Lucas 16

بلۆچی Balochi (BCC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Issáyá gón wati moridán gwasht: “Sér o hazgárén mardéá hesábdáré hastat. Wahdé mardomán shekáyat kort ke hesábdár tai mál o hastiá zawál kanagá ent,
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 gorhá á lótháént o gwashti: ‘É chónén habar ant ke tai bárawá eshkonagá án? Beraw wati sarjamén hesáb o ketábán begisshén o byár o maná beday. Cha ed o rand taw mani hesábdár naay.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Hesábdárá delá gwasht: ‘Nun chón bekanán ke mani kárwáhond maná cha kárá kasshagá ent? Dehkánkári man korta nakanán, pendhag ham maná lajja kant.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Bale haw! Nun mana zánán ke ché bekanán. Báyad ent anchén káré bekanán ke wahdé cha kárá kasshaga bán, mardom maná wati lógán jágah bedayant.’
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Áiá kárwáhonday wámdár yakk yakká wati kerrá lótháéntant. Cha awali wámdárá josti gept: ‘Tará mani kárwáhonday chinchok wám per ent?’
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Passawi dát: ‘Maná yakk sad kayl zaytunay thél wám per ent.’ Hesábdárá gwasht: ‘Beger, esh ent tai wámáni kabz, zutt benend o panjáh kayl nebeshtah kan.’
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Nun cha domi wámdárá josti kort: ‘Tará chinchok wám per ent?’ Gwashti: ‘Yakk sad kayl gandom.’ Hesábdárá gwasht: ‘É tai wámáni kabz ent. Beger, hashtád kayl nebeshtah kan.’
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Kárwáhondá wati béimán o dozzén hesábdáray tawsip paméshká kort ke áiá é kár pa hozzhári kortagat. Chéá ke donyádáriá donyái chokk cha Hodáay bádsháhiay chokkán hozzhárter ant.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Shomárá gwashán ke donyái málá pa sharrén dóstáni shóház kanagá kár bebandét, tánke wahdé é mála hallit, shomárá abadmánén jaháná jágahé berasit.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Á ke kasánén káráni sará tachk o rásta bit, mazanénáni sará ham rásta bit o á ke kasánén káráni sará rásta nabit, mazanénáni sará ham rásta nabit.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Nun agan shomá donyái málay sará rást o tachk mabét, gorhá kay shomay sará báwara kant o barhakkén mál o hastiá shomay dastá dant?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Agan shomá gón degaráni málá rást o tachk mabét, kay shomay jenday málá shomay dastá dant?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Hecch golámé do wájahay golámiá korta nakant, yá gón eshiá naprata kant o áiá dósta dárit, yá gón eshiá wapádára bit o áiá mána nayárit. Chó buta nakant ke shomá Hodáay golámiá ham bekanét o zarray golámiá ham.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Parisi ke wat zarparast atant, gón é habaráni eshkonagá Issáesh kalág gept o rishkand kort.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Issáyá gwasht: “Shomá hamá ét ke mardománi démá watá tachk o pahrézkár pésha dárét, bale Hodá shomay delay hálána zánt. Hamá chizz ke mardománi gwará báz kimati ent, Hodá cha á chizzá naprata kant.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 Tawrát o nabiáni bárig tán Yahyáay wahdá at. Cha hamá wahdá o rand Hodáay bádsháhiay mestágay jár janag bayaga ent o harkas zóra jant ke tahá berawt.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Bale bezánét ke ásmán o zeminay tabáh bayag cha Sharyatay yakk thekk o neshánéay kapagá ásánter ent.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 Harkas ke wati janay sawn o talákán bedant o gón dega janénéá sur o sáng bekant, zená kanagá ent o harkas ke gón talák dátagén janénéá sur bekant, á ham zená kant.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 Yakk sér o hazgárén mardéá modám gránkimatén pocch o pósháka póshet o wati róchi pa aysh o nósha gwázéntant.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Ilázar námén garibén mardé ke badani sará tán pádá résh at, hamáiay lógay dapá áwortag o dawresh dátagat.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Áiay armán at ke cha hazgárén marday parzónagá kaptagén chondán wati lápá sér bekant. Kochekk ham átkant o áiay résh o násuresha chatthetant.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Wahdé á garib mort, préshtagán á zort o Ebráhémay kerrá bort. Hazgárén mard ham mort o mardomán kabr o kapan kort.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Hazgárén mard mordagáni jaháná azáb at. Áiá ke sar chest kort cha durá chammi Ebráhémá kaptant ke Ilázar áiay kashá at.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Gwánki jat: ‘Ebráhém, oo mani pet! Mani sará rahm kan, Ilázará mani kerrá dém beday ke wati lankoká ápá bejant o mani nokká tarr bekant ke man ásá sochagá án.’
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Bale Ebráhémá darráént: ‘Oo mani bacch! Yát kan ke taw wati zendá sharrén chizzáni wájah butagay o Ilázará wati róch pa bazzagi gwázéntagant. Bale á nun edá ásudag ent o taw azáb ay.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Eshiá abéd, shomayg o may nyámá yakk anchén johlén daragé borrag butag ke na may némagay mardom shomay gwará shota kanant o na shomay némagay mardom may kerrá átka kanant.’
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Padá hazgárén mardá gón Ebráhémá gwasht: ‘Oo mani pet! Gorhá cha taw dazbandia kanán ke Ilázará mani petay lógá rawán day,
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 chéá ke maná panch brát hast o mani wáhag ent ke Ilázar áyán hozzhár o habardár bekant. Chó mabit ke á ham é porazábén jágahá byáyant.’
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Bale Ebráhémá gwasht: ‘Áyáni kerrá Mussáay Tawrát o Nabiáni Ketáb hastant. Áyáni habarán gósh bedárant.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Á mardá gwasht: ‘Na, oo mani pet Ebráhém! Cha mordagán agan kasé áyáni kerrá berawt, allamá á tawbaha kanant.’
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Ebráhémá gwasht: ‘Agan á Mussáay Tawrát o Nabiáni Ketábáni habarán gósha nadárant, gorhá cha mordagán agan kasé zendag bebit o áyáni kerrá berawt, áiay habarán ham nazurant.’”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.