Atos 23
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARA
1 Pulosá sarókáni diwáná nendókén báskáni némagá tachkátachk cháret o gwasht: “Oo brátán! Man tán maróchigén róchá wati zend gón pák o palgárén jabin o wejdáné pa Hodáay razáyá gwázéntag.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 É habará o rand, masterén dini péshwá Hannániáyá Pulosay pahnátá óshtátagén mardom parmán dátant ke áiay dapá shahmát bejanant.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Gorhá Pulosá gwasht: “Hodá tará jant, oo espéti per moshtagén diwál! Taw Sharyatay rahbandáni randgiriá mani mayár o bémayáriay gisshénagá edá ay, bale é káray badalá gón mani shahmát janáénagá Sharyatay rahbandán próshagá ay.”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Pulosay kashá óshtátagén mardomán gón áiá gwasht: “Tará lajja nakant Hodáay náméntagén dini péshwáyá béezzata kanay?”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pulosá passaw dát o gwasht: “Oo brátán! Man nazántag ke é, Hodáay náméntagén masterén dini péshwá ent. Chéá ke nebeshtah ent ‘wati kawmay péshwáyá bad o rad magwashét.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Pulos sahig at ke sarókáni diwánay lahtén básk, Saduki o lahtén Parisi ant, paméshká áiá pa borztawári darráént: “Oo brátán! Man Parisié án o mani pet o pirok ham Parisi butagant, maróchi é hakdiwánay démá paméshká óshtárénag butagán ke mani báwar o omét ent ke Hodá mordagán padá zendaga kant.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Anchosh ke áiá é habar kort, sarókáni diwánay Parisi o Saduki báskáni nyámá jérhahé pád átk o diwán do bahr but.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Sadukiáni báwar esh ent ke mordag padá zendaga nabant o na préshtag hast o na ruh, bale Parisi é sajjahénána mannant.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Báz ják o jik but o Parisiáni Sharyatay lahtén zánógerá pa namannag gwasht: “Má pa é mardá hecch mayáré nagendén, balkén yakk ruh yá préshtagéá gón eshiá habar kortag.”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Wahdé áyáni nyámá arh o janjál géshter but, lashkaray masterá torset, chó mabit Pulosá bejanant o chondh chondh bekanant, paméshká sepáhigi parmán dátant ke jahlád berawant, Pulosá cha áyáni nyámá pa zór dar bekanant o kalátá bebarant.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Hamá shapá Hodáwandén Issá Pulosay démá átk o óshtát. Gwashti: “Oo Pulos! Delá mazan kan, anchosh ke taw Urshalimay shahrá pa mani mestágá sháhedi dátag, hamé dhawlá Rumay shahrá ham tará sháhedi dayagi ent.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Domi sabáhá, lahtén Yahudiá pandalé jórhént o watmánwatá sawgendesh wárt ke tán Pulosá makoshant, na ápa warant o na warag.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Pléndh o petnah sáchókén mardom cha chelá géshter atant.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Mazanén dini péshwá o kawmay kamásháni kerrá shotant o gwashtesh: “Má pa del sawgend wártag ke tán Pulosá makoshén heccha nawarén.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Paméshká shomá gón sarókáni diwáná hórigá, lashkaray masterá begwashét ke á Pulosá shomay kerrá byárit. Gón lashkaray masterá shomay nimmón é bebit ke shomá Pulosay bárawá géshter zánag o jost o pors kanaga lóthét. Má tayár én, rasagá pésar, ráhá áiá koshén.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Bale Pulosay gohárzátk ke cha é pandalá sahig but, kalátá shot o Pulosi sahig kort.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Pulosá yakk Rumi pawji apsaré lóthet o gwashti: “É warnáyá wati masteray kerrá bar ke eshiá chizzé gwashagi ent.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Áiá warná wati masteray kerrá bort o gwashti: “Maná kaydién Pulosá lóthetag o gwashtag ke é warnáyá tai kerrá byárán, chéá ke eshiá gón taw chizzé gwashagi ent.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Lashkaray masterá warnáay dast gept o yakk kerré bort o jost kort: “Tará gón man chónén habaré hast?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Áiá gwasht: “Lahtén Yahudiá shawr kortag ke tará begwashant bándá Pulosá diwánay démá pésh bekanay, pa é shawrá áyáni nimmón esh ent ke á Pulosay bárawá géshter jost o pors kanaga lóthant,
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Bale taw áyáni é habaray mannagá tayár mabay, chéá ke cha áyán chell mardomá gésh, ráhá Pulosay sará orosh kanag o áiay koshagá tayár ent. Áyán sawgend wártag ke tán Pulosá makoshant, na ápa warant o na warag. Á tayár neshtagant o wadárig ant ke taw áyáni wáhagá bemannay.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Lashkaray masterá warná roksat kort o gwasht: “Hechkas sahig mabit ke taw maná é hál dátag.”
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Gorhá lashkaray masterá do apsar lóthet o gwashtant: “Do sad payádagén sepáhig, haptád aspswár o do sad nayzahbandén sepáhig tayár bekanét ke enshapi, sáhat nohá Kaysariahá berawant,
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 pa swáriá, Pulosá asp ham bedayét tán áiá pa wasshi o salámati, wáli Piliksay kerrá berasénant.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Lashkaray masterá, Rumi wáliay námá yakk kágadé ham é dhawlá nebesht:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Cha Klawdius Lisiásay némagá pa sharapdárén wáli Piliksay námá:
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 É mard, Yahudián geptagat o áiá koshagi atant. Bale wahdé man sahig bután ke á Rumi báshendahé, gorhá gón sepáhigán shotán o man cha áyáni dastá rakként.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Man lóthet bezánán ke é marday sará chónén bohtámé janant, paméshká áyáni sarókáni diwánay démá pésh kort.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Sahig bután ke áiá wati Sharyatay jérhaháni sará mayárig kanagá ant o áiá hecch choshén káré nakortag ke kayd o band, yá markay sezáwár bebit.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Wahdé maná hál raset ke pa áiay koshagá pandalé sázag butag, hamá damáná tai gwará ráhon dát. Man, hamá mardom ke áiay sará bohtáma janant, parmán dátagant ke gón áiá wati arhá tai démá pésh bekanant.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Gorhá sepáhigán, parmánay sará, hamá shapá Pulos cha Urshalimá zort o Antipátrisay shahrá rasént.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Domi róchá, aspswárén sepáhigesh Pulosay hamráhiá rawán dátant o wat kalátá per tarretant.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Kaysariahay rasagá, áyán kágad á damagay wáli Piliksá dát o Pulosesh áiay démá pésh kort.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Kágaday wánagá rand, wáliá cha Pulosá jost kort: “Taw kojám damagay mardomé ay?” Passawi dát: “Man Kilikiahay damagay mardomé án.”
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Gorhá gón Pulosá gwashti: “Wahdé tai sará bohtám janókén mardoma káyant, man tai o áyáni habarán wat gósha dárán.” Gorhá áiá sepáhig hokm kortant ke Pulosá hamá kalátá bebarant ke Hirudis bádsháhá bastag o hamódá áiay negahpániá bekanant.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.