Êxodo 10
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARC
1 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Perawnay kerrá beraw. Man Perawnay del o áiay hezmatkáráni del paméshká seng kortagant ke wati é neshánián áyáni démá záher bekanán o
1 Depois, disse o Senhor a Moisés: Entra a Faraó, porque tenho agravado o seu coração e o coração de seus servos, para fazer estes meus sinais no meio deles,
2 shomá gón wati chokk o nomásagán kessah bekanét ke man chón Mesri layb dáshtant o áyáni nyámá wati nesháni záher kortant, tánke shomá bezánét ke man Hodáwand án.”
2 e para que contes aos ouvidos de teus filhos e dos filhos de teus filhos as coisas que fiz no Egito e os meus sinais que tenho feito entre eles; para que saibais que eu sou o Senhor .
3 Mussá o Hárun Perawnay kerrá shotant o gwashtesh: “Hodáwand, Ebrániáni Hodá chosha gwashit: ‘Tán kadén gorunáka bay o mani démá óshtay o watá békebra nakanay? Mani mahluká bell ke rawt o maná parastesha kant.
3 Assim, foram Moisés e Arão a Faraó e disseram-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Até quando recusas humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
4 Agan mani mahluká rawagá maylay, bechár, man bándá tai molká madagé mána réchán.
4 Porque, se ainda recusares deixar ir o meu povo, eis que trarei amanhã gafanhotos aos teus termos,
5 Madag sajjahén molká anchosha póshit ke kass zeminá dista nakant. Harché ke cha tróngalá pasht kaptag, madagesha wárt. Tai hamok drachk o dár ke zeminá rodit, áiá ham warant.
5 e cobrirão a face da terra, que a terra não se poderá ver; e eles comerão o resto do que escapou, o que ficou da saraiva; também comerão toda árvore que vos cresce no campo;
6 Madag tai o tai hezmatkár o sajjahén Mesriáni lógán anchó mána rechant ke shomay pet o pirokán nadistag, cha hamá wahdá beger ke á é zeminá butagant, tán é wahdá.’” Mussáyá posht mán dát o cha Perawnay kerrá shot.
6 e encherão as tuas casas, e as casas de todos os teus servos, e as casas de todos os egípcios, como nunca viram teus pais, nem os pais de teus pais, desde o dia em que eles foram sobre a terra até o dia de hoje. E virou-se e saiu da presença de Faraó.
7 Hezmatkárán gón Perawná gwasht: “Tán kadi é mard may gotthá lóp ent? Belli mardoma rawant o wati Hodáwandén Hodáay parasteshá kanant. Mesr tabáh ent, taw angat sarpada nabay?”
7 E os servos de Faraó disseram-lhe: Até quando este nos dá de ser por laço? Deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor , seu Deus; ainda não sabes que o Egito está destruído?
8 Mussá o Hárunesh padá Perawnay kerrá áwortant o Perawná gón áyán gwasht: “Berawét o wati Hodáwandén Hodáyá parastesh bekanét. Cha shomá kay kay rawt?”
8 Então, Moisés e Arão foram levados outra vez a Faraó, e ele disse-lhes: Ide, servi ao Senhor , vosso Deus. Quais são os que hão de ir?
9 Mussáyá gwasht: “Má gón wati warná o pirénána rawén. Gón wati mardénchokk o janénchokkán, gón wati pas o gókána rawén. Chéá ke márá pa Hodáwandá jashné geragi ent.”
9 E Moisés disse: Havemos de ir com nossos meninos e com os nossos velhos; com os nossos filhos, e com as nossas filhas, e com as nossas ovelhas, e com os nossos bois havemos de ir; porque festa do Senhor temos.
10 Perawná gwasht: “Hodáwand allamá shomay posht o panáh butagat, agan man shomárá gón chokkán rawagá beshtén. Bechár, shomárá pakkáyá radén káré delá ent.
10 Então, ele lhes disse: Seja o Senhor assim convosco, como eu vos deixarei ir a vós e a vossos filhos; olhai que há mal diante da vossa face.
11 Enna, tahná shomá mardén berawét o Hodáwandá parastesh bekanét. Shomay lóth hamé butag.” Mussá o Hárunesh cha Perawnay kerrá galléntant.
11 Não será assim; andai agora vós, varões, e servi ao Senhor ; pois isso é o que pedistes. E os lançaram da face de Faraó.
12 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Wati dastá Mesray molkay sará shahár day ke madag Mesray sará orosh bekanant o molkay sajjahén drachk o dárán bwarant, harché ke cha tróngalá rakketag.”
12 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão sobre a terra do Egito, para que os gafanhotos venham sobre a terra do Egito e comam toda a erva da terra, tudo o que deixou a saraiva.
13 Mussáyá wati asá Mesray molkay sará shahár dát. Cha Hodáwanday hokmá á sajjahén róchá o sajjahén shapá molká ródarátki gwátéá sar kort. Tán sohbá gwátá molk cha madagá porr kortagat.
13 Então, estendeu Moisés sua vara sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; e aconteceu que pela manhã o vento oriental trouxe os gafanhotos.
14 Sajjahén Mesray molká madag kapt o sarjamén Mesrá mán retk. Madagay choshén sehr na pésará butag o na démterá bit.
14 E vieram os gafanhotos sobre toda a terra do Egito e assentaram-se sobre todos os ermos do Egito; mui gravosos foram; antes destes nunca houve tais gafanhotos, nem depois deles virão outros tais.
15 Sarjamén zeminesh póshet o syáh syáh kort. Zeminay hamá sajjahén drachk o dár o drachkáni hamá sajjahén nibag ke cha tróngalá rakketagatant, madagán wártant. Sarjamén Mesrá hecch sabzén chizzé pasht nakapt, na drachké, na káhé.
15 Porque cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; e comeram toda a erva da terra e todo o fruto das árvores, que deixara a saraiva; e não ficou verdura alguma nas árvores, nem erva do campo, em toda a terra do Egito.
16 Perawná damáná Mussá o Hárun gwánk jat o gwashtant: “Man shomay Hodáwandén Hodáay o shomay gonahkár án.
16 Então, Faraó se apressou a chamar a Moisés e a Arão e disse: Pequei contra o Senhor , vosso Deus, e contra vós.
17 É yakkén randá mani gonáhá bebakshét o cha wati Hodáwandén Hodáyá dwá belóthét ke é malkamutá cha mani sará bethagalénit.”
17 Agora, pois, peço-vos que perdoeis o meu pecado somente desta vez e que oreis ao Senhor , vosso Deus, que tire de mim somente esta morte.
18 Mussá cha Perawnay kerrá shot o cha Hodáwandá dwái lóthet.
18 E saiu da presença de Faraó e orou ao Senhor .
19 Hodáwandá gwátay dém tarrént o sakkén trondén rónendi gwáté kort. Gwátá madag bort o Sohrzerá dawr dátant. Sajjahén Mesrá yakk dánagé madag ham pasht nakapt.
19 Então, o Senhor trouxe um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no mar Vermelho; nem ainda um gafanhoto ficou em todos os termos do Egito.
20 Bale Hodáwandá Perawnay del seng kort o áiá Esráili rawagá naeshtant.
20 O Senhor , porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Wati dastá ásmánay némagá shahár day ke Mesray molká tahárié mán beshánit, anchén bazén tahárié ke chamm pa chammá gendag mabit.”
21 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, e virão trevas sobre a terra do Egito, trevas que se apalpem.
22 Mussáyá wati dast ásmánay némagá shahár dát o bazén taháriéá sajjahén Mesr tán say róchá mán póshet.
22 E Moisés estendeu a sua mão para o céu, e houve trevas espessas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Tán say róchá kassá kass nadist o kass cha wati jágahá pád nayátk. Bale Esráiliáni sajjahén hankén rozhná atant.
23 Não viu um ao outro, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas todos os filhos de Israel tinham luz em suas habitações.
24 Perawná Mussá lótháént o gwashti: “Berawét o Hodáwanday parasteshá bekanét. Bass shomay ramag o górom hamedá dáraga bant. Wati chokkán ham barét gón.”
24 Então, Faraó chamou a Moisés e disse: Ide, servi ao Senhor ; somente fiquem vossas ovelhas e vossas vacas; vão também convosco as vossas crianças.
25 Mussáyá gwasht: “Taw báyad ent márá helárig o sóchagi korbánigáni baragá ham bellay ke má pa wati Hodáwandén Hodáyá korbánigesh bekanén.
25 Moisés, porém, disse: Tu também darás em nossas mãos sacrifícios e holocaustos, que ofereçamos ao Senhor , nosso Deus.
26 Báyad ent má wati mál o dalwatán ham bebarén gón. Yakk srombé ham pasht makapit, chéá ke má cha eshán lahtén pa wati Hodáwandén Hodáyá gechéna kanén o tánke má ódá sar mabén, nazánén kojámiá pa Hodáwandá korbánig bekanén.”
26 E também o nosso gado há de ir conosco, nem uma unha ficará; porque daquele havemos de tomar para servir ao Senhor , nosso Deus; porque não sabemos com que havemos de servir ao Senhor , até que cheguemos lá.
27 Hodáwandá Perawnay del seng kort o Perawn áyáni rawagá rázig nabut.
27 O Senhor , porém, endureceu o coração de Faraó, e este não os quis deixar ir.
28 Perawná gón Mussáyá gwasht: “Thagal cha mani démá! Habardár. Dega baré mani démá nakapay. Mani démá kaptay, tai mark ent.”
28 E disse-lhe Faraó: Vai-te de mim e guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque, no dia em que vires o meu rosto, morrerás.
29 Mussáyá gwasht: “Harché taw gwashay. Man dega baré tai démá nakapán.”
29 E disse Moisés: Bem disseste; eu nunca mais verei o teu rosto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.