Êxodo 10

بلۆچی Balochi (BCC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Perawnay kerrá beraw. Man Perawnay del o áiay hezmatkáráni del paméshká seng kortagant ke wati é neshánián áyáni démá záher bekanán o
1 Depois disse o Senhor a Moisés: vai a Faraó; porque tenho endurecido o seu coração, e o coração de seus servos, para manifestar estes meus sinais no meio deles,
2 shomá gón wati chokk o nomásagán kessah bekanét ke man chón Mesri layb dáshtant o áyáni nyámá wati nesháni záher kortant, tánke shomá bezánét ke man Hodáwand án.”
2 e para que contes aos teus filhos, e aos filhos de teus filhos, as coisas que fiz no Egito, e os meus sinais que operei entre eles; para que vós saibais que eu sou o Senhor.
3 Mussá o Hárun Perawnay kerrá shotant o gwashtesh: “Hodáwand, Ebrániáni Hodá chosha gwashit: ‘Tán kadén gorunáka bay o mani démá óshtay o watá békebra nakanay? Mani mahluká bell ke rawt o maná parastesha kant.
3 Foram, pois, Moisés e Arão a Faraó, e disseram-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Até quando recusarás humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
4 Agan mani mahluká rawagá maylay, bechár, man bándá tai molká madagé mána réchán.
4 mas se tu recusares deixar ir o meu povo, eis que amanhã trarei gafanhotos aos teus termos;
5 Madag sajjahén molká anchosha póshit ke kass zeminá dista nakant. Harché ke cha tróngalá pasht kaptag, madagesha wárt. Tai hamok drachk o dár ke zeminá rodit, áiá ham warant.
5 e eles cobrirão a face da terra, de sorte que não se poderá ver a terra e comerão o resto do que escapou, o que vos ficou da saraiva; também comerão toda árvore que vos cresce no campo;
6 Madag tai o tai hezmatkár o sajjahén Mesriáni lógán anchó mána rechant ke shomay pet o pirokán nadistag, cha hamá wahdá beger ke á é zeminá butagant, tán é wahdá.’” Mussáyá posht mán dát o cha Perawnay kerrá shot.
6 e encherão as tuas casas, as casas de todos os teus servos e as casas de todos os egípcios, como nunca viram teus pais nem os pais de teus pais, desde o dia em que apareceram na terra até o dia de hoje. E virou-se, e saiu da presença de Faraó.
7 Hezmatkárán gón Perawná gwasht: “Tán kadi é mard may gotthá lóp ent? Belli mardoma rawant o wati Hodáwandén Hodáay parasteshá kanant. Mesr tabáh ent, taw angat sarpada nabay?”
7 Então os servos de Faraó lhe disseram: Até quando este homem nos há de ser por laço? deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor seu Deus; porventura não sabes ainda que o Egito está destruído?
8 Mussá o Hárunesh padá Perawnay kerrá áwortant o Perawná gón áyán gwasht: “Berawét o wati Hodáwandén Hodáyá parastesh bekanét. Cha shomá kay kay rawt?”
8 Pelo que Moisés e Arão foram levados outra vez a Faraó, e ele lhes disse: Ide, servi ao Senhor vosso Deus. Mas quais são os que hão de ir?
9 Mussáyá gwasht: “Má gón wati warná o pirénána rawén. Gón wati mardénchokk o janénchokkán, gón wati pas o gókána rawén. Chéá ke márá pa Hodáwandá jashné geragi ent.”
9 Respondeu-lhe Moisés: Havemos de ir com os nossos jovens e com os nossos velhos; com os nossos filhos e com as nossas filhas, com os nossos rebanhos e com o nosso gado havemos de ir; porque temos de celebrar uma festa ao Senhor.
10 Perawná gwasht: “Hodáwand allamá shomay posht o panáh butagat, agan man shomárá gón chokkán rawagá beshtén. Bechár, shomárá pakkáyá radén káré delá ent.
10 Replicou-lhes Faraó: Seja o Senhor convosco, se eu vos deixar ir a vós e a vossos pequeninos! Olhai, porque há mal diante de vós.
11 Enna, tahná shomá mardén berawét o Hodáwandá parastesh bekanét. Shomay lóth hamé butag.” Mussá o Hárunesh cha Perawnay kerrá galléntant.
11 Não será assim; agora, ide vós, os homens, e servi ao Senhor, pois isso é o que pedistes: E foram expulsos da presença de Faraó.
12 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Wati dastá Mesray molkay sará shahár day ke madag Mesray sará orosh bekanant o molkay sajjahén drachk o dárán bwarant, harché ke cha tróngalá rakketag.”
12 Então disse o Senhor a Moisés: Quanto aos gafanhotos, estende a tua mão sobre a terra do Egito, para que venham eles sobre a terra do Egito e comam toda erva da terra, tudo o que deixou a saraiva.
13 Mussáyá wati asá Mesray molkay sará shahár dát. Cha Hodáwanday hokmá á sajjahén róchá o sajjahén shapá molká ródarátki gwátéá sar kort. Tán sohbá gwátá molk cha madagá porr kortagat.
13 Então estendeu Moisés sua vara sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; e, quando amanheceu, o vento oriental trouxe os gafanhotos.
14 Sajjahén Mesray molká madag kapt o sarjamén Mesrá mán retk. Madagay choshén sehr na pésará butag o na démterá bit.
14 Subiram, pois, os gafanhotos sobre toda a terra do Egito e pousaram sobre todos os seus termos; tão numerosos foram, que antes destes nunca houve tantos, nem depois deles haverá.
15 Sarjamén zeminesh póshet o syáh syáh kort. Zeminay hamá sajjahén drachk o dár o drachkáni hamá sajjahén nibag ke cha tróngalá rakketagatant, madagán wártant. Sarjamén Mesrá hecch sabzén chizzé pasht nakapt, na drachké, na káhé.
15 Pois cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; e comeram toda a erva da terra e todo o fruto das árvores, que deixara a saraiva; nada verde ficou, nem de árvore nem de erva do campo, por toda a terra do Egito.
16 Perawná damáná Mussá o Hárun gwánk jat o gwashtant: “Man shomay Hodáwandén Hodáay o shomay gonahkár án.
16 Então Faraó mandou apressadamente chamar Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei contra o Senhor vosso Deus, e contra vós.
17 É yakkén randá mani gonáhá bebakshét o cha wati Hodáwandén Hodáyá dwá belóthét ke é malkamutá cha mani sará bethagalénit.”
17 Agora: pois, perdoai-me peço-vos somente esta vez o meu pecado, e orai ao Senhor vosso Deus que tire de mim mais esta morte.
18 Mussá cha Perawnay kerrá shot o cha Hodáwandá dwái lóthet.
18 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
19 Hodáwandá gwátay dém tarrént o sakkén trondén rónendi gwáté kort. Gwátá madag bort o Sohrzerá dawr dátant. Sajjahén Mesrá yakk dánagé madag ham pasht nakapt.
19 Então o Senhor trouxe um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no Mar Vermelho; não ficou um só gafanhoto em todos os termos do Egito.
20 Bale Hodáwandá Perawnay del seng kort o áiá Esráili rawagá naeshtant.
20 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Wati dastá ásmánay némagá shahár day ke Mesray molká tahárié mán beshánit, anchén bazén tahárié ke chamm pa chammá gendag mabit.”
21 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas que se possam apalpar.
22 Mussáyá wati dast ásmánay némagá shahár dát o bazén taháriéá sajjahén Mesr tán say róchá mán póshet.
22 Estendeu, pois, Moisés a mão para o céu, e houve trevas espessas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Tán say róchá kassá kass nadist o kass cha wati jágahá pád nayátk. Bale Esráiliáni sajjahén hankén rozhná atant.
23 Não se viram uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas para todos os filhos de Israel havia luz nas suas habitações.
24 Perawná Mussá lótháént o gwashti: “Berawét o Hodáwanday parasteshá bekanét. Bass shomay ramag o górom hamedá dáraga bant. Wati chokkán ham barét gón.”
24 Então mandou Faraó chamar Moisés, e disse: Ide, servi ao Senhor; somente fiquem os vossos rebanhos e o vosso gado; mas vão juntamente convosco os vossos pequeninos.
25 Mussáyá gwasht: “Taw báyad ent márá helárig o sóchagi korbánigáni baragá ham bellay ke má pa wati Hodáwandén Hodáyá korbánigesh bekanén.
25 Moisés, porém, disse: Tu também nos tens de dar nas mãos sacrifícios e holocaustos, para que possamos oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus.
26 Báyad ent má wati mál o dalwatán ham bebarén gón. Yakk srombé ham pasht makapit, chéá ke má cha eshán lahtén pa wati Hodáwandén Hodáyá gechéna kanén o tánke má ódá sar mabén, nazánén kojámiá pa Hodáwandá korbánig bekanén.”
26 E também o nosso gado há de ir conosco; nem uma unha ficará; porque dele havemos de tomar para servir ao Senhor nosso Deus; porque não sabemos com que havemos de servir ao Senhor, até que cheguemos lá.
27 Hodáwandá Perawnay del seng kort o Perawn áyáni rawagá rázig nabut.
27 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não os quis deixar ir:
28 Perawná gón Mussáyá gwasht: “Thagal cha mani démá! Habardár. Dega baré mani démá nakapay. Mani démá kaptay, tai mark ent.”
28 Disse, pois, Faraó a Moisés: Retira-te de mim, guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque no dia em que me vires o rosto morrerás.
29 Mussáyá gwasht: “Harché taw gwashay. Man dega baré tai démá nakapán.”
29 Respondeu Moisés: Disseste bem; eu nunca mais verei o teu rosto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.