Atos 23
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARIB
1 Pulosá sarókáni diwáná nendókén báskáni némagá tachkátachk cháret o gwasht: “Oo brátán! Man tán maróchigén róchá wati zend gón pák o palgárén jabin o wejdáné pa Hodáay razáyá gwázéntag.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 É habará o rand, masterén dini péshwá Hannániáyá Pulosay pahnátá óshtátagén mardom parmán dátant ke áiay dapá shahmát bejanant.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Gorhá Pulosá gwasht: “Hodá tará jant, oo espéti per moshtagén diwál! Taw Sharyatay rahbandáni randgiriá mani mayár o bémayáriay gisshénagá edá ay, bale é káray badalá gón mani shahmát janáénagá Sharyatay rahbandán próshagá ay.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Pulosay kashá óshtátagén mardomán gón áiá gwasht: “Tará lajja nakant Hodáay náméntagén dini péshwáyá béezzata kanay?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pulosá passaw dát o gwasht: “Oo brátán! Man nazántag ke é, Hodáay náméntagén masterén dini péshwá ent. Chéá ke nebeshtah ent ‘wati kawmay péshwáyá bad o rad magwashét.’”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pulos sahig at ke sarókáni diwánay lahtén básk, Saduki o lahtén Parisi ant, paméshká áiá pa borztawári darráént: “Oo brátán! Man Parisié án o mani pet o pirok ham Parisi butagant, maróchi é hakdiwánay démá paméshká óshtárénag butagán ke mani báwar o omét ent ke Hodá mordagán padá zendaga kant.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Anchosh ke áiá é habar kort, sarókáni diwánay Parisi o Saduki báskáni nyámá jérhahé pád átk o diwán do bahr but.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Sadukiáni báwar esh ent ke mordag padá zendaga nabant o na préshtag hast o na ruh, bale Parisi é sajjahénána mannant.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Báz ják o jik but o Parisiáni Sharyatay lahtén zánógerá pa namannag gwasht: “Má pa é mardá hecch mayáré nagendén, balkén yakk ruh yá préshtagéá gón eshiá habar kortag.”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Wahdé áyáni nyámá arh o janjál géshter but, lashkaray masterá torset, chó mabit Pulosá bejanant o chondh chondh bekanant, paméshká sepáhigi parmán dátant ke jahlád berawant, Pulosá cha áyáni nyámá pa zór dar bekanant o kalátá bebarant.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Hamá shapá Hodáwandén Issá Pulosay démá átk o óshtát. Gwashti: “Oo Pulos! Delá mazan kan, anchosh ke taw Urshalimay shahrá pa mani mestágá sháhedi dátag, hamé dhawlá Rumay shahrá ham tará sháhedi dayagi ent.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Domi sabáhá, lahtén Yahudiá pandalé jórhént o watmánwatá sawgendesh wárt ke tán Pulosá makoshant, na ápa warant o na warag.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Pléndh o petnah sáchókén mardom cha chelá géshter atant.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Mazanén dini péshwá o kawmay kamásháni kerrá shotant o gwashtesh: “Má pa del sawgend wártag ke tán Pulosá makoshén heccha nawarén.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Paméshká shomá gón sarókáni diwáná hórigá, lashkaray masterá begwashét ke á Pulosá shomay kerrá byárit. Gón lashkaray masterá shomay nimmón é bebit ke shomá Pulosay bárawá géshter zánag o jost o pors kanaga lóthét. Má tayár én, rasagá pésar, ráhá áiá koshén.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Bale Pulosay gohárzátk ke cha é pandalá sahig but, kalátá shot o Pulosi sahig kort.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pulosá yakk Rumi pawji apsaré lóthet o gwashti: “É warnáyá wati masteray kerrá bar ke eshiá chizzé gwashagi ent.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Áiá warná wati masteray kerrá bort o gwashti: “Maná kaydién Pulosá lóthetag o gwashtag ke é warnáyá tai kerrá byárán, chéá ke eshiá gón taw chizzé gwashagi ent.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Lashkaray masterá warnáay dast gept o yakk kerré bort o jost kort: “Tará gón man chónén habaré hast?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Áiá gwasht: “Lahtén Yahudiá shawr kortag ke tará begwashant bándá Pulosá diwánay démá pésh bekanay, pa é shawrá áyáni nimmón esh ent ke á Pulosay bárawá géshter jost o pors kanaga lóthant,
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Bale taw áyáni é habaray mannagá tayár mabay, chéá ke cha áyán chell mardomá gésh, ráhá Pulosay sará orosh kanag o áiay koshagá tayár ent. Áyán sawgend wártag ke tán Pulosá makoshant, na ápa warant o na warag. Á tayár neshtagant o wadárig ant ke taw áyáni wáhagá bemannay.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Lashkaray masterá warná roksat kort o gwasht: “Hechkas sahig mabit ke taw maná é hál dátag.”
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Gorhá lashkaray masterá do apsar lóthet o gwashtant: “Do sad payádagén sepáhig, haptád aspswár o do sad nayzahbandén sepáhig tayár bekanét ke enshapi, sáhat nohá Kaysariahá berawant,
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 pa swáriá, Pulosá asp ham bedayét tán áiá pa wasshi o salámati, wáli Piliksay kerrá berasénant.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Lashkaray masterá, Rumi wáliay námá yakk kágadé ham é dhawlá nebesht:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Cha Klawdius Lisiásay némagá pa sharapdárén wáli Piliksay námá:
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 É mard, Yahudián geptagat o áiá koshagi atant. Bale wahdé man sahig bután ke á Rumi báshendahé, gorhá gón sepáhigán shotán o man cha áyáni dastá rakként.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Man lóthet bezánán ke é marday sará chónén bohtámé janant, paméshká áyáni sarókáni diwánay démá pésh kort.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Sahig bután ke áiá wati Sharyatay jérhaháni sará mayárig kanagá ant o áiá hecch choshén káré nakortag ke kayd o band, yá markay sezáwár bebit.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Wahdé maná hál raset ke pa áiay koshagá pandalé sázag butag, hamá damáná tai gwará ráhon dát. Man, hamá mardom ke áiay sará bohtáma janant, parmán dátagant ke gón áiá wati arhá tai démá pésh bekanant.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Gorhá sepáhigán, parmánay sará, hamá shapá Pulos cha Urshalimá zort o Antipátrisay shahrá rasént.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Domi róchá, aspswárén sepáhigesh Pulosay hamráhiá rawán dátant o wat kalátá per tarretant.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Kaysariahay rasagá, áyán kágad á damagay wáli Piliksá dát o Pulosesh áiay démá pésh kort.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Kágaday wánagá rand, wáliá cha Pulosá jost kort: “Taw kojám damagay mardomé ay?” Passawi dát: “Man Kilikiahay damagay mardomé án.”
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Gorhá gón Pulosá gwashti: “Wahdé tai sará bohtám janókén mardoma káyant, man tai o áyáni habarán wat gósha dárán.” Gorhá áiá sepáhig hokm kortant ke Pulosá hamá kalátá bebarant ke Hirudis bádsháhá bastag o hamódá áiay negahpániá bekanant.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.