Gálatas 2

بلۆچی Balochi (BCC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gorhá chárdah sálá rand man Bárnábáay hamráhiá padá Urshalimá shotán, man Titus ham gón wat bort gón.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Elháméay sawabá shotán o wasshén mestág áyáni démá bayánon kort, hamá mestág ke man pa darkawmán jár janagá án. Hamá mardom ke kelisáay sarók zánaga butant, man gón áyán jetá gend o nend kort, tánke bezánán ke bépáedagén tach o tágé kanagá nabutagán o naán.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Titus ham ke mani hamráh at, bell toré Yunánié at, bale pa sonnatá majbur kanag nabut.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Sonnat kanagay habar paméshká chest but ke lahtén drógén “brát” may nyámá potertagat ke may jásusiá bekanant o hamá ázátiá ke márá cha Issá Masihay barkatá hastent, sarpad bebant tánke márá golám bekanant.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Bale má pa damánéá ham áyáni démá sar jahl nakort tánke wasshén mestágay rásti pa shomá bemánit.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Á ke kelisáay tahá sarók zánaga butant, áyán mani tálimáni tahá hecch chizz gésh nakort. Chónáhá ham mani kerrá é gappá hecch arzesh néstat ke á chinchok námdár ant, chéá ke Hodá ru o ryá nakant.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Mani tálimáni tahá chizzé gésh kanagay badalá, á sarpad butant ke sonnat nakortagénáni kerrá wasshén mestágay jár janagay zemmah maná dayag butag, anchosh ke sonnat kortagénáni kerrá é járay janagay zemmah Petrosá dayag butag.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Hamá Hodá ke Petrosá wák o twán dayagá at ke pa sonnat kortagénán áiay kásed bebit, hamá Hodá maná ham wák o twán dayagá at ke pa sonnat nakortagénán áiay kásed bebán.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Ákub o Képá o Yuhanná ke kelisáay menok zánaga butant, wahdé sarpad butant ke maná rahmatay é sawgát rasetag, wati rástén dastesh mani o Bárnábáay némagá pa hamkáriá shahárt ke má darkawmáni kerrá berawén o á, sonnat kortagénáni kerrá berawant.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Áyán cha má bass haminchok lóthet ke nézgárán béhayál makanén o man wat ham cha pésará pa hobb o wáhagé hamé kárá kanagá atán.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Wahdé Képá Antákiahá átk, man paméshká áiay jenday démá, áiay helápá pád átkán ke á mayárig at.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Gapp esh ent ke cha Ákubay némagá lahtén mardomay áyagá pésar, Képáyá gón darkawménbáwarmandán waráka wárt, bale wahdé é mardom átkant, áiá watá cha darkawmán dur dásht o áyáni nazzikká nayátk, chéá ke cha sonnat kanagay mannókán torseti.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Képáay é dotal o dopóstiá é dega Yahudi báwarmand hamráh butant. Á degarán bell, Bárnábá ham áyáni dotal o dopóstiá gón kapt o gomráh but.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Bale wahdé man dist ke é mardom wasshén mestágay rástén ráhá rawagá naant, sajjahénáni démá gón Képáyá gwashton: “Taw wat Yahudié ay o angat wati zendá Yahudiáni dhawlá nagwázénay, darkawmáni dhawlá gwázénay, gorhá darkawmán parchá hojja kanay ke Yahudiáni dhawlá zend begwázénant?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Má pédáeshi Yahudi én o cha “gonahkárén darkawmán” naén,
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 bale angat má zánén ke mardom Sharyatay randgiriay sawabá pák o palgára nabit, Issá Masihay sará báwar kanagay sawabá pák o palgára bit. Má Issá Masihay sará báwar kortag tánke Masihay sará báwaray sawabá pák o palgár bebén, Sharyatay randgiriay sawabá na, chéá ke Sharyatay randgiriay sawabá kass pák o palgára nabit.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Bale hamá wahdá ke má Masihay barkatá pák o palgár bayaga lóthén, agan zánag but ke má wat ham gonahkár én, gorhá? Masih gonáhay hezmatá ent? Na, hechbar na.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Nun agan man hamá chizzán padá bebandán ke man wat karótkagant, gorhá sábet kanagá án ke Sharyatay próshóké án.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Chéá ke wahdé man zánt ke Sharyatá dáshta nakanán, man Sharyatay chammán mortán ke pa Hodáyá zendag bebán.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Man Masihay hamráhiá salib kasshag bután. Nun é mardom ke zendag ent, é man naán, Masih ent ke mani tahá zendag ent. É jesmi zendagi ke maná hastent, maná Hodáay Chokkay sará báwar kanagay sawabá hastent ke hamáiá maná dóst dáshtag o wati jendi pa man nadr kortag.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Man Hodáay rahmatán pádmála nakanán, chéá ke agan páki o palgári Sharyatay randgiriay sawabá berasetén, gorhá Masihay marká hecch máná nabutagat.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.