Lucas 13
بلۆچی Balochi (BCC) vs VC
1 Hamá wahdá lahténá gón Issáyá á Jalili mardománi bárawá habar o hál kort ke Pilátusá koshtagatant o áyáni hón gón áyáni korbánigén dalwatáni hóná hór o hawár kortagat.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Shomá gomána kanét ke á Jalili ke chó bazzag butant, cha á degarán gonahkárter atant?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Man shomárá gwashán na, chosh naent, bale agan tawbah makanét, shomá ham hamáyáni dhawlá gár o gomsára bét.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Gomána kanét ke hamá hazhdahén mardom ke Shilwáhay borj áyáni sará kapt o mortant, cha Urshalimay á dega sajjahén mardomán radkárter atant?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Man shomárá gwashán na, shomá ham agan tawbah makanét, hamáyáni dhawlá gár o gomsára bét.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Padá Issáyá áyáná é mesál dát: “Mardéá wati anguri bágá enjiray drachké keshtagat. Yakk róché, enjiray baráni cháragá bágá shot, bale bari nadistant.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Gorhá gón wati bágpáná gwashti: ‘Say sál ent ke man é enjiray baráni cháragá káyán bale heccha nagendán. Begoddhi ke hoshká jágahé geptagi.’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Bale bágpáná passaw dát: ‘Wájah! Dega yakk sálé belli, man eshiay boná kóchán o kalóndhán o samátia dayán.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Démay sálá agan bari dát sharr, agan nadáti gorhá begoddhi.’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Shabbatay róchéá Issá yakk kanisahéá mardomán tálim dayagá at.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Janéné hamódá at ke hazhdah sál at jennéá nádráh kortagat. Janén komp at o hecch dhawlá natwánti wati sréná tachk bekant.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Wahdé Issáay chamm áiá kaptant, tawári kort o gwashti: “Oo bánok! Taw cha wati nájórhiá dráh butay.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Issáyá wati dast áiay sará ér kort o hamá damáná janénay srén tachk but o Hodáay sepat o sanáyá lagget.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Bale kanisahay master nárazá but chéá ke Issáyá Shabbatay róchá mardomé drah kortagat. Gón mardomán gwashti: “Shomárá pa wati kárán shash róch hast o hamá róchán pa wati drahbakshiá byáét, na ke Shabbatay róchá.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Hodáwandén Issáyá áiay passawá darráént: “Oo doru o dopóstén mardomán! Cha shomá hechkas Shabbatay róchá wati gók o harán cha banjáhána nabójit o dhanná pa áp dayagá nabárt?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Gorhá é janén ke Ebráhémay nasl o padréch ent o porrén hazhdah sál ent ke Shaytáná wati bandig kortag, chéá Shabbatay róchá cha é azábá ázát kanag mabit?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Wahdé Issáyá chosh gwasht, áiay sajjahén badwáh sharmendag butant. Bale é dega sajjahén mardom cha Issáay é mójezah o ajabbatén kárán gal butant.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Gorhá Issáyá gwasht: “Hodáay bádsháhi kojám chizzay paymá ent? Pa áiá chónén mesálé bedayán?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Hodáay bádsháhi thélkáhay tohmay paymá ent ke mardéá zort o wati bágá kesht. Á tohm rost o drachkéay kaddá but o báli morgán áiay ták o tháláni sará kodóh bast.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Padá gwashti: “Man pa Hodáay bádsháhiá chónén mesálé bedayán?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Hodáay bádsháhi hamá homiray paymá ent ke janénéá zort o gón bázén ártéá hawár kort o kamm kammá sajjahén árt gwát gept.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Issá shahr pa shahr o métag pa métag mardomán tálim dayán at o dém pa Urshalimá rawán at.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Yakkéá jost kort: “Oo wájah! Hamá mardomán ke nejáta rasit, á kammok ant?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 Áiá passaw dát: “Johd kanét ke cha tankén darwázagá begwazét, chéá ke man shomárá gwashán, bázéné cha hamé darwázagá gwazagay johdá kant, bale gwasta nakant.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Wahdé kayt ke lógay hodábond páda kayt o lógay darwázagá banda kant, gorhá shomá lógay dapá óshtét o harchont darwázagá thokkét o tawára kanét: ‘Oo wájah! Darwázagá pa má pach kan!’, bale á passawa dant ke ‘man shomárá pajjáha nayárán o nazánán cha kojá átkagét.’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Shomá gwashét: ‘Má gón taw yakjáh wártag o nóshetag o taw may damk o bázárán tálim dátag.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Bale á passawa dant: ‘Man shomárá pajjáha nayárán o nazánán cha kojá átkagét? Oo radkárán! Cha mani démá dur bét.’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Ódá gréwag o peryát o zária bit, chéá ke shomá Ebráhém o Esák o Ákub o sajjahén paygambarán Hodáay bádsháhiá gendét, bale wat cha Hodáay bádsháhiá dhann dawr dayaga bét.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 É dega mardom cha ródarátk o rónend o cha shamál o jonubay chárén némagána káyant o Hodáay bádsháhiay parzónagay sará nendant.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Bechár, hamá ke áheri ant, awalia bant o hamá ke awali ant, áheria bant.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Hamá wahdá lahtén Parisi Issáay gwará átk o gwashtesh: “Nun taw é jágahá yalah kan o dega jáhéá beraw, chéá ke Hirudis tai koshagay randá ent.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Issáyá darráént: “Berawét á róbáhá begwashét ke maróchi o bándá jennána kasshán o mardomán dráha kanán o sayomi róchá, wati kárá sarjama kanán.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Bale maróchi, bándá o póshi allamá wati é sapará démá barán, chéá ke hecch paygambaray kósh cha Urshalimá dhanna nabit.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Urshalim, oo Urshalim! Taw paygambarána koshay o hamá ke Hodáyá tai kerrá ráh dátagant, áyán sengsára kanay. Báz randá man lóthetag ke tai chokkán wati kerrá mocch o yakjáh bekanán, chó ke nekénkén morgé chureg o chippokán wati bál o bánzoláni chérá moccha kant, bale shomá nalóthet.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Nun shomay lóg pa shomá yalah dayaga bit. Shomárá gwashán, shomá dega baré maná nagendét tán á wahdá ke wat begwashét: ‘Mobárak ent hamá ke Hodáwanday námá kayt!’”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.