Êxodo 33
بلۆچی Balochi (BCC) vs BKJ
1 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “É jágahá yalah kan, taw o é mahluk ke taw cha Mesrá dar kortag o áwortag. Dém pa hamá molká beraw ke man gón Ebráhém o Esák o Ákubá sawgend wártag ke tai nasl o padréchárá dayáni.
1 E disse o SENHOR a Moisés: Vai, sobe daqui, tu e o povo que fizeste subir da terra do Egito, para a terra que jurei a Abraão, a Isaque, e a Jacó, dizendo: À tua semente a darei.
2 Man préshtagé cha taw pésar ráha dayán o Kanháni o Amuri o Hitti o Perizzi o Héwi o Yabusiána gallénán.
2 E enviarei um anjo adiante de ti e expulsarei os cananeus, os amorreus, os heteus, os ferezeus, os heveus e os jebuseus,
3 Hamá molká beraw ke ódá shir o bénagay jó tachagá ant. Bale man gón taw hamráha nabán, chó mabit ke ráhá tará tabáh o barbád bekanán, chéá ke taw náparmán o watsarén kawmé ay.”
3 para uma terra que mana leite e mel; porque eu não subirei no meio de ti, porque és um povo obstinado, para que eu não te consuma no caminho.
4 Mahluká ke é dardnákén habar eshkot, mótk o záriá lagget o kassá saht o zéwar per nakort,
4 E quando o povo ouviu essa má notícia, entristeceu-se; e nenhum homem pôs sobre si os seus ornamentos.
5 chéá ke Hodáwandá gón Mussáyá gwashtagat: “Esráilián begwash: ‘Taw náparmán o watsarén kawmé ay. Man agan pa damánéá ham gón taw hamráh bebán, balkén tará tabáh o barbád bekanán. Nun wati saht o zéwarán kassh. Mana charán ke gón taw ché bekanán.’”
5 O SENHOR, pois, havia dito a Moisés: Dize aos filhos de Israel: Vós sois um povo obstinado; se por um momento eu subir no meio de ti, te consumirei. Por isso, agora tira de ti teus ornamentos, para que eu saiba o que fazer contigo.
6 Esráilián Hórébay kóhá wati saht o zéwar kasshetant.
6 E os filhos de Israel tiraram de si os seus ornamentos junto ao monte Horebe.
7 Mussáyá modám tambué zort o cha ordgáhá dur mekka kort. É tambuay námi gendokay tambu kort. Harkas ke Hodáwanday sar o sójáni lóthók at, cha ordgáhá dhann gendokay tambuá shot.
7 E Moisés tomou o tabernáculo, e o armou fora do acampamento, distante do acampamento, e o chamou de tabernáculo da congregação. E aconteceu que todo aquele que buscava o SENHOR saía para o tabernáculo da congregação, que estava fora do acampamento.
8 Har wahdá ke Mussá dara átk o dém pa tambuá ráha gept, sajjahén mahluk páda átk o harkas wati jenday gedánay dapá óshtát o tán hamá wahdá Mussáia cháret ke Mussá tambuá shot.
8 E aconteceu que, saindo Moisés para o tabernáculo, todo o povo se levantava, e ficava cada homem diante da porta de sua tenda, e olhava Moisés pelas costas, até ele entrar no tabernáculo.
9 Wahdé Mussá tambuá shot, jambaray menok éra átk o tambuay dapá óshtát o Hodáwandá gón Mussáyá habara kort.
9 E acontecia que, quando Moisés entrava no tabernáculo, a coluna de nuvem descia e ficava à porta do tabernáculo, e o SENHOR falava com Moisés.
10 Wahdé mahluká dist ke jambaray menok tambuay dapá óshtátag, sajjahén mardom páda átk o wati gedánáni dapá óshtátant o Hodáwandesh parastesha kort.
10 E todo o povo via a coluna de nuvem ficar à porta do tabernáculo, e todo o povo se levantava; e adorava, cada um à porta da sua tenda.
11 Hodáwandá gón Mussáyá dém pa démá habara kort, sangatéay paymá. Randá Mussá ordgáhá shot, bale Yushá cha tambuá dara nakapt. Yushá Nunay chokk o Mussáay warnáén hezmatkár at.
11 E o SENHOR falava com Moisés face a face, como um homem fala com seu amigo. E ele voltava novamente ao acampamento, mas seu servo Josué, o filho de Num, um jovem, não se apartava do meio do tabernáculo.
12 Mussáyá gón Hodáwandá gwasht: “Bechár, taw maná gwashagá ay: ‘É mahlukay rahshóniá bekan’ bale taw maná hál dayagá naay ke mani hamráh kay ent. Taw maná gwashtag ke ‘man tawe Mussáyá pajjáha kárán, tará tai jenday námay sará pajjáha kárán o mane Hodáwanday chammán tai kadr o ezzat sakk báz ent.’
12 E disse Moisés ao SENHOR: Vê, tu me dizes: Faz subir este povo, e não me deste a saber quem enviarás comigo. Mas disseste: Conheço-te pelo nome, e tu encontraste graça aos meus olhos.
13 Nun agan tai chammán mani kadr o ezzat báz ent, gorhá wati ráhán pa man áshkár kan tánke man tará pajjáh byárán o hamá ezzat ke maná tai chammán hastent, áiá barjáh dásht bekanán. Bechár, é mahluk tai jenday kawm ent.”
13 Por isso, agora, rogo-te, se encontrei graça aos teus olhos; mostra-me agora o teu caminho, para que eu te conheça, para que eu encontre graça aos teus olhos, e considera que esta nação é o teu povo.
14 Hodáwandá gwasht: “Man wat tai hamráha bán o tará árámi o ásudagia bakshán.”
14 E ele disse: Minha presença irá contigo, e eu te darei descanso.
15 Mussáyá gón Hodáwandá gwasht: “Agan taw wata nayáay gón, márá cha edá ráh maday.
15 E ele disse-lhe: Se tua presença não for comigo, não nos faças subir daqui.
16 Agan taw may hamráh mabay, chón zánaga bit ke tai chammán maná kadr o ezzat hast, maná o tai mahluká? Chéá ke hamé chizz ent ke maná o tai mahluká cha donyáay á dega sajjahén kawmán jetá kant.”
16 Como pois se poderá saber que achamos graça aos teus olhos, eu e teu povo? Não é em andares tu conosco? Assim seremos separados, eu e teu povo, de todos os povos que estão sobre a face da terra.
17 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “É kár ke taw gwasht, mania kanán, chéá ke mani chammán tai kadr o ezzat sakk báz ent o tará tai jenday námay sará pajjáha kárán.”
17 E disse o SENHOR a Moisés: Farei também isto que disseste, pois encontraste graça aos meus olhos, e eu te conheço pelo nome.
18 Mussáyá gwasht: “Wati shán o shawkatá maná pésh dár.”
18 E ele disse: Suplico-te, mostra-me a tua glória.
19 Hodáwandá gwasht: “Man wati sajjahén nékiá tará pésha dárán o tai démá wati nám Yahwehay járá janán. Harkasay sará ke maná rahmat gwárénagi ent, wati rahmatána gwárénán o harkasay sará ke maná rahm kanagi ent, rahma kanán.
19 E ele disse: Farei toda a minha bondade passar diante de ti, e proclamarei o nome do SENHOR diante de ti. E terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e me compadecerei de quem eu me compadecer.
20 Taw mani démá dista nakanay, chéá ke harkasá ke mani dém dist, zendaga namánit.
20 E disse: Não podes ver a minha face, porque nenhum homem me verá e viverá.
21 Bechár, mani nazzikká jágahé hast. Taw ódá taláréay sará bósht.
21 E disse o SENHOR: Vê, há um lugar junto a mim, e tu ficarás sobre a rocha.
22 Hamá wahdá ke mani shán o shawkat cha tai démá gwazit, á wahdá tará taláray trakkéay tahá chéra dayán o wati dastá tán hamá wahdá tai sará éra kanán ke man begwazán.
22 E acontecerá, quando a minha glória passar, que eu te porei em uma fenda da rocha, e te cobrirei com a minha mão enquanto eu passar,
23 Randá wati dastá dura kanán o taw mani poshtá genday, bale báyad ent mani dém gendag mabit.”
23 e tirarei a minha mão, e tu me verás pelas minhas costas; mas a minha face não será vista.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.