João 12
بلۆچی Balochi (BCC) vs ACF
1 Cha Sargwazay Aidá shash róch pésar Issá Bayt-Anyáyá shot ke Ilázaray lóg hamódá at, hamá Ilázar ke Issáyá cha mordagán zendag kortagat.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da páscoa a betânia, onde estava Lázaro, o que falecera, e a quem ressuscitara dentre os mortos.
2 Áyán pa Issáyá shámé jórh kort. Martá mehmánán áp o tám kanagá at. Cha parzónagay saray neshtagén mardomán yakké Ilázar at.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Nun Maryamá ném tásay kesásá Hendi sombolay zagr o gránbaháén atr áwort, Issáay pádáni sará per rétk o gón wati mudán Issáay pádi hoshk kortant. Lógay sajjahén kondhán atray wasshén bó tálán but.
3 Então Maria, tomando um arrátel de ungüento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus, e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do ungüento.
4 Yahudá Eskaryuti cha Issáay moridán yakké at o hamé mard at ke randterá Issái dróhet o dozhmenáni dastá dát. Áiá gwasht:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Parchá é atr pa say sad dinárá bahá kanag nabut o zarr garib o nézgárán dayag nabutant?”
5 Por que não se vendeu este ungüento por trezentos dinheiros e não se deu aos pobres?
6 Áiá é habar pa bazzagén mardománi gamwáriá nagwasht, paméshká gwashti ke dozzé at. Kelitdár áiay jend at o modám cha zarturagá chizzé pa watia zort.
6 Ora, ele disse isto, não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Issáyá gwasht: “Maryamay kárá kár madár, áiá é atr pa mani kabr kanagay tayáriá ér kortagatant.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto;
8 Garib o nézgár modám shomay kerrá ant, bale man harwahd shomay kerrá naán.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Bázén Yahudié sahig but ke Issá hamedá ent. Mazanén rombé átk o mocch but. Tahná Issáay sawabá nayátkant, Ilázaray cháragá ham átkant ke Issáyá zendag kortagat.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dentre os mortos.
10 Paméshká mazanén dini péshwáyán Ilázaray koshagay shawr ham kort,
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro;
11 chéá ke áiay sawabá bázén Yahudié áyáni randgiriá yalah dayag o Issáay sará imán áragá at.
11 Porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 É dega róchá, hamá mazanén romb ke pa aidá átkagat, wahdé eshkotesh ke Issá Urshalimay ráhá ent,
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão, que viera à festa, que Jesus vinha a Jerusalém,
13 maccháni pissh o takesh zortant o pa Issáay péshwáziá dar átkant. Kukkáresha kort:
13 Tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Issáyá hari korragé dar gétk o swár but, anchosh ke Hodáay Pákén Ketába gwashit:
14 E achou Jesus um jumentinho, e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Oo Sahyunay jenekk! Mators. Tai bádsháh hari korragéá swár ent o pédák ent.”
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Awalá é chizzáni máná pa moridán pakká naat, bale randá ke Issáay shán o shawkat záher but, morid yátá kaptant ke é chizz áiay bárawá nebisag butagant o mardomán ham gón áiá hamá paymá kortag.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isto no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito dele, e que isto lhe fizeram.
17 Wahdé Issáyá Ilázar tawár jat o cha kabrá zendagá dar kort, bázéné hamódá at. Áyán é chizzáni bárawá sháhedia dát.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura, testificava que ele o ressuscitara dentre os mortos.
18 Á mazanén romb paméshká Issáay péshwáziá átk ke eshkotagatesh ke Issáyá é mójezah o ajabbatén nesháni pésh dáshtag.
18 Por isso a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Gorhá Parisián gón yakdegará gwasht: “Bechárét, máshomá hecch kort kanagá naén, sajjahén donyá eshiay ráhá ent.”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que toda a gente vai após ele.
20 Hamá mardom ke aidá pa parasteshá Urshalimá átkagatant, áyáni tahá lahtén Yunáni ham mán at.
20 Ora, havia alguns gregos, entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 É Yunáni Piliposay kerrá átkant. Pilipos Jalilay shahr Bayt-Saydáay mardomé at. Gón áiá gwashtesh: “Wájah! Má lóthén Issáyá begendén.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Pilipos shot o é habari gón Andriásá kort. Á doén shotant o Issáesh hál dát.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e então André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Á wahd átkag ke Ensánay Chokkay shán o shawkat záher kanag bebit.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem há de ser glorificado.
24 Shomárá rásténa gwashán, agan gandomay dánag hákay chérá marawt o mamerit, hechbar cha yakk dánagéá géshtera nabit, bale agan bemerit, bázén dánagé pédá kant.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Harkasá ke wati zend dóst ent, gária dant o harkas ke é jaháná cha wati zendá sara gwazit, á wati zendá rakkénit o abadmána kant.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Agan kasé lóthit mani hezmatá bekant, gorha á lázom mani randgiriá bekant o har jáh ke mana bán, mani hezmatkár hamódá gón man góna bit. Agan kasé mani hezmatá kant, mani Pet áiá sharapdára kant.
26 Se alguém me serve, siga-me, e onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Annun mani del paréshán ent, man ché begwashán? Bárén begwashán: ‘Oo mani Pet! Maná cha é damán o sáhatá berakkén’? Na, habar esh ent ke mani áyagay morád o maksad hamé damán o sáhat butag.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isto vim a esta hora.
28 Oo Pet! Wati námay shán o shawkatá záher kan.” Padá tawáré cha ásmáná átk ke gwashti: “Man wati námay shán o shawkat záher kortag o angat ham záheria kanán.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Mardománi hamá romb ke ódá óshtátagat, gón é tawáray eshkonagá gwashtesh: “É granday tawár at.” Dega lahténá gwasht: “Préshtagéá gón eshiá habar kort.”
29 Ora, a multidão que ali estava, e que a ouvira, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Issáyá gwasht: “É tawár mani háterá nayátk, shomay háterá átk.
30 Respondeu Jesus, e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Nun é jahánay dádrasiay wahd ent o jahánay sardár Shaytán dhanná dar kanaga bit.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Wahdé man cha zeminá chest kanaga bán, sajjahén mardomán wati némagá kasshán.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Gón é habará Issáyá péshgói kort ke man chóna merán.
33 E dizia isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Mardomán darráént: “Sharyat márá gwashit ke Masih tán abada mánit. Gorhá taw chóna gwashay ke Ensánay Chokk chest kanaga bit? Ensánay Chokk kay ent?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei, que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu que convém que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Issáyá gwasht: “Tahná yakk gwandhén wahdéá rozhnái gón shomá gón ent. Tán wahdé ke rozhnái gón shomá gón ent, gám janáná démá berawét. Chó mabit ke tahári shomay sará báládast bebit. Kasé ke taháriá gáma jant, nazánt kojá rawt.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Tánke rozhn gón shomá gón ent, rozhnay sará imán byárét ke rozhnay chokk bebét.” Issáyá é habar kortant o cha áyáni kerrá shot o chér o andém but.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Estas coisas disse Jesus e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Issáyá áyáni démá bázén mójezah o ajabbatén neshánié pésh dáshtagat, bale angat áiay sará imánesh nayáwort.
37 E, ainda que tinha feito tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Eshayá nabiay habar hamé paymá rást o sarjam but ke áiá gwashtagat: “Oo Hodáwand! May kolaw kayá báwar kortag o Hodáwanday wák o kodratpa kayá záher butag?”
38 Para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Gorhá áyán báwar kort nakort, chéá ke Eshayáyá dega jágahé ham gwashtagat:
39 Por isso não podiam crer, entào Isaías disse outra vez:
40 “Áyáni chammi kór o
40 Cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, A fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, E se convertam, E eu os cure.
41 Eshayáyá Issáay shán o shawkat dist, paméshká áiay bárawá é habari kort.
41 Isaías disse isto quando viu a sua glória e falou dele.
42 Angat ham Yahudiáni bázén sarókéá áiay sará imán áwort. Bale cha hamé torsá ke Parisi áyán cha kanisahá dar makanant, námesha nagept.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Chéá ke áyán ensánay dátagén ezzat o satá cha Hodáay dátagén ezzat o satáyá dóstter at.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Padá Issáyá gón borzén tawáréá gwasht: “Harkas ke mani sará imána kárit, tahná mani sará na, mani dém dayókay sará ham imána kárit.
44 E Jesus clamou, e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Harkas ke maná gendit, mani dém dayóká ham gendit.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Rozhn man án o é jaháná paméshká átkagán ke harkas ke mani sará imán byárit tahárókiá mamánit.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Bale agan kasé mani habarán beshkont o áyáni sará amal makant, angat ham man áiá mayárbára nakanán. Chéá ke man pa jahánay mayárig kanagá nayátkagán, pa jahánay rakkénagá átkagán.
47 E se alguém ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Albat pa hamá mardomá ke maná namannit o mani habarána nazurit, dádrasé hast ke áiá mayárig bekant. Hamá habar ke man kortagant, áheratay róchá áiá mayáriga kanant.
48 Quem me rejeitar a mim, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último dia.
49 Chéá ke man watsará habar nakortag, hamá Petá ke maná rawán dátag, áiá hokm dátag ke ché begwashán o chón habar bekanán.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Mana zánán ke áiay hokm o parmán abadmánén zend ent. É habarán ke mana kanán, hamá habar ant ke Petá maná gwashtagant.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.