Atos 20

بلۆچی Balochi (BCC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Epésosay shahray shóreshay halásiá rand, Pulosá á shahray morid lóthet o delbaddhi dátant, gorhá cha áyán roksati gept o dém pa Makduniahá ráh kapt.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Cha á hand o damagán ke gwast, gón wati habarán, báwarmandi bázén delbaddhié dátant. Randá átk o Yunáná raset.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Ódá tán say máhá mahtal but. Gón bójigéá Suriahay rawagá pésar, Yahudián pa áiá pandalé sázet, paméshká cha Makduniahay ráhá per tarragay shawri kort.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Áiay hamráh esh atant: Pirrusay chokk Supáterus ke Biriahay mardomé at, Aristarkás o Sekundus ke Tesálunikiay mardom atant, Gáyus ke Derbehay mardomé at, Timutáus, Tikikus o Trupimus ke Ásiáay damagay mardom atant.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Á cha má pésh kaptant o Truásay shahrá shotant. Hamódá pa may áyagá rahchár butant.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Béhomirén Naganay Aidá rand, má cha Pilipiay shahrá bójigéá swár butén o panch róchá rand, Truásá áyáni kerrá átkén o tán hapt róchá hamódá dáshtén.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Haptagay awali róchá, pa nánay chondh chondh kanagá hórigá neshtagatén o Pulosá gón báwarmandán trán kort. Domi sabáhá á rawagi at, paméshká tán shapnémá habari kort.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Hamá borzádi báná ke neshtagatén, bázén cherágé rók at.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Pulosay habaráni wahdá, Yutukus námén warnáé darigay dapá neshtagat. Wábénag but, kóchandhagá lagget o wáb kapt. Cha lógay sayomi tabaká jahlád kapt o mort. Mardomán áiay jón chest kort.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pulos ér átk, áiay némagá jahl but, goláéshi kort o gwashti: “Matorsét, sáhi mán ent.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Gorhá borzád shot, náni chondh chondh kort o wárt, randá gón áyán wati gapp o tráni tán gwarbámá démá bort o padá cha ódá dar kapt o shot.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Á warnáesh, zendag o dráh áiay lógá bort o áyán mazanén tasallá o delbaddhié raset.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Má bójigá swár butén o cha Pulosá pésar, Ásusay shahrá shotén ke cha ódá áiá gón wat bezurén. Pulosay wáhag esh at ke Truásá beger tán Ásusá hoshkiá sapar bekant.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Wahdé Ásusay shahrá gón áiá dochár kaptén, gorhá bójigá swáren kort o Mitiliniay shahrá átkén.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Cha ódá domi róchá Kiusay jazirahay démá átk o rasetén. Sayomi róchá, Sámusay banden o cháromi róchá Militusay shahrá átkén.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pulosay shawr at, Epésosay shahrá hecch maóshtit, tánke Ásiáay damagá báz mahtal mabit. Áiá eshtáp at ke agan buta kant Pentikástay Aiday róchá Urshalimá bebit.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Pulosá cha Militusay shahrá, pa Epésosay kelisáay kamáshán kolaw ráh dát o á wati kerrá lóthetant.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Kamásh ke átkant, gón áyán gwashti: “Shomá wata zánét cha hamá awali róchá ke man Ásiáay damagá pád ér kortag, che paymá wati zend gón shomá gwázéntag.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Man ars réchán o pa békebri o darbéshi Hodáwanday hezmatkári kortag o Yahudiáni pandaláni sawabá bázén sakki o sóri saggetag.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Wata zánét, shomay nap o suttá harché ke mani dastá bayagi butag man kortag o Hodáay kolaw pa shomá, mocchiáni tahá o lóg pa lóg áwortag o sar kortag.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Man Yahudi o Yunáni, doén pant o sój dátagant ke cha wati radén kárán tawbah bekanant, Hodáay ráhá begerant o may Hodáwandén Issáay sará imán byárant.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Annun gón Pákén Ruhay rahshóniá Urshalimá rawán. Nazánán ódá gón man ché bayagi ent.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Bale eshiá zánán ke Pákén Ruh maná har shahrá péshgói kanag o gwáhi dayagá ent, kayd o band o sakki o sóri mani wadár o entezárá ant.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Maná pa wati sáh o zendá parwáh nést, mani yakkén wáhag esh ent ke wati dawr o bárigá pa sar berasénán o Hodáwandén Issáay dátagén kárá sarjam bekanán, bezán Hodáay mehr o rahmataymestágá berasénán.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Nuna zánán, man ke Hodáay bádsháhiay wasshén mestág pa shomá áwortag o raséntag, cha shomá hechkas padá maná nagendit.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Paméshká maróchi shomárá pa rásti o deljamia gwashán ke shomay hechkasay hón mani gardená naent.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Chéá ke man pa shomá Hodáay sajjahén wáhagáni rasénagá hechbar chakk o pad nabutagán.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Shomá wati jend o wati ramagay sajjahén báwarmandáni hayáldáriá bekanét ke Pákén Ruhá shomárá áyáni negahpán kortag. Hodáay kelisáay shepánki o negahpániá bekanét, hamá kelisá ke Hodáwandén Issáyá gón wati hóná pa bahá geptag.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Mana zánán cha mani rawagá rand, derrókén gork shomay nyámá káyant o ramagay sará rahma nakanant.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Tantaná shomay wati nyámá ham anchén mardom páda káyant ke rástén habarán prosht o prósha kanant tánke moridán wati némagá bekasshant.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Paméshká hozzhár bét o yát bekanét ke tán say sálá, man shap o róch pa shomá grétag o shomárá dháh dátag.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Nun shomárá Hodá o áiay pormehr o rahmatén habaráni sepordaha kanán ke á habar shomárá mohr dáshta kanant tán hór gón sajjahén Hodáay palgártagénán mirás bebarét.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Maná cha kaséá hecch chizzéay tamáh o lálech nabutag, na sohr o tangaway, na nograh o zarray o na god o póshákay.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Shomá wata zánét ke man gón wati é dastán kár kortag, watig o wati hamkáráni zalurat o garaz wat sarjam kortagant.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Man shomárá darwar o nemunah pésh kortag ke shomá ham mani dhawlá wati dastán kár bebandét o kár bekanét o wár o bazzagán komakk bedayét. Shomá cha Hodáwandén Issáay é habarán bétránag mabét o mashamóshét ke áiá gwasht: ‘Cha zuragá, dayag bahtáwarter ent.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Cha é habaráni halásiá rand, Pulos kóndhán kapt o gón sajjahénán hór dwái kort.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Sajjahénán Pulos goláésh kort, chokket o báz grétesh.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Á géshter pa eshiá gamig atant ke Pulosá gwashtagat: “Shomá padá maná nagendét.” Gorhá tán bójigá raséntesh.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.