Rute 1

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kpɑrobun wɑɑti sɔɔ, ɡɔ̃ɔrɑ duɑ Isirelibɑn temɔ. Yerɑ durɔ ɡoo u seewɑ Bɛtelehɛmun di ye yɑ wɑ̃ɑ Yudɑn temɔ, u dɑ u wɑ̃ɑ Mɔɑbuɔ kɑ win kurɔ kɑ win bii tɔn durɔbu yiru.
1 Na época dos juízes houve fome na terra. Um homem de Belém de Judá, com a mulher e os dois filhos, foi viver por algum tempo nas terras de Moabe.
2 Durɔ win yĩsirɑ Elimɛlɛki. Win kurɔwɑ Nɑomi. Win bii ben yĩsɑ wee, Mɑloni kɑ Kilioni. Be kpuro bɑ sɑ̃ɑwɑ Efɑrɑtɑn bweseru. Ben wuuwɑ Bɛtelehɛmu, Yudɑn temɔ. Ye Elimɛlɛki kɑ win tɔn be kpuro bɑ turɑ Mɔɑbu mi, yerɑ bɑ ben wɑ̃ɑ yeru kuɑ.
2 O homem chamava-se Elimeleque, sua mulher Noemi e seus dois filhos Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Chegaram a Moabe, e lá ficaram.
3 Sɔ̃ɔ teeru, Elimɛlɛki u kpunɑ u ɡu. Mɑ u Nɑomi kɑ bibu yiru ye deri.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi, e ela ficou sozinha, com seus dois filhos.
4 Mɑ bii be, bɑ Mɔɑbun bii wɔndiɑbɑ suɑ kurɔbu. Kurɔ ben turon yĩsirɑ Oripɑ, turowɑ mɑɑ Rutu. Mɑ bɑ wɑ̃ɑ mi sɑnnu sere n kɑ kuɑ wɔ̃ɔ wɔkuru.
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, uma chamada Orfa e a outra Rute. Depois de terem morado lá por quase dez anos,
5 Yen biruwɑ Mɑloni kɑ Kilioni bɑ kpunɑ bɑ ɡu. Mɑ Nɑomi u tiɑ wi turo. U ǹ kɑ win durɔ, u ǹ mɑɑ kɑ win bibu yiru ye.
5 morreram também Malom e Quiliom, e Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e o seu marido.
6 — ausente —
6 Quando Noemi soube em Moabe que o Senhor viera em auxílio do seu povo, dando-lhe alimento, decidiu voltar com suas duas noras para a sua terra.
7 — ausente —
7 Assim ela, com as duas noras, partiu do lugar onde tinha morado. Enquanto voltavam para a terra de Judá,
8 Mɑ u biɡii kurɔ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛn bɑɑwure u wuro win mɛron yɛnuɔ, kpɑ Yinni Gusunɔ u bɛɛ ɡeɑ kuɑ nɡe mɛ i bɛɛn durɔ be bɑ ɡu kuɑ, kɑ mɑɑ nɛn tii.
8 Noemi disse às duas noras: "Vão! Voltem para a casa de suas mães! Que o Senhor seja leal com vocês, como vocês foram leais com os falecidos e comigo.
9 Kpɑ Yinni Gusunɔ u de bɛɛn bɑɑwure u durɔ wɑ u wɛ̃rɑ win yɛnuɔ.
9 O Senhor conceda que cada uma de vocês encontre segurança no lar doutro marido". Então deu-lhes beijos de despedida. Mas elas começaram a chorar bem alto
10 Yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, sɑ ko kɑ nun dɑwɑ wunɛn tɔmbun mi.
10 e lhe disseram: "Não! Voltaremos com você para junto de seu povo! "
11 Mɑ Nɑomi u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bii kurɔminu, i wuro bɛɛn tɔmbun mi. Mbɑn dɑɑbɑ i ko kɑ mɑn dɑ. Domi nɑ ǹ mɑɑ bii tɔn durɔbu tie nukurɔ be bɑ koo ko bɛɛn durɔbu.
11 Disse, porém, Noemi: "Voltem, minhas filhas! Por que viriam comigo? Poderia eu ainda ter filhos, que viessem a ser seus maridos?
12 Ǹ n mɛn nɑ, i ɡɔsiro nɛn bii kurɔminu. Domi nɑ bukurɑ kɔ, nɑ ǹ mɑɑ sɑ̃ɑ wi u koo durɔ suɑ. Bɑɑ nɑ̀ n mɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, kon durɔ wɑ wɔ̃ku te kpɑ n ɡurɑ suɑ n bii mɑ,
12 Voltem, minhas filhas! Vão! Estou velha demais para ter outro marido. E mesmo que eu pensasse que ainda há esperança para mim — ainda que eu me casasse esta noite e depois desse à luz filhos,
13 i ko i yɔ̃rɑ ù n kpɛ̃ɑ i sere nùn suɑ durɔ? Nɡe win sɔ̃nɑ i ko nɛɛ, i ǹ durɔ ɡoo suɑmɔ? Aɑwo, nɛn bii kurɔminu, yeni yɑ ǹ koorɔ. Bɛɛn sɔ̃nɑ nɑ nuki sɑnkire too. Domi Gusunɔ u mɑn win nɔmu sɛ̃re.
13 iriam vocês esperar até que eles crescessem? Ficariam sem se casar à espera deles? De jeito nenhum minhas filhas! Para mim é mais amargo do que para vocês, pois a mão do Senhor voltou-se contra mim! "
14 Yerɑ be kpuro bɑ mɑɑ wuri nɔɔ kpɛ̃ɛ bɑ swĩ. Mɑ Oripɑ u Nɑomi sɔ̃su u nùn nɔɔ kɑnɑ u doonɑ. Adɑmɑ Rutu kun nùn deri.
14 Elas então começaram a choram bem alto de novo. Depois Orfa deu um beijo de despedida em sua sogra, mas Rute ficou com ela.
15 Yerɑ Nɑomi u nɛɛ, wee wunɛn beruse u wurɑ win tɔmbun mi, kpɑ bɑ n ben bũnu sɑ̃ɑmɔ sɑnnu. Wunɛn tii ɑ ɡɔsiro ɑ nùn swĩi.
15 Então Noemi a aconselhou: "Veja, sua concunhada está voltando para o seu povo e para o seu deus. Volte com ela! "
16 Mɑ Rutu u nɛɛ, ɑ ku mɑn tilɑsi ko n kɑ nun deri. A de n kɑ nun dɑ. Domi mi ɑ dɔɔ miyɑ kon dɑ. Mi ɑ wɑ̃ɑ, miyɑ ko nɑ n wɑ̃ɑ. Kpɑ wunɛn tɔmbu bu ko nɛn tɔmbu. Kpɑ Gusunɔ wunɛn Yinni u ko nɛn Yinni.
16 Rute, porém, respondeu: "Não insistas comigo que te deixe e não mais a acompanhe. Aonde fores irei, onde ficares ficarei! O teu povo será o meu povo e o teu Deus será o meu Deus!
17 Mi kɑɑ ɡbi, miyɑ kon ɡbi, kpɑ bu sun sike mi sɑnnu. Gɑ̃ɑnu nù n derɑ nɑ nun deri, mɑ n kun mɔ ɡɔɔ, Gusunɔ u mɑn kuo nɡe mɛ u kĩ.
17 Onde morreres morrerei, e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue com todo o rigor, se outra coisa que não a morte me separar de ti! "
18 Ye Nɑomi u wɑ mɑ Rutu u yɔ̃rɑwɑ u kɑ nùn dɑ, yerɑ u ǹ mɑɑ ɡɛɛ ɡeruɑ.
18 Quando Noemi viu que Rute estava de fato decidida a acompanhá-la, não insistiu mais.
19 Mɑ be yiru ye kpuro bɑ dɑ Bɛtelehɛmuɔ sɑnnu. Ye bɑ turɑ mi, mɑ biti tɔmbu mwɑ bɑ mɔ̀, Nɑomiwɑ mini?
19 Prosseguiram, pois, as duas até Belém. Ali chegando, todo o povoado ficou alvoroçado por causa delas. "Será que é Noemi? ", perguntavam as mulheres.
20 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, i ku mɑɑ mɑn soku Nɑomi, i mɑn sokuo Mɑrɑ . Domi Dɑm kpuroɡii u mɑn nuki sɑnkɑ.
20 Mas ela respondeu: "Não me chamem Noemi, chamem-me Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga!
21 Doo nɔɔrɑ nɑ kɑ yɑrɑ minin di, ɑdɑmɑ Yinni Gusunɔ u derɑ nɑ ɡɔsirɑmɑ nɔm dirɑ. Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i mɑn sokumɔ Nɑomi. Domi wee Yinni Gusunɔ Dɑm kpuroɡii u mɑn tɑɑrɛ wɛ̃, mɑ u mɑn nuku sɑnkirɑnu kpɛ̃ɛ.
21 De mãos cheias eu parti; mas de mãos vazias o Senhor me trouxe de volta. Por que me chamam Noemi? O Senhor colocou-se contra mim! O Todo-poderoso me trouxe desgraça! "
22 Nɡe mɛyɑ Nɑomi kɑ win biɡii kurɔ Rutu, Mɔɑbu, bɑ kɑ Mɔɑbun tem deri bɑ nɑ Bɛtelehɛmuɔ dĩɑ ni bɑ mɔ̀ ɔɔsun ɡɛ̃ɛrun tore sɔɔ.
22 Foi assim que Noemi voltou das terras de Moabe, com sua nora Rute, a moabita. Elas chegaram a Belém no início da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.