréay ométá benendén?
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Á doén Issáay kerrá átkant o gwashtesh: “Márá pákshódi dayókén Yahyáyá pa é habaray jostá ráh dátag ke bárén taw hamá ay ke áyagi at, yá pa degaréá rahchár bebén?”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Hamá wahdá Issá bázén nájórh o nádráhé dráh kanagá at, jenniáni jennán kasshagá at o bázén kóréay chammán rozhná kanagá at.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Issáyá passaw dátant: “Harché ke shomá distag o eshkotag, berawét Yahyáyá sahig kanét ke kór gendagá ant, lang tarragá ant, garray nádráh dráh bayagá ant, karr eshkonagá ant, mordag zendag bayagá ant o garibán wasshén mestág sar bayagá ent.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Bahtáwar hamá ent ke mani sawabá thagal mawárt.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Wahdé Yahyáay kásed dar kapt o shotant, Issá gón mardomán Yahyáay bárawá gapp o trán kanagá lagget: “Shomá chónén chizzéay cháragá gyábáná shotét? Kalam o káshéay cháragá ke gón gwátay kasshagá é dém o á déma bit?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Agan na, gorhá chónén chizzéay cháragá shotét? Anchén mardéay cháragá shotét ke narm o názorkén pósháki gwará at? Á mardom ke brahdárén póshák gwará kanant o hastómandáni dhawlá zenda gwázénant, kalátán neshtagant.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Gorhá ódá shomá chónén chizzéay cháragá shotét? Paygambaréay cháragá? Haw, shomárá gwashán anchénéay cháragá ke cha paygambarán ham master ent.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Á hamá ent ke áiay bárawá nebeshtah kanag butag: Bechár, man wati kásedá cha taw pésar ráha dayán ke tai ráhá tachk o hamwára kant.
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Man shomárá gwashán ke hecch mátá choshén chokk nayáwortag ke cha pákshódi dayókén Yahyáyá master bebit. Bale Hodáay bádsháhiá, hamá ke cha sajjahénán kaster ent, á cha Yahyáyá ham master ent.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Wahdé Yahyáyá Hodáay paygám áwort, bázén mardoméá ke áyáni tahá songi o máliátgir ham gón atant Yahyáay dastá pákshódi kort o é paymá mannet ke Hodá barhakk ent.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Bale Parisi o Sharyatay kázián Yahyáay dastá pákshódi nagept o Hodáay erádahesh pa wat nazort.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 “Pa é zamánagay mardomán kai meslálá bedayán? Á kai paymá ant?
31 E Jesus continuou:
32 Á, hamá chokkáni paymá ant ke bázárá neshtagant o yakdomiá gwashagá ant:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Pákshódi dayókén Yahyá átkág, na náni wárt o na sharábi nóshet o shomá gwashét: ‘Jenné per enti,’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 bale Ensánay Chokk átkag, wárt o nóshit o shomá gwashét: ‘Lápi o sharábié, máliátgir o gonahkáráni sangat ent.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Bale dánáiay rástiá hamá záhera kanant ke áiay randgir o mannóger ant.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Cha Parisián yakkéá gón Issáyá gwasht ke taw náná gón man ay. Issá áiay lógá shot o pa waragá parzónagay sará nesht.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Á shahrá gonahkárén janéné hastat. Wahdé á sahig but ke Issá é Parisiay mehmán ent, albástaray atrdánéay atri zortant o átk.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Issáay poshtá, áiay pádáni nazzikká gréwáná óshtát. Gón wati arsán Issáay pádi tarr kortant, gón wati mudán hoshki kortant o chokketant o atri per moshtant.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Wahdé á Parisiá ke Issá mehmán kortagat é dist, wati delá gwashti: “Agan é mard paygambaré butén, allamá zántagati é janén ke áiá dast per kanagá ent, kay ent o chónén gonahkáré.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Issáyá gwasht: “Oo Shamun! Maná gón taw yakk habaré hast.” Áiá gwasht: “Ji ostád, begwash!”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Issáyá gwasht: “Mardéá do wámdár hastat, yakké panch sad dinár o domi panjáh dinárá wámdár at,
41 Jesus continuou:
42 bale á doénán pa wámáni dayagá hecch néstat, paméshká wám dayóká áyáni wám bakshetant. Nun cha á doénán kojámiá wám dayók géshter dósta bit?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Shamuná passaw dát: “Mani hayálá, hamá ke áiay wám géshter atant.” Issáyá passaw dát: “Taw sharr gwasht.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Gorhá Issáyá janénay némagá chakk tarrént o gón Shamuná gwashti: “É janéná genday? Man tai lógá átkán, taw maná pádáni shódagá trampé áp nadát, bale é janéná mani pád gón wati arsán tarr kort o gón mudán hoshk kortant.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Taw maná nachokket, bale é janén cha mani rasagá tán é wahdi yappaymá mani pádán chokkagá ent.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Taw mani sará rógen per namosht, bale áiá mani pádán atr per mosht.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Paméshká tará gwashán ke é janénay bázén dóstiay sawab esh ent ke eshiay bázén gonáhé bakshag but, bale á ke dóstii kamter ent, hamá ent ke bakshetagén gonáhi kamter ant.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Gorhá gón janéná gwashti: “Tai gonáh bakshag butant.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Bale é dega mehmán gón yakdegará gwashagá laggetant: “É kay ent ke mardománi gonáhán ham bakshit?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nun Issáyá gón á janéná gwasht: “Tai imáná tará rakként, pa wasshi o salámati beraw.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.