2 Coríntios 5
بلۆچی Balochi (BCC) vs VC
1 Wahdé may zemini gedán tabáha bit, bezán may jesm o ján gón háká hawára bit, má zánén ke márá cha Hodáay némagá lógé hast ke ensáni dastéá nabastag, bezán may ásmáni o abadi badan.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Má nálén o pa é gappá zahirwár én ke wati é zemini gedáná gón ásmáni lógá badal bekanén, anchó ke póshák badal kanaga bit.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Wahdé má ásmáni pósháká gwará kanén, jándara nabén.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Chéá ke tán wahdé ke má é gedáná én, hamé gránén báray chérá nárén o áha kasshén ke jándar mabén. Má lóthén ke géshter setr bebén, tánke harché ke abadi naent, zend áiá ér bebárt.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Hamáiá ke márá pa é maksadá tayár kortag Hodá ent o pa zamánat wati Pákén Ruhi márá dátag.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Gorhá má dáemá deljam én o zánén ke tánke má wati zemini badaná én, cha Hodáwandá dur én.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 May zenday bonyád imán ent, záheri chizz naant.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Má deljam én o márá washtera bit ke cha badaná dur bebén o Hodáwanday kerrá bebén.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Má wati badaná bebén yá cha badaná dhann, may maksad hamesh ent ke Hodáwandá razá bekanén.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Chéá ke má sajjahén báyad ent Masihay hakdiwáná pésh bebén, tánke harkasá wati zendá kortagén káráni mozz berasit, sharrén kár bebant yá harábén.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Má ke hodátorsiay mánáyá zánén, kóshesta kanén ke é dega mardomán ham sarpad bekanén. Hodá márá sharriá zánt o maná omét ent ke shomay zamir ham márá sharriá zánt.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Má shomay kerrá watsatáia nakanén, bale má shomárá mókaha dayén ke may sará pahr bebandét tánke betwánét hamá mardománi passawá bedayét ke delay niyatay badalá zaheri chizzáni sará pahra bandant.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Agan má ganók én, gorhá Hodáay háterá ganók én o agan sár én, gorhá pa shomá sár én.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Masih márá dósta dárit o má é mehray páband én, chéá ke má zánén, yakké ke sajjahénáni háterá mort, bezán sajjahén mortant.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Á pa sajjahénán mort tánke hamá ke zendag ant, cha ed o rand pa wat zend magwázénant, pa hamáiá zend begwázénant ke pa áyán mort o padá zendag but.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Gorhá cha ed o rand má hechkasá donyái hesábá nachárén. Má yakk zamánagé Masih donyái hesábá cháret, bale nun chosha nakanén.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Paméshká harkas ke Masihay ráhá ent, á nókén mardomé. Áiay kwahnén zend halás butag o nókén zendi shoru butag.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 É sarjamiá cha Hodáay némagá bit. Áiá Masihay wasilahá márá gón wat wasshán kort o márá sohl o wasshániay hezmatkárii parmát,
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 bezán Hodá Masihay bátená at o donyái gón wat wasshán kort. Áiá mardománi gonáh áyáni jenday sará naladdhetant o sohl o wasshániay paygámay sheng kanagay kári márá dát.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Gorhá má Masihay nomáendah én, gwashay Hodá cha may wasilahá wati arz o mennatá shomárá sar kanagá ent. Má cha Masihay némagá gón shomá dazbandia kanén: gón Hodáyá wasshán bebét.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Hamá ke bégonáhé at, Hodáyá pa maygi gonáh áiay sará dátant, tánke áiay barkatá má Hodáay bárgáhá rástáwar o bémayár bebén.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.