Lucas 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru sɔɔ Yesu u ɑlikɑmɑ ɡbɑɑru ɡɑru sɑrɔ, mɑ win bwɑ̃ɑbɑ ɑlikɑmɑ wɔkɑmɔ, bɑ sunkumɔ kɑ nɔmɑ, bɑ temmɔ.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Fɑlisi ɡɑbu bɑ bu bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i mɔ̀ ye woodɑ yɑ nɛɛ bu ku ko tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, i ǹ ɡɑrɑ tirerɔ ye Dɑfidi u kuɑ sɑnɑm mɛ ɡɔ̃ɔrɑ wi kɑ win bwɑ̃ɑbu mɔ̀?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 U Gusunɔn diru duɑ mɑ u pɛ̃ɛ suɑ ye bɑ Gusunɔ yiiye, u ye di mɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃. Adɑmɑ bɛsɛn woodɑ yɑ yinɑ ɡoo u ye di mɑ n kun mɔ yɑ̃ku kowobu.
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Mɑ u nɛɛ, i de i n yɛ̃ mɑ Tɔnun Biiwɑ u tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru kuɑ.
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Ye n kpɑm kuɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru, u duɑ mɛnnɔ yerɔ u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ. N deemɑ durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi wìn nɔm ɡeu ɡɑ ɡu.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ Yesu durum mɑni. Yen sɔ̃nɑ bɑ nùn mɛɛrɑ bu kɑ wɑ ù n koo ɡoo bɛkiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Adɑmɑ u ben bwisikunu yɛ̃, mɑ u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ wìn nɔmu ɡɑ ɡu mi u nɛɛ, ɑ seewo ɑ yɔ̃rɑ bu nun wɑ.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Mɑ Yesu u nɛɛ, nɑ bɛɛ bikiɑmɔ, ɡeɑ kɑ kɔ̃sɑ, yen yerɑ̀ n weenɛ bu ko tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ. Bu tɔnu fɑɑbɑ ko? Nɡe bu nùn ɡo.
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Yerɑ u be kpuro mɛɛrɑ u kɑ sikerenɑ, mɑ u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn nɔmu dɛmiɔ.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Mɑ bɑ mɔru bɛsirɑ mɑ bɑ wesiɑnɑmɔ ye bɑ koo Yesu kuɑ.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Sɔ̃ɔ mɛɛ te sɔɔ, Yesu u dɑ ɡuuru wɔllɔ u kɑ kɑnɑru ko. Mɑ u Gusunɔ kɑnɑ wɔ̃ku ɡiriru.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Ye yɑm sɑ̃rɑ u win bwɑ̃ɑbu mɛnnɑ, mɑ u tɔnu wɔkurɑ yiru ɡɔsɑ be sɔɔ, u bu yĩsiru kɑ̃ ɡɔrobu.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Tɔn ben yĩsɑ wee, Simɔɔ wi u yĩsiru kɑ̃ Piɛɛ, kɑ Andere win wɔnɔ, kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu kɑ Filipu kɑ Bɑɑtelemi
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 kɑ Mɑteu kɑ Tomɑɑ kɑ Yɑkɔbu Alufen bii, kɑ Simɔɔ wi u win tem ɡɑri kĩ,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 kɑ Yudɑsi Yɑkɔbun bii, kɑ Yudɑsi Isikɑriɔtu wi u tɔmbu Yesu nɔmu sɔndiɑ.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Mɑ u sɑrɑ kɑ be, u yɔ̃rɑ tem tɛɛrɑ ɡɑɑ sɔɔ mi win bwɑ̃ɑ dɑbiru kɑ tɔn wɔru ɡunɑ wɑ̃ɑ, be bɑ nɑ sɑɑ Yudeɑn di kpuro kɑ Yerusɑlɛmun di, kɑ Tiri kɑ Sidonin di, wuu si su wɑ̃ɑ nim wɔ̃kun berɑ ɡiɑ.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Bɑ nɑ win mi bu kɑ win ɡɑri nɔ kpɑ u kɑ bu bɛkiɑ ben bɑrɑnu sɔɔn di. Be bɑ wɛrɛkunu mɔ nu bu toorimɔ, bɑ mɑɑ bɛkurɑ.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Tɔn be kpuro bɑ kĩ bu nùn bɑbɑ domi win dɑm mu sɔmburu mɔ̀, mu bu bɛkiɑmɔ kpuro.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Yerɑ Yesu u win nɔni suɑ u win bwɑ̃ɑbu mɛɛrɑ u nɛɛ,
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Doo nɔɔruɡibɑ bɛɛ be ɡɔ̃ɔrɑ mɔ̀ tɛ̃, domi i ko rɑ debu.
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Doo nɔɔruɡibɑ bɛɛ, tɔmbu bɑ̀ n bɛɛ tusɑ, mɑ bɑ bɛɛ ɡirɑ ben min di, mɑ bɑ bɛɛ wɔmmɔ, mɑ bɑ bɛɛn yĩsiru ɡɔsiɑ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu Tɔnun Biin sɔ̃.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Nɡe mɛyɑ ben bɑɑbɑbɑ bɑ Gusunɔn sɔmɔbu kuɑ. Adɑmɑ bɛɛ, i ɡɔ̃ru doro dɔmɑ te, i yɔ̃ɔkuo kɑ nuku dobu, domi kɑ ɡem bɑ bɛɛ ɑre yiiye yi kpɑ̃ Gusunɔ wɔllɔ.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Nɔni swɑ̃ɑruɡibɑ bɛɛ mɑɑ ɡobiɡibu, domi i bɛɛn nuku yɛmiɑbu wɑ kɔ.
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Nɔni swɑ̃ɑruɡibɑ bɛɛ be i debɑ tɛ̃, domi ɡɔ̃ɔru tɑ koo bɛɛ ko.
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Nɔni swɑ̃ɑruɡibɑ bɛɛ, tɔmbu kpuro bɑ̀ n bɛɛn ɡeɑ ɡerumɔ. Domi mɛyɑ ben bɑɑbɑbɑ bɑ sɔmɔ weesuɡibu kuɑ.
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 Adɑmɑ nɛ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛ be i mɑn swɑɑ dɑki, i bɛɛn yibɛrɛbɑ kĩru sɔ̃ɔsio, i bu ɡeɑ kuo be bɑ bɛɛ tusɑ.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 I bu domɑru kuo be bɑ bɛɛ bɔ̃rusimɔ, i bu kɑnɑru kuo be bɑ bɛɛ kɔ̃sɑ kuɑmmɛ.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Goo ù n nun bɑɑ teeru so, ɑ mɑɑ nùn tensim tĩiyɔ, wi u mɑɑ wunɛn yɑbe bɑkɑru suɑ, ɑ ku nùn yinɑri u kpɑm wunɛn yɑbe piibu suɑ.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Wi u nun ɡɑ̃ɑnu kɑnɑ, ɑ nùn kɛ̃ɛyɔ, ɡoo ù n mɑɑ nun wunɛn ɡɑ̃ɑnu suɑri, ɑ ku mɑɑ nu bikiɑ.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Ye i kĩ tɔmbu bu bɛɛ kuɑ, i bu ye kuo bɛɛn tii.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Ì n bu kĩ be bɑ bɛɛ kĩ, siɑrɑ birɑ̀ i mɔ. Bɑɑ kɔ̃sɑn kowobun tii bɑ rɑ n ben kĩnɑsibu kĩ.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Ì n mɑɑ bu ɡeɑ kuɑ be bɑ bɛɛ ɡeɑ kuɑ, siɑrɑ birɑ̀ i mɔ. Mɛyɑ kɔ̃sɑn kowobun tii bɑ rɑ ko.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Ì n bu bɔkurɑ bèn mi i kɔsire yĩiyɔ, siɑrɑ birɑ̀ i mɔ. Kɔ̃sɑn kowobun tii bɑ rɑ bɔkurɑnɛwɑ, bu kɑ kɔsiɑnɑ.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Adɑmɑ i bɛɛn yibɛrɛbɑ kĩru sɔ̃ɔsio, i bu ɡeɑ kuo, i mɑɑ bu bɔkuro i kun kɔsire yĩiyɔ, bɛɛn ɑre yi ko n kpɑ̃, i ko n mɑɑ sɑ̃ɑ Wɔrukoon bibu, domi win tii u rɑ ɡuturubɑ kɑ tɔn kɔ̃sobu durom sɔ̃ɔsi.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 I de i n wɔnwɔndu mɔ nɡe mɛ bɛɛn Bɑɑbɑ u wɔnwɔndu mɔ.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 I kun dɑ n tɔmbu sirimɔ, Gusunɔ u ǹ mɑɑ kɑ bɛɛ sirimɔ. I kun dɑ n tɔmbu tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ, Gusunɔ u ǹ mɑɑ bɛɛ tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ. I suuru koowo, Gusunɔ koo mɑɑ bɛɛ suuru kuɑ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 I kɛ̃ɛyɔ, Gusunɔ koo mɑɑ bɛɛ kɛ̃. Yĩirutii bɑkɑru sɔɔrɑ u koo bɛɛ kɛ̃ru kɛ̃, te u tɑɑsi u sire u yibiɑ kɑ nɔɔwɔ, kpɑ u bɛɛ wisiɑ bɛɛn bɔɔrɔ. Domi yĩirutii te i kɑ ɡɑbu yĩiruɑ, teyɑ Gusunɔ koo kɑ bɛɛ yĩiruɑ.
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 U mɑɑ bu mɔndu ɡɑru kuɑ u nɛɛ, wɔ̃ko u koo kpĩ u wɔ̃kosi swɑɑ ɡbiiyɑ? Be yiru sɑnnu bɑ ǹ koo wɔru wɔri?
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Bɔ̃ɔ u ku rɑ win yinni kere, ɑdɑmɑ bɔ̃ɔ bɑɑwure wi u sɔ̃ɔsiru ɡiɑ u kpɑ, u koo kɑ win yinni weenɑ.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ yɑkɔ mɛɛrimɔ wunɛn kpɑɑsin nɔnu sɔɔ, mɑ ɑ ǹ dɑ̃ɑ bĩiru lɑɑkɑri mɔ̀ te tɑ wɑ̃ɑ wunɛn tiin nɔnuɔ.
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Amɔnɑ kɑɑ kɑ kpĩ ɑ wunɛn kpɑɑsi sɔ̃ u de ɑ nùn yɑkɔ wunɑ ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ win nɔnu sɔɔ, mɑ ɑ ǹ dɑ̃ɑ bĩiru wɑɑmɔ te tɑ wɑ̃ɑ wunɛn tiin nɔnuɔ. Murɑfiti wunɛ, ɑ ɡinɑ dɑ̃ɑ bĩiru wunɔ te tɑ wɑ̃ɑ wunɛn nɔnuɔ yen biru kɑɑ yɑm wɑ ɑ kɑ yɑkɔ wunɑ ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ wunɛn kpɑɑsin nɔnu sɔɔ.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 Dɑ̃ɑ ɡeeru tɑ ku rɑ bii kɔ̃sunu mɑ. Mɛyɑ mɑɑ dɑ̃ɑ kɔ̃suru tɑ ǹ bii ɡeenu mɑrumɔ.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Domi dɑ̃ru bɑɑtere, ten binun diyɑ bɑ rɑ tu ɡie. Bɑ ku rɑ ɡɑndun binu sɔri sɑ̃kɑ wɔllɔ, mɛyɑ mɑɑ bɑ ku rɑ bereru sɔri ɑwĩi wɔllɔ.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Tɔn ɡeo u rɑ ɡɑ̃ɑ ɡeenu yɑrewɑ ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔɔn di ni nu beruɑ win ɡɔ̃ruɔ. Tɔn kɔ̃so mɑɑ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu yɑrɑmɔ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu sɔɔn di ni nu beruɑ win ɡɔ̃ruɔ. Domi ye yɑ yibɑ tɔnun ɡɔ̃ruɔ yɑ yɑrimɔ, yeyɑ nɔɔ ɡɑ rɑ ɡere.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 Mbɑn sɔ̃nɑ i mɑn sokumɔ Yinni Yinni, mɑ i kun mɔ̀ ye nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ.
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Bɑɑwure wi u nɑ nɛn mi mɑ u nɛn ɡɑri nɔɔmɔ mɑ u yi mɛm nɔɔwɑmmɛ, kon bɛɛ sɔ̃ɔsi wi u kɑ weenɛ.
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 U kɑ durɔ ɡoo weenɛ wi u diru bɑnimɔ, mɑ u ɡbɑ n duku u kperu ɡirɑri u sere kpɛɛkpɛɛku surɑ. Mɑ nim yiburɑ nɑ, mɑ nim torɑ yɑ dii te swee, ɑdɑmɑ yɑ ǹ kpĩɑ yɑ dii te wuke yèn sɔ̃ tɑ bɑnɑ wɑ̃.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Adɑmɑ wi u nuɑ, mɑ u kun kue, u sɑ̃ɑwɑ nɡe durɔ ɡoo wi u diru bɑnimɔ tem dirɑ wɔllɔ, mɑ u kun kpɛɛkpɛɛku sure. Nim torɑ yɑ dii te swee. Yɑnde tɑ wɔrɑ, mɑ ten wɔrumɑɑ kpɛ̃ɑ.
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.