Êxodo 33
بلۆچی Balochi (BCC) vs ACF
1 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “É jágahá yalah kan, taw o é mahluk ke taw cha Mesrá dar kortag o áwortag. Dém pa hamá molká beraw ke man gón Ebráhém o Esák o Ákubá sawgend wártag ke tai nasl o padréchárá dayáni.
1 Disse mais o SENHOR a Moisés: Vai, sobe daqui, tu e o povo que fizeste subir da terra do Egito, à terra que jurei a Abraão, a Isaque, e a Jacó, dizendo: À tua descendência a darei.
2 Man préshtagé cha taw pésar ráha dayán o Kanháni o Amuri o Hitti o Perizzi o Héwi o Yabusiána gallénán.
2 E enviarei um anjo adiante de ti, e lançarei fora os cananeus, e os amorreus, e os heteus, e os perizeus, e os heveus, e os jebuseus,
3 Hamá molká beraw ke ódá shir o bénagay jó tachagá ant. Bale man gón taw hamráha nabán, chó mabit ke ráhá tará tabáh o barbád bekanán, chéá ke taw náparmán o watsarén kawmé ay.”
3 A uma terra que mana leite e mel; porque eu não subirei no meio de ti, porquanto és povo de dura cerviz, para que te não consuma eu no caminho.
4 Mahluká ke é dardnákén habar eshkot, mótk o záriá lagget o kassá saht o zéwar per nakort,
4 E, ouvindo o povo esta má notícia, pranteou-se e ninguém pôs sobre si os seus atavios.
5 chéá ke Hodáwandá gón Mussáyá gwashtagat: “Esráilián begwash: ‘Taw náparmán o watsarén kawmé ay. Man agan pa damánéá ham gón taw hamráh bebán, balkén tará tabáh o barbád bekanán. Nun wati saht o zéwarán kassh. Mana charán ke gón taw ché bekanán.’”
5 Porquanto o Senhor tinha dito a Moisés: Dize aos filhos de Israel: És povo de dura cerviz; se por um momento subir no meio de ti, te consumirei; porém agora tira os teus atavios, para que eu saiba o que te hei de fazer.
6 Esráilián Hórébay kóhá wati saht o zéwar kasshetant.
6 Então os filhos de Israel se despojaram dos seus atavios, ao pé do monte Horebe.
7 Mussáyá modám tambué zort o cha ordgáhá dur mekka kort. É tambuay námi gendokay tambu kort. Harkas ke Hodáwanday sar o sójáni lóthók at, cha ordgáhá dhann gendokay tambuá shot.
7 E tomou Moisés a tenda, e a estendeu para si fora do arraial, desviada longe do arraial, e chamou-lhe a tenda da congregação. E aconteceu que todo aquele que buscava o Senhor saía à tenda da congregação, que estava fora do arraial.
8 Har wahdá ke Mussá dara átk o dém pa tambuá ráha gept, sajjahén mahluk páda átk o harkas wati jenday gedánay dapá óshtát o tán hamá wahdá Mussáia cháret ke Mussá tambuá shot.
8 E acontecia que, saindo Moisés à tenda, todo o povo se levantava, e cada um ficava em pé à porta da sua tenda; e olhava para Moisés pelas costas, até ele entrar na tenda.
9 Wahdé Mussá tambuá shot, jambaray menok éra átk o tambuay dapá óshtát o Hodáwandá gón Mussáyá habara kort.
9 E sucedia que, entrando Moisés na tenda, descia a coluna de nuvem, e punha-se à porta da tenda; e o Senhor falava com Moisés.
10 Wahdé mahluká dist ke jambaray menok tambuay dapá óshtátag, sajjahén mardom páda átk o wati gedánáni dapá óshtátant o Hodáwandesh parastesha kort.
10 E, vendo todo o povo a coluna de nuvem que estava à porta da tenda, todo o povo se levantava e cada um, à porta da sua tenda, adorava.
11 Hodáwandá gón Mussáyá dém pa démá habara kort, sangatéay paymá. Randá Mussá ordgáhá shot, bale Yushá cha tambuá dara nakapt. Yushá Nunay chokk o Mussáay warnáén hezmatkár at.
11 E falava o Senhor a Moisés face a face, como qualquer fala com o seu amigo; depois tornava-se ao arraial; mas o seu servidor, o jovem Josué, filho de Num, nunca se apartava do meio da tenda.
12 Mussáyá gón Hodáwandá gwasht: “Bechár, taw maná gwashagá ay: ‘É mahlukay rahshóniá bekan’ bale taw maná hál dayagá naay ke mani hamráh kay ent. Taw maná gwashtag ke ‘man tawe Mussáyá pajjáha kárán, tará tai jenday námay sará pajjáha kárán o mane Hodáwanday chammán tai kadr o ezzat sakk báz ent.’
12 E Moisés disse ao Senhor: Eis que tu me dizes: Faze subir a este povo, porém não me fazes saber a quem hás de enviar comigo; e tu disseste: Conheço-te por teu nome, também achaste graça aos meus olhos.
13 Nun agan tai chammán mani kadr o ezzat báz ent, gorhá wati ráhán pa man áshkár kan tánke man tará pajjáh byárán o hamá ezzat ke maná tai chammán hastent, áiá barjáh dásht bekanán. Bechár, é mahluk tai jenday kawm ent.”
13 Agora, pois, se tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que me faças saber o teu caminho, e conhecer-te-ei, para que ache graça aos teus olhos; e considera que esta nação é o teu povo.
14 Hodáwandá gwasht: “Man wat tai hamráha bán o tará árámi o ásudagia bakshán.”
14 Disse pois: Irá a minha presença contigo para te fazer descansar.
15 Mussáyá gón Hodáwandá gwasht: “Agan taw wata nayáay gón, márá cha edá ráh maday.
15 Então lhe disse: Se tu mesmo não fores conosco, não nos faças subir daqui.
16 Agan taw may hamráh mabay, chón zánaga bit ke tai chammán maná kadr o ezzat hast, maná o tai mahluká? Chéá ke hamé chizz ent ke maná o tai mahluká cha donyáay á dega sajjahén kawmán jetá kant.”
16 Como, pois, se saberá agora que tenho achado graça aos teus olhos, eu e o teu povo? Acaso não é por andares tu conosco, de modo a sermos separados, eu e o teu povo, de todos os povos que há sobre a face da terra?
17 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “É kár ke taw gwasht, mania kanán, chéá ke mani chammán tai kadr o ezzat sakk báz ent o tará tai jenday námay sará pajjáha kárán.”
17 Então disse o Senhor a Moisés: Farei também isto, que tens dito; porquanto achaste graça aos meus olhos, e te conheço por nome.
18 Mussáyá gwasht: “Wati shán o shawkatá maná pésh dár.”
18 Então ele disse: Rogo-te que me mostres a tua glória.
19 Hodáwandá gwasht: “Man wati sajjahén nékiá tará pésha dárán o tai démá wati nám Yahwehay járá janán. Harkasay sará ke maná rahmat gwárénagi ent, wati rahmatána gwárénán o harkasay sará ke maná rahm kanagi ent, rahma kanán.
19 Porém ele disse: Eu farei passar toda a minha bondade por diante de ti, e proclamarei o nome do Senhor diante de ti; e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e me compadecerei de quem eu me compadecer.
20 Taw mani démá dista nakanay, chéá ke harkasá ke mani dém dist, zendaga namánit.
20 E disse mais: Não poderás ver a minha face, porquanto homem nenhum verá a minha face, e viverá.
21 Bechár, mani nazzikká jágahé hast. Taw ódá taláréay sará bósht.
21 Disse mais o Senhor: Eis aqui um lugar junto a mim; aqui te porás sobre a penha.
22 Hamá wahdá ke mani shán o shawkat cha tai démá gwazit, á wahdá tará taláray trakkéay tahá chéra dayán o wati dastá tán hamá wahdá tai sará éra kanán ke man begwazán.
22 E acontecerá que, quando a minha glória passar, pôr-te-ei numa fenda da penha, e te cobrirei com a minha mão, até que eu haja passado.
23 Randá wati dastá dura kanán o taw mani poshtá genday, bale báyad ent mani dém gendag mabit.”
23 E, havendo eu tirado a minha mão, me verás pelas costas; mas a minha face não se verá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.