Romanos 4

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ sɑ ko ɡere Aburɑhɑmu bɛsɛn sikɑdon sɔ̃. Mbɑ u nɔmɑ turɑ.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Mɛyɑ bɑ̀ n Aburɑhɑmu ɡem wɛ̃ ye u kuɑn sɔ̃ u koo kpĩ u woo kɑnɑ, ɑdɑmɑ n ǹ mɔ Gusunɔn wuswɑɑɔ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Domi mbɑ bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ. Bɑ nɛɛ, “Aburɑhɑmu u Gusunɔ nɑɑnɛ kuɑ, yen sɔ̃nɑ u nùn ɡɑrisi ɡemɡii.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Tɛ̃, ɡoo ù n sɔmburu kuɑ, bɑ ku rɑ win kɔsiɑru ɡɑrisi durom, win ɑreyɑ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Adɑmɑ bɑɑ ù kun sɔmburu kue, mɑ u ɡesi Gusunɔ nɑɑnɛ doke, Gusunɔ u koo win nɑɑnɛ dokebu ɡɑrisiwɑ ɡem. Domi wiyɑ u koo kpĩ u tɑɑrɛɡii ɡem wɛ̃.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Nɡe mɛyɑ Dɑfidi u yɛ̃ron doo nɔɔrun ɡɑri mɔ̀ wi Gusunɔ u ɡem wɛ̃ɛmɔ n kun kɑ sɔmɑn bɑɑ.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 U nɛɛ,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Doo nɔɔruɡiiwɑ wìn kɔ̃sɑ Yinni Gusunɔ kun ɡɑrisi.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Tɛ̃, doo nɔɔ te, bɑnɡoɡibuɡirɑ? Nɡe kɑ mɑɑ bɑnɡo sɑriruɡibu. Domi sɑ ɡerumɔ mɑ bɑ Aburɑhɑmu ɡɑrisi ɡemɡii win nɑɑnɛ dokebun sɔ̃.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Amɔnɑ u sɑ̃ɑ sɑnɑm mɛ. U bɑnɡo kuɑ? Nɡe u ǹ kue. U ǹ sɑnɑm mɛ ɡinɑ bɑnɡo kue. U sɑ̃ɑwɑ bɑnɡo sɑriruɡii.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Yen biruwɑ bɑ nùn bɑnɡo kuɑ ye yɑ sɑ̃ɑ yĩreru mɑ Gusunɔ u nùn ɡem wɛ̃. Bɑ nùn ɡem mɛ wɛ̃ nɑɑnɛ dokebun sɔ̃ sɑnɑm mɛ u ǹ ɡinɑ bɑnɡo kue. Nɡe mɛyɑ u kɑ kuɑ bɑnɡo sɑriruɡibu kpuron bɑɑbɑ be bɑ nɑɑnɛ doke, mɑ bɑ bu ɡem wɛ̃.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Mɑ u mɑɑ sɑ̃ɑ bɑnɡoɡibun bɑɑbɑ be n ǹ mɔ bɑnɡo tɔnɑ bɑ mɔ, ɑdɑmɑ bɑ mɑɑ win nɑɑnɛ dokebun yirɑ swĩi, bi u mɔ sɑnɑm mɛ u ǹ ɡinɑ bɑnɡo kue.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Bɑ Aburɑhɑmu kɑ win bweseru nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ bɑ koo hɑnduniɑ ɡirɑ tubi di. Bɑ ǹ nùn nɔɔ mwɛɛ te kue kɑ woodɑn bɑɑ, mɑ n kun mɔ yèn sɔ̃ u ɡem wɑ nɑɑnɛ dokebun sɔ̃.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ǹ n sɑ̃ɑn nɑ be bɑ woodɑ mɛm nɔɔwɑ beyɑ bɑ koo ko tubi diobu, nɑɑnɛ dokebu kuɑ kɑm, nɔɔ mwɛɛ te, tɑ mɑɑ tɛɛsirɑ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Domi woodɑwɑ yɑ kɑ Gusunɔn mɔru nɑɑmɔ. Adɑmɑ mi woodɑ sɑri, woodɑ sɑrɑbu mɑɑ sɑri.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Yen sɔ̃, kɑ nɑɑnɛ dokebun bɑɑwɑ bɑ koo nɔɔ mwɛɛ te wurɑ tu kɑ ko durom, kpɑ Aburɑhɑmun bweseru kpuro tu kɑ kpĩ tu tu wurɑ. N ǹ mɔ be bɑ woodɑ mɔ tɔnɑ ɑdɑmɑ kɑ mɑɑ be bɑ nɑɑnɛ dokewɑ nɡe Aburɑhɑmu wi u sɑ̃ɑ bɛsɛ kpuron bɑɑbɑ.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri ɡerumɔ, “Nɑ nun kuɑ bwese dɑbinun bɑɑbɑ.” U sɑ̃ɑ bɛsɛn bɑɑbɑ, Gusunɔ wi u nɑɑnɛ doken wuswɑɑɔ. Gusunɔ wiyɑ u rɑ ɡɔribu seeye, u rɑ mɑɑ tɑkɑ ko ye yɑ ǹ dɑɑ wɑ̃ɑ.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Aburɑhɑmu u Gusunɔ nɑɑnɛ doke kɑ yĩiyɔbu, bɑɑ mɛ u ǹ kɑ yen swɑɑ wɑ ye u yĩiyɔ. Yen sɔ̃nɑ u kuɑ “bwese dɑbinun bɑɑbɑ” nɡe mɛ Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, “nɡe mɛyɑ wunɛn bweserɑ koo dɑbiɑ.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Sɑɑ ye, u wɔ̃ɔ wunɔbun (100) sɑkɑ turɑ ɑdɑmɑ win nɑɑnɛ dokebu kun kɑɑre sɑnɑm mɛ u win wɑsi lɑɑkɑri kuɑ yi yi sɑ̃ɑre yi ɡu, kɑ mɑɑ Sɑɑrɑɑn nukuru te tɑ ǹ wɑ̃ɑ tu bii mɑ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 U ǹ nɑɑnɛ dokebu deri, u ǹ mɑɑ Gusunɔn nɔɔ mwɛɛ te sikɑ koosi. Adɑmɑ win nɑɑnɛ dokebu nùn dɑm wɛ̃, mɑ u Gusunɔ bɛɛrɛ wɛ̃.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Domi u yɛ̃ kɑm kɑm mɑ Gusunɔ u dɑm mɔ u kɑ ko yèn nɔɔ mwɛɛru u kuɑ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Yen sɔ̃nɑ win nɑɑnɛ dokebun sɑɑbu Gusunɔ u nùn ɡɑrisi ɡemɡii.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Adɑmɑ ye bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “bɑ nùn ɡɑrisi ɡemɡii,” bɑ ǹ yi yoruɑ wi turon sɔ̃.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Bɑ mɑɑ yi yoruɑwɑ bɛsɛn sɔ̃, bɛsɛ be bɑ koo mɑɑ ɡɑrisi ɡemɡibu, bɛsɛ be sɑ Gusunɔ nɑɑnɛ doke wi u bɛsɛn Yinni Yesu seeyɑ ɡɔrin di.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 U derɑ bɑ nùn ɡo bɛsɛn torɑnun sɔ̃, u mɑɑ nùn seeyɑ u kɑ sun ko ɡemɡibu.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.