1 Coríntios 3
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARA
1 Brátán! Man gón shomá á paymá gapp jat nakort ke yakké gón ruhi mardomán gappa jant, anchosh habaron kort ke yakké gón jesmi mardomán habara kant, gwashay Masihi imáná shomá nonnok ét.
1 Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.
2 Man shomárá shir dát, trondén warákon nadát, chéá ke shomá trondén warák wárta nakort o angat ham wárta nakanét.
2 Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.
3 Shomá angat jesmi mardom ét. Shomárá ke hasadd mán o arh o korha kanét, gorhá shomá jesmi mardom ét o donyái kár kanagá ét.
3 Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?
4 Chéá ke wahdé yakké gwashit: “Man Pulosayg án” o yakké gwashit: “Man Apulosayg án” gorhá shomá jesmi mardom ét o bass.
4 Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?
5 Apulos chéé? Pulos chéé? É hezmatkár ant ke shomá hamesháni wasilahá imán áwortag o eshán hamá kár kortag ke Hodáwandá gwashtagant.
5 Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.
6 Man kesht, Apulosá áp dát, bale Hodáyá ródént.
6 Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.
7 Gorhá keshók o áp dayók, har do hecch naant, asl Hodá ent ke ródénók ent.
7 De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Keshók o áp dayók doénáni maksad yakkén ent o har yakkéá wati kár o zahmatay mozza rasit.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.
9 Chéá ke má Hodáay hamkár én o shomá Hodáay dhagár ét, Hodáay lóg ét.
9 Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.
10 Hamá rahmat ke Hodáyá maná bakshátag, hamáiay barkatá man chó zabrén bánbandéá bonred ér kort o degaré diwálá bandagá ent, bale har bánband báyad ent wati kárá pa delgósh bekant.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.
11 Bonred Issá Masih ent o é bonred ér kanag butag. Kass dega bonredé ér korta nakant.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Nun agan kasé é bonreday sará cha teláh o nograh o gránkimatén sengán lógé bandit yá cha dár o pog o palárá,
12 Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 áiay kár záhera bit. Chéá ke hamá róch ke gón ásá kayt, é kárá záhera kant. Ás wat harkasay kárá chakkásit ke chón ent.
13 manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.
14 Hamá mardom ke áiay bastagén lóga nasochit, á mardomá wati mozza rasit.
14 Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;
15 Agan lóg sotk o por but, bandóká mozzé narasit. Jendia rakkit, bale chó hamá mardomá bit ke ásá kaptag o dar átkag.
15 se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.
16 Nazánét ke shomá Hodáay lóg ét o Hodáay Ruh shomay tahá jahmenend ent?
16 Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Harkas ke Hodáay lógá tabáh bekant, Hodá áiay jendá tabáha kant, chéá ke Hodáay lóg pák ent o é lóg shomá ét.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.
18 Kass watá rad madant. Agan cha shomá kasé watá donyáay hesábá dáná sarpada bit, á bezánt ke pa dáná bayagá allami ent ke pésará nádán bebit.
18 Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.
19 Chéá ke Hodáay chammán donyái dánái nádánié. Anchó ke nebeshtah ent:
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.
20 É ham nebeshtah ent: “Hodáwanda zánt ke dánáyáni hayál náhudago nákár ant.”
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.
21 Gorhá kass mardománi sará pahr mabandit, chéá ke sajjahén chizz pa shomá ant,
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:
22 toré Pulos bebit yá Apulos yá Képá yá jahán yá zend yá mark yá annugén wahd yá áyókén wahd, sajjahén pa shomá ant o
22 seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,
23 shomá pa Masihá ét o Masih pa Hodáyá.
23 e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.