Lucas 16

بلۆچی Balochi (BCC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Issáyá gón wati moridán gwasht: “Sér o hazgárén mardéá hesábdáré hastat. Wahdé mardomán shekáyat kort ke hesábdár tai mál o hastiá zawál kanagá ent,
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 gorhá á lótháént o gwashti: ‘É chónén habar ant ke tai bárawá eshkonagá án? Beraw wati sarjamén hesáb o ketábán begisshén o byár o maná beday. Cha ed o rand taw mani hesábdár naay.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Hesábdárá delá gwasht: ‘Nun chón bekanán ke mani kárwáhond maná cha kárá kasshagá ent? Dehkánkári man korta nakanán, pendhag ham maná lajja kant.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Bale haw! Nun mana zánán ke ché bekanán. Báyad ent anchén káré bekanán ke wahdé cha kárá kasshaga bán, mardom maná wati lógán jágah bedayant.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Áiá kárwáhonday wámdár yakk yakká wati kerrá lótháéntant. Cha awali wámdárá josti gept: ‘Tará mani kárwáhonday chinchok wám per ent?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Passawi dát: ‘Maná yakk sad kayl zaytunay thél wám per ent.’ Hesábdárá gwasht: ‘Beger, esh ent tai wámáni kabz, zutt benend o panjáh kayl nebeshtah kan.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Nun cha domi wámdárá josti kort: ‘Tará chinchok wám per ent?’ Gwashti: ‘Yakk sad kayl gandom.’ Hesábdárá gwasht: ‘É tai wámáni kabz ent. Beger, hashtád kayl nebeshtah kan.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Kárwáhondá wati béimán o dozzén hesábdáray tawsip paméshká kort ke áiá é kár pa hozzhári kortagat. Chéá ke donyádáriá donyái chokk cha Hodáay bádsháhiay chokkán hozzhárter ant.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Shomárá gwashán ke donyái málá pa sharrén dóstáni shóház kanagá kár bebandét, tánke wahdé é mála hallit, shomárá abadmánén jaháná jágahé berasit.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Á ke kasánén káráni sará tachk o rásta bit, mazanénáni sará ham rásta bit o á ke kasánén káráni sará rásta nabit, mazanénáni sará ham rásta nabit.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Nun agan shomá donyái málay sará rást o tachk mabét, gorhá kay shomay sará báwara kant o barhakkén mál o hastiá shomay dastá dant?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Agan shomá gón degaráni málá rást o tachk mabét, kay shomay jenday málá shomay dastá dant?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Hecch golámé do wájahay golámiá korta nakant, yá gón eshiá naprata kant o áiá dósta dárit, yá gón eshiá wapádára bit o áiá mána nayárit. Chó buta nakant ke shomá Hodáay golámiá ham bekanét o zarray golámiá ham.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Parisi ke wat zarparast atant, gón é habaráni eshkonagá Issáesh kalág gept o rishkand kort.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Issáyá gwasht: “Shomá hamá ét ke mardománi démá watá tachk o pahrézkár pésha dárét, bale Hodá shomay delay hálána zánt. Hamá chizz ke mardománi gwará báz kimati ent, Hodá cha á chizzá naprata kant.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Tawrát o nabiáni bárig tán Yahyáay wahdá at. Cha hamá wahdá o rand Hodáay bádsháhiay mestágay jár janag bayaga ent o harkas zóra jant ke tahá berawt.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Bale bezánét ke ásmán o zeminay tabáh bayag cha Sharyatay yakk thekk o neshánéay kapagá ásánter ent.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Harkas ke wati janay sawn o talákán bedant o gón dega janénéá sur o sáng bekant, zená kanagá ent o harkas ke gón talák dátagén janénéá sur bekant, á ham zená kant.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Yakk sér o hazgárén mardéá modám gránkimatén pocch o pósháka póshet o wati róchi pa aysh o nósha gwázéntant.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ilázar námén garibén mardé ke badani sará tán pádá résh at, hamáiay lógay dapá áwortag o dawresh dátagat.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Áiay armán at ke cha hazgárén marday parzónagá kaptagén chondán wati lápá sér bekant. Kochekk ham átkant o áiay résh o násuresha chatthetant.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Wahdé á garib mort, préshtagán á zort o Ebráhémay kerrá bort. Hazgárén mard ham mort o mardomán kabr o kapan kort.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Hazgárén mard mordagáni jaháná azáb at. Áiá ke sar chest kort cha durá chammi Ebráhémá kaptant ke Ilázar áiay kashá at.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Gwánki jat: ‘Ebráhém, oo mani pet! Mani sará rahm kan, Ilázará mani kerrá dém beday ke wati lankoká ápá bejant o mani nokká tarr bekant ke man ásá sochagá án.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Bale Ebráhémá darráént: ‘Oo mani bacch! Yát kan ke taw wati zendá sharrén chizzáni wájah butagay o Ilázará wati róch pa bazzagi gwázéntagant. Bale á nun edá ásudag ent o taw azáb ay.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Eshiá abéd, shomayg o may nyámá yakk anchén johlén daragé borrag butag ke na may némagay mardom shomay gwará shota kanant o na shomay némagay mardom may kerrá átka kanant.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Padá hazgárén mardá gón Ebráhémá gwasht: ‘Oo mani pet! Gorhá cha taw dazbandia kanán ke Ilázará mani petay lógá rawán day,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 chéá ke maná panch brát hast o mani wáhag ent ke Ilázar áyán hozzhár o habardár bekant. Chó mabit ke á ham é porazábén jágahá byáyant.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Bale Ebráhémá gwasht: ‘Áyáni kerrá Mussáay Tawrát o Nabiáni Ketáb hastant. Áyáni habarán gósh bedárant.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Á mardá gwasht: ‘Na, oo mani pet Ebráhém! Cha mordagán agan kasé áyáni kerrá berawt, allamá á tawbaha kanant.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ebráhémá gwasht: ‘Agan á Mussáay Tawrát o Nabiáni Ketábáni habarán gósha nadárant, gorhá cha mordagán agan kasé zendag bebit o áyáni kerrá berawt, áiay habarán ham nazurant.’”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.