Lucas 24
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARC
1 Haptagay awali róchá róchay thekk kanagá pésar, janénán wati addh kortagén washbó, zortant o kabray sará shotant,
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 bale distesh hamá dhók ke kabray dapá at, cha wati jágahá léthetag.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Wahdé tahá shotant, Hodáwandén Issáay jónesh nadist.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Á angat hayrán atant o nazántesh ché bekanén ke anágat do mard gón sakkén drapshókén póshákán áyáni kashá átk o óshtát.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Janén cha torsá dém pa chér kaptant, bale á doénán gwasht: “Shomá chéá á zendagéná mordagáni nyámá shóháza kanét?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Á, edá naent, áiá jáh jatag. Yát kanét, á wahdi ke angat gón shomá Jalilá at, ché gwashti.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Shomárá nagwashti ke ‘Ensánay Chokk báyad ent gonahkáráni dastá dayag bebit, báyad ent salib kasshag bebit o sayomi róchá padá zendag bebit o jáh bejant’?”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Gorhá á janén Issáay é habaray yátá kaptant.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Cha kabray sará ke per tarretant, sarjamén hál o habaresh gón yázdahén kásed o á degar sajjahénán gwashtant.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Áyán ke é habar pa kásedán raséntant, Maryam Magdalini, Yuánah, Ákubay mát Maryam o áyáni á dega hamráhén janén atant.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Kásedáni hayálá janénáni habar bé sar o bon atant. Paméshká báwaresh nakortant.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Bale angat Petros pád átk o tacháná kabray némagá shot, jahl but o cháreti, bale cha lilomén godán o abéd, dega hecchi nadist. Hayrán at ke ché butag o poshti mán dát o shot.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Hamá róchá cha áyán do morid dém pa Emáus námén métagéá rawagá at. Emáus cha Urshalimá kesás yázdah kilumitar dur at.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Á gón yakdegará hamá sajjahén habar o háláni bárawá gappá atant ke Urshalimá butagatant.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Hamé wahdá ke é chizzáni sará gapp o tráná atant, Issáay jend átk o áyáni hamráh but.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Bale pajjáhesh nayáwort, chéá ke áyáni chammáni démá pardahé óshtátagat.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Issáyá jost kort: “Shomá ráhá watmánwatá chónén gapp o trán kanagá ét?” Á óshtátant, gendagá gamig atant.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Gorhá cha áyán yakkéá ke námi Kliupás at, passaw dát: “Urshalimá darámadén mardom yakkén taw ay? Taw sahig naay ke é róchán ódá ché ché butag?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Josti kort: “Ché butag?” Gwashtesh: “Hamá wákyah ke gón Issá Náseriá butag. Á paygambaré at o áiay kár o habarán Hodáay bárgáh o mardománi gwará bázén zór o kodraté mán at.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Bale may mazanén dini péshwá o kawmay sarókán darkawmáni dastá dát ke áiay kóshay hokmá bedayant o randá áyán salib kasshet.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Márá omét at ke Esráilay rakkénók hamesh ent. Nun gapp esh ent ke é habarán say róch gwastag.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Eshiá abéd, cha may hamráhén janénán lahténá ham márá hayrán kortag. Á maróchi sohbá máhallah kabray sará shotagant,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 bale áiay jónesh nadistag. Gorhá átkant o márá hálesh dát ke má elhám o shobénagay tahá préshtag distagant ke gwashtagesh: ‘Issá zendag ent.’
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Cha may mardomán ham lahtén kabray sará shotag o áyán ham anchosh ke janénán gwashtag, hamá dhawlá distag, bale áyán wájahay jend nadistag.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Issáyá gón áyán gwasht: “Oo násarpadán! Pa nabiáni har habaray báwar kanagá shomay del kór ent.
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Allami at ke Masih é sakki o sórián besaggit o pada wati shán o shawkatá sar bebit.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Padá Issáyá, cha Mussáyá beger tán sajjahén nabián, harché ke áiay bárawá ketábán nebeshtah kanag butagat, á sarpad kortant.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Wahdé hamá métagay nazzikká átkant ke ódá rawagi atant, Issáyá anchó pésh dásht ke bezán maná durter rawagi ent.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Áyán mennat kort: “Shapá gón má bejall chéá ke róch shotag o shap démá ent.” Gorhá Issá ham tahá shot ke gón áyán bejallit.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Hamá wahdá ke Issá gón áyán pa waragá nesht, nagani zort, Hodáay shogri gept, nagani chondh chondh kort o áyáná dát.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Nun áyáni chamm pach butant o Issáesh pajjáh áwort bale hamá damáná Issá cha áyáni démá gár but.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Gorhá cha yakdomiá jostesh kort: “Ráhá wahdé á gón má trán kanagá at o márá Pákén Ketábáni habarán sarpad kanagá at, may del janag o drikk drikk kanagá naat?”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Hamá damáná á pád átk o Urshalimá per tarretant. Ódá áyán yázdahén kásed o á dega morid yakjáh distant,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 ke gwashagá atant: “É rást ent ke Hodáwandá jáh jatag o pa Shamuná záher butag!”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Gorhá é doénán wati ráhay sargwast gón áyán áwort ke má Issá che paymá naganay chondh chondh kanagay wahdá pajjáh áwortag.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Á angat hamé habarán atant ke Issá wat átk o áyáni nyámá óshtát o gwashti: “Salám o drót pa shomá!”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Áyán torset o hayrán o habakkah butant o hayálesh kort ke balkén ruhé gendagá én.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Bale Issáyá gwasht: “Parchá shomá inchok paréshán ét o chéá shomay delá shakk pád átkag?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Mani dast o pádán bechárét, é mani jend ent. Maná dast bejanét o bechárét, arwáhá haddh o gósht pera nabit, bale shomá gendagá ét ke maná haddh o gósht per.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 É habaray gwashagá rand wati dast o pádi pésh dáshtant.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Morid cha galá hayrán o habakkah butant o báwaresh nabut. Gorhá josti kort: “Edá gón shomá pa waragá chizzé hast?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Chondhé patkagén máhigesh dát,
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Issáyá zort o áyáni démá wárt.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Padá gwashti: “É mani hamá habar ant ke man gón shomá hamá wahdá kortagant ke angat gón shomá gón butagán. Mani bárawá har habaré ke Mussáay Sharyatá o Nabiáni Ketábán o Zaburá nebeshtah ent, á báyad ent hamá dhawlá rást o sarjam bebit.”
44 E disse-lhes:
45 Padá áyáni deli rozhná kort ke Pákén Ketábán sarpad bebant.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Gwashti: “Nebeshtah kanag butag ke Masih sakki o sória saggit, sáha dant o sayomi róchá cha mordagán jáha jant o
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 áiay námay barkatá tawbah o gonáháni pahelli pa sajjahén kawmán jár janaga bit. É kár cha Urshalimá bendáta bit.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Shomá é chizzáni sháhed ét.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Man wati Petay wádah dátagén Pákén Ruhá shomay sará rawána dayán. Nun shomá tán hamá wahdá shahrá bemánét ke cha borzá shomárá wák o kodrata rasit.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Padá Issáyá morid tán Bayt-Anyáay nazzikká bortant, wati dasti borz kortant o pa áyán nékdwáii lóthet.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Hamá wahdá ke pa áyán nékdwái lóthagá at, cha áyán jetá but o ásmáná barag but.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Moridán Issá satá o saná kort o gón bázén gal o wasshié Urshalimá per tarretant.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Modám mazanén parasteshgáhá mantant o Hodáay satá o sanáesha kort.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.