Rute 2
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Nɑomin durɔ Elimɛlɛkin dusi ɡoo u wɑ̃ɑ wi bɑ mɔ̀ Boɑsi. Durɔ wi, u dukiɑ mɔ, u mɑɑ bɛɛrɛ mɔ.
1 Noemi tinha um parente chamado Boaz, que era um homem rico e muito importante. Ele era da família de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Yerɑ sɔ̃ɔ teeru Rutu Mɔɑbu u Nɑomi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n dɑ ɡoo wi u koo mɑn tɔn ɡeeru kuɑn ɡberɔ n dĩɑnu kunɔnu ko. Mɑ Nɑomi u nɛɛ, yɑ wɑ̃, ɑ doo nɛn bii kurɔbu.
2 Um dia Rute disse a Noemi: — Deixe que eu vá até as plantações para catar as espigas que ficam caídas no chão. Talvez algum trabalhador me deixe ir atrás dele, catando as espigas que forem caindo. — Vá, minha filha! — respondeu Noemi.
3 Mɑ u seewɑ u dɑ ɡoon ɡberɔ u ɔɔsu kunɔnu mɔ̀, u kɑ be bɑ ɔɔsu ɡɛ̃ɛmɔ swĩi. N deemɑ ɡbee te, tɑ sɑ̃ɑwɑ Boɑsiɡiru Elimɛlɛkin dusi.
3 Então Rute foi ao campo e andava atrás dos trabalhadores, catando as espigas que caíam. E por acaso ela entrou numa plantação que era de Boaz, um parente de Elimeleque.
4 Yerɑ Boɑsin tii u seemɑ Bɛtelehɛmun di u nɑ ɡberu mi, u win sɔm kowobu tɔburɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ.
4 Nisso Boaz chegou de Belém e disse aos trabalhadores: — Que o — Que o
5 Sɑɑ yerɑ u win sɔm kowo ben wiruɡii bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑn kurɔwɑ bii kurɔbu ɡe.
5 Aí Boaz perguntou ao chefe dos trabalhadores: — Quem é aquela moça ali?
6 Wiruɡii wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, kurɔ Mɔɑbu wi u kɑ Nɑomi wɔmɑ wiyɑ mi.
6 Ele respondeu: — É a moabita que veio de Moabe com Noemi.
7 U nɑ u nɛɛ, su de u sun swĩi u n dĩɑnu kunɔnu mɔ̀. Ye sɑ wurɑ, mɑ u win sɔmburu wɔri sɑɑ buru ten di, u ǹ wɛ̃re sere kɑ tɛ̃, mɑ n kun mɔ ye u dɑ u sinɑ sɑɑ fiiko sɑɑrɔ.
7 Ela me pediu que a deixasse ir atrás dos trabalhadores, catando as espigas que fossem caindo. E assim ela está trabalhando desde cedo até agora e só parou um pouco para descansar debaixo do abrigo.
8 Sɑɑ yerɑ Boɑsi u Rutu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɔɔmɔ bii kurɔbu, ɑ n dɑ nɛ mini bɑɑdommɑ, ɑ ku mɑɑ dɑ ɡoon ɡberɔ. A nɑ ɑ n kunɔnu mɔ̀ ɑ n nɛn sɔm kowo bii kurɔmii nini swĩi ɑ n lɑɑkɑri sɑ̃ɑ mi bɑ ɡɛ̃ɛmɔ.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha. Não vá catar espigas em nenhuma outra plantação. Fique aqui e trabalhe perto das minhas empregadas.
9 Nɑ mɑɑ nɛn sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, bu ku nun bɑbɑ. Nim nɔru ɡɑ̀ n nun mɔ̀, ɑ doo ɑ nɔ ben bwɑ̃ɑ nin mi, mì sɔɔ bɑ nim tɑke.
9 Preste atenção e fique com elas no campo onde vão cortar espigas. Eu dei ordem aos empregados para não mexerem com você. Quando ficar com sede, beba da água que os empregados tirarem para beber.
10 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Rutu u yiirɑ kurɛ u wiru tem ɡirɑri u nɛɛ, ɑmɔnɑ nɑ kɑ kĩi ɡeeru wɑ wunɛn mi, nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ sɔɔ.
10 Aí Rute ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e disse: — Por que é que o senhor reparou em mim e é tão bom para mim, que sou estrangeira?
11 Mɑ Boɑsi u nùn wisɑ u nɛɛ, sɑ nuɑ ye ɑ wunɛn dwɑɑ mɛro kuɑ sɑɑ mìn di wunɛn durɔ u ɡu, kɑ nɡe mɛ ɑ wunɛn bɑɑbɑ kɑ wunɛn mɛro deri, kɑ wunɛn tem kɑ sere mɑɑ wunɛn bweseru. Mɑ ɑ nɑ bɛsɛn bweseru sɔɔ te ɑ ǹ dɑɑ yɛ̃.
11 Boaz respondeu: — Eu ouvi falar de tudo o que você fez pela sua sogra desde que o seu marido morreu. E sei que você deixou o seu pai, a sua mãe e a sua pátria e veio viver entre gente que não conhecia.
12 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ Isirelibɑn Yinni wi, wìn mi ɑ nɑ u kɑ nun kɔ̃su u nun yen dibu kɔsiɑ mɑm mɑm ye ɑ kuɑ kpuron sɔ̃.
12 Que o Senhor a recompense por tudo o que você fez. Que o Senhor , o Deus de Israel, cuja proteção você veio procurar, lhe dê uma grande recompensa.
13 Sɑɑ yerɑ Rutu u nɛɛ, nɛn yinni, nɑ wɑ mɑ ɑ mɑn kĩi ɡeeru sɔ̃ɔsi. Domi ɑ kɑ mɑn ɡɑri kuɑ, ɑ nɛn nukuru yɛmiɑsiɑ, nɛ wi nɑ ǹ wunɛn sɔm kowobun ɡoo turɑ.
13 Rute disse a Boaz: — O senhor está sendo muito bom para mim. O senhor me dá ânimo, falando comigo com tanta bondade, pois eu mereço menos do que uma das suas empregadas.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ dimɔ, Boɑsi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ ɑ pɛ̃ɛ suɑ ɑ sɔ̃re kpee sɔɔ kpɑ ɑ di.
14 Na hora do almoço, Boaz disse a Rute: — Venha aqui, pegue um pedaço de pão e molhe no vinho. Então ela sentou-se ao lado dos trabalhadores, e Boaz lhe deu
15 Yen biru, u seewɑ u kɑ dĩɑnu kunɔnu ko. Mɑ Boɑsi u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de u mɑm dĩɑnu kunɔnu ko kɑ mi i ǹ ɡɑ̃. I ku nùn yinɑri.
15 Quando Rute se levantou para ir de novo catar espigas, Boaz ordenou aos empregados: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não a aborreçam.
16 Kpɑ i dĩɑ nɔmusu ɡɑsu deri u kɑ wɑ u ɡurɑ. I ku mɑɑ nùn wɔkisi.
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair para que ela possa apanhar. E não briguem com ela.
17 Yen dɔmɑ te, Rutu wi, u dĩɑnu kunɔnu kuɑwɑ sɑɑ bururun di sere kɑ yokɑɔ. Domi ni u wɑ nin yɑri yi kuɑwɑ kilo tɛnɑn sɑkɑ.
17 E assim Rute catou espigas no campo até de tarde. Depois debulhou os grãos das espigas que havia apanhado, e estes pesaram quase vinte e cinco quilos.
18 Yen biru, u yi suɑ u kɑ dɑ yɛnuɔ u win dwɑɑ mɛro sɔ̃ɔsi kɑ sere mɑɑ dĩɑ ni u din sukum, mɑ u ye kpuro win dwɑɑ mɛro wi yiiyɑ.
18 Pegou a cevada, voltou para a cidade e mostrou à sua sogra o quanto havia catado. Também lhe deu a comida que tinha sobrado do almoço.
19 Yerɑ win dwɑɑ mɛro u nùn bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑn ɡberɔwɑ ɑ dĩɑ nini wɑ ɑ kunɔnu kuɑ mɛ ɡisɔ. Gusunɔ u yɛ̃ro domɑru kuɑ wi u wunɛn bwisiku nini kuɑ.
19 Então Noemi perguntou: — Onde é que você foi catar espigas hoje? Onde foi que você trabalhou? Que Deus abençoe o homem que se interessou por você! Aí Rute contou a Noemi que havia trabalhado na plantação de um homem chamado Boaz.
20 Mɑ Nɑomi u nɛɛ, Boɑsi wi, u sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn dusi wi u rɑ sun tubi di. Yinni Gusunɔ wì u rɑ bɑɑdommɑ ɡɔribu kɑ wɑsobu durom kue, u nùn domɑru kuɑ.
20 E Noemi disse: — Que o Noemi continuou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos responsáveis por nós.
21 Rutu u mɑɑ Nɑomi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wi, u mɑm mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ n dɑ n wɑ̃ɑ kɑ win sɔm kowobu sere bu kɑ win dĩɑ ni ɡɛ̃ bu kpe.
21 Então Rute disse: — Além de tudo isso, ele disse que eu posso continuar trabalhando com os seus empregados até acabar a colheita.
22 Mɑ Nɑomi u nɛɛ, yɑ wɑ̃. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ ku rɑ mɑɑ dɑ ɡoon ɡberɔ. A doo ɑ kɑ win sɔm kowo tɔn kurɔ be swĩinɑ.
22 Noemi respondeu: — É bom que você vá com as empregadas dele, minha filha. Pois, se fosse trabalhar na plantação de outro homem, você poderia ser humilhada.
23 Yerɑ Rutu u rɑ n kɑ Boɑsin sɔm kowo tɔn kurɔ be sɔmburu mɔ̀ sere bɑ kɑ ben ɔɔsu kɑ ɑlikɑmɑ ɡɑ̃ bɑ kpɑ. Adɑmɑ Nɑomin miyɑ u wɑ̃ɑ u kɑ sɔmbu te dɑɑmɔ.
23 Assim Rute trabalhou com as empregadas de Boaz e catou espigas até terminar a colheita da cevada e do trigo. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.