Daniel 4

بلۆچی Balochi (BCC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cha bádsháh Nebukadnezaray némagá,
1 O rei Nabucodonosor mandou aos povos de todas as nações, raças e línguas a seguinte mensagem: — Felicidade e paz para todos!
2 Hamá nesháni ke borzén arshay Hodáyá maná pésh dáshtagant o hamá mójezah ke pa man kortaganti, wassha bán ke shomárá begwashánesh.
2 Quero que todos saibam dos maravilhosos milagres que o Deus Altíssimo fez em meu favor.
3 Áiay nesháni zabardast ant o
3 Grandes são os seus milagres, e as coisas que ele fez são espantosas! Pois ele é o Rei eterno e reinará para sempre.
4 Mane Nebukadnezar wati lógá ásudag, wati kalátá wassh o ábád atán.
4 E continuou: — Eu, Nabucodonosor, vivia sossegado no meu palácio, e tudo ia muito bem.
5 Man wábé dist o torséá maná mán patát. Gandaláni sará, mani hayál o shobénán maná torsént.
5 Mas certa noite tive um sonho que me deixou preocupado. Enquanto dormia, ideias e visões horrorosas tomaram conta de mim.
6 Gorhá man hokm dát ke Bábelay sajjahén dáná árag bebant tánke mani wábá máná bekanant.
6 Por isso, mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que eles me explicassem o sonho.
7 Wahdé jáduger, sáher, nojumi o estárzánt átkant, man gón áyán wati wáb gwasht bale áyán mani wáb máná kort nakort.
7 Vieram então os sábios, os adivinhos, os astrólogos e os feiticeiros, e eu lhes contei o sonho, mas nenhum deles pôde explicá-lo.
8 Bale godhsará Dányál ke áiay nám, mani hodáay námay hesábá Beltesházar ent, mani kerrá átk. Áiá pákén hodáyáni ruh mán ent. Man gón áiá wati wáb gwasht:
8 Finalmente, apresentou-se Daniel, conhecido também como Beltessazar, nome que recebeu em honra do meu deus. O espírito dos santos deuses está nele, e por isso eu lhe contei o meu sonho. Eu disse:
9 “Oo Beltesházar, nojumiáni master! Mana zánán ke tará pákén hodáyáni ruh mán ent o hecch rázay zánag pa taw grán naent. É mani wáb ent ke man distag, nun pa man mánái kan.
9 “Beltessazar, chefe dos adivinhos, eu sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que você não possa explicar. Por isso vou lhe contar o sonho e quero que você explique o que ele quer dizer.
10 Man gandaláni sará, é shobén distant: Man cháragá atán ta gendán, zeminay nyámá drachké o drachk sakk borz ent.
10 Eu estava deitado na cama e, de repente, tive uma visão. Nela vi uma árvore muito alta, plantada no centro da terra.
11 Drachk rodán o master bayán ent. Eshiay borzi tán ásmáná sar ent o cha zeminay goddhi hadd o simsarán záher ent.
11 A árvore cresceu e cresceu até tocar o céu e era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
12 Táki dhawldár ant, bar o samará bár ent o pa sajjahénán waráki per ent. Pa zeminay jánwarán sáhegé o ásmánay morg eshiay sháharháni sará kodóha bandant o nendant. Har sahdár cha eshiá waráka wárt.
12 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, as aves faziam ninhos nos seus galhos, e todos os seres vivos se alimentavam das suas frutas.
13 Wahdé gandalán waptagatán, shobénáni tahá diston, ta mani démá pákén mardomé, bezán kásedé, cha ásmáná jahlád pédák ent.
13 Eu ainda estava sonhando, quando, de repente, vi um anjo-vigia que descia do céu
14 Áiá gón borzén tawáréá gwasht: ‘Drachká goddh o sháharháni borr o tákáni send o baráni sheng o sháng kan. Bell ke jánwar cha eshiay sáhegá dara káyant o tachant o morg cha eshiay sháharhán bála kanant.
14 e dizia em voz muito alta: ‘Derrubem a árvore, cortem os seus galhos, tirem as folhas e joguem fora as frutas. Espantem os animais que estão descansando na sua sombra e as aves que estão nos seus galhos.
15 Bale drachkay bondhá bell ke gón wandhál o risshagán bemánit tánke gón ásen o brenjén patthiéá patáyag bebit o dashtay sabzagáni tahá pasht bekapit. Belli cha ásmánay nódá tarra bit o bell ke jangali jánwaráni nyámá dashtay sabzagáni sará zendaga bit.
15 Mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse toco — esse homem —, e ele comerá capim como os animais.
16 Bell ke eshiay del cha mardomi deléá badal kanag bebit o eshiá jánwari delé dayag bebit o bell ke tán hapt zamánagá anchosh bemánit.
16 Ele perderá o juízo e começará a pensar como animal; sete anos viverá assim.
17 É hokmay jár kásedán jatag, pákénán eshiay hokm dátag, tánke zendagén mardom bezánant ke borzén arshay Hodá ensáni bádsháhiáni sará hokmrán ent o é bádsháhián hamá mardomá dant ke Hodáay jenda lóthit. Tantaná kamzátén mardomán ham é bádsháhiáni sará hákema kant.’
17 Esta é a sentença dada pelos anjos, pelos anjos-vigias do céu, a fim de que todos saibam que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo. Ele dá esses reinos a quem quer, mesmo ao mais humilde de todos os homens.’ ”
18 É hamá wáb ent ke mane bádsháh Nebukadnezará distag. Oo Beltesházar! Nun taw eshiá máná kan, parchá ke mani bádsháhiay hecch dáná eshiá máná korta nakant, bale taw kortia kanay chéá ke tará pákén hodáyáni ruh mán ent.”
18 E Nabucodonosor terminou, dizendo: — Foi esse o sonho que eu tive, e nenhum dos meus sábios pôde me explicar o que ele quer dizer. Mas você, Beltessazar, pode dar a explicação porque o espírito dos santos deuses está em você. Portanto, explique o que o sonho quer dizer.
19 Gorhá Dányál, ke domi námi Beltesházar at, pa damánéá hayrán but, hayálán paréshán kort. Bádsháhá gwasht: “Beltesházar! Wáb o wábay mánáyá mayl ke tará paréshán bekant.” Beltesházará gwasht: “Mani wájah! Drégatá é wáb tai dozhmenáni bárawá butén o eshiay máná ham pa tai badwáhán.
19 Ao ouvir isso, Daniel, também conhecido como Beltessazar, ficou espantado e por alguns instantes não sabia o que pensar. O rei lhe disse: — Beltessazar, não se preocupe com o sonho nem com o que ele quer dizer. Mas Daniel respondeu: — Ó rei, quem dera que o sonho e a sua mensagem não fossem a respeito do senhor, mas a respeito dos seus inimigos!
20 É drachk ke taw distag, hamé ke rost o zórmand but, borziá ásmáná sar but o cha zeminay sajjahén hadd o simsarán záher at,
20 O senhor viu uma árvore que cresceu e cresceu até tocar o céu e que era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
21 táki dhawldár atant o bari békesás o pa sajjahénán waráki per at o áiay sáhegá jangali jánwara neshtant o sháharháni sará báli morgáni kodóh atant,
21 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, e as aves faziam ninhos nos seus galhos.
22 é drachk taw ay, oo bádsháh! Chéá ke taw mazan o porwák ay o tai mazani rostag o ásmáná sar ent o tai bádsháhi tán zeminay goddhi hadd o simsarán rasetag.
22 — Aquela árvore, ó rei, é o senhor. Pois o senhor se tornou poderoso, e o seu poder aumentou tanto, que chegou até o céu, e o seu domínio se estendeu pelo mundo inteiro.
23 Tawe bádsháhá kásedé dist, pákéné, cha ásmáná ér áyag o gwashagá at: ‘Drachká goddh o barbád kan, bale drachkay bondhá bell ke gón wandhál o risshagán bemánit tánke gón ásen o brenjén patthiéá patáyag bebit o dashtay sabzagáni tahá pasht bekapit. Belli cha ásmánay nódá tarra bit, o bell ke jangali jánwaráni nyámá zendaga bit. Bell tán hapt zamánagá anchosha mánit.’
23 E o senhor viu também um anjo-vigia descendo do céu e dizendo: “Derrubem a árvore e quebrem todos os seus galhos, mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, para que fique no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse homem, e ele terá de comer o que os animais comem. Sete anos ele viverá assim.”
24 Oo bádsháh! É tai wábay máná ent o é borzén arshay Hodáay hokm ent ke pa mani wájahén bádsháhá átkag.
24 E Daniel continuou: — E agora vou dar a explicação. Este sonho trata da sentença do Deus Altíssimo contra o senhor, ó rei.
25 Taw cha ensánán gallénaga bay o jangali jánwaráni darnyámá jahmenenda bay. Tai ward o warák pas o gókáni dhawlá káh o buccha bant o taw cha ásmánay nódán tarra bay. Tán hapt zamánagá taw anchosha bay, tán hamá wahdá ke taw pajjáh byáray ke borzén arshay Hodá ensáni bádsháhiáni sará hokmrán ent o hamá mardomá dantesh ke wata lóthit.
25 O senhor será expulso do meio dos seres humanos e ficará morando com os animais selvagens. O senhor comerá capim como os bois, dormirá ao ar livre e ficará molhado pelo sereno. Isso durará sete anos, até que o senhor reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei o homem que ele quer.
26 Hamé hokmay máná, ke drachkay bondh gón wandhál o risshagán pasht géjag bebit, esh ent ke wahdé taw pajjáha káray ke asli bádsháh arshá neshtag, tai bádsháhi padá tará dayaga bit.
26 A ordem do anjo para que deixassem ficar o toco da árvore com as raízes quer dizer que o senhor será rei de novo, mas só quando confessar que Deus domina o mundo inteiro.
27 Oo bádsháh! Paméshká mani é sój balkén pa taw sharrén sójé bebit: nékén kár bekan ke cha wati gonáhán dur bebay o bazzagáni sará rahm kan ke cha wati radkárián berakkay. Balkén tai ábádi barjáh bemánit.”
27 Ó rei, aceite o meu conselho. Deixe de pecar e faça o que é certo; acabe com as suas maldades e ajude os pobres. Assim talvez o senhor possa continuar a viver em paz e felicidade.
28 É sajjahén chizz gón bádsháh Nebukadnezará butant.
28 E, de fato, tudo isso aconteceu com o rei Nabucodonosor.
29 Dwázdah máhá rand, á Bábelay sháhi kalátay sará gám janagá at.
29 Doze meses mais tarde, ele estava passeando no terraço do seu palácio na cidade de Babilônia
30 Bádsháhá gwasht: “É hamá mazanén Bábel naent ke man gón wati zabardastén zórá addh kort ke mani pormarháhén shán o shawkatá záher bekant o mani sháhi kalát bebit?”
30 e disse: — Como é grande a cidade de Babilônia! Com o meu grande poder, eu a construí para ser a capital do meu reino, a fim de mostrar a todos a minha grandeza e a minha
31 Angat habar bádsháhay dapá at ke cha ásmáná tawáré átk, gwashagá at: “Oo bádsháh Nebukadnezar! Tará gwashag bayagá ent ke tai bádsháhi cha taw pach gerag butag.
31 O rei ainda estava falando quando veio uma voz do céu, que disse: — Preste atenção, rei Nabucodonosor! Este reino não é mais seu.
32 Taw cha ensánán gallénaga bay o jangali jánwaráni darnyámá jahmenenda bay. Tai ward o warák pas o gókáni dhawlá káh o buccha bant. Tán hapt zamánagá taw anchosha bay tán hamá wahdá ke taw pajjáh byáray o bezánay ke borzén arshay Hodá ensáni bádsháhiáni sará hokmrán ent o hamá mardomá dantesh ke wata lóthit.”
32 Você será expulso do meio dos seres humanos, ficará morando com os animais selvagens e comerá capim como os bois. Isso durará sete anos, até que você reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei quem ele quer.
33 Hamá damáná gón Nebukadnezará anchosh but ke gwashag butagat. Á cha ensánán gallénag but, pas o gókáni dhawlá káh o bucchia wárt, áiay jesm cha ásmánay nódá tarra but, tánke áiay mud wakábay potháni warhá rostant o nákoni morgay panjagáni dhawlá butant.
33 Naquele mesmo instante, cumpriu-se a sentença contra Nabucodonosor. Ele foi expulso do meio dos seres humanos e começou a comer capim como os bois. Dormia ao ar livre e ficava molhado pelo sereno. O seu cabelo ficou comprido, parecido com penas de águia, e as suas unhas cresceram tanto, que pareciam garras de um gavião.
34 “Bale á rócháni halásiá, mane Nebukadnezará wati chamm ásmánay némagá chest kortant o mani hósh átk.
34 O rei disse: — Depois de passados os sete anos, eu olhei para o céu, e o meu juízo voltou. Aí agradeci ao Deus Altíssimo e dei louvor e “O poder do Altíssimo é eterno; o seu
35 Jahánay sajjahén mahluk áiay démá hecch naant.
35 Para ele, os seres humanos não têm nenhum valor; ele governa todos os anjos do céu e todos os moradores da terra. Não há ninguém que possa impedi-lo de fazer o que quer; não há ninguém que possa obrigá-lo a explicar o que faz.”
36 Hamá damáná mani hósh átk o mani bádsháhiay shawkatay háterá mani shán o mazani padá pa man átk. Mani saláhkár o mir o mehterán maná dar gétk o mani bádsháhi taht padá maná dayag but o mani ezzat cha pésarigén ezzatá báz géshter but.
36 — Logo que o meu juízo voltou — continuou Nabucodonosor —, eu recebi outra vez a minha honra, a minha majestade e a glória do meu reino. Os meus conselheiros e as altas autoridades do meu governo me receberam de volta. Fui rei de novo, com mais poder do que antes.
37 Nun mane Nebukadnezar ásmánáni bádsháhá satá kanán, sárháyán o sharapa dayán chéá ke áiay sajjahén kár rást ant o áiay ráh pa ensáp. Á, gorunákáni gardená jahl korta kant.”
37 Portanto, eu, o rei Nabucodonosor, agradeço ao Rei do céu e lhe dou louvor e glória. Tudo o que ele faz é certo e justo, e ele pode humilhar qualquer pessoa orgulhosa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.