Rute 2

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nɑomin durɔ Elimɛlɛkin dusi ɡoo u wɑ̃ɑ wi bɑ mɔ̀ Boɑsi. Durɔ wi, u dukiɑ mɔ, u mɑɑ bɛɛrɛ mɔ.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Yerɑ sɔ̃ɔ teeru Rutu Mɔɑbu u Nɑomi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n dɑ ɡoo wi u koo mɑn tɔn ɡeeru kuɑn ɡberɔ n dĩɑnu kunɔnu ko. Mɑ Nɑomi u nɛɛ, yɑ wɑ̃, ɑ doo nɛn bii kurɔbu.
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Mɑ u seewɑ u dɑ ɡoon ɡberɔ u ɔɔsu kunɔnu mɔ̀, u kɑ be bɑ ɔɔsu ɡɛ̃ɛmɔ swĩi. N deemɑ ɡbee te, tɑ sɑ̃ɑwɑ Boɑsiɡiru Elimɛlɛkin dusi.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Yerɑ Boɑsin tii u seemɑ Bɛtelehɛmun di u nɑ ɡberu mi, u win sɔm kowobu tɔburɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ.
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Sɑɑ yerɑ u win sɔm kowo ben wiruɡii bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑn kurɔwɑ bii kurɔbu ɡe.
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Wiruɡii wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, kurɔ Mɔɑbu wi u kɑ Nɑomi wɔmɑ wiyɑ mi.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 U nɑ u nɛɛ, su de u sun swĩi u n dĩɑnu kunɔnu mɔ̀. Ye sɑ wurɑ, mɑ u win sɔmburu wɔri sɑɑ buru ten di, u ǹ wɛ̃re sere kɑ tɛ̃, mɑ n kun mɔ ye u dɑ u sinɑ sɑɑ fiiko sɑɑrɔ.
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Sɑɑ yerɑ Boɑsi u Rutu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɔɔmɔ bii kurɔbu, ɑ n dɑ nɛ mini bɑɑdommɑ, ɑ ku mɑɑ dɑ ɡoon ɡberɔ. A nɑ ɑ n kunɔnu mɔ̀ ɑ n nɛn sɔm kowo bii kurɔmii nini swĩi ɑ n lɑɑkɑri sɑ̃ɑ mi bɑ ɡɛ̃ɛmɔ.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Nɑ mɑɑ nɛn sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, bu ku nun bɑbɑ. Nim nɔru ɡɑ̀ n nun mɔ̀, ɑ doo ɑ nɔ ben bwɑ̃ɑ nin mi, mì sɔɔ bɑ nim tɑke.
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Rutu u yiirɑ kurɛ u wiru tem ɡirɑri u nɛɛ, ɑmɔnɑ nɑ kɑ kĩi ɡeeru wɑ wunɛn mi, nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ sɔɔ.
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Mɑ Boɑsi u nùn wisɑ u nɛɛ, sɑ nuɑ ye ɑ wunɛn dwɑɑ mɛro kuɑ sɑɑ mìn di wunɛn durɔ u ɡu, kɑ nɡe mɛ ɑ wunɛn bɑɑbɑ kɑ wunɛn mɛro deri, kɑ wunɛn tem kɑ sere mɑɑ wunɛn bweseru. Mɑ ɑ nɑ bɛsɛn bweseru sɔɔ te ɑ ǹ dɑɑ yɛ̃.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ Isirelibɑn Yinni wi, wìn mi ɑ nɑ u kɑ nun kɔ̃su u nun yen dibu kɔsiɑ mɑm mɑm ye ɑ kuɑ kpuron sɔ̃.
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Sɑɑ yerɑ Rutu u nɛɛ, nɛn yinni, nɑ wɑ mɑ ɑ mɑn kĩi ɡeeru sɔ̃ɔsi. Domi ɑ kɑ mɑn ɡɑri kuɑ, ɑ nɛn nukuru yɛmiɑsiɑ, nɛ wi nɑ ǹ wunɛn sɔm kowobun ɡoo turɑ.
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ dimɔ, Boɑsi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ ɑ pɛ̃ɛ suɑ ɑ sɔ̃re kpee sɔɔ kpɑ ɑ di.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Yen biru, u seewɑ u kɑ dĩɑnu kunɔnu ko. Mɑ Boɑsi u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de u mɑm dĩɑnu kunɔnu ko kɑ mi i ǹ ɡɑ̃. I ku nùn yinɑri.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Kpɑ i dĩɑ nɔmusu ɡɑsu deri u kɑ wɑ u ɡurɑ. I ku mɑɑ nùn wɔkisi.
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Yen dɔmɑ te, Rutu wi, u dĩɑnu kunɔnu kuɑwɑ sɑɑ bururun di sere kɑ yokɑɔ. Domi ni u wɑ nin yɑri yi kuɑwɑ kilo tɛnɑn sɑkɑ.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 Yen biru, u yi suɑ u kɑ dɑ yɛnuɔ u win dwɑɑ mɛro sɔ̃ɔsi kɑ sere mɑɑ dĩɑ ni u din sukum, mɑ u ye kpuro win dwɑɑ mɛro wi yiiyɑ.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Yerɑ win dwɑɑ mɛro u nùn bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑn ɡberɔwɑ ɑ dĩɑ nini wɑ ɑ kunɔnu kuɑ mɛ ɡisɔ. Gusunɔ u yɛ̃ro domɑru kuɑ wi u wunɛn bwisiku nini kuɑ.
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Mɑ Nɑomi u nɛɛ, Boɑsi wi, u sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn dusi wi u rɑ sun tubi di. Yinni Gusunɔ wì u rɑ bɑɑdommɑ ɡɔribu kɑ wɑsobu durom kue, u nùn domɑru kuɑ.
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Rutu u mɑɑ Nɑomi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wi, u mɑm mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ n dɑ n wɑ̃ɑ kɑ win sɔm kowobu sere bu kɑ win dĩɑ ni ɡɛ̃ bu kpe.
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Mɑ Nɑomi u nɛɛ, yɑ wɑ̃. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ ku rɑ mɑɑ dɑ ɡoon ɡberɔ. A doo ɑ kɑ win sɔm kowo tɔn kurɔ be swĩinɑ.
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Yerɑ Rutu u rɑ n kɑ Boɑsin sɔm kowo tɔn kurɔ be sɔmburu mɔ̀ sere bɑ kɑ ben ɔɔsu kɑ ɑlikɑmɑ ɡɑ̃ bɑ kpɑ. Adɑmɑ Nɑomin miyɑ u wɑ̃ɑ u kɑ sɔmbu te dɑɑmɔ.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.