Lucas 15
بلۆچی Balochi (BCC) vs NAA
1 Nun sajjahén songi o máliátgir o gonahkárén mardom Issáay gwará átkant ke áiay habarán beshkonant.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Bale Parisi o Sharyatay zánógerán norondhet o gwasht: “Gón gonahkárán é marday ru pach ent o gón áyán hór waraga wárt.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Gorhá Issáyá pa áyán é mesál dát o gwasht:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Cha shomá agan kaséá sad mésh hast o cha áyán yakké gár bebit, gorhá allamá nawad o nohén méshán charágáhá yalaha kant o hamá gárén méshay shóházá rawt. Tánke daria nagéjit, árámá nanendit.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Wahdé gárén méshá dara géjit, pa galé wati kópagá kanti,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 lógá rawt, dóst o hamsáhegána lótháénit o gwashit: ‘Mani galá shádán bét ke man wati gárén mésh dar gétkag.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Man shomárá gwashán, hamé dhawlá pa yakk gonahkáréá ke tawbaha kant, ásmáná baláhén shádehé bit, bale pa nawad o noh pahrézkárá ke áyán tawbah pakár naent choshén shádeha nabit.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yá ke agan janénéá dah kaldár bebit o cha á dahén kaldárán yakké gár bebit, gorhá allamá pa wati gárén kaldáray shóházá cherágé róka kant o sarjamén lógá patthit. Tánke daria nagéjit, árámá nanendit.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Wahdé kaldárá dara géjit, dazgohár o hamsáhegána lótháénit o gwashit: ‘Mani galá shádán bét ke man wati gárén kaldár dar gétkag.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Hamé paymá man shomárá gwashán, agan yakk gonahkáré ham cha wati gonáhán tawbah bekant, Hodáay préshtag shádeha kanant.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Padá Issáyá gwasht: “Mardéá do mardénchokk hastat.
11 Jesus continuou:
12 Kasteréná yakk róché gón petá gwasht: ‘Oo mani pet! Cha tai mál o melkatá harché ke mani bahr o wandhá kapit, maná annun beday.’ Gorhá petá wati mál o melkat doén chokkáni sará bahr kortant.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Lahtén róchá o rand kasterén chokká wati sajjahén mál o hasti yakjáh kortant, zortanti o durén molkéá shot o wati máli pa aysh o nósh gár kortant.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Wahdé har chizzi gár kortagat, á molká sakk dhokkál kapt o á tangdast but.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Hamá molká yakk mardoméay kerrá shot o dazbandii kort ke maná kárá bedár. Gorhá áiá wati dhagáráni sará hukkáni chárénók kort.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ódá haminchok gozhnag but ke áiay delá lóthet hamá kósagán bwárán o wati lápá sér bekanán ke hukkáni warák ant, bale kassá pa waragá hecch nadát.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Wahdé hóshi kort, gón wat gwashti: ‘Mani petay bázén nawkaréá lápay sérá waráka rasit o man edá shodá mark án.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Nun páda káyán o wati petay kerrá rawán o áiá gwashán: Oo mani pet! Man Hodáay gonahkár án o tai ham.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Nun nakarzán ke tai chokk gwashag bebán. Maná wati nawkaráni dhawlá yakk nawkaré bekan.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Gorhá pád átk o dém pa petay lógá rahádag but. Petá ke cha durá dist, chokkay sará bazzagi but o tacháná shot o gwarambázi kort o chokketi.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Chokká gwasht: ‘Oo mani pet! Man Hodáay gonahkár án o tai ham. Nun nakarzán ke tai chokk gwashag bebán.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Bale petá gón wati golámán gwasht: ‘Eshtáp kanét, pa áiá sharterén kabáhá byárét o gwarái bedayét. Challah o mondrikki dastá o kawshi pádá bedayét.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Pábondi gwaská byárét o bekoshét tánke wasshén waráké bwarén o shátkámi bekanén.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Chéá ke mani é chokk mortagat bale nun padá zendag butag, gár at o nun dar átkag.’ É dhawlá á shátkámi kanagá laggetant.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Bale masterén chokk dhagáráni sará at. Wahdé lógay nazzikká raset o sáz o zémel o nách o sohbatay tawári eshkot,
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 cha nawkarán yakké lótháént o josti kort: ‘Edá ché bayagá ent?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Nawkará passaw dát: ‘Tai brát átkag o nun ke á pa wasshi o salámati rasetag, tai petá pábondi gwask koshtag.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Gorhá masterén brát sakk zahr gept o nalótheti ke tahá byayt. Bale pet dhanná dar átk o áiay wasshán kanagá lagget.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Chokká petay dazbandiay passawá gwasht: ‘Bechár, man inchok sálá tai kerrá goláméay dhawlá kár kortag o hechbar cha tai hokmá dar nabutagán, bale taw maná yakk shenekké ham nadátag ke gón wati sangatán shádeh bekanán.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Bale tai é chokká tai mál gón kahbagán gár kort o taw pa áiá pábondi gwask koshtag.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Petá gwasht: ‘Oo mani chokk! Taw harwahdá mani kerrá ay o harché ke maná hast á sajjahén taig ant,
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 bale annun márá shátkámi kanaga lóthit ke tai é brát mortagat o nun zendag ent, gár o bégwáh at o nun dar átkag.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.