João 12
بلۆچی Balochi (BCC) vs NTLH
1 Cha Sargwazay Aidá shash róch pésar Issá Bayt-Anyáyá shot ke Ilázaray lóg hamódá at, hamá Ilázar ke Issáyá cha mordagán zendag kortagat.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Áyán pa Issáyá shámé jórh kort. Martá mehmánán áp o tám kanagá at. Cha parzónagay saray neshtagén mardomán yakké Ilázar at.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Nun Maryamá ném tásay kesásá Hendi sombolay zagr o gránbaháén atr áwort, Issáay pádáni sará per rétk o gón wati mudán Issáay pádi hoshk kortant. Lógay sajjahén kondhán atray wasshén bó tálán but.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Yahudá Eskaryuti cha Issáay moridán yakké at o hamé mard at ke randterá Issái dróhet o dozhmenáni dastá dát. Áiá gwasht:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “Parchá é atr pa say sad dinárá bahá kanag nabut o zarr garib o nézgárán dayag nabutant?”
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Áiá é habar pa bazzagén mardománi gamwáriá nagwasht, paméshká gwashti ke dozzé at. Kelitdár áiay jend at o modám cha zarturagá chizzé pa watia zort.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Issáyá gwasht: “Maryamay kárá kár madár, áiá é atr pa mani kabr kanagay tayáriá ér kortagatant.
7 Então Jesus respondeu:
8 Garib o nézgár modám shomay kerrá ant, bale man harwahd shomay kerrá naán.”
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Bázén Yahudié sahig but ke Issá hamedá ent. Mazanén rombé átk o mocch but. Tahná Issáay sawabá nayátkant, Ilázaray cháragá ham átkant ke Issáyá zendag kortagat.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Paméshká mazanén dini péshwáyán Ilázaray koshagay shawr ham kort,
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 chéá ke áiay sawabá bázén Yahudié áyáni randgiriá yalah dayag o Issáay sará imán áragá at.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 É dega róchá, hamá mazanén romb ke pa aidá átkagat, wahdé eshkotesh ke Issá Urshalimay ráhá ent,
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 maccháni pissh o takesh zortant o pa Issáay péshwáziá dar átkant. Kukkáresha kort:
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Issáyá hari korragé dar gétk o swár but, anchosh ke Hodáay Pákén Ketába gwashit:
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “Oo Sahyunay jenekk! Mators. Tai bádsháh hari korragéá swár ent o pédák ent.”
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Awalá é chizzáni máná pa moridán pakká naat, bale randá ke Issáay shán o shawkat záher but, morid yátá kaptant ke é chizz áiay bárawá nebisag butagant o mardomán ham gón áiá hamá paymá kortag.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Wahdé Issáyá Ilázar tawár jat o cha kabrá zendagá dar kort, bázéné hamódá at. Áyán é chizzáni bárawá sháhedia dát.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Á mazanén romb paméshká Issáay péshwáziá átk ke eshkotagatesh ke Issáyá é mójezah o ajabbatén nesháni pésh dáshtag.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Gorhá Parisián gón yakdegará gwasht: “Bechárét, máshomá hecch kort kanagá naén, sajjahén donyá eshiay ráhá ent.”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Hamá mardom ke aidá pa parasteshá Urshalimá átkagatant, áyáni tahá lahtén Yunáni ham mán at.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 É Yunáni Piliposay kerrá átkant. Pilipos Jalilay shahr Bayt-Saydáay mardomé at. Gón áiá gwashtesh: “Wájah! Má lóthén Issáyá begendén.”
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Pilipos shot o é habari gón Andriásá kort. Á doén shotant o Issáesh hál dát.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Á wahd átkag ke Ensánay Chokkay shán o shawkat záher kanag bebit.
23 Então ele respondeu:
24 Shomárá rásténa gwashán, agan gandomay dánag hákay chérá marawt o mamerit, hechbar cha yakk dánagéá géshtera nabit, bale agan bemerit, bázén dánagé pédá kant.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Harkasá ke wati zend dóst ent, gária dant o harkas ke é jaháná cha wati zendá sara gwazit, á wati zendá rakkénit o abadmána kant.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Agan kasé lóthit mani hezmatá bekant, gorha á lázom mani randgiriá bekant o har jáh ke mana bán, mani hezmatkár hamódá gón man góna bit. Agan kasé mani hezmatá kant, mani Pet áiá sharapdára kant.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Annun mani del paréshán ent, man ché begwashán? Bárén begwashán: ‘Oo mani Pet! Maná cha é damán o sáhatá berakkén’? Na, habar esh ent ke mani áyagay morád o maksad hamé damán o sáhat butag.
27 Jesus continuou:
28 Oo Pet! Wati námay shán o shawkatá záher kan.” Padá tawáré cha ásmáná átk ke gwashti: “Man wati námay shán o shawkat záher kortag o angat ham záheria kanán.”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Mardománi hamá romb ke ódá óshtátagat, gón é tawáray eshkonagá gwashtesh: “É granday tawár at.” Dega lahténá gwasht: “Préshtagéá gón eshiá habar kort.”
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Issáyá gwasht: “É tawár mani háterá nayátk, shomay háterá átk.
30 Mas ele disse:
31 Nun é jahánay dádrasiay wahd ent o jahánay sardár Shaytán dhanná dar kanaga bit.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Wahdé man cha zeminá chest kanaga bán, sajjahén mardomán wati némagá kasshán.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Gón é habará Issáyá péshgói kort ke man chóna merán.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Mardomán darráént: “Sharyat márá gwashit ke Masih tán abada mánit. Gorhá taw chóna gwashay ke Ensánay Chokk chest kanaga bit? Ensánay Chokk kay ent?”
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Issáyá gwasht: “Tahná yakk gwandhén wahdéá rozhnái gón shomá gón ent. Tán wahdé ke rozhnái gón shomá gón ent, gám janáná démá berawét. Chó mabit ke tahári shomay sará báládast bebit. Kasé ke taháriá gáma jant, nazánt kojá rawt.
35 Jesus respondeu:
36 Tánke rozhn gón shomá gón ent, rozhnay sará imán byárét ke rozhnay chokk bebét.” Issáyá é habar kortant o cha áyáni kerrá shot o chér o andém but.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Issáyá áyáni démá bázén mójezah o ajabbatén neshánié pésh dáshtagat, bale angat áiay sará imánesh nayáwort.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Eshayá nabiay habar hamé paymá rást o sarjam but ke áiá gwashtagat: “Oo Hodáwand! May kolaw kayá báwar kortag o Hodáwanday wák o kodratpa kayá záher butag?”
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Gorhá áyán báwar kort nakort, chéá ke Eshayáyá dega jágahé ham gwashtagat:
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Áyáni chammi kór o
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Eshayáyá Issáay shán o shawkat dist, paméshká áiay bárawá é habari kort.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Angat ham Yahudiáni bázén sarókéá áiay sará imán áwort. Bale cha hamé torsá ke Parisi áyán cha kanisahá dar makanant, námesha nagept.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Chéá ke áyán ensánay dátagén ezzat o satá cha Hodáay dátagén ezzat o satáyá dóstter at.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Padá Issáyá gón borzén tawáréá gwasht: “Harkas ke mani sará imána kárit, tahná mani sará na, mani dém dayókay sará ham imána kárit.
44 Jesus disse bem alto:
45 Harkas ke maná gendit, mani dém dayóká ham gendit.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Rozhn man án o é jaháná paméshká átkagán ke harkas ke mani sará imán byárit tahárókiá mamánit.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Bale agan kasé mani habarán beshkont o áyáni sará amal makant, angat ham man áiá mayárbára nakanán. Chéá ke man pa jahánay mayárig kanagá nayátkagán, pa jahánay rakkénagá átkagán.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Albat pa hamá mardomá ke maná namannit o mani habarána nazurit, dádrasé hast ke áiá mayárig bekant. Hamá habar ke man kortagant, áheratay róchá áiá mayáriga kanant.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Chéá ke man watsará habar nakortag, hamá Petá ke maná rawán dátag, áiá hokm dátag ke ché begwashán o chón habar bekanán.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Mana zánán ke áiay hokm o parmán abadmánén zend ent. É habarán ke mana kanán, hamá habar ant ke Petá maná gwashtagant.”
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.