Gálatas 2
بلۆچی Balochi (BCC) vs VC
1 Gorhá chárdah sálá rand man Bárnábáay hamráhiá padá Urshalimá shotán, man Titus ham gón wat bort gón.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Elháméay sawabá shotán o wasshén mestág áyáni démá bayánon kort, hamá mestág ke man pa darkawmán jár janagá án. Hamá mardom ke kelisáay sarók zánaga butant, man gón áyán jetá gend o nend kort, tánke bezánán ke bépáedagén tach o tágé kanagá nabutagán o naán.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Titus ham ke mani hamráh at, bell toré Yunánié at, bale pa sonnatá majbur kanag nabut.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Sonnat kanagay habar paméshká chest but ke lahtén drógén “brát” may nyámá potertagat ke may jásusiá bekanant o hamá ázátiá ke márá cha Issá Masihay barkatá hastent, sarpad bebant tánke márá golám bekanant.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Bale má pa damánéá ham áyáni démá sar jahl nakort tánke wasshén mestágay rásti pa shomá bemánit.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Á ke kelisáay tahá sarók zánaga butant, áyán mani tálimáni tahá hecch chizz gésh nakort. Chónáhá ham mani kerrá é gappá hecch arzesh néstat ke á chinchok námdár ant, chéá ke Hodá ru o ryá nakant.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Mani tálimáni tahá chizzé gésh kanagay badalá, á sarpad butant ke sonnat nakortagénáni kerrá wasshén mestágay jár janagay zemmah maná dayag butag, anchosh ke sonnat kortagénáni kerrá é járay janagay zemmah Petrosá dayag butag.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Hamá Hodá ke Petrosá wák o twán dayagá at ke pa sonnat kortagénán áiay kásed bebit, hamá Hodá maná ham wák o twán dayagá at ke pa sonnat nakortagénán áiay kásed bebán.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Ákub o Képá o Yuhanná ke kelisáay menok zánaga butant, wahdé sarpad butant ke maná rahmatay é sawgát rasetag, wati rástén dastesh mani o Bárnábáay némagá pa hamkáriá shahárt ke má darkawmáni kerrá berawén o á, sonnat kortagénáni kerrá berawant.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Áyán cha má bass haminchok lóthet ke nézgárán béhayál makanén o man wat ham cha pésará pa hobb o wáhagé hamé kárá kanagá atán.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Wahdé Képá Antákiahá átk, man paméshká áiay jenday démá, áiay helápá pád átkán ke á mayárig at.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Gapp esh ent ke cha Ákubay némagá lahtén mardomay áyagá pésar, Képáyá gón darkawménbáwarmandán waráka wárt, bale wahdé é mardom átkant, áiá watá cha darkawmán dur dásht o áyáni nazzikká nayátk, chéá ke cha sonnat kanagay mannókán torseti.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Képáay é dotal o dopóstiá é dega Yahudi báwarmand hamráh butant. Á degarán bell, Bárnábá ham áyáni dotal o dopóstiá gón kapt o gomráh but.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Bale wahdé man dist ke é mardom wasshén mestágay rástén ráhá rawagá naant, sajjahénáni démá gón Képáyá gwashton: “Taw wat Yahudié ay o angat wati zendá Yahudiáni dhawlá nagwázénay, darkawmáni dhawlá gwázénay, gorhá darkawmán parchá hojja kanay ke Yahudiáni dhawlá zend begwázénant?”
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Má pédáeshi Yahudi én o cha “gonahkárén darkawmán” naén,
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 bale angat má zánén ke mardom Sharyatay randgiriay sawabá pák o palgára nabit, Issá Masihay sará báwar kanagay sawabá pák o palgára bit. Má Issá Masihay sará báwar kortag tánke Masihay sará báwaray sawabá pák o palgár bebén, Sharyatay randgiriay sawabá na, chéá ke Sharyatay randgiriay sawabá kass pák o palgára nabit.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Bale hamá wahdá ke má Masihay barkatá pák o palgár bayaga lóthén, agan zánag but ke má wat ham gonahkár én, gorhá? Masih gonáhay hezmatá ent? Na, hechbar na.
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Nun agan man hamá chizzán padá bebandán ke man wat karótkagant, gorhá sábet kanagá án ke Sharyatay próshóké án.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Chéá ke wahdé man zánt ke Sharyatá dáshta nakanán, man Sharyatay chammán mortán ke pa Hodáyá zendag bebán.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Man Masihay hamráhiá salib kasshag bután. Nun é mardom ke zendag ent, é man naán, Masih ent ke mani tahá zendag ent. É jesmi zendagi ke maná hastent, maná Hodáay Chokkay sará báwar kanagay sawabá hastent ke hamáiá maná dóst dáshtag o wati jendi pa man nadr kortag.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Man Hodáay rahmatán pádmála nakanán, chéá ke agan páki o palgári Sharyatay randgiriay sawabá berasetén, gorhá Masihay marká hecch máná nabutagat.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.