Lucas 24
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARA
1 Haptagay awali róchá róchay thekk kanagá pésar, janénán wati addh kortagén washbó, zortant o kabray sará shotant,
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 bale distesh hamá dhók ke kabray dapá at, cha wati jágahá léthetag.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Wahdé tahá shotant, Hodáwandén Issáay jónesh nadist.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Á angat hayrán atant o nazántesh ché bekanén ke anágat do mard gón sakkén drapshókén póshákán áyáni kashá átk o óshtát.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Janén cha torsá dém pa chér kaptant, bale á doénán gwasht: “Shomá chéá á zendagéná mordagáni nyámá shóháza kanét?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Á, edá naent, áiá jáh jatag. Yát kanét, á wahdi ke angat gón shomá Jalilá at, ché gwashti.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Shomárá nagwashti ke ‘Ensánay Chokk báyad ent gonahkáráni dastá dayag bebit, báyad ent salib kasshag bebit o sayomi róchá padá zendag bebit o jáh bejant’?”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Gorhá á janén Issáay é habaray yátá kaptant.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Cha kabray sará ke per tarretant, sarjamén hál o habaresh gón yázdahén kásed o á degar sajjahénán gwashtant.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Áyán ke é habar pa kásedán raséntant, Maryam Magdalini, Yuánah, Ákubay mát Maryam o áyáni á dega hamráhén janén atant.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Kásedáni hayálá janénáni habar bé sar o bon atant. Paméshká báwaresh nakortant.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Bale angat Petros pád átk o tacháná kabray némagá shot, jahl but o cháreti, bale cha lilomén godán o abéd, dega hecchi nadist. Hayrán at ke ché butag o poshti mán dát o shot.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Hamá róchá cha áyán do morid dém pa Emáus námén métagéá rawagá at. Emáus cha Urshalimá kesás yázdah kilumitar dur at.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Á gón yakdegará hamá sajjahén habar o háláni bárawá gappá atant ke Urshalimá butagatant.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Hamé wahdá ke é chizzáni sará gapp o tráná atant, Issáay jend átk o áyáni hamráh but.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Bale pajjáhesh nayáwort, chéá ke áyáni chammáni démá pardahé óshtátagat.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Issáyá jost kort: “Shomá ráhá watmánwatá chónén gapp o trán kanagá ét?” Á óshtátant, gendagá gamig atant.
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Gorhá cha áyán yakkéá ke námi Kliupás at, passaw dát: “Urshalimá darámadén mardom yakkén taw ay? Taw sahig naay ke é róchán ódá ché ché butag?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Josti kort: “Ché butag?” Gwashtesh: “Hamá wákyah ke gón Issá Náseriá butag. Á paygambaré at o áiay kár o habarán Hodáay bárgáh o mardománi gwará bázén zór o kodraté mán at.
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Bale may mazanén dini péshwá o kawmay sarókán darkawmáni dastá dát ke áiay kóshay hokmá bedayant o randá áyán salib kasshet.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Márá omét at ke Esráilay rakkénók hamesh ent. Nun gapp esh ent ke é habarán say róch gwastag.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Eshiá abéd, cha may hamráhén janénán lahténá ham márá hayrán kortag. Á maróchi sohbá máhallah kabray sará shotagant,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 bale áiay jónesh nadistag. Gorhá átkant o márá hálesh dát ke má elhám o shobénagay tahá préshtag distagant ke gwashtagesh: ‘Issá zendag ent.’
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Cha may mardomán ham lahtén kabray sará shotag o áyán ham anchosh ke janénán gwashtag, hamá dhawlá distag, bale áyán wájahay jend nadistag.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Issáyá gón áyán gwasht: “Oo násarpadán! Pa nabiáni har habaray báwar kanagá shomay del kór ent.
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Allami at ke Masih é sakki o sórián besaggit o pada wati shán o shawkatá sar bebit.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Padá Issáyá, cha Mussáyá beger tán sajjahén nabián, harché ke áiay bárawá ketábán nebeshtah kanag butagat, á sarpad kortant.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Wahdé hamá métagay nazzikká átkant ke ódá rawagi atant, Issáyá anchó pésh dásht ke bezán maná durter rawagi ent.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Áyán mennat kort: “Shapá gón má bejall chéá ke róch shotag o shap démá ent.” Gorhá Issá ham tahá shot ke gón áyán bejallit.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Hamá wahdá ke Issá gón áyán pa waragá nesht, nagani zort, Hodáay shogri gept, nagani chondh chondh kort o áyáná dát.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Nun áyáni chamm pach butant o Issáesh pajjáh áwort bale hamá damáná Issá cha áyáni démá gár but.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Gorhá cha yakdomiá jostesh kort: “Ráhá wahdé á gón má trán kanagá at o márá Pákén Ketábáni habarán sarpad kanagá at, may del janag o drikk drikk kanagá naat?”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Hamá damáná á pád átk o Urshalimá per tarretant. Ódá áyán yázdahén kásed o á dega morid yakjáh distant,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 ke gwashagá atant: “É rást ent ke Hodáwandá jáh jatag o pa Shamuná záher butag!”
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Gorhá é doénán wati ráhay sargwast gón áyán áwort ke má Issá che paymá naganay chondh chondh kanagay wahdá pajjáh áwortag.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Á angat hamé habarán atant ke Issá wat átk o áyáni nyámá óshtát o gwashti: “Salám o drót pa shomá!”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Áyán torset o hayrán o habakkah butant o hayálesh kort ke balkén ruhé gendagá én.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Bale Issáyá gwasht: “Parchá shomá inchok paréshán ét o chéá shomay delá shakk pád átkag?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Mani dast o pádán bechárét, é mani jend ent. Maná dast bejanét o bechárét, arwáhá haddh o gósht pera nabit, bale shomá gendagá ét ke maná haddh o gósht per.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 É habaray gwashagá rand wati dast o pádi pésh dáshtant.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Morid cha galá hayrán o habakkah butant o báwaresh nabut. Gorhá josti kort: “Edá gón shomá pa waragá chizzé hast?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Chondhé patkagén máhigesh dát,
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Issáyá zort o áyáni démá wárt.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Padá gwashti: “É mani hamá habar ant ke man gón shomá hamá wahdá kortagant ke angat gón shomá gón butagán. Mani bárawá har habaré ke Mussáay Sharyatá o Nabiáni Ketábán o Zaburá nebeshtah ent, á báyad ent hamá dhawlá rást o sarjam bebit.”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Padá áyáni deli rozhná kort ke Pákén Ketábán sarpad bebant.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Gwashti: “Nebeshtah kanag butag ke Masih sakki o sória saggit, sáha dant o sayomi róchá cha mordagán jáha jant o
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 áiay námay barkatá tawbah o gonáháni pahelli pa sajjahén kawmán jár janaga bit. É kár cha Urshalimá bendáta bit.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Shomá é chizzáni sháhed ét.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Man wati Petay wádah dátagén Pákén Ruhá shomay sará rawána dayán. Nun shomá tán hamá wahdá shahrá bemánét ke cha borzá shomárá wák o kodrata rasit.”
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Padá Issáyá morid tán Bayt-Anyáay nazzikká bortant, wati dasti borz kortant o pa áyán nékdwáii lóthet.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Hamá wahdá ke pa áyán nékdwái lóthagá at, cha áyán jetá but o ásmáná barag but.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Moridán Issá satá o saná kort o gón bázén gal o wasshié Urshalimá per tarretant.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Modám mazanén parasteshgáhá mantant o Hodáay satá o sanáesha kort.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.