Daniel 4
بلۆچی Balochi (BCC) vs NVI
1 Cha bádsháh Nebukadnezaray némagá,
1 O rei Nabucodonosor, aos homens de todas nações, povos e línguas, que vivem no mundo inteiro: Paz e prosperidade!
2 Hamá nesháni ke borzén arshay Hodáyá maná pésh dáshtagant o hamá mójezah ke pa man kortaganti, wassha bán ke shomárá begwashánesh.
2 Tenho a satisfação de falar-lhes a respeito dos sinais e das maravilhas que o Deus Altíssimo realizou para mim.
3 Áiay nesháni zabardast ant o
3 Como são grandes os seus sinais, como são poderosas as suas maravilhas! O seu reino é um reino eterno; o seu domínio dura de geração em geração.
4 Mane Nebukadnezar wati lógá ásudag, wati kalátá wassh o ábád atán.
4 Eu, Nabucodonosor, estava satisfeito e próspero em casa, no meu palácio.
5 Man wábé dist o torséá maná mán patát. Gandaláni sará, mani hayál o shobénán maná torsént.
5 Tive um sonho que me deixou alarmado. Estando eu deitado em minha cama, os pensamentos e visões que passaram pela minha mente deixaram-me aterrorizado.
6 Gorhá man hokm dát ke Bábelay sajjahén dáná árag bebant tánke mani wábá máná bekanant.
6 Por isso decretei que todos os sábios da Babilônia fossem trazidos à minha presença para interpretarem o sonho para mim.
7 Wahdé jáduger, sáher, nojumi o estárzánt átkant, man gón áyán wati wáb gwasht bale áyán mani wáb máná kort nakort.
7 Quando os magos, os encantadores, os astrólogos e os adivinhos vieram, contei-lhes o sonho, mas eles não puderam interpretá-lo.
8 Bale godhsará Dányál ke áiay nám, mani hodáay námay hesábá Beltesházar ent, mani kerrá átk. Áiá pákén hodáyáni ruh mán ent. Man gón áiá wati wáb gwasht:
8 Por fim veio Daniel à minha presença e eu lhe contei o sonho. Ele é chamado Beltessazar, em homenagem ao nome do meu deus; e o espírito dos santos deuses está nele.
9 “Oo Beltesházar, nojumiáni master! Mana zánán ke tará pákén hodáyáni ruh mán ent o hecch rázay zánag pa taw grán naent. É mani wáb ent ke man distag, nun pa man mánái kan.
9 Eu disse: "Beltessazar, chefe dos magos, sei que o espírito dos santos deuses está em você, e que nenhum mistério é difícil demais para você. Vou contar-lhe o meu sonho; interprete-o para mim.
10 Man gandaláni sará, é shobén distant: Man cháragá atán ta gendán, zeminay nyámá drachké o drachk sakk borz ent.
10 Estas são as visões que tive quando estava deitado na minha cama: olhei, e ali diante de mim estava uma árvore muito alta no meio da terra.
11 Drachk rodán o master bayán ent. Eshiay borzi tán ásmáná sar ent o cha zeminay goddhi hadd o simsarán záher ent.
11 A árvore cresceu tanto que a sua copa encostou no céu; era visível até os confins da terra.
12 Táki dhawldár ant, bar o samará bár ent o pa sajjahénán waráki per ent. Pa zeminay jánwarán sáhegé o ásmánay morg eshiay sháharháni sará kodóha bandant o nendant. Har sahdár cha eshiá waráka wárt.
12 Tinha belas folhas, muitos frutos, e nela havia alimento para todos. Debaixo dela os animais do campo achavam abrigo, e as aves do céu viviam em seus galhos; todas as criaturas se alimentavam da árvore.
13 Wahdé gandalán waptagatán, shobénáni tahá diston, ta mani démá pákén mardomé, bezán kásedé, cha ásmáná jahlád pédák ent.
13 "Nas visões que tive deitado em minha cama, olhei e vi diante de mim uma sentinela, um anjo que descia do céu;
14 Áiá gón borzén tawáréá gwasht: ‘Drachká goddh o sháharháni borr o tákáni send o baráni sheng o sháng kan. Bell ke jánwar cha eshiay sáhegá dara káyant o tachant o morg cha eshiay sháharhán bála kanant.
14 e ele gritou em alta voz: ‘Derrubem a árvore e cortem os seus galhos; arranquem as suas folhas e espalhem os seus frutos. Fujam os animais de debaixo dela e as aves dos seus galhos.
15 Bale drachkay bondhá bell ke gón wandhál o risshagán bemánit tánke gón ásen o brenjén patthiéá patáyag bebit o dashtay sabzagáni tahá pasht bekapit. Belli cha ásmánay nódá tarra bit o bell ke jangali jánwaráni nyámá dashtay sabzagáni sará zendaga bit.
15 Mas deixem o toco e as suas raízes, presos com ferro e bronze; fique ele no chão, em meio a relva do campo’. "Ele será molhado com o orvalho do céu e com os animais comerá a grama da terra.
16 Bell ke eshiay del cha mardomi deléá badal kanag bebit o eshiá jánwari delé dayag bebit o bell ke tán hapt zamánagá anchosh bemánit.
16 A mente humana lhe será tirada, e ele será como um animal, até que se passem sete tempos.
17 É hokmay jár kásedán jatag, pákénán eshiay hokm dátag, tánke zendagén mardom bezánant ke borzén arshay Hodá ensáni bádsháhiáni sará hokmrán ent o é bádsháhián hamá mardomá dant ke Hodáay jenda lóthit. Tantaná kamzátén mardomán ham é bádsháhiáni sará hákema kant.’
17 "A decisão é anunciada por sentinelas, os anjos declaram o veredicto, para que todos os que vivem saibam que o Altíssimo domina sobre os reinos dos homens e os dá a quem quer, e põe no poder o homem mais simples.
18 É hamá wáb ent ke mane bádsháh Nebukadnezará distag. Oo Beltesházar! Nun taw eshiá máná kan, parchá ke mani bádsháhiay hecch dáná eshiá máná korta nakant, bale taw kortia kanay chéá ke tará pákén hodáyáni ruh mán ent.”
18 "Esse é o sonho que eu, o rei Nabucodonosor, tive. Agora, Beltessazar, diga-me o significado do sonho, pois nenhum dos sábios do meu reino consegue interpretá-lo para mim, exceto você, pois o espírito dos santos deuses está em você".
19 Gorhá Dányál, ke domi námi Beltesházar at, pa damánéá hayrán but, hayálán paréshán kort. Bádsháhá gwasht: “Beltesházar! Wáb o wábay mánáyá mayl ke tará paréshán bekant.” Beltesházará gwasht: “Mani wájah! Drégatá é wáb tai dozhmenáni bárawá butén o eshiay máná ham pa tai badwáhán.
19 Então Daniel, também chamado Beltessazar, ficou estarrecido por algum tempo, e os seus pensamentos o deixaram aterrorizado. Então o rei disse: "Beltessazar, não deixe que o sonho ou a sua interpretação o assuste". Beltessazar respondeu: "Meu senhor, quem dera o sonho só se aplicasse aos seus inimigos e o seu significado somente aos seus adversários!
20 É drachk ke taw distag, hamé ke rost o zórmand but, borziá ásmáná sar but o cha zeminay sajjahén hadd o simsarán záher at,
20 A árvore que viste, que cresceu e ficou enorme, e a sua copa encostava no céu, visível em toda a terra,
21 táki dhawldár atant o bari békesás o pa sajjahénán waráki per at o áiay sáhegá jangali jánwara neshtant o sháharháni sará báli morgáni kodóh atant,
21 que também tinha belas folhas e muitos frutos, na qual havia alimento para todos, abrigo para os animais do campo, e morada para as aves do céu nos seus galhos,
22 é drachk taw ay, oo bádsháh! Chéá ke taw mazan o porwák ay o tai mazani rostag o ásmáná sar ent o tai bádsháhi tán zeminay goddhi hadd o simsarán rasetag.
22 és tu, ó rei! Tu te tornaste grande e poderoso, pois a tua grandeza cresceu até alcançar o céu, e o teu domínio se estende até os confins da terra.
23 Tawe bádsháhá kásedé dist, pákéné, cha ásmáná ér áyag o gwashagá at: ‘Drachká goddh o barbád kan, bale drachkay bondhá bell ke gón wandhál o risshagán bemánit tánke gón ásen o brenjén patthiéá patáyag bebit o dashtay sabzagáni tahá pasht bekapit. Belli cha ásmánay nódá tarra bit, o bell ke jangali jánwaráni nyámá zendaga bit. Bell tán hapt zamánagá anchosha mánit.’
23 "E tu, ó rei, viste também uma sentinela, o anjo que descia do céu e dizia: ‘Derrubem a árvore e destruam-na, mas deixem o toco e as suas raízes, presos com ferro e bronze; fique ele no chão, em meio a relva do campo. Ele será molhado com o orvalho do céu e viverá com os animais selvagens, até que se passem sete tempos’.
24 Oo bádsháh! É tai wábay máná ent o é borzén arshay Hodáay hokm ent ke pa mani wájahén bádsháhá átkag.
24 "Esta é a interpretação, ó rei, e este é o decreto que o Altíssimo emitiu contra o rei, meu senhor:
25 Taw cha ensánán gallénaga bay o jangali jánwaráni darnyámá jahmenenda bay. Tai ward o warák pas o gókáni dhawlá káh o buccha bant o taw cha ásmánay nódán tarra bay. Tán hapt zamánagá taw anchosha bay, tán hamá wahdá ke taw pajjáh byáray ke borzén arshay Hodá ensáni bádsháhiáni sará hokmrán ent o hamá mardomá dantesh ke wata lóthit.
25 Tu serás expulso do meio dos homens e viverás com os animais selvagens; comerás capim como os bois e te molharás com o orvalho do céu. Passarão sete tempos até que admitas que o Altíssimo domina sobre os reinos dos homens e os dá a quem quer.
26 Hamé hokmay máná, ke drachkay bondh gón wandhál o risshagán pasht géjag bebit, esh ent ke wahdé taw pajjáha káray ke asli bádsháh arshá neshtag, tai bádsháhi padá tará dayaga bit.
26 A ordem para deixar o toco da árvore com as raízes significa que o teu reino te será devolvido quando reconheceres que os Céus dominam.
27 Oo bádsháh! Paméshká mani é sój balkén pa taw sharrén sójé bebit: nékén kár bekan ke cha wati gonáhán dur bebay o bazzagáni sará rahm kan ke cha wati radkárián berakkay. Balkén tai ábádi barjáh bemánit.”
27 Portanto, ó rei, aceita o meu conselho: Renuncia a teus pecados e à tua maldade, pratique a justiça e tenha compaixão dos necessitados. Talvez, então, continues a viver em paz".
28 É sajjahén chizz gón bádsháh Nebukadnezará butant.
28 Tudo isso aconteceu com o rei Nabucodonosor.
29 Dwázdah máhá rand, á Bábelay sháhi kalátay sará gám janagá at.
29 Doze meses depois, quando o rei estava andando no terraço do palácio real da Babilônia,
30 Bádsháhá gwasht: “É hamá mazanén Bábel naent ke man gón wati zabardastén zórá addh kort ke mani pormarháhén shán o shawkatá záher bekant o mani sháhi kalát bebit?”
30 disse: "Acaso não é esta a grande Babilônia que eu construí como capital do meu reino, com o meu enorme poder e para a glória da minha majestade? "
31 Angat habar bádsháhay dapá at ke cha ásmáná tawáré átk, gwashagá at: “Oo bádsháh Nebukadnezar! Tará gwashag bayagá ent ke tai bádsháhi cha taw pach gerag butag.
31 As palavras ainda estavam nos seus lábios quando veio do céu uma voz que disse: "É isto que está decretado quanto a você, rei Nabucodonosor: Sua autoridade real lhe foi tirada.
32 Taw cha ensánán gallénaga bay o jangali jánwaráni darnyámá jahmenenda bay. Tai ward o warák pas o gókáni dhawlá káh o buccha bant. Tán hapt zamánagá taw anchosha bay tán hamá wahdá ke taw pajjáh byáray o bezánay ke borzén arshay Hodá ensáni bádsháhiáni sará hokmrán ent o hamá mardomá dantesh ke wata lóthit.”
32 Você será expulso do meio dos homens, viverá com os animais selvagens e comerá capim como os bois. Passarão sete tempos até que admita que o Altíssimo domina sobre os reinos dos homens e os dá a quem quer".
33 Hamá damáná gón Nebukadnezará anchosh but ke gwashag butagat. Á cha ensánán gallénag but, pas o gókáni dhawlá káh o bucchia wárt, áiay jesm cha ásmánay nódá tarra but, tánke áiay mud wakábay potháni warhá rostant o nákoni morgay panjagáni dhawlá butant.
33 A sentença sobre Nabucodonosor cumpriu-se imediatamente. Ele foi expulso do meio dos homens e passou a comer capim como os bois. Seu corpo molhou-se com o orvalho do céu, até que os seus cabelos e pêlos cresceram como as penas de uma águia, e as suas unhas como as garras de uma ave.
34 “Bale á rócháni halásiá, mane Nebukadnezará wati chamm ásmánay némagá chest kortant o mani hósh átk.
34 Ao fim daquele período, eu, Nabucodonosor, levantei os olhos ao céu, e percebi que o meu entendimento tinha voltado. Então louvei o Altíssimo; honrei e glorifiquei aquele que vive para sempre. O seu domínio é um domínio eterno; o seu reino dura de geração em geração.
35 Jahánay sajjahén mahluk áiay démá hecch naant.
35 Todos os povos da terra são como nada diante dele. Ele age como lhe agrada com os exércitos dos céus e com os habitantes da terra. Ninguém é capaz de resistir à sua mão nem de dizer-lhe: "O que fizeste? "
36 Hamá damáná mani hósh átk o mani bádsháhiay shawkatay háterá mani shán o mazani padá pa man átk. Mani saláhkár o mir o mehterán maná dar gétk o mani bádsháhi taht padá maná dayag but o mani ezzat cha pésarigén ezzatá báz géshter but.
36 Naquele momento voltou-me o entendimento, e eu recuperei a honra a majestade e a glória do meu reino. Meus conselheiros e nobres me procuraram, meu trono me foi restaurado, e minha grandeza veio a ser ainda maior.
37 Nun mane Nebukadnezar ásmánáni bádsháhá satá kanán, sárháyán o sharapa dayán chéá ke áiay sajjahén kár rást ant o áiay ráh pa ensáp. Á, gorunákáni gardená jahl korta kant.”
37 Agora eu, Nabucodonosor, louvo e exalto e glorifico o Rei dos céus, porque tudo o que ele faz é certo, e todos os seus caminhos são justos. E ele tem poder para humilhar aqueles que vivem com arrogância.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.