Atos 20
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARIB
1 Epésosay shahray shóreshay halásiá rand, Pulosá á shahray morid lóthet o delbaddhi dátant, gorhá cha áyán roksati gept o dém pa Makduniahá ráh kapt.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Cha á hand o damagán ke gwast, gón wati habarán, báwarmandi bázén delbaddhié dátant. Randá átk o Yunáná raset.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Ódá tán say máhá mahtal but. Gón bójigéá Suriahay rawagá pésar, Yahudián pa áiá pandalé sázet, paméshká cha Makduniahay ráhá per tarragay shawri kort.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Áiay hamráh esh atant: Pirrusay chokk Supáterus ke Biriahay mardomé at, Aristarkás o Sekundus ke Tesálunikiay mardom atant, Gáyus ke Derbehay mardomé at, Timutáus, Tikikus o Trupimus ke Ásiáay damagay mardom atant.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Á cha má pésh kaptant o Truásay shahrá shotant. Hamódá pa may áyagá rahchár butant.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Béhomirén Naganay Aidá rand, má cha Pilipiay shahrá bójigéá swár butén o panch róchá rand, Truásá áyáni kerrá átkén o tán hapt róchá hamódá dáshtén.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Haptagay awali róchá, pa nánay chondh chondh kanagá hórigá neshtagatén o Pulosá gón báwarmandán trán kort. Domi sabáhá á rawagi at, paméshká tán shapnémá habari kort.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Hamá borzádi báná ke neshtagatén, bázén cherágé rók at.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Pulosay habaráni wahdá, Yutukus námén warnáé darigay dapá neshtagat. Wábénag but, kóchandhagá lagget o wáb kapt. Cha lógay sayomi tabaká jahlád kapt o mort. Mardomán áiay jón chest kort.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pulos ér átk, áiay némagá jahl but, goláéshi kort o gwashti: “Matorsét, sáhi mán ent.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Gorhá borzád shot, náni chondh chondh kort o wárt, randá gón áyán wati gapp o tráni tán gwarbámá démá bort o padá cha ódá dar kapt o shot.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Á warnáesh, zendag o dráh áiay lógá bort o áyán mazanén tasallá o delbaddhié raset.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Má bójigá swár butén o cha Pulosá pésar, Ásusay shahrá shotén ke cha ódá áiá gón wat bezurén. Pulosay wáhag esh at ke Truásá beger tán Ásusá hoshkiá sapar bekant.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Wahdé Ásusay shahrá gón áiá dochár kaptén, gorhá bójigá swáren kort o Mitiliniay shahrá átkén.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Cha ódá domi róchá Kiusay jazirahay démá átk o rasetén. Sayomi róchá, Sámusay banden o cháromi róchá Militusay shahrá átkén.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Pulosay shawr at, Epésosay shahrá hecch maóshtit, tánke Ásiáay damagá báz mahtal mabit. Áiá eshtáp at ke agan buta kant Pentikástay Aiday róchá Urshalimá bebit.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Pulosá cha Militusay shahrá, pa Epésosay kelisáay kamáshán kolaw ráh dát o á wati kerrá lóthetant.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Kamásh ke átkant, gón áyán gwashti: “Shomá wata zánét cha hamá awali róchá ke man Ásiáay damagá pád ér kortag, che paymá wati zend gón shomá gwázéntag.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Man ars réchán o pa békebri o darbéshi Hodáwanday hezmatkári kortag o Yahudiáni pandaláni sawabá bázén sakki o sóri saggetag.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Wata zánét, shomay nap o suttá harché ke mani dastá bayagi butag man kortag o Hodáay kolaw pa shomá, mocchiáni tahá o lóg pa lóg áwortag o sar kortag.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Man Yahudi o Yunáni, doén pant o sój dátagant ke cha wati radén kárán tawbah bekanant, Hodáay ráhá begerant o may Hodáwandén Issáay sará imán byárant.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Annun gón Pákén Ruhay rahshóniá Urshalimá rawán. Nazánán ódá gón man ché bayagi ent.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Bale eshiá zánán ke Pákén Ruh maná har shahrá péshgói kanag o gwáhi dayagá ent, kayd o band o sakki o sóri mani wadár o entezárá ant.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Maná pa wati sáh o zendá parwáh nést, mani yakkén wáhag esh ent ke wati dawr o bárigá pa sar berasénán o Hodáwandén Issáay dátagén kárá sarjam bekanán, bezán Hodáay mehr o rahmataymestágá berasénán.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Nuna zánán, man ke Hodáay bádsháhiay wasshén mestág pa shomá áwortag o raséntag, cha shomá hechkas padá maná nagendit.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Paméshká maróchi shomárá pa rásti o deljamia gwashán ke shomay hechkasay hón mani gardená naent.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Chéá ke man pa shomá Hodáay sajjahén wáhagáni rasénagá hechbar chakk o pad nabutagán.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Shomá wati jend o wati ramagay sajjahén báwarmandáni hayáldáriá bekanét ke Pákén Ruhá shomárá áyáni negahpán kortag. Hodáay kelisáay shepánki o negahpániá bekanét, hamá kelisá ke Hodáwandén Issáyá gón wati hóná pa bahá geptag.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Mana zánán cha mani rawagá rand, derrókén gork shomay nyámá káyant o ramagay sará rahma nakanant.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Tantaná shomay wati nyámá ham anchén mardom páda káyant ke rástén habarán prosht o prósha kanant tánke moridán wati némagá bekasshant.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Paméshká hozzhár bét o yát bekanét ke tán say sálá, man shap o róch pa shomá grétag o shomárá dháh dátag.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Nun shomárá Hodá o áiay pormehr o rahmatén habaráni sepordaha kanán ke á habar shomárá mohr dáshta kanant tán hór gón sajjahén Hodáay palgártagénán mirás bebarét.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Maná cha kaséá hecch chizzéay tamáh o lálech nabutag, na sohr o tangaway, na nograh o zarray o na god o póshákay.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Shomá wata zánét ke man gón wati é dastán kár kortag, watig o wati hamkáráni zalurat o garaz wat sarjam kortagant.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Man shomárá darwar o nemunah pésh kortag ke shomá ham mani dhawlá wati dastán kár bebandét o kár bekanét o wár o bazzagán komakk bedayét. Shomá cha Hodáwandén Issáay é habarán bétránag mabét o mashamóshét ke áiá gwasht: ‘Cha zuragá, dayag bahtáwarter ent.’”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Cha é habaráni halásiá rand, Pulos kóndhán kapt o gón sajjahénán hór dwái kort.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Sajjahénán Pulos goláésh kort, chokket o báz grétesh.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Á géshter pa eshiá gamig atant ke Pulosá gwashtagat: “Shomá padá maná nagendét.” Gorhá tán bójigá raséntesh.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.